Μην ανοίγετε vendetta με τη νοημοσύνη μας στο θέμα της Τρομοκρατίας

(Αναδημοσίευση από το blog κοινή μοίρα)

Την ίδια εποχή που γνωστή -από τις τηλεοπτικές της εμφανίσεις- διεθνολόγος υπαινισσόταν ότι τα τρομοκρατικά χτυπήματα σε ανοικτή κλίμακα, όπως αυτό που σημειώθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίας Παρασκευής κατά ανδρών και γυναικών της Ελληνικής Αστυνομίας, παραπέμπουν στην ακροδεξιά με βάση τη διεθνή εμπειρία, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κος. Μιχάλη Χρυσοχοϊδης εξομοίωνε τους τρομοκράτες, με τους ακροδεξιούς και τους ρατσιστές!!! Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, υπαινίχθη επίσης κάτι περί ακροδεξιάς και αναφορικά με προχθεσινή τοποθέτηση του «σκιώδους» αντιστοίχου του στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, κου. Νίκου Δένδια.

Επιπλέον, στην ίδια χρονική καμπή που τρομοκράτες έβαλαν βόμβα στον Άγνωστο Στρατιώτη και κουκουλοφόροι εφόρμησαν στο γραφείο του υφυπουργού Δικαιοσύνης ξυλοκοπώντας υπαλλήλους, κάτι γελοίοι τύποι που φορούσαν αποκριάτικες μάσκες από την ταινία “V for Vendetta” οργάνωσαν ένα ντου σε αίθουσα όπου επρόκειτο να διεξαχθεί φιλομεταναστευτική εκδήλωση, προκειμένου να πετάξουν χάρτινα ελληνικά σημαιάκια και να γράψουν συνθήματα, δίνοντας έτσι λαβή για σχόλια σχετικά με τον κίνδυνο της ακροδεξιάς απειλής.

Κολοκύθια τούμπανα!

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει η παραμικρή εμπειρία, έστω και υπόνοια για ακροδεξιά τρομοκρατία, εκτός και αν μιλάμε για μεμονωμένες επιθέσεις τραμπούκων σε αριστεριστές και μετανάστες. Αλλά και στο εξωτερικό, τα γνωστά ακροδεξιά militia υποτίθεται πως μια ζωή οργανώνονται για μαζικές οργανωμένες ενέργειες και για επιλεκτικές δολοφονίες πολιτικών προσώπων, αλλά μόνο στα σχέδια μένουν. Μοναδική κραυγαλέα εξαίρεση, αποτέλεσε η βόμβα στο κτίριο «Άλφρεντ Μιούρεϊ» το 1995 στην πόλη της Οκλαχόμα με εκατόν εξήντα οκτώ θύματα.
Αντιθέτως, στην Ελλάδα, όπως και στην Ευρώπη, ανέκαθεν υπήρχαν στοιχεία για αριστερή τρομοκρατία. Εξάλλου, αριστεροί ήταν και τα … επαναστατικά «ρετάλια» που μας παρουσίασε ως μέλη της 17 Νοέμβρη και του ΕΛΑ προοολυμπιακά, ο κος. Χρυσοχοϊδης.

Σε ότι αφορά την εισβολή από τους μασκοφόρους στην αντιρατσιστική εκδήλωση, η παρατήρηση που χρειάζεται είναι ότι οι δικοί μας ακροδεξιοί είναι τόσο φανατικοί με τα πιστεύω τους και τόσο υπερήφανοι για τη δράση τους, που θεωρούν σχεδόν τιμητικό να φανερώνουν το πρόσωπό τους, είτε πάνε κάπου για να φωνάξουν, είτε για να παίξουν ξύλο. Επομένως, οι κύριοι ...“V for Vendetta” ενδεχομένως είναι τίποτα συνοικιακοί χαβαλέδες, ή στημένοι προβοκάτορες για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Εξάλλου, και το πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο στο χώρο της εκδήλωσης, πιο πολύ έκπληκτοι έδειχναν στο σχετικό βίντεο για αυτή την άξαφνη εισβολή και το θέαμα που παρουσίαζαν οι εισβολείς, παρά απειλούμενοι.

Αν είναι απλοί χαβαλέδες, κάτι που υποψιαζόμαστε ακόμη και από καθαυτό το γεγονός ότι τράβηξαν βίντεο (!), με γεια τους, με χαρά τους. Στην πατρίδα του κιτς, του θεατρινισμού και της τηλεκαταγγελίας, επιτρέπεται να παραστήσει οποιοσδήποτε τον μασκοφόρο εκδικητή, τον μασκοφόρο εθνικιστή και οπωσδήποτε, τον καραγκιόζη. Ειρήσθω εν παρόδω, ακόμη και από τη σελίδα που διατηρούν στο διαδίκτυο, αυτοί οι τύποι φαίνονται εντελώς για τα πανηγύρια.

Αν είναι ωστόσο προβοκάτορες, η βαλίτσα πάει πολύ μακριά, δεδομένου ότι ακολουθούν, όπου να ‘ναι, Μεταναστευτικό, Κυπριακό και Ελληνοτουρκικά, Σκοπιανό και διάφορα άλλα σοβαρά θέματα, στα οποία, για να γίνει πιστευτό το παραμύθι, επιβάλλεται να κατασκευαστεί ένας ξενοφοβικός, εθνικιστικός δράκος, ούτως ώστε να καθίσουν φρόνιμα στα σπίτια τους οι συνειδητοποιημένοι πολίτες και πατριώτες μην τυχόν και παρεξηγηθούν. Μια που το φέρνει η συζήτηση και στη Μεγαλόνησο καλλιεργείται επικοινωνιακά από το κυβερνητικό στρατόπεδο η φοβέρα της ακροδεξιάς. Τυχαίο; Θα φανεί στην πορεία.

Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν είμαστε παθητικοί δέκτες της κουταμάρας καθενός, αλλά ούτε και της προπαγάνδας. Όποιος υποτιμά τη νοημοσύνη μας, πράγματι μας προκαλεί σε ανοικτή πολιτική vendetta, χωρίς γελοίες μάσκες και παραμύθια με δράκους.

Σημείωση (σ.σ., από τον διαχειριστή του κοινή μοίρα): Δεδομένου ότι είναι πιθανό, αν όχι σίγουρο, ότι θα μου χιμήξουν ξανά, μέσα από το φιλικό τους κύκλωμα των ανώνυμων αριστεριστικών μπλογκς, οι γνωστοί υμνητές της γερμανικής Μπάντεν Μάινχοφ, καταγγέλλοντάς με τάχα ως … συμπαθούντα την άκρα δεξιά (!), απλά να αναφέρω ότι χτυπώντας οποιοσδήποτε το ονοματεπώνυμο μου σε μία καλή μηχανή αναζήτησης του διαδικτύου, θα βρει αρκετούς συνδέσμους για επιθέσεις που έχω δεχτεί για τις φιλελεύθερες και κεντρώες, όπως με κατηγορούν, απόψεις μου, από στελέχη του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού και του παλιού Ελληνικού Μετώπου. Η διπλή αυτή επίθεση που έχω δεχτεί, από αριστεριστές από τη μία πλευρά και εθνικιστές από την άλλη, υποθέτω πως με τοποθετούν αυτομάτως στο Πολιτικό Κέντρο. Περίφημα!

(Πίνακας: "Who is the Fool" από τη Suzanne Clark)

Πως ο πολιτευτής Παπαρόπουλος φτιάχνει προφίλ μέσα από στημένα μπλογκς

Ο Μίλτος Παπαρόπουλος Οραματιστής Πολιτικός και Blogger

(Αναδημοσίευση από το Stakon's Blog)

"Γίνονται αυτά τα πράγματα;" ρώτησε εκστασιασμένος ο Μίλτος Παπαρόπουλος τον συνομιλητή του. Ο Μπάμπης Παπαντρεόπουλος τον κοίταξε με νόημα. “Μίλτο, θα μου δώσεις εμένα σαν startup fee 150.000 ευρώ και 50.000 ευρώ το μήνα και εγώ θα σου έχω 15 blogs top να σε παίζουν όλη μέρα κάθε μέρα και άλλα 100 που θα τα αναδημοσιεύουν”.

Ο Μίλτος κοντοστάθηκε. Κοιτάει τον Μπάμπη και του λέει. Περίμενε λίγο να φωνάξω τον ειδικό. Σχημάτισε το τηλέφωνο της Κούλας (της ξαδέλφης του με το ECDL), "Κούλα να σου πω δεν μου στέλνεις τον Μιχάλη από εδώ να συζητήσουμε κάτι σοβαρό". “Ο Μιχάλης είναι ο γιος της Κούλας και έχει PSP και ξέρει από αυτά”, λέει στον Μπάμπη. “Είναι αστέρι στα γκομπιούντερς”.

Μετά από 10 λεπτά εμφανίζεται ο Μιχάλης με κόκκινους κύκλους στα μάτια (έπαιζε Pro…). Μετά τις τυπικές συστάσεις ακούει τον Μπάμπη: “Το σύστημα είναι απλό. Δημιουργούμε 15 κεντρικά blogs τα οποία με πρόσβαση στα δελτία τύπου του ΑΠΕ ανεβάζουν 15-20 post καθημερινά. Αφού κτίσουμε αξιοπιστία για 45-60 μέρες και δημιουργήσουμε κοινό θα κάνουμε ένα από αυτά κεντρικό και θα είναι σε leading position στη μπλογκόσφαιρα”. Ο Μίλτος δεν καταλάβαινε γρι από αγγλικά αλλά κουνούσε το κεφάλι. “Τότε θα βάλουμε σε εφαρμογή το πλάνο. Θα αρχίσουμε να περνάμε δημοσιεύματα που θα λένε πόσο όμορφος, ψηλός και λυγερόκορμος είναι ο Μίλτος” συνέχισε ο Μπάμπης.

Εκεί πετάγεται ο Μιχάλης που ενδιάμεσα ζήτησε να του φέρουν σοκολάτες, “Ωραία κ. Παπαντρεόπουλε και πως θα πάνε ψηλά τα blogs στο sync και στο Αlexa να τα διαβάζει ο κόσμος, μόνοι μας θα τα γράφουμε, μόνοι μας θα τα διαβάζουμε;" Ο Μπάμπης τον κοίταξε και αφού είπε στο Μίλτο πόσο έξυπνος είναι ο μικρός (όσοι έχετε κάνει πωλήσεις στη ζωή σας χαμογελάστε πονηρά…) συνέχισε, “Εκεί είναι το κόλπο. Εκτός από τα 15 blogs και το ένα κεντρικό θα φτιάξουμε άλλα 150 που θα κάνουν συνέχεια αναδημοσιεύσεις στα άρθρα μας, οπότε θα ανέβουμε αυτόματα ψηλά στις λίστες. Μετά θα νοικιάσουμε και 5-6 ρομποτάκια αράχνες και θα δημιουργήσουμε επισκέψεις για να γράφουμε καλά και στην Alexa… Σε ένα-δύο μήνες το πολύ θα έχουμε περάσει και το troktiko…"

Ο Μίλτος τον κοιτούσε απορημένος. Είχε ακούσει για διαπλοκή ΜΜΕ και πολιτικών. Για διαπλοκή blogs και πολιτικής δεν είχε ακούσει ποτέ. Νόμιζε άλλωστε πως οι bloggers είναι αδέσμευτοι, άτεγκτοι και κίνημα. Κοίταξε το χαρτί που του είχε δώσει ο Μπάμπης με τα τεχνικά στοιχεία. 150.000 έξοδα εγκατάστασης, 50.000 το μήνα για αμοιβές του Μπάμπη και των συνεργατών του. Κοίταξε ξανά το Μπάμπη και του λέει. "Πολλά είναι βρε παιδί μου δουλειά θα γίνει;" Ο Μπάμπης τον κοίταξε και του λέει: “Μίλτο μου αν θέλεις σου κάνουμε επίδειξη 1-2 μήνες δωρεάν με 4-5 blogs που έχουμε έτσι αδέσμευτα να δεις τι ωραία που δουλεύει”.

O Μίλτος συμφώνησε για τη δοκιμή και αφού χαιρέτησε τον Μπάμπη και το Μιχάλη που ενδιάμεσα είχε φάει 3 σοκολάτες, τηλεφώνησε στη Κούλα ξανά και της είπε να φέρουν το γκομπιούντερ που έχουν έξω τα κορίτσια και δουλεύουν (παίζουν πασιέντζες) μέσα στο γραφείο του γιατί πλέον θα γίνει και αυτός blogger. Απλά θα πρέπει να δει τι θα κάνει με αυτές τις αράχνες που έλεγε πριν ο Μπάμπης. “Ο Μίλτος Παπαρόπουλος, οραματιστής πολιτικός και blogger” έγραφε την άλλη μέρα το blog taneatisrachoulas.blogspot.com…

Υ.Γ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική. Η παρούσα ιστορία είναι αποκύημα της φαντασίας του συγγραφέα.

Σαν τον παλιό Ερυθρό Σταυρό, ο Mediakias ανακαλύπτει χαμένα αδέρφια!

Άπαιχτος όπως πάντα ο Mediakias. Ανακάλυψε την απίστευτη ομοιότητα που έχουν οι Λάμπρος Σκόρδας, πρώην πρόεδρος της ΠΑΕ Άρης και Ντέπυ Γκολεμά, συντάκτης για τα ραδιοτηλεοπτικά θέματα. O Mediakias μάλιστα διατείνεται ότι Σκόρδας και Γκολεμά, είναι δίδυμα αδέρφια που χωρίστηκαν στη γέννα.

Τιτανομεγέθη φίλε Mediakia, νομίζαμε πως εμείς ήμασταν οι πρωτοπόροι στην αποκάλυψη τέτοιων φοβερών υποθέσεων μετά τiς αναρτήσεις μας για τη δεύτερη ταυτότητα που έχει και τη δεύτερη ζωή που ζει ως Σιχ πρωθυπουργός της Ινδίας Μανμόχαν Σινγκ, ο γνωστός πολιτικός αναλυτής κος. Γιάννης Λούλης. Βρε λες Σινγκ και Λούλης να μην είναι το ίδιο πρόσωπο, αλλά αδέρφια που χωρίστηκαν στη γέννα; Mediakia μου, θα ξεκινήσω δεύτερη έρευνα, για να επιβεβαιώσω, ή να αναιρέσω ένα τέτοιο ενδεχόμενο!!!

Βγαίνει από την περίοδο σιωπής και ξαναμαζεύει την παλιά του ομάδα

Ποιος πρωτοκλασάτος υπουργός του ΠαΣοΚ φαίνεται να ετοιμάζεται να βγει από τη μακρά περίοδο σιωπής στην οποία (αυτο)περιορίστηκε και να κινητοποιήσει το πολιτικό εγώ του, το οποίο, ξεπερνά σε όγκο και εκτόπισμα ακόμη και την φυσική του εικόνα;

Χαρακτηριστικό σημάδι των προθέσεών του, είναι ότι είτε με αποσπάσεις δημοσίων υπαλλήλων, είτε με υπογραφές συμβάσεων μετακλητών συνεργατών, μαζεύει σιγά-σιγά ξανά όλη την ομάδα του από την εποχή που είχε υψηλότατες εσωκομματικές στοχεύσεις και φιλοδοξίες.

Εδώ ο τόπος καίγεται και αυτός πήγε πάλι ταξιδάκι πέραν του Ατλαντικού

Ποιος άλλος αναπληρωτής γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος υπηρετεί μάλιστα σε καραmaximo -υποτίθεται- πόστο, αντί να σηκώσει τα μανίκια και να στρωθεί στη δουλειά γράφοντας καμιά πρόταση, ή κανένα κείμενο για τα φαιδρά τεκταινόμενα στο χώρο της κυβέρνησης και για το πως πρέπει να αντιδράσει το δικό του κόμμα, σηκώθηκε και έφυγε ταξιδάκι για την αγαπημένη του πόλη, πέραν του Ατλαντικού; Καλόμαθε και αυτός στα ταξιδάκια, με έξοδα του Έλληνα φορολογούμενου, την εποχή που υπηρετούσε στην κυβέρνηση.

Ελπίζουμε το τωρινό ταξίδι να μην καλύπτεται από τα φαλιρισμένα ταμεία του κόμματος.

Πήγε τσέκαρε το γραφείο και έκτοτε μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε

Ποιος είναι ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος επισκέφτηκε το γραφείο του, το βρήκε πολύ μπασκλασαρία, όπως και την περιοχή που στεγάζεται και από τότε, είναι ζήτημα αν έχει πατήσει τρεις-τέσσερις φορές ακόμη; Βλέπετε, καλόμαθε στην καλοπέραση και στη χλιδή τις δοξασμένες μέρες που ήταν υφυπουργός.

Κατά τ' άλλα, η βασική έγνοια του είναι να παραγοντίζει και να παριστάνει το Νονό στην Περιφέρειά του.

Άρχισαν για τα καλά οι ταυρομαχίες ανάμεσα στους γραμματείς της ΝΔ

Ποιος αναπληρωτής γραμματέας στη Νέα Δημοκρατία νιώθει για τον γραμματέα τον οποίο αναπληρώνει περίπου όπως ο ταύρος μπροστά σε ένα κόκκινο πανί;

Λέγεται ότι δεν κάνει κέφι να επικοινωνεί μαζί του ούτε με sms.

Γόηδες διαθέτουν, από γόησσες τίποτα. Την Αλ Σαλέχ υφυπουργό ΤΩΡΑ!

Τελικά, το ΠαΣοΚ από γόηδες σκίζει. Μετρείστε πόσους… Χρυσοχοϊδης, Λοβέρδος, Γερουλάνος, Κουβέλης, Βούγιας είναι μόλις λίγοι από αυτούς. Από γυναίκες όμως πάσχει το Κίνημα. Λέμε ναι για την κα. Άντζελα (συγγνώμη, Αγγελική εννοούσαμε) Γκερέκου, μισό «ναι» (αρκεί να μην πολυμιλάει) για την κα. Θεοδώρα Τζάκρη, αλλά από τις κες. Άννα Διαμαντοπούλου, Λούκα Κατσέλη, Τίνα Μπιρμπίλη, Εύη Χριστοφιλοπούλου, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Φώφη Γενηματά και Κατερίνα Μπατζελή, ευχαριστούμε, αλλά ΔΕΝ…

Και στις γραμματείες της κυβέρνησης, η κατάσταση κάθε άλλο παρά καλύτερη είναι. Πάρτε ως παράδειγμα την κα. Θάλεια Δραγώνα. Σαν να ‘χει βάλει κανείς τη φωτογραφία της Σοφίας Σακοράφα, σε κορνίζα Άννα Βερούλη.

Μήπως θα έπρεπε να σκεφτούν στο ΠαΣοΚ την αναβάθμιση εντός της κυβέρνησης, της κας. Αφροδίτης Αλ Σαλέχ, συμβούλου του κου. Βούγια -η οποία εικονίζεται σε μία παλιά καλλιτεχνική της φωτογράφηση;

Υ.Γ.: Βέβαια, Σκεπτόμενοι ότι η προηγούμενη κυβέρνηση μας είχε τρατάρει μία Φάνη και μία Καλαντζάκου, ίσως παραέχουμε απαιτήσεις από το ΠαΣοΚ

Πρόκειται να λάβει κόκκινη κάρτα, ή θα επιλέξει να κάνει ηρωική έξοδο;

Μια και μιλήσαμε για τους γόηδες του ΠαΣοΚ, το πρώτο κυβερνητικό μεγαλοστέλεχος που ετοιμάζεται είτε να λάβει την άγουσα προς τα αποδυτήρια από το διαιτητή (όπως αποδεικνύεται αναφορικά με τις έριδες και τις διαφωνίες των στελεχών του) κο. Γιώργο Παπανδρέου, είτε να πραγματοποιήσει ο ίδιος ηρωική έξοδο, είναι ο υπουργός Εργασίας, κος. Ανδρέας Λοβέρδος.

Σας τα λέμε αυτά από αναρτήσεις μας στις 25/11, στις 15/12 και στις 16/12 και οσονούπω, θα επιβεβαιωθούμε.

Σε λίγο θα εισβάλουν στο γραφείο του, να του αλλάξουν τη βαφή στο μαλλί

Μετά την ένοπλη επίθεση τρομοκρατών στο Αστυνομικό Τμήμα Αγίας Παρασκευής, την έκρηξη βόμβας τριάντα, σαράντα μέτρα από τον Άγνωστο Στρατιώτη, κουκουλοφόροι εισέβαλαν στο γραφείο του υφυπουργού Δικαιοσύνης κου. Απόστολου Κατσιφάρα και ξυλοκόπησαν συνεργάτες του με λοστούς και τσεκούρια.

Ο κος. Χρυσοχοϊδης, που είχε καταγγείλει τη Νέα Δημοκρατία ότι είχε μετατρέψει την Αθήνα σε Καμπούλ, προβάλλοντας έτσι μία εικόνα δυσφήμησης συνολικά της Πατρίδας μας στο εξωτερικό, δείχνει να τα έχει κυριολεκτικά χαμένα. Ενώ τρομοκράτες και κουκουλοφόροι κοντεύουν να φτάσουν στο σημείο να εισβάλουν στο γραφείο του, να τον δέσουν στην υπουργική του πολυθρόνα και να του αλλάξουν τη βαφή του μαλλιού του από κομοδινί, σε τρελή ξανθιά με πυροκόκκινες ανταύγειες, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, βγαίνει στα κανάλια και κάνει απειλητικές για τους παραβάτες δηλώσεις. Προφανώς, ευελπιστεί να τα κάνουν πάνω τους από το φόβο τους με τις απειλές, να βγει η μυρωδιά στη γειτονιά και να πάει η αστυνομία να τους συλλάβει! Θα ήμασταν σίγουροι ότι ο κος. Χρυσοχοϊδης αποτελεί παράδειγμα θρασύτητας και αμετροέπειας, εάν δεν διακρίναμε στα μάτια του ένα απλανές βλέμμα και στη φωνή του ένα ανεπαίσθητο τρέμουλο, τα οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων παραπέμπουν ή σε ξώφαλτσο εγκεφαλικό, ή σε αιφνίδιο γεροντονταλκά. Λέτε; Πάντως στη φωτογραφία που δημοσιεύουμε, σε πόζα James Bond, πιο πολύ πείθει ως γόης, παρά ως υπουργός.

Κατά τ’ άλλα, τα μέσα ενημέρωσης και οι εταιρείες μετρήσεων της Διαπλοκής τον εμφανίζουν ψηλά σε δημοτικότητα και ο ίδιος τρέφει φιλοδοξίες για δήμαρχος Αθηνών. Είναι τρελοί αυτοί οι Πασόκοι!

Από πέρυσι είχαμε τη νέα γρίπη, χωρίς την ύπαρξη τρόμου και πανικού;;;

Άσχετο με τα πολιτικά, αλλά κρίσιμο για όλους μας…

Αληθεύει ότι γιατροί μας είχαν εντοπίσει σε ασθενείς τους (ειδικά σε παιδιά) συμπτώματα της «γρίπης των χοίρων» από πέρυσι το χειμώνα, χωρίς όμως να πανικοβληθούν, ή να προβληματιστούν, παρά αντιμετώπισαν την κατάσταση, όπως θα έκαναν και με την κοινή γρίπη;

Αληθεύει επίσης ότι η «μετανάστευση» του ιού στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού και ειδικά στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής, προκάλεσε τους πρώτους θανάτους λόγω κυρίως της έλλειψης υγειονομικών, ιατρικών, νοσοκομειακών, νοσηλευτικών κλπ. υποδομών, μέσων και στελεχών και ότι η συνεπακόλουθη «έκρηξη» ανά τον κόσμο του φόβου πανδημίας και της απειλής θανάτων ήταν τίποτε άλλο από ένα «παιχνίδι» αμοιβαίου συμφέροντος και πρωτοφανούς αισχροκέρδειας, ανάμεσα στις φαρμακευτικές εταιρείες και στα μέσα ενημέρωσης;

Και επιπλέον, γιατί Έλληνες (και όχι μόνο) γιατροί, επιφυλάσσονται και αποφεύγουν να κάνουν το εμβόλιο στους εαυτούς τους και στους ασθενείς τους; Υπάρχουν πιθανότητες επιπλοκών, ή απλά, δε συντρέχει σοβαρή ανάγκη, ούτε και ουσιαστικός λόγος;

Το λεβεντόπαιδο με τη χρυσή καρδιά που «σφουγγάρισε» έξι μαζεμένους!!!

Ένα ακόμη παράδειγμα, για το πώς λειτουργεί το «σφουγγάρι» και κλείσαμε με αυτό το θέμα. Για σήμερα εννοείται…

Το λεβεντόπαιδο του κάμπου με την χρυσή καρδιά, αποφάσισε να … «σφουγγαρίσει» μονομιάς από τη γραμματεία που ανέλαβε έξι διοικητικούς υπαλλήλους.

Ποιο ήταν το … αμάρτημα αυτών των άμοιρων ανθρώπων που θα περιπλανιούνται μέσα στο κόμμα, μέχρι να δουν που θα τους διαιρέσουν εσωτερικά; Ότι ενδιαφέρθηκε για το τι θ’ απογίνουν στη συνέχεια, εις εκ των … «σφουγγαρισθέντων» -τέως πια- αναπληρωτών γραμματέων. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι δεν χρειάζονταν. Ερώτηση δική μας: Μα καλά, ούτε ένας από τους έξι;

Από την άλλη πλευρά, θα προσθέταμε, πάλι καλά, να κάνουν το σταυρό τους οι άνθρωποι που δεν τους πέταξαν ολωσδιόλου στο δρόμο, απολύοντάς τους και κόβοντάς τους το ψωμί που τρώνε τα σπίτια τους! Που ξέρεις τι γίνεται; Μετά από το «σφουγγάρισμα» σε πολιτικά στελέχη, μπορεί να υπάρξει κανονικό «σφουγγάρισμα» και σε υπαλλήλους, προκειμένου να προσληφθούν άλλοι. Ο Θεός να βάλει το χέρι του!

Διαφορετική περίπτωση από την παραπάνω, αλλά απολύτως σχετική:

Σφουγγαρισθείσα» υπάλληλος άλλου τομέα, λέει σε συναδέλφους της αυτοσαρκαζόμενη, «εγώ παιδιά θα είμαι η ροζ Vileda, από ‘κει και πέρα, αποφασίστε μεταξύ σας ποιοι θα ‘ναι τα υπόλοιπα χρώματα της σειράς».

Δεν ενημερώνουν καν τους αποσπασμένους ότι τους σφουγγάρισαν ΚΑΙ αυτούς!

Ναι, οι πηγές μας στη Ρηγίλλης μας ανέφεραν ότι συμβαίνει ΚΑΙ αυτό!

Όπως ενδεχομένως γνωρίζετε, τα κόμματα, συντηρούν στο δυναμικό και δημοσίους υπαλλήλους σε απόσπαση. Συνήθως, στα κόμματα, τους αποσπασμένους τους φέρνουν με επιλογή τους οι ηγεσίες και τα μεγαλοστελέχη. Έτσι, ο κος. Αντώνης Σαμαράς και οι άμεσοι πολιτικοί συνεργάτες του να θέλουν να φέρουν τους δικούς τους, αποδεσμεύοντας την ίδια ώρα κάποιους παλιότερους, καθώς υπάρχουν συγκεκριμένα (αν και κάπως ελαστικά μερικές φορές) πλαφόν στις αποσπάσεις. Το ζήτημα είναι το ΠΩΣ το κάνουν. Και εδώ, όπως μας αποκαλύπτουν οι πηγές μας, το σφουγγάρι είναι βρώμικο. Δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να ενημερώσουν εκείνους τους δημοσίους υπαλλήλους που αποδεσμεύουν (βάσει της γνωστής –πλέον- εσωτερικής λίστας προγραφών), προκειμένου να μπορούν οι άνθρωποι να κάνουν το κουμάντο και τις συνεννοήσεις τους για τη συνέχεια, αλλά απλά, αφήνουν να τους τηλεφωνήσουν μία πρωία οι υπηρεσίες στις οποίες ανήκουν, λέγοντάς τους «η απόσπασή σας έχει αποσυρθεί, από την τάδε μέρα να βρίσκεστε εδώ».

Εάν και εφόσον είναι ακριβείς οι πληροφορίες μας, δεν έχουμε παρά να παρατηρήσουμε ότι οι «σφουγγαράκηδες» αποδεικνύονται για μία ακόμη φορά, τυπικοί, προνοητικοί, ευγενικοί και πάνω απ' όλα ... ανθρώπινοι στο πως αντιμετωπίζουν τον κόσμο.

«Επιεικώς απαράδεκτοι-Ούτε τηλεφωνικά δε μας ενημέρωσαν ότι μας φάγανε»!

Σχόλιο στο Poleatics, αναφορικά με την τελευταία μας ανάρτηση, έστειλε ο προ ολίγων -μόλις- ημερών ... σφουγγαρισθείς γραμματέας Νέων Τεχνολογιών της Νέας Δημοκρατίας, κος. Σταύρος Κοντακτσής. Σας το παραθέτουμε:

«Αγαπητό Poleatics

Ισχύει πως η συμπεριφορά απέναντι στα πρόσωπα μας από το γραφείο προέδρου ήταν επιεικώς απαράδεκτη. Όμως επειδή εγώ στη ζωή μου έμαθα να υπηρετώ τη Νέα Δημοκρατία και όχι τους εφήμερους που κάθονται σε κάποια καρέκλα, προσωπικά παρέδωσα πλήρη φάκελο στον αντικαταστάτη μου με το σύνολο της δουλειάς που είχα κάνει στην γραμματεία. Του αφιέρωσα μάλιστα και μία συνάντηση μίας ώρας για να τον ενημερώσω για πρόσωπα και καταστάσεις. Αυτό είναι το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω μιας και ο άνθρωπος δεν φταίει σε τίποτα. Όμως δεν σκοπεύω να αφιερώσω περισσότερο χρόνο μιας και όπως σωστά γράφεις είπαμε να αφιερώνουμε χρόνο και φαιά ουσία, τα οποία στερούμαστε από τον εαυτό μας και να μην μας παίρνουν ούτε ένα τηλέφωνο να μας ενημερώσουν ό,τι μας "φάγανε" πάει πολύ.

Φιλικά

Σταύρος Κοντακτσής»

Ο κος. Κοντακτσής είναι ένας νέος άνθρωπος, γνωστός σε όλους/ες για τους πολυετείς αγώνες του με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ μέσα στο στίβο μάχης των πανεπιστημιακών αμφιθεάτρων και παράλληλα ένας ικανός και καταρτισμένος επιστήμων στο χώρο των Νέων Τεχνολογιών. Ο κος. Κοντακτσής, αφιέρωσε σημαντικό χρόνο στο κόμμα, δίνοντας στην κυριολεξία «φτερά» στην διαδικτυακή του παρουσία και όχι μόνο και τούτο, ενώ πάλευε να επιβιώσει και να καθιερωθεί στον αδηφάγο και ανταγωνιστικό Ιδιωτικό Τομέα. Παράλληλα, εκτιμήθηκε για το ήθος και τη συμπεριφορά του απέναντι σε πολιτικούς προϊσταμένους, πολιτικούς συναδέλφους και πολιτικούς υφισταμένους.

Ο κος. Κοντακτσής ... σφουγγαρίστηκε μαζί με όλους τους συναδέλφους του, διότι δεν ενετάχθη στις άτακτες ορδές των μεχμετζίκ, που κυρίευσαν τη Ρηγίλλης, παραβιάζοντας κερκόπορτες. Τη θέση του την πήρε ο τέως βουλευτής κος. Μανούσος Βολουδάκης. Προφανώς, επειδή ο κος. Αντώνης Σαμαράς έπρεπε να βολέψει κάπου έναν Κρητικό πολιτευόμενο που τον υποστήριξε ενάντια στην κα. Μπακογιάννη και επιπλέον, διότι ως «τέως», ο κος. Βολουδάκης έπρεπε να αποκτήσει πολιτική θέση μές στο σύστημα, μήπως και διασώσει την πολιτική καριέρα του.

Το σχόλιο που μας έστειλε ο κος. Κοντακτσής, δείχνει την υπευθυνότητα των γραμματέων που … σφουγγαρίστηκαν και τη γαϊδουριά των κρατούντων το σφουγγάρι. Τον άνθρωπο τον ... σφουγγάρισαν χωρίς καν να τον ειδοποιήσουν τηλεφωνικά και εκείνος παρέδωσε έτοιμο φάκελο στον αντικαταστάτη του!

Τέτοια στελέχη ... σφουγγάρισε ο κος. Σαμαράς!!!

Μην αιφνιδιαστούν αν εισπράξουν μία ξερή άρνηση, ή κανένα γερό σιχτίρι

Κλείνοντας με την υπόθεση των καινούργιων γραμματέων, θα τους συνιστούσαμε φιλικά να μην προσφεύγουν στα «φώτα» των προκατόχων τους για ενημέρωση και πληροφορίες, διότι πραγματικά δοκιμάζουν τα όρια της ευγένειας και της καλοσύνης τους.

Γιατί το αναφέρουμε αυτό; Πολύ απλά, διότι οι περισσότεροι, εάν όχι όλοι οι τέως γραμματείς του κόμματος και οι αναπληρωτές τους, έχουν γίνει «βαπόρι» από την τσαντίλα τους για τον κο. Αντώνη Σαμαρά. Και αυτό, όχι τόσο επειδή τους αντικατέστησε, όσο για το λόγο ότι ούτε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ούτε ο διευθυντής του πολιτικού του γραφείου κος. Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, ούτε ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής κος. Λευτέρης Ζαγορίτης έδειξαν τη βασική, την στοιχειώδη πρόνοια να τους ευχαριστήσουν μέσω κάποιας επιστολής για την πολυετή, εντελώς άμισθη, παρουσία και συμβολή τους στο κόμμα και να τους καλέσουν να παραμείνουν πολιτικά στην γραμμή ενίσχυσης των πρωτοβουλιών της νέας ηγεσίας.

Τελικά, έχουν πλάκα οι άνθρωποι. Πραγματικά, θέλουν να δημιουργούν όχι απλά αντιπάλους, αλλά εχθρούς. Αλαζονεία; Υπεροψία; Αμετροέπεια; Απρονοησία; Βλακεία; Ένας Θεός ξέρει!

Πάντως, επανερχόμενοι στο ζήτημα των καινούργιων γραμματέων που απευθύνονται στους προκατόχους τους για ενημέρωση και πληροφορίες, να τους κάνουμε γνωστό το γεγονός ότι οι συνομιλητές τους δε δεσμεύονται από κανενός είδους κομματική δεοντολογία ή συναδελφική αλληλεγγύη, διότι όλα τούτα τα καταρράκωσε η νέα ηγεσία με τον τρόπο που τους αντιμετώπισε. Επομένως, μην αιφνιδιαστούν εάν κάποια μέρα ακούσουν μέσα από τη γραμμή του τηλεφώνου από μία ξερή άρνηση, έως και κανένα γερό σιχτίρι, χωρίς να ευθύνονται οι ίδιοι μάλιστα!

Τόσοι πολλοί οι αξιωματούχοι, που δεν έχουν που να τους βολέψουν!

Μιλώντας για τον ορισμό γραμματέων, αλλά και τομεαρχών από τον κο. Αντώνη Σαμαρά, να σας αποκαλύψουμε ότι ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έχει τόση ανάγκη, αλλά και τόση πρεμούρα να τακτοποιήσει όσο το δυνατό περισσότερα από τα ετερόκλητα στοιχεία που τον βοήθησαν να αναδειχθεί νικητής, που δεν έχει πλέον που να τους βάλει!

Οι τομεάρχες, που είναι βουλευτές όλοι τους, έχουν τα πολιτικά γραφεία τους, αλλά οι γραμματείς και οι αναπληρωτές τους, για να καταφέρουν να βολευτούν όλοι μαζί, χρειάζεται η ΝΔ να νοικιάσει το μισό Πύργο των Αθηνών, Κηφισίας και Αλεξάνδρας γωνία.

Για να καταλάβετε, ενώ στη δωδεκαετία του κου. Κώστα Καραμανλή στην προεδρία του κόμματος, το συμβούλιο τομεαρχών, αλλά και το διαγραμματειακό συμβούλιο, συνέρχονταν σε ξεχωριστές συνεδριάσεις μέσα στην Αίθουσα Εκτελεστικού, γύρω από ένα μεγάλο οβάλ τραπέζι συσκέψεων, τώρα, έχει επιστρατευτεί η μεγάλη Αίθουσα Κήπου (η οποία δε γνωρίζουμε εάν ονομάζεται ακόμη και σήμερα «Αίθουσα Κωνσταντίνου Μητσοτάκη», ή την πήρε το σφουγγάρι την ονομασία), ακριβώς στην όπισθεν πλευρά του νεοκλασσικού, ενώ χρησιμοποιείται ένας μεγάλος αριθμός μικρότερων ορθογώνιων τραπεζιών, διατεταγμένων σε σχήμα «Π».

Προφανώς, ο κος. Σαμαράς, ως γνήσιος Καίσαρ, δεν αρκείται στην προτίμηση του όχλου, αλλά θέλει να οργανώσει και τάγμα Πραιτοριανών. Εμείς, τους εν καιρώ σφετεριστές του θρόνου, μπορούμε να τους διακρίνουμε από τώρα κιόλας. Ο Βρούτος δεν γνωρίζουμε ποιος πρόκειται να είναι.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση για τα κριτήρια αξιοποίησης στελεχών

Μιλώντας για τον κο. Γιώργο Βερναδάκη, να σας αναφέρουμε ότι ενάντια στις εκτιμήσεις, ο κος. Αντώνης Σαμαράς δεν τον αξιοποίησε σε καμία απολύτως θέση στο κόμμα. Και το λέμε με βεβαιότητα αυτό, καθώς η υπόθεση ορισμού νέων γραμματέων, έκλεισε οριστικά.

Υπήρχε η εκδοχή, ο κος. Βερναδάκης να οριστεί αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού, λόγω της γενικότερης πολιτικής και κομματικής του εμπειρίας, αλλά φυσικά, λόγω και του γεγονότος ότι έχει διατελέσει διευθυντής στον συγκεκριμένο τομέα την περίοδο 1999-2000 και τον γνωρίζει καλά. Ποιος πιστεύετε πως ορίστηκε τελικά αναπληρωτής αντί του κου. Βερναδάκη που έβγαλε τον κο. Κώστα Καραμανλή, την κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία ασπροπρόσωπους για μία ολόκληρη πενταετία και ήταν από τους πλέον επιτυχημένους διοικητές; Μα, ο τέως Γραμματέας Ενημέρωσης της κυβέρνησης, κος. Πάνος Λειβαδάς. Ο άνθρωπος, που μαζί με τα υπόλοιπα στελέχη του «πρωινού καφέ» του Μαξίμου, ήταν οι υπεύθυνοι ώστε να μην περνά σωστά, ούτε η εικόνα της κυβέρνησης και ειδικά του πρωθυπουργού προς στην κοινωνία, αλλά ούτε και η εικόνα της κοινωνίας προς την κυβέρνηση και ειδικά προς τον πρωθυπουργό.

Μία άλλη εκδοχή ήταν να οριστεί ο κος. Βερναδάκης, γραμματέας Συνδικαλισμού, καθώς υπηρετεί το χώρο με συνέπεια και επιτυχία για μία ολόκληρη ζωή, ενώ πάντοτε αποτελούσε εντός της ΓΣΕΕ το «αγκάθι» για τους διάφορους Πολυζωγόπουλους του ΠαΣοΚ. Αλλά όχι, ούτε γραμματέας Συνδικαλισμού ορίστηκε, καθώς αυτή η θέση έπρεπε να δοθεί στον κο. Γιάννη Μανώλη, ο οποίος, πρωί, μεσημέρι, βράδυ, έψηνε το ψάρι στα χείλη του κου. Καραμανλή, με τις διάφορες φασαριόζικες, άνευ περιεχομένου τις περισσότερες φορές, «εκρήξεις» του μπρος στις κάμερες και στα μικρόφωνα των καναλιών και τις απειλές του «μένω-φεύγω» από την Κοινοβουλευτική Ομάδα..

Θα μπορούσε να τοποθετηθεί και σε άλλα πόστα ο κος. Βερναδάκης, για τα οποία θα ήταν ο πλέον κατάλληλος. Από γραμματέας Κοινωνικής Συνοχής, έως γραμματέας της νεοσυσταθείσας γραμματείας Σχέσεων Κόμματος και Κοινωνίας, ή ακόμη και διευθυντής του Διαγραμματειακού Συμβουλίου της ΝΔ. Αλλά και εκεί, τοποθετήθηκαν άλλα πρόσωπα. Στην Κοινωνική Συνοχή η κα. Κόλλια εκ Σερρών, που ανέδειξαν την υποψηφιότητα του κου. Σαμαρά στα ύψη. Στις Σχέσεις Κόμματος Κοινωνίας, ο κος. Διονύσης Καραχάλιος, κομματικό στέλεχος η τελευταία παρουσία του οποίου εντοπίζεται πολύ μακριά στο παρελθόν της ΝΔ και με απόψεις που εντοπίζονται πολύ μακριά από το χώρο του Πολιτικού Κέντρου. Στο Διαγραμματειακό, ο κος. Διαμαντής Βαχτσιαβάνος τον οποίο είχε από το 2006 ορίσει γραμματέα Οργανωτικού, ο κος. Λευτέρης Ζαγορίτης. Φανταστείτε! Ο άνθρωπος, επί των ημερών του οποίου στην αρμόδια γραμματεία, διαλύθηκε στην κυριολεξία η οργάνωση του κόμματος στο Λεκανοπέδιο και στην Περιφέρεια, αναλαμβάνει τώρα, να συντονίσει όλες τις γραμματείες του κόμματος!

Το εκπληκτικό είναι, ότι για την επικράτηση του κου. Σαμαρά, ο κος. Βερναδάκης αφιέρωσε όλη του την ενέργεια και γενικότερα, τον καλύτερο εαυτό του, τόσο στην Περιφέρεια της Β’ Αθηνών όπου πολιτεύεται, όσο και στο Δήμο Παλαιού Φαλήρου όπου κατοικεί και ο οποίος, εθεωρείτο σκληρά «μητσοτακικός» λόγω της δημαρχίας του κου. Διονύση Χατζηδάκη.
Εις μάτην, όμως, η προσπάθεια.
Και ο κος. Βερναδάκης, όπως και άλλα πολλά στελέχη, γνώρισαν μονομιάς το αδιόρατο, αλλά κυρίαρχο, στην προσωπικότητά του κου. Σαμαρά, στοιχείο της αγνωμοσύνης και της αλαζονίας. Βλέπετε, ο τέως διοικητής του ΟΑΕΔ, ούτε golden boy της κυβέρνησης Καραμανλή υπήρξε, ούτε απόφοιτος της … «στοάς» του Κολλεγίου Αθηνών, ούτε πολυκαβγατζής και τηλεπαλιάτσος, ούτε ... «χίτης και ταγματασφαλίτης». Επομένως, σφουγγάρι και σε αυτόν!!!

Κρίμα για το στέλεχος, κρίμα και για το κόμμα!!!

Απίθανη «τάπα» στον υπουργό Εργασίας από τον τέως Διοικητή του ΟΑΕΔ

Κόλαφος στον υπουργό Εργασίας Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος ισχυρίστηκε πως δεν έχει το κράτος χρήματα ούτε για να πληρώσει επιδόματα ανεργίας, ήταν η απάντηση του τέως Διοικητή του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού, κου. Γιώργου Βερναδάκη, που πολιτεύεται στην Περιφέρεια της Β' Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία.

Διαβάστε προσεκτικά την απάντηση, για να δείτε πόσο διαβασμένος είναι ο κος. Βερναδάκης και σε τι ψευτοτερτίπια καταφεύγουν οι υπουργοί ΠαΣοΚ, προκειμένου να δικαιολογήσουν τόσο την πολιτική ανεπάρκεια τη δικιά τους, όσο και τη γενικότερη σύγχυση και αναστάτωση που επικρατεί στα κλιμάκια της κυβέρνησης.

«Η πρωτοφανής «σκηνοθεσία πανικού» που έστησε εχθές ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης συνεπικουρούμενος από άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, υπερβαίνει τα όρια των επικοινωνιακών τεχνασμάτων, στα οποία μας έχει συνηθίσει η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Η αλήθεια είναι ότι στις 10.9.2009 ημέρα παραίτησης μου από τη διοίκηση του ΟΑΕΔ, η οικονομική θέση του Οργανισμού, όπως φαίνεται και από το επισυναπτόμενο έγγραφο ήταν 710.918.851,3 ευρώ. Ταυτόχρονα, υπήρχαν συσσωρευμένες, πολλών ετών, απαιτήσεις από το ΙΚΑ ύψους περίπου 6,5 δις ευρώ (είναι γνωστό ότι ο ΟΑΕΔ δεν διαθέτει μηχανισμό είσπραξης εισφορών αλλά του αποδίδονται από το ΙΚΑ οι συνεισπραττόμενες εισφορές υπέρ ΟΑΕΔ), καθώς και απαιτήσεις ύψους περίπου 500 εκατ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για έργα που είχαν ενταχθεί στο Γ΄ ΚΠΣ και το ΕΣΠΑ.

Σε κάθε περίπτωση, η οικονομική θέση του ΟΑΕΔ στις 10.9.2009 ήταν κατά πολύ καλύτερη από την αντίστοιχη που παρελήφθη πέντε χρόνια πριν, στις αρχές του 2004, από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (τότε στα ταμεία υπήρχαν μόλις 50 εκατ. ευρώ!).

Συνεπώς, ο Υπουργός Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης πρέπει να απαντήσει τι (και εάν) μεσολάβησε κάτι από τις 10.9.2009 και την ανάληψη της διοίκησης του ΟΑΕΔ από τον Πρόεδρο της ΓΣΕΕ κ. Γ. Παναγόπουλο μέχρι σήμερα.

Είναι η διαχειριστική ανικανότητα της νέας Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και των επίλεκτων ιντερνετικών στελεχών τους, η οποία καθημερινά αποδεικνύεται από την έλλειψη στοιχειώδους συντονισμού μεταξύ των κρατικών στελεχών;

Είναι η προσπάθεια τεχνητής διαμόρφωσης μιας δραματοποιημένης εικόνας, προκειμένου να δικαιολογηθούν υπαναχωρήσεις σε σχέση με τις προεκλογικές υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ (π.χ. αύξηση επιδόματος ανεργίας), αλλά και να καλλιεργηθεί το «κοινωνικό έδαφος» για την επιβολή νέων, πρόσθετων εισφορών στην κοινωνική ασφάλιση;

Ή μήπως είναι ένα ακόμη (εσωκομματικό) επεισόδιο στο χορό των αποχωρήσεων και των «ηρωικών εξόδων» των τελευταίων ημερών;

Ό,τι και να είναι από τα παραπάνω, είναι ανεπίτρεπτο να «παίζει» κανείς με τις αγωνίες και τις ανάγκες των ανέργων. Δυστυχώς, αυτό κάνει το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά μεταπολεμικά στην Ελλάδα. Δεν διστάζουν να διασύρουν τη χώρα και τους θεσμούς».

Προφανώς ο κος. Λοβέρδος, αν και μέλος της ομάδας μπάσκετ της Βουλής, δεν περίμενε να φάει τέτοια ξεγυρισμένη τάπα. Ας πρόσεχε! Ο κος. Βερναδάκης έκανε θαύματα στον ΟΑΕΔ, γνωρίζει τον τομέα της Απασχόλησης όσο ουδείς άλλος και τέλος, έχει αναπτύξει πολιτικό λόγο που συνοδεύεται πάντοτε από σωστά επιχειρήματα και εύστοχες (ενίοτε δε αιχμηρές) παρατηρήσεις. Αφήστε δε, που είναι σωστό ντερέκι, τόσο σε ότι αφορά το φυσικό του, όσο και το πολιτικό του ανάστημα. Έμπλεξε δηλαδή με άπαιχτο αντίπαλο ο υπουργός του ΠαΣοΚ και άντε να ξεμπερδέψει!.

Προσέξτε το τελευταίο και πλέον σημαντικό!!!

Για να αποστομώσει μια και καλή τον θεατρίνο και υπερόπτη υπουργό Εργασίας, ο κος. Βερναδάκης παραθέτει στην απάντησή του και τον επίσημο οικονομικό απολογισμό του ΟΑΕΔ, τον οποίο και αναδημοσιεύουμε.

Για ένα διάλειμμα ιλαρότητας και γέλιου, πάρτε ένα quiz για τον Καλαπόδη

Ποιος είναι ο ανομολόγητος καημός του γνωστού αποκαλυπτικού πολιτικού συντάκτη και καταγγελτικού τηλεοπτικού παρουσιαστή Καλαπόδη;

- Να εκλεγεί βουλευτής στην Περιφέρεια του αειμνήστου πατρός του, ανεξαρτήτως με ποιο κόμμα θα κατέλθει ως υποψήφιος;

- Να αναλάβει ρόλο εκπροσώπου (άντε, έστω Διευθυντή) Τύπου στη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά, με την οποία είναι τάλε-κουάλε;

- Να λάβει έπαινο δημόσιας αναγνώρισης από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, για τα τρία πτυχία και τις περίφημες σπουδές του;

- Να υποβάλλει την Τάνια σε σαδομαζοχιστικές ακρότητες, αφού εκείνη δε δείχνει να χαμπαριάζει από όσα της έχει κατά καιρούς σούρει;

- Να αποκτήσει επιτέλους βλεμματική επαφή τόσο με τον ίδιο, όσο και με την κάμερα ο συνσχολιαστής και φίλος του Ανδρέας Καψαμπέλης;

- Όλα τα παραπάνω μαζί;

- Τίποτα από τα παραπάνω;

- Δεν ξέρω και δεν απαντώ: Είμαι fan του Καλαπόδη και είστε κάφροι που τον σατιρίζετε.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Οι αφανείς πτυχές της υπόθεσης με τους μισθούς της Βουλής

Εφόσον, όλοι οι «αυριανιστές», δημοσιογράφοι και πολιτικοί, αποφάσισαν να ασχοληθούν με το περιώνυμο … σκάνδαλο του 15ου και του 16ου μισθού των διοικητικών υπαλλήλων και επιστημονικών συνεργατών που είναι χρεωμένοι στο μισθολόγιο της Βουλής των Ελλήνων, ας ασχοληθούν λίγο πιο σοβαρά και με το εάν και κατά πόσον όλοι αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς εξαιρέσεις, καταφέρνουν να βάλουν τα χρήματα αυτά τελικά στην τσέπη τους και στο οικογενειακό εισόδημά τους.

Το λέμε αυτό, διότι αποτελεί ένοχο, ανομολόγητο μυστικό ότι σε κάποιες περιπτώσεις υπαλλήλων και συνεργατών όχι μονίμων, αλλά αορίστου, ή ορισμένου χρόνου, εκείνοι που καλύπτουν την απασχόλησή τους στη Βουλή, ενθυλακώνουν τα χρήματα από υπερωρίες, οδοιπορικά και επιδόματα, εκβιάζοντάς τους με πιθανή απώλεια της θέσης τους, μαζί με το βασικό μισθό που λαμβάνουν. Οι δικαιολογίες μάλιστα, είναι από ιλαρές, έως φαιδρές. Χαρακτηριστική είναι περίπτωση βουλευτή που έλεγε στον επιστημονικό συνεργάτη του, πως θα του παρακρατούσε τα … «παραπάνω» (υπερωρίες, οδοιπορικά, επιδόματα), για να τσοντάρει να πληρώνει το νοίκι του γραφείου και τη γραμματέα. Φυσικά, με την ανεργία που μαστίζει τους νέους επιστήμονες και ειδικότερα εκείνους των Κοινωνικών Επιστημών, που έχουν ως μία εκ των ελαχίστων βασικών επιλογών τους να δουλέψουν για κάποιο βουλευτή, πολιτικό γραφείο κλπ., καταλαβαίνετε πως οι εκβιασμοί γίνονται τελικώς αποδεκτοί.

Καταλαβαίνετε ότι αυτοί οι συνεργάτες και οι υπάλληλοι, θα υποστούν τεράστια ζημία στον οικογενειακό οικονομικό προγραμματισμό τους, εάν υπάρξει κατάργηση των δύο έξτρα μισθών, συν περικοπή των υπερωριών και των οδοιπορικών τους, ενώ, εάν δεν υπάρξει κατάργηση ή περικοπές στα προηγούμενα, αλλά φορολόγησή τους, πιθανώς οι άνθρωποι αυτοί θα φορολογούνται για έξτρα χρήματα τα οποία ενθυλακώνουν οι … «πάτρωνές» τους.

Τελικά, το σκάνδαλο με τον 15ο και 16ο μισθό της Βουλής, δεν είναι ακριβώς όπως σας το περιγράφουν και εμπεριέχει αφανείς πτυχές, που από μόνες τους, είναι πολύ πιο σκανδαλώδεις.

Τους αξίζει ένα ισχυρό σοκ! Αλλά τι είδους και ποιος θα το προκαλέσει;

Γράφει ο ΛΑοΚοΩΝ

Γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και όπως πηγαίνουν τα πράγματα θα γεράσουμε και θα πεθάνουμε, με τον εφιάλτη της Λιτότητας να στοιχειώνει ολόκληρη τη ζωή μας. Ελάχιστα και βιαστικά είναι τα ενδιάμεσα διαστήματα, στα οποία «καλλιεργείται» η αίσθηση μίας ελάχιστης οικονομικής ανακούφισης, ίσως και ευμάρειας, μόνο που η τελευταία συνήθως αποδεικνύεται επίπλαστη, πρόσκαιρη, ενδεχομένως και … ύποπτη, όπως συνέβη με τη μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου.

Τι φταίει ώστε ο μέσος πολίτης, ή εάν το δούμε με κοινωνικοπολιτικούς όρους, η μεσαία τάξη της ελληνικής κοινωνίας, να καλούνται συνεχώς να καταβάλλουν βαρύ, αβάσταχτο θα έλεγε κανείς τίμημα, προκειμένου να συμμαζεύεται στα Δημόσια Οικονομικά μία κατάσταση, η οποία, παρόλα αυτά, πάντοτε διολισθαίνει προς το χειρότερο;

Δεν χρειάζεται να είμαστε οικονομολόγοι, ή να εισέλθουμε στη βάσανο μίας εις βάθος τεχνικής και επιστημονικής ανάλυσης για να καταλάβουμε ότι η δραστική αντιμετώπιση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων δεν είναι δυνατό και φυσικά, ούτε δίκαιο να προκύψει από την πρόσθετη φορολόγηση των μεσαίων εισοδημάτων, πόσο μάλλον των απλών μισθωτών που με ένα «ξερό» μισθό παλεύουν να καλύψουν ένα σωρό υποχρεώσεις, επιβάλλοντάς τους, ακόμη περισσότερες άμεσες επιβαρύνσεις (χαράτσι σε μισθούς-επιδόματα), ή έμμεσες (αύξηση τελών φορολόγησης σε στοιχειώδη είδη καταναλωτικής ανάγκης όπως είναι τα καύσιμα). Ούτε φυσικά και από την περιστολή των δημοσίων δαπανών, ειδικά στους κρίσιμους τομείς της Παιδείας και της Εκπαίδευσης, της Υγείας και της Πρόνοιας, της Ασφάλειας και της Άμυνας.

Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε επαγγελματίες και επιτηδευματίες, οι οποίοι, ασκώντας ελεύθερα επαγγέλματα που έχουν πέραση και πληρώνονται αδρά, αθροίζουν τεράστια ετήσια κέρδη, από τα οποία, ένα μικρό -μόνο- μέρος δηλώνουν επισήμως στις αρμόδιες κρατικές αρχές. Τα ίδια και ακόμη χειρότερα συμβαίνουν με μεγαλοτραπεζίτες, μεγαλοβιομηχάνους, μεγαλοεπιχειρηματίες οι οποίοι, διατηρώντας υψηλές διασυνδέσεις με ισχυρούς πολιτικούς παράγοντες και συμφωνίες αλληλοβοήθειας και αλληλοκάλυψης με παράγοντες της Δημόσιας Διοίκησης και κυρίως, τις κομματικές νομενκλατούρες που τη διαχειρίζονται, πλουτίζουν αδιάκοπα, χωρίς να ανταποκρίνονται ακόμη και σε συμβατικές υποχρεώσεις που έχουν απέναντι στο κράτος και στην κοινωνία και χωρίς να επωμίζονται το μέρισμα κοινωνικής ευθύνης που θα έπρεπε κανονικά να τους αναλογεί, ειδικά σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης. Επιπλέον, παρατηρείται απώλεια χρημάτων όχι από δαπάνες, αλλά από σπατάλες εντός του χώρου της Δημόσιας Διοίκησης, τις οποίες, όπως καταλαβαίνει εύκολα καθένας μας, τις απολαμβάνουν και πάλι οι ισχυροί πολιτικοί παράγοντες και κυρίως, οι κομματικές νομενκλατούρες που τους περιστοιχίζουν - και στις οποίες αναφερθήκαμε μόλις πριν.

Επομένως, για να μη θιγούν στο ελάχιστο όλοι οι προηγούμενοι, τα συνεταιράκια της κακοδιαχείρισης και της αρπαχτής, στο τέλος, ο λογαριασμός στέλνετε σε όλους εμάς. Τόσο απλά!

Πως μπορεί αυτό να αλλάξει;

Είναι δύσκολο να περιμένει κανείς δράση ή αντίδραση από τους υπάρχοντες πολιτικούς οργανισμούς, όχι τόσο λόγω του γεγονότος ότι οι ηγεσίες τους συναπαρτίζονται από τους λεγόμενους «πορφυρογέννητους» που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα, αλλά ούτε καν το τυπικό ενδιαφέρον να δουν και να μάθουν πως τα φέρνει βόλτα ο μέσος Έλληνας, όσο διότι ακόμη και τα μεσαία και χαμηλά στελέχη τους, τα οποία ενδεχομένως προέρχονται από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα, έχουν εθιστεί να συμμετέχουν στο παιχνίδι της εξουσίας δια της σιωπής και όχι δια της παρέμβασής τους. Οι εξαιρέσεις ανάμεσά τους, αντιμετωπίζονται συνήθως από τις ηγεσίες, ως γραφικοί που δεν απειλούν, ή ως παρείσακτοι που πρέπει να απομακρυνθούν.

Τι απομένει μετά απ’ όλα αυτά;

Προφανώς, η ανάληψη οργανωμένης δράσης, ή η επίδειξη οργανωμένης αντίδρασης από τους ίδιους τους πολίτες, μέσω των δικών τους κινήσεων και κινημάτων, κάτι που φαντάζει δύσκολο, δεδομένου ότι στην κοινωνική μας κουλτούρα, το ατομικό συμφέρον υπερισχύει της συλλογικής συνείδησης τις περισσότερες φορές.

Η κατάσταση μοιάζει προβληματική, αν όχι αδιέξοδη για τους ανθρώπους της μεσαίας τάξης και ειδικά τους μέσους μισθωτούς και μόνο ένα ισχυρό σοκ θα ήταν δυνατό να την αναστρέψει. Το ζήτημα είναι τι είδους σοκ θα είναι αυτό και ποιος θα το προκαλέσει.

Απρόβλεπτες γίνονται οι εκλογές με την επαναφορά του «50%+1»

Του ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
Επικοινωνιολόγου
Διευθυντή της εταιρείας Think Politics

Η επαναφορά του «50%+1» στην εκλογή δήμαρχου και περιφερειάρχη αλλάζει ριζικά το εκλογικό τοπίο για τις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές, αναφορικά με την υποβολή υποψηφιοτήτων.
Το προηγούμενο πλαφόν του «42%», προσφερόταν για ξεκάθαρες λύσεις εκλογής από τον Α’ -σε πολλές περιπτώσεις- γύρο, καθώς ήταν εφικτό για έναν/μία υποψήφιο, ιδιαίτερα για εκείνον/η που είχε λάβει χρίσμα από κάποιο από τα δύο μεγάλα κόμματα, να επιτύχει ένα ποσοστό αυτής της τάξης, ενάντια στους υπόλοιπους κομματικούς υποψηφίους, συν ίσως, κάποιον/α ανεξάρτητο/η υποψήφιο.
Από τώρα και στο εξής ωστόσο, το «50%+1» αυξάνει ραγδαία τις πιθανότητες επανάληψης της αναμέτρησης μεταξύ των επικρατέστερων υποψηφίων σε μία περιφέρεια, ή σε έναν δήμο, στο Β’ γύρο και αυτό, από πρακτική άποψη, σημαίνει τα εξής:
- Τονώνεται ο ρόλος και η σπουδαιότητα των συνδυασμών των μικρότερων κομμάτων, καθώς, η συνδρομή και η συμβολή τους στη δόμηση της βάσης του 50% στο Β’ γύρο, θα είναι σίγουρα ευπρόσδεκτη, εάν όχι εντελώς απαραίτητη.
- Αυξάνεται κατακόρυφα το ενδιαφέρον γύρω από την υποβολή ανεξαρτήτων υποψηφιοτήτων, εφόσον με αυτές, είναι δυνατό να κατακερματιστεί σε ακόμη περισσότερα και μικρότερα κομμάτια, η ψήφος του Α’ γύρου.
- Αλλάζει εντελώς και η μορφή της διαπραγμάτευσης ενόψει του Β’ γύρου, καθώς οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι δε θα δεσμεύονται από κεντρικές κομματικές συμφωνίες, ούτε και η στάση τους θα προσδιορίζεται από δεδομένες κομματικές αντιπαλότητες και επομένως, θα είναι ελεύθεροι να προσφέρουν την στήριξή τους και κατ’ επέκταση, κάποια από τα ποσοστά τους, σε εκείνον/η τον/την υποψήφιο που θα τους αναγνωρίσει και θα τους εγγυηθεί ρόλο και δικαιώματα, στο περιφερειακό, ή στο δημοτικό συμβούλιο, από την επομένη μέρα των εκλογών και ύστερα.
- Ενδέχεται μία ανεξάρτητη υποψηφιότητα να εξελιχτεί από πολιτικό ρίσκο για εκείνον/η που θα την αποτολμήσει, σε πολιτική επένδυση, εάν και εφόσον φυσικά, συγκεντρώνει τις δυνατότητες να δημιουργήσει μία βασική εκλογική δυναμική για τον Α’ γύρο.
- Τέλος, εάν υποθέσουμε ότι το διάστημα του ενός έτους μεταξύ των εθνικών και των αυτοδιοικητικών ενδέχεται να μην αποδειχθεί επαρκές για να εκτονωθεί ολοκληρωτικά η έντονη δυσαρέσκεια που εξέφρασε το εκλογικό σώμα έναντι του ενός μεγάλου κόμματος, αλλά αντιθέτως, να αποδειχθεί επαρκέστατο, προκειμένου να αθροιστούν κάποιες απώλειες σε ποσοστά για το άλλο μεγάλο κόμμα που καλείται να εφαρμόσει μία αυστηρά περιοριστική δημοσιονομική πολιτική, οδηγούμαστε στη σκέψη, ότι η αντικατάσταση του προηγούμενου πλαφόν με το νέο, ευνοεί έτι περαιτέρω τις μικρότερες υποψηφιότητες, κομματικές ή ανεξάρτητες.
Το βέβαιο είναι ότι οι εξελίξεις στις εκλογές αναμένεται να είναι ενδιαφέρουσες και ίσως απρόβλεπτες.

Ένδεια θέσεων και αδυναμία παρεμβάσεων για την Οικονομία από ΠαΣοΚ-ΝΔ

Με δύο άρθρα του στη σειρά, ο αρθρογράφος της εφημερίδας «το Βήμα» κος. Γιάννης Πρετεντέρης στη μόνιμη στήλη του «Εμπιστευτικά», αναδεικνύει το μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο που προκύπτει από τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα ως προς το θέμα χειρισμού της Οικονομίας, καθώς, οι πολιτικές τους θέσεις εμπερικλείουν αντιφάσεις και παλινωδίες.

Αρχίζοντας από την κυβέρνηση, στο προχθεσινό του άρθρο, με τίτλο «Ποιο σχέδιο;» ο κος. Πρετεντέρης, παρατηρεί τα ακόλουθα:

«Τρεις μήνες μετά την άνοδο του ΠαΣοΚ στην εξουσία, ένα πράγμα μοιάζει βέβαιο: το πολυτραγουδισμένο «σχέδιο για την οικονομία» ουδέποτε υπήρξε! Ολες οι θεωρίες περί αναθέρμανσης της οικονομίας μέσα από τη διανομή επιδομάτων, βοηθημάτων και αυξήσεων ήταν απλώς μια αφελής συζήτηση για αφελείς ψηφοφόρους.

Πολλοί το είχαμε υποψιαστεί. Θυμάμαι ότι λίγο πριν ή λίγο μετά τις εκλογές αναρωτιόμουν εδώ τι σόι «αναθέρμανση» θα είναι αυτή που θα μοιράζει με το ένα χέρι επιδόματα και με το άλλο θα μαζεύει υπερπολλαπλάσιους φόρους.

Απάντηση δεν πήρα αλλά νομίζω ότι η απάντηση ήταν αυτονόητη: Τέτοια πολιτική ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να υπάρξει. Αλλωστε, ούτε λεφτά υπήρχαν. Εκτός κι αν η κυβέρνηση καταφέρει να εισπράξει τελικά εκείνες τις ανείσπρακτες οφειλές προς το Δημόσιο ύψους 31 δισ. ευρώ που είχε εντοπίσει προεκλογικά ο σημερινός Πρωθυπουργός.

Πολύ φοβούμαι όμως ότι το πρόβλημα σήμερα με την οικονομική πολιτική δεν είναι αν κινείται σε σωστή ή σε λάθος κατεύθυνση αλλά αν έχει επιλέξει κάποια κατεύθυνση για να κινηθεί.

Τι νόημα να βγάλεις από τις παλινωδίες στα εισοδηματικά των δημοσίων υπαλλήλων ως τη διστακτικότητα στην περικοπή δημόσιων δαπανών;

Από τις εξαγγελίες για πάταξη της φοροδιαφυγής που καταλήγουν για πολλοστή φορά σε νέα φορολογική επιβάρυνση των μισθωτών και σε αύξηση των έμμεσων φόρων;

Από τα τέλη κυκλοφορίας (τα οποία ενθυλακώθηκαν παρά την παραδοχή του Πρωθυπουργού ότι είναι λάθος) ως τη συλλογή αποδείξεων (τις οποίες όλοι μαζεύουν χωρίς να ξέρουν αν και πόσο θα τους χρειαστούν);

Αντιλαμβάνομαι ότι μέσα στην κυβέρνηση υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Θεμιτό και φυσιολογικό. Ακόμη όμως κι αν το ΠαΣοΚ κέρδισε τις εκλογές χωρίς σχέδιο, ακόμη κι αν το διαπερνούν αντικρουόμενες απόψεις, τρεις μήνες είναι αρκετός χρόνος για να μπουν τα πράγματα σε μια τάξη. Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν ο βασιλιάς βρεθεί γυμνός, δεν έχει κανέναν λόγο να συνεχίσει να κυκλοφορεί τσιτσίδι.

Μόνο που οι αυτονόητες αποφάσεις καθυστερούν, αναβάλλονται ή συνθλίβονται κάτω από φιλολαϊκές διακηρύξεις, ανέξοδες για τους ομιλητές αλλά επώδυνες για τον τόπο».

Από την άλλη πλευρά, στο σημερινό του άρθρο, με τίτλο «Πυρομανής πυροσβέστης» ο κος. Πρετεντέρης, περιγράφει ποιο είναι το πρόβλημα που παρατηρείται, αναφορικά με τη στάση της Νέας Δημοκρατίας. Γράφει συγκεκριμένα:

«Για την κυβερνητική πολιτική μπορεί κανείς να διατυπώσει όποιες ενστάσεις θέλει- και όταν χρειάζεται το κάνουμε... Τι να πεις, όμως, για τη ΝΔ; Η οποία όχι μόνο έφτασε τη χώρα εδώ που την έφτασε, αλλά κάνει και κριτική στην κυβέρνηση που κληρονόμησε το πρόβλημα επειδή δεν το λύνει επαρκώς γρήγορα και αρκετά σωστά. Μου θυμίζει τον πυρομανή που βάζει τη φωτιά και μετά υποδύεται τον πυροσβέστη! Τι λέει ως τώρα η ΝΔ; Περίπου τίποτε. Ούτε για τις ευθύνες που μας οδήγησαν εδώ ούτε για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.

Ο Σαμαράς, ας πούμε, επαναλαμβάνει απλώς ότι δεν πρέπει να μπουν φόροι. Ωραία ιδέα. Αλλά αν δεν αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα, πού θα βρεθούν τα 25 δισ. ευρώ σε τρία χρόνια τα οποία χρειάζεται η χώρα; Και μην ακούσω τη γνωστή ανοησία ότι «θα βρεθούν από την ανάπτυξη», διότι μια οριακή ανάπτυξη δεν προβλέπεται νωρίτερα από το 2011, άρα πάνε τα δύο χρόνια της τριετίας!

Από πολιτικής άποψης, βεβαίως, είναι πολύ βολικό να είσαι εναντίον των φόρων, τα ίδια έλεγε και το ΠαΣοΚ όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Αλλά πώς μπορεί κανείς να καλλιεργεί σε μια χρεοκοπημένη χώρα την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να βγει από την κρίση χωρίς δραματική αύξηση των φορολογικών εσόδων; Και αυτή την αύξηση ποιος θα την καταβάλει, αν όχι οι πολίτες της χρεοκοπημένης χώρας;

Διότι πολύ φοβούμαι ότι η ελληνική κοινωνία, πριν ακόμη κι από το οικονομικό, έχει πρόβλημα αντίληψης των πραγμάτων. Αλλοτε πιστεύει ότι «λεφτά υπάρχουν!», άλλοτε θεωρεί ότι «δεν πρέπει να μπουν φόροι» κι άλλοτε διακηρύσσει ότι «δεν πρέπει να πληρώσουν την κρίση αυτοί που δεν φταίνε». Δηλαδή ποιοι θα πληρώσουν τα 25 δισ. ευρώ που μας λείπουν; Θα στείλουμε τον λογαριασμό στη Lehman Βrothers;

Ας αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη το παραμύθι «όχι στους νέους φόρους». Και ας δούμε πώς οι αναγκαίοι νέοι φόροι θα κατανεμηθούν πιο δίκαια και θα αποδειχθούν πιο αποτελεσματικοί. Πώς, δηλαδή, η φορολογική επιβάρυνση του πολίτη θα πιάσει τόπο. Και πώς αυτή η επιβάρυνση δεν θα περιοριστεί στους ήδη επιβαρημένους αλλά θα επεκταθεί και στους ατελείωτους στρατούς των ελεύθερων επαγγελματιών, των βιοτεχνών, των αγροτών και των αεριτζήδων που ως τώρα υποφορολογούνται ή δεν φορολογούνται καθόλου.

Διότι με τα άλλα περί «εχόντων και κατεχόντων», ακόμη γελάω!»

Συνολικά, τα όσα αναφέρει ο κορυφαίος αρθογράφος για τα δύο μεγάλα κόμματα, δεν ακούγονται απλώς πειστικά και αληθή, αλλά γεννούν κρίσιμους προβληματισμούς για το αν και κατά πόσο είναι δυνατό αυτό το ΠαΣοΚ του κου. Γιώργου Παπανδρέου και αυτή η ΝΔ του κου. Αντώνη Σαμαρά να συμβάλλουν κατά υπεύθυνο και εποικοδομητικό τρόπο, ούτως ώστε η χώρα μας να διασωθεί από την κρίσιμη κατάσταση η οποία ορίζεται από τα Δημόσια Οικονομικά της. Μακάρι να νιώθαμε έστω και λίγο αισιόδοξοι, αλλά τα δύο μεγάλα κόμματα αυτή τη στιγμή δεν μας εμπνέουν, ούτε μας επιτρέπουν να είμαστε.

Ο παραλογισμός πίσω από την άρνηση αναγνώρισης των ιδιωτικών κολλεγίων

Η κατάσταση με τα κολλέγια

Σχόλιο του ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του www.andrianopoulos.gr)

Πιστή σε ιδεοληψίες ενάντια σε κάθε ιδέα ιδιωτικής Ανωτάτης Εκπαίδευσης η κυβέρνηση υποβαθμίζει και πάλι τα Κολλέγια σε Κέντρα Σπουδών! Κατατάσσοντας υψηλότερα τα ελληνικά ΑΕΙ από τα ιδιωτικά κολλέγια. ΑΕΙ που δεν έχουν βιβλιοθήκες και διδάσκουν με βάση συγγράματα ... περασμένων ετών. Κι υποβαθμίζει ιδρύματα με σύγχρονα τεχνικά και εποπτικά μέσα, που προσφέρουν γνώση με βάση τα πιό σύγχρονα διεθνή επιστημονικά εγχειρίδια και με καθηγητές σπουδαγμένους στο εξωτερικό πάνω σε σύγχρονα επιστημονικά ζητήματα. Ανεχόμαστε την ιδιωτική εκπαίδευση στο Γυμνάσιο και το Λύκειο που είναι υποχρεωτική και την απορρίπτουμε στην Ανωτάτη Παιδεία που είναι προαιρετική. Νεοελληνικοί παραλογισμοί...

Αλισβερίσι της ΠΑΣΠ με προσλήψεις στον ΟΤΕ, καταγγέλλει αναγνώστης

«Σικέ» ισχυρίζεται πως είναι ο διαγωνισμός προσλήψεων στον ΟΤΕ ο αναγνώστης μας Ν.Κ. (το ονοματεπώνυμο και το email του βρίσκονται στη διάθεσή μας) και το εξηγεί ως ακολούθως:

«ΚΑΤΑΓΓΕΛΩ ΟΤΙ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΠΑΣΠ Ν.Ο.Π.Ε ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ,ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ, ΚΑΙ ΕΤΑΖΑΝ ΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΟΤΕ ΣΕ ΠΡΩΤΟΕΤΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΗΣ ΠΑΣΠ».

Παραθέτουμε την καταγγελία, χωρίς απαραιτήτως να υιοθετούμε το περιεχόμενό της, και προκαλούμε οποιονδήποτε αρμόδιο να την ερευνήσει.