Κάποιος έσπευσε και πήρε τη διεύθυνση kalapodis.blogspot.com! Απίστευτο;

Δεν σας κάνουμε καθόλου πλάκα. Χθες βάλαμε την ανάρτηση με θέμα «Καλαπόδη» βιάσου γιατί η διεύθυνση kalapodis.blogspot.com είναι ελεύθερη και σήμερα, κάποιος έσπευσε και την καπάρωσε και μάλιστα, σας διαβεβαιώνουμε ότι αυτός ο κάποιος δεν είμαστε εμείς! Ευχόμαστε να είναι ο ίδιος ο "Καλαπόδης", να τη λειτουργήσει κανονικά ως blog εάν και εφόσον "στραβώσει" κάτι με το fimotro και μάλιστα, να χρησιμοποιήσει ως έμβλημα τούτη εδώ την φωτογραφία που ξαναδημοσιεύουμε. Μία φωτογραφία, που όλοι μας αγαπήσαμε και υιοθετήσαμε μαζί με το παρατσούκλι.

Σάλος για το Ζαχόπουλο, αλλά τσιμουδιά για το σάλτο μορτάλε στην Κατεχάκη

Μία απόπειρα αυτοκτονίας αποτελεί προσωπική και μάλιστα λίαν ευαίσθητη υπόθεση, εκτός και αν αφορά κάποιον άνθρωπο που κατέχει καίρια θέση μέσα στη λειτουργία της κυβέρνησης και του κράτους. Αυτό, δεν το λέμε εμείς, αλλά μας το δίδαξε το ΠαΣοΚ, με την περίπτωση του παρ’ ολίγο αυτόχειρα τέως γενικού γραμματέα Πολιτισμού, κου. Χρήστου Ζαχόπουλου.

Ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι διαφωνούμε με τη λογική που μόλις αναφέραμε, μας προξενεί εντύπωση το γεγονός οι επικοινωνιακοί μηχανισμοί που στηρίζουν το κυβερνόν κόμμα επέλεξαν αρχικά και κατάφεραν τελικά να υποβιβάσουν την είδηση της πτώσης συμβούλου του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κου. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη από τον 7ο όροφο του κτηρίου της οδού Κατεχάκη. Ενός συμβούλου, ο οποίος τυγχάνει να είναι και γιος ανώτατου δικαστικού παράγοντα.

Είναι προφανές ότι όχι απλά εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά στην αντιμετώπιση τέτοιου είδους υποθέσεων, αλλά ότι περιστοιχιζόμαστε ήδη από μία αλυσίδα λογοκρισίας και ελέγχου, η οποία ολοένα και σφίγγει. Ο κος. Ζαχόπουλος κατηγορήθηκε για ένα σωρό οικονομικά και διοικητικά σκάνδαλα (τα οποία εξέπεσαν στη συνέχεια ως κενά ουσίας και περιεχομένου) πριν προλάβει καν να διακομιστεί στα Επείγοντα, ενώ στην περίπτωση του Πασοκικού συμβούλου, πρυτάνευσε από την πρώτη στιγμή η λογική της απόπειρας αυτοκτονίας για ψυχολογικούς λόγους. Αλλά και πάλι, με βάση την προσέγγιση ΠαΣοΚ, όχι τη δική μας, δεν συνιστά πολιτικό ζήτημα να παρουσιάζει μία διαταραγμένη ψυχικά προσωπικότητα, ο σύμβουλος ενός υπουργού και μάλιστα ενός τόσο ευαίσθητου υπουργείου σαν εκείνου της Προστασίας του Πολίτη;

Άραγε θα μας δώσει κανείς απαντήσεις σε όλα αυτά τα ερωτήματα;

Αδύνατον να επιτύχουν εθνική συναίνεση, λόγω της συνολικής τους στάσης

Γράφει ο ΛΑοΚοΩΝ

Κρίνω επιβεβλημένο να επανέρθω στο ζήτημα της εθνικής συναίνεσης, την οποία μετ’ επιτάσεως θέτει ο κος. Γιώργος Παπανδρέου, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι δυσκολίες τόσο στον τομέα της Εθνικής Οικονομίας και των Δημόσιων Οικονομικών, όσο και στον τομέα της Δημόσιας Διοίκησης και στην ανάγκη επιβολής όρων διαφάνειας στη λειτουργία της.

Επιμένω ότι με βάση την συνολική στάση που έχουν επιδείξει τόσο το ΠαΣοΚ διαχρονικά, όσο και ο κος. Παπανδρέου τελευταία, είναι αδύνατον να τους προσφέρει κανείς συναίνεση, πόσο μάλλον, μία αξιωματική αντιπολίτευση που θέλει να λογίζεται ως σοβαρή και υπεύθυνη.

Την πρώτη μακρά περίοδο της διακυβέρνησής του, το ΠαΣοΚ διέλυσε τα κρατικά ταμεία, εκτοξεύοντας ελλείμματα και χρέη στα ύψη, ενώ στη δεύτερη, συμπεριφέρθηκε ωσάν να ασκούσε μία πιο συγκροτημένη και συγκρατημένη δημοσιονομική πολιτική, αλλά αυτό γινόταν με όρους δημιουργικής λογιστικής και πάνω στην λογική μίας πρωτόγνωρης για τα μεταπολιτευτικά χρονικά, κοινωνικής αναλγησίας. Σε ότι αφορά τη Δημόσια Διοίκηση και το πρόβλημα της Διαφθοράς, το ΠαΣοΚ επέβαλλε στο δημόσιο βίο αρχικά την αναξιοκρατία και στη συνέχεια την ατιμωρησία, ενώ από τα «δωράκια» των υπουργών του Ανδρέα Παπανδρέου στους εαυτούς τους, η χώρα πήγε κατευθείαν στο μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών Αγώνων και της διανομής και διαχείρισης των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης.

Το κυβερνόν κόμμα και ο κος. Παπανδρέου προσωπικά, ουδέποτε έχουν παραδεχτεί δημοσίως οτιδήποτε από τα παραπάνω. Αντιθέτως, αποδίδουν κάθε δεινό και κάθε κακοδαιμονία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας, στη Νέα Δημοκρατία και στους πρωθυπουργούς της, οι οποίοι, μπορεί μεν να επεδείκνυαν κατά κανόνα μία αναβλητικότητα στις οικονομικές και διοικητικές μεταρρυθμίσεις και μία φοβία εμπρός στα εμπόδια που συναντούσαν σε κάθε προσπάθεια για εξυγίανση του δημοσίου βίου, αλλά όλοι είχαν ως κοινή επιδίωξη ένα στοιχειώδες νοικοκύρεμα της πατρίδας μας.

Όπως είναι κατανοητό, με αυτές τις προϋποθέσεις, το ΠαΣοΚ και ο κος. Παπανδρέου ούτε μπορούν να επιτύχουν την εθνική συναίνεση, αλλά ούτε και την αξίζουν.

Και τα blogs που τον υποστήριζαν προεκλογικά τα ίδια πάνω-κάτω του λένε!

Καμπανάκια (που είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα μεταμορφωθούν σε καμπάνες) κινδύνου έχουν αρχίσει να κρούουν ήδη στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, ακόμη και bloggers που τον υποστήριξαν προεκλογικά. Η άποψή τους μάλιστα έχει διπλή αξία, από τη στιγμή που καθίσταται όχι απλά κατανοητό, αλλά προφανές, ότι η στήριξή τους ήταν ανυστερόβουλη και δε βασιζόταν σε κανενός είδους συμφωνία για την επόμενη μέρα. Xαρακτηριστικό παράδειγμα, ο φίλος Mediakias, ο οποίος σε σημερινή του ανάρτηση εγείρει ενώπιον του κου. Αντώνη Σαμαρά κρίσιμες επισημάνσεις για το περιβάλλον συνεργατών που έχει ήδη αρχίσει να λειτουργεί στη Ρηγίλλης. Παραθέτουμε αυτούσια την ανάρτηση, η οποία, στην αυθεντική της μορφή φέρει τον τίτλο «Κολεόπτερα και Σαπρόφυτα»:

«Πού...ενδημούν τα "κολεόπτερα" και τα "σαπρόφυτα"; Στο τέλος αυτής της ανάρτησης θα δούμε αν θα βρούμε την απάντηση ή αν υπάρχει δίλημμα...Ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα του αργού και βασανιστικού "πολιτικού" θανάτου! Τον έχουν πλαισιώσει τα απομεινάρια και οι αποτυχημένοι κάθε παλιού συστήματος, αλλά και κάποιοι νέοι πολύφερνοι πολιτικοί γαμπροί της "σύγχρονης κεντροδεξιάς" που είναι ευθέως συνδεδεμένοι με εταιρείες δημοσίων σχέσεων, διαφημιστικές κλπ.

Ο Πρόεδρος της ΝΔ μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι:- Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος δουλεύει για πάρτη του και για την επόμενη μέρα. Ως τομεάρχης των εξωτερικών θα φτιάξει τις ανύπαρκτες σχέσεις του με το εξωτερικό. Ως πρόεδρος της οργανωτικής του Συνεδρίου θα διαμορφώσει όρους τέτοιους που θα μπορέσει ο ίδιος όταν αποτύχει ο Σαμαράς να επανέλθει ως απόλυτος κυρίαρχος στο κόμμα. Σε λίγο καιρό ο Αβραμό θ’ αρχίσει να συσπειρώνει γύρω του τους δυσαρεστημένους Θυμηθείτε το...- Το επικοινωνιακό επιτελείο βαράει ρυθμούς σε... σόλο κλαρίνο! Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος ακολουθεί προσωπική στρατηγική. Κανενός αυτί δεν ίδρωσε από το γεγονός ότι η ΝΔ ήταν επικοινωνιακά απούσα την εβδομάδα της κοσμογονίας στην οικονομία. Ο Σαμαράς ήταν στη Βόννη και στην Αθήνα μιλούσε και η κουτσή Μαρία, αλλά όχι η...κουτσή ΝΔ! Άκρα του τάφου σιωπή! Σε πρόσφατη δε τηλεοπτική του εμφάνιση -που είναι και η μοναδική του αγωνία- ο Παναγιωτόπουλος υπέστη δεινή ήττα από τον άπειρο και εμφανώς περιορισμένων δυνατοτήτων γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Σ. Ξυνίδη!- Τα "μπουμπούκια" του περιβάλλοντος Καραμανλή -αυτά που καταδίκασαν τον εξωστρεφή Καραμανλή στο "εγκλεισμό" του στο Μαξίμου κι εν συνεχεία στην θλιβερή εκλογική εμφάνιση και την ήττα- δουλεύουν για το "καλό" του Σαμαρά. Το κακό δεν είναι ότι απέτυχαν. Ίσως αυτό θα ήταν καλό, αν πιστέψουμε ότι τα λάθη διδάσκουν Το κακό είναι ότι όπως και τότε έτσι και τώρα είναι δειλοί και άβουλοι. Δεν είχαν το σθένος, την ψυχή, ούτε το ανάστημα να μιλήσουν στον τότε Πρωθυπουργό. Και λέγονταν "σύμβουλοι"... Με τον Καραμανλή δικαίωσαν τον Βάρναλη: "μοιραίοι που προσμένουν κάποιο θαύμα". Με τον Σαμαρά;

Όλοι αυτοί συγκροτούν τις ομάδες των "κολεοπτέρων" και των "σαπρόφυτων". Όμως από το σχολείο έχουμε μάθει ότι κολεόπτερα και σαπρόφυτα αποτελούν ποικιλίες που συναντούμε σε λιμνάζοντα ύδατα και σε επικίνδυνα έλη. Άραγε συχνάζουν και σε κόμματα; Ή τα κόμματα εξελίσσονται σε.. δηλητηριασμένους βιότοπους;»

Δεν θα σχολιάσουμε το περιεχόμενο της ανάρτησης του Mediakia διότι η τοποθέτηση στην οποία προβαίνει είναι τόσο ξεκάθαρη, που δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Απλά, θα επισημάνουμε τη σημασία του γεγονότος, δύο διαφορετικά στην αρχική τους στάση στο θέμα της εκλογής προέδρου της ΝΔ blogs, δηλαδή εκείνο του Mediakia που υποστήριζε την εκλογή του κου. Σαμαρά και το δικό μας που ετέθη ενάντια, να συμφωνούν σχεδόν με ακρίβεια στα ζητήματα που εγείρουν για το είδος του κλίματος που διαμορφώνεται εντός και πέριξ της προεδρικής αυλής στη Ρηγίλλης.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Το σύστημα Ρουσόπουλου καταλαμβάνει τη Ρηγίλλης

Φαίνεται πως η πολιτική στην αρχή, δημοσκοπική στη συνέχεια και εκλογική στο τέλος καταβαράθρωση της Νέας Δημοκρατίας είχε ως αποτέλεσμα (για να μην πούμε και στόχο δηλαδή…) να τα παρατήσει ο κος. Κώστας Καραμανλής και να αποτραβηχτεί σπίτι του από τη μία πλευρά, αλλά και να παραμείνει κραταιό στα πράγματα το επονομαζόμενο σύστημα Ρουσόπουλου από την άλλη.

Δεν το αναφέρουμε αυτό λόγω του αποδεδειγμένου πλέον γεγονότος, ότι οι κκ. Δασκαλάκης, Λειβαδάς, Ζακυνθινός, Χατζηεμμανουήλ, Ανδριανός, Κ. Σταϊκούρας, Ζαγορίτης κ.α. εργάστηκαν μεθοδικά για την εκλογή του κου. Αντώνη Σαμαρά σε βάρος της κας. Ντόρας Μπακογιάννη, υπερβαίνοντας στις πλείστες των περιπτώσεων τα όρια του δεοντολογικώς αποδεκτού, σε ότι αφορούσε το μέτρο και το είδος των παρεμβάσεών τους. Εδώ το έχουν ήδη πει και το έχουν ήδη γράψει τα εγκυρότερα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ και ουδείς έχει μπει στη βάσανο να το διαψεύσει. Αλλά κυρίως, με βάση τα όσα προκύπτουν μετά την εσωκομματική εκλογή της 29ης Νοεμβρίου.

Έχουμε και λέμε λοιπόν…

Ο κος. Δασκαλάκης παραμένει Γενικός Διευθυντής της ΝΔ και όσα λέγονται περί εκκαθάρισής του οσονούπω, είναι απλές προφάσεις εν αμαρτίαις.
Ο κος. Ζακυνθινός, δεν κάνει άλλη δουλειά ολημερίς και ολονυχτίς από το να μπαινοβγαίνει στο νεοκλασσικό της Ρηγίλλης, πιέζοντας για να αναλάβει ρόλο, αν και είναι τοις πάσι γνωστό πως ειδικεύεται στη διαχείριση υποθέσεων του πολιτικού παρασκηνίου.
Ο κος. Χατζηεμμανουήλ δεν διεκδικεί συγκεκριμένο ρόλο προς το παρόν, καθώς ο κος. Γιώργος Παπανδρέου (καρδιακός φίλος, συγκάτοικος και συμφοιτητής του κου. Σαμαρά) τον αφήνει να αναπαύεται ακόμη και σήμερα πάνω στην προεδρία και τη διεύθυνση του ΟΠΑΠ με τους πλουσιοπάροχους μισθούς, τα μπόνους, τη διαχείριση πακτωλού κονδυλίων κ.ο.κ.
Ο κος. Ανδριανός είναι ήδη βουλευτής Αργολίδας, κάτι που δε θα φανταζόταν ούτε στα πιο παράλογα όνειρά του, δέκα χρόνια πριν.
Ο κος. Σταϊκούρας, κατόρθωσε να διασφαλίσει για όφελος του γιου του Χρήστου, όχι απλά την πρώτη βουλευτική έδρα στη Φθιώτιδα, αλλά και μία θέση «σκιώδους υπουργού».
Ο κος. Ζαγορίτης, ενώ θα ήταν λογικό να έχει ήδη επιστρέψει στο δικηγορικό του γραφείο στην οδό Κοδριγκτώνος, παραμένει γραμματέας Κεντρικής Επιτροπής.

Λέτε πως ξεχάσαμε κάποιον, σωστά; Τον κο. Λειβαδά! Ε, αφήσαμε το καλύτερο για το τέλος. Ο κος. Λειβαδάς, πάει «σφαίρα» για αναπληρωτής Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού. Τα μιλήσανε και τα συμφωνήσανε με το νέο γραμματέα κο. Μάξιμο Χαρακόπουλο και το προξενιό, επικυρώθηκε σε συνάντηση που είχαν ο τελευταίος με τον κο. Ζαγορίτη.

Ο κος. Λειβαδάς εμφανίστηκε το 2004 από το πουθενά για να αναλάβει τον τομέα της Κυβερνητικής Ενημέρωσης. Τον γνώριζαν από ελάχιστοι έως κανένας μέσα στο κόμμα. Στα πέντε χρόνια της διακυβέρνησης της ΝΔ διακρίθηκε κυρίως για:
- Την προσκόλληση του στο σύστημα Ρουσόπουλου, αλλά και στον ίδιο τον «Ρασπούτιν» της κυβερνητικής προπαγάνδας προσωπικά.
- Τα συχνά ταξιδάκια του στις ΗΠΑ και σε άλλους κοσμοπολίτικους προορισμούς, όπου έκανε και καμιά ομιλία για τις δυνατότητες και τις προοπτικές της χώρας μας, έτσι για το ξεκάρφωμα.
- Τις ευχάριστες ιστορίες που διηγείτο στην αυλή του Μαξίμου και τις καθησυχαστικές παραινέσεις που απηύθυνε ότι όλα έβαιναν ομαλώς.

Δεν ξέρουμε, αν όλα τα παραπάνω, αποτελούν τα προσόντα που έχουν εκτιμήσει οι κκ. Σαμαράς, Ζαγορίτης και Χαρακόπουλος προκειμένου να χρίσουν τον κο. Λειβαδά αναπληρωτή Γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού, ή το γεγονός ότι ο νυν πρόεδρος της ΝΔ και ο πρώην γενικός γραμματέας Ενημέρωσης ανήκουν στον κύκλο του όρκου αλληλεγγύης και αλληλοπροώθησης των αποφοίτων του Κολλεγίου, αλλά από ότι καταλαβαίνουμε η ΝΔ βαδίζει προς το μέλλον, με πρόσωπα από το παρελθόν. Το χειρότερο παρελθόν μάλιστα!

Άντε με το καλό να δούμε και τον Θουρού ξανά υπουργό!

Στα μεγάλα κόμματα μετρούν μονάχα οι συνθέσεις και οι συναινέσεις

Τελικά ο κος. Γιώργος Παπανδρέου αναγκάστηκε να δώσει γη στο λεγόμενο «βαθύ ΠαΣοΚ», τοποθετώντας ακραιφνώς κομματικά στελέχη σε κυβερνητικές θέσεις και ύδωρ στους «Εκσυγχρονιστές», καλώντας πολλά από τα παλαιά στελέχη τους να βάλουν πλάτη στην αντιμετώπιση της κατάστασης στην Οικονομία.

Έτσι είναι τα πράγματα κε. Παπανδρέου. Μαγκιές και εκκαθαρίσεις περνούν μονάχα στα κομματίδια και τα αποκόμματα του 3, του 3,5, του 4%, που η διαρροή των δυσαρεστημένων είναι μικρή σε απόλυτα μεγέθη και μπορεί να αποκατασταθεί γρήγορα. Στα μεγάλα κόμματα μετρούν πρωτίστως οι συνθέσεις και οι συναινέσεις, τόσο σε ότι αφορά τις ιδέες, όσο και τα πρόσωπα.

Αυτά να τα βλέπουν κάποιοι άλλοι που εφόρμησαν ως ταύροι εν υαλοπωλείο και να παραδειγματίζονται.

«Καλαπόδη» βιάσου γιατί η διεύθυνση kalapodis.blogspot.com είναι ελεύθερη

Διαπιστώσαμε ότι είναι ελεύθερη η διεύθυνση http://www.kalapodis.blogspot.com/ και παροτρύνουμε τον «Καλαπόδη» να σπεύσει να το καπαρώσει, γιατί βλέπουμε να του το παίρνουν άλλοι πολύ σύντομα. Μην σας πούμε πως θα το καπαρώσουμε εμείς.

Είναι καλή ιδέα μάλιστα να βάλει και ως σήμα τη φωτογραφία που έχουμε εδώ.

Πάνω στον οίστρο του ο «Καλαπόδης» καρφώθηκε ότι είναι αυτός το fimotro

«Θέλει η π… να κρυφτεί, μα η χαρά δεν την αφήνει» αναφέρει μία σοφή λαϊκή ρήση και κάπως έτσι, ο γνωστός «Καλαπόδης», συνελήφθη on air να παραδέχεται υπό μία έννοια ότι εκείνος είναι ο καθημερινός δράστης του fimotro.

Προχθές, το fimotro ανέφερε για την ομιλία του κου. Αντώνη Σαμαρά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, σε μία ανάρτησή του με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Γραφικοί…», τα ακόλουθα:
«Δεν βρέθηκε κανείς να εξηγήσει στον Σαμαρά ότι οι απίθανοι και γραφικοί τύποι που βρίσκονται από πίσω του (με εξαίρεση τον βουλευτή Κώστα Μαρκόπουλο) είναι αυτοί που βούλιαξαν στην ανυποληψία την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και έστειλαν τον... Καραμανλή στο σπίτι του με 33,4%, το χαμηλότερο ποσοστό που πήρε ποτέ η Ν.Δ.; Αντώνη, με Ζαγορίτη, Δασκαλάκη και Τραγάκη θα αλλάξεις το κόμμα; Καλά κρασιά!...»

Ε, τα ίδια ακριβώς είπε ο «Καλαπόδης», λέξη προς λέξη, mot-à-mot (μιας και έχει σπουδάσει και εις … Παρισίους) το ίδιο βράδυ και στο «Αποκαλυπτικό Δελτίο» του Extra3.

Ρε «Καλαπόδη», αφού εσύ είσαι το fimotro, γιατί κάνεις την πάπια; Ή μήπως φταίει ότι φοβάσαι μηνύσεις και αγωγές για τα όσα σέρνεις στον κόσμο;

( Τη φωτογραφία από τη Βουλή την πήραμε από το blog του «Καλαπόδη», αυτός έχει βάλει και τα κόκκινα βελάκια)

Ορίστε και η δική μας ψυχαναλυτική άποψη για τον "Ψυχαναλυτή" του VetoMag

Μιλώντας για το Veto, να σας ενημερώσουμε ότι ο αυτοαποκαλούμενος … «Ψυχαναλυτής» του ενθέτου VetoMag ξαναχτύπησε, μετά το απίστευτα αρρωστημένο, σχιζοφρενικό και εμετικό δημοσίευμα που είχε γράψει δύο βδομάδες πριν τις εσωκομματικές εκλογές για την κα. Ντόρα Μπακογιάννη. Θύμα του … «Ψυχαναλυτή» αυτή τη φορά, ο κος. Ευάγγελος Μεϊμαράκης.

Τι είναι ο πρώην υπουργός Άμυνας, σύμφωνα με τον … «Ψυχαναλυτή» της εφημερίδας Veto; Πάρτε ανάσα και διαβάστε: «τζάμπα μάγκας», «κιοτής», «λαγός», «τζάμπα νταής», «δίνει την εντύπωση λιονταριού, αλλά έχει ψυχή κουνελιού», «κομματάρχης και νταραβεριντζής», «πρώην τραμπούκος», «πολιτικά μαζοχικός» και «συμβολικά ευνουχισμένος». Παράλληλα, κατά την προσφιλή του συνήθεια, ο … «Ψυχαναλυτής» πιάνει στην πένα του και την οικογένεια του κου. Μεϊμαράκη, όπως είχε κάνει και με την κα. Μπακογιάννη. Τουλάχιστον, σε αντίθεση με το δημοσίευμα για την κα. Μπακογιάννη, την «πληρώνει» μόνο η γυναίκα του και τη «γλυτώνουν» τα παιδιά του.

Επειδή συμβαίνει και εμείς εδώ στο Poleatics να διαθέτουμε ολίγες γνώσεις ψυχολογίας, θα τολμούσαμε να προβούμε στην εκτίμηση ότι ο … «Ψυχαναλυτής» είναι ένας ανασφαλής άνθρωπος, τιποτένιος στις βασανιστικές κρίσεις αυτογνωσίας του, πολύ δειλός για να μισήσει τον εαυτό του και γι' αυτό, γίνεται τόσο θρασύς ώστε να μισεί όλους τους υπολοίπους ανθρώπους. Πηγαίνουμε στοίχημα ότι ο … «Ψυχαναλυτής» είναι ένας τύπος που επειδή δε βρίσκει τρόπο να κρύψει τα ανεπούλωτα ψυχικά τραύματά του, φροντίζει να κάνει την παρουσία του να «φωνάζει» μές στο πλήθος, είτε με τα ρούχα και τα παπούτσια που φοράει, είτε με τα σπάνια πολύχρωμα αξεσουάρ που επιδεικνύει πάνω του, είτε με τους θορυβώδεις τρόπους του. Εικάζουμε δε, ότι έχει τόσα χρόνια να βρεθεί σε άμεση οπτική επαφή με την ανδρική του φύση, που αναλογίζεται εάν η λύση είναι να βάλει δαχτυλίδι σε συνδυασμό με μπαλόνι στο στομάχι, ή να το γυρίσει σε άλλου τύπου συνήθειες και προτιμήσεις. Αυτά προς το παρόν.

Σημείωση: Κατά παράξενο τρόπο, ανάμεσα σε όλο το φρικαλέο μένος και την δυσώδη χολή του εν λόγω για πρόσωπα και κυρίως για οικογένειες, την βγάζει καθαρή η «γλυκιά» και «χαμηλών τόνων» -κατά την άποψή του- σύζυγος ανώτατου πολιτειακού και θεσμικού παράγοντα. Όχι ότι θα επιθυμούσαμε οτιδήποτε το διαφορετικό, αλλά απλά μας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν μιλάμε καν για ..."ασυλία", αλλά για πραγματική διαφήμιση.

Άρχισαν οι υπονομεύσεις και οι πισώπλατες μαχαιριές στην αυλή Σαμαρά;

Αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα ολοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας Veto του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στο φύλλο της περασμένης Κυριακής (σελίδα 24), με τίτλο «Το εθνικιστικό alter ego του Σαμαρά» και υπότιτλο «Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης από τη Β’ Πανελλαδική στα … δεξιά του νέου προέδρου της ΝΔ». Κατ’ αρχήν σημειώνουμε πως περιγραφική-ενημερωτική αναφορά για τον σύμβουλο του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, είχαμε κάνει και εμείς σε ανάρτησή μας στις 24/11/2009, πέντε μέρες πριν τις εσωκομματικές εκλογές δηλαδή, με τίτλο «Ένας μυστηριώδης αλλά ευφυής άνθρωπος στο πλευρό του Σαμαρά». Τι θέλουμε να πούμε με αυτό; Ότι εμείς, ορισμένα πράγματα τα υποδεικνύαμε με δημόσιες αναφορές μας πριν πάει ο Νεοδημοκράτης στην κάλπη να ψηφίσει και όχι μετά, όπως έκαναν πολλοί άλλοι όπως ο συντάκτης του δημοσιεύματος της εφημερίδας Veto.
Αλλά σε αυτή την ανάρτηση, δε θέλουμε να πουλήσουμε εξυπνάδα, ούτε να παραστήσουμε τους … προ Χριστού προφήτες, αλλά να σας δώσουμε μία πρώτη καλή ιδέα ότι ο πόλεμος των υπονομεύσεων και των πισώπλατων μαχαιρωμάτων μεταξύ των ανθρώπων που συναπαρτίζουν την αυλή του νέου κομματικού Ηγεμόνος κου. Σαμαρά, έχει ήδη αρχίσει. Διαβάστε προσεκτικά το δημοσίευμα της Veto και επανερχόμαστε στη συνέχεια να εξηγήσουμε σε τι αποδίδουμε τον ισχυρισμό μας περί υπονομεύσεων και πισώπλατων μαχαιρωμάτων.

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Veto)

Του ΠΟΛΥΒΙΟΥ ΚΑΝΕ

Πρώην αριστεριστής, χρηματιστής, σπουδαγμένος στην Αμερική με την «ευλογία του Αρχιεπισκόπου Ιακώβου» όπως ισχυρίζονται οι παλαιοί σύντροφοι του στην Β. Πανελλαδική και αργότερα φίλος του κ. Αντώνη Σαμαρά. Στο μεταξύ όλη η γνωστή «Εθνική Ελλάδος», πέρασε από την αρθρογραφία του, τις συναντήσεις του στην Βαλαωρίτου , στις αίθουσες συνεδριάσεων των « αυθεντικών πατριωτών». Ανακάλυψε τα αόρατα αλλά για εκείνον ορατά « Ισλαμικά τόξα» στα Βαλκάνια. Αφιέρωσε σελίδες στον αλβανικό κίνδυνο. Μακεδονομάχος. Τουρκοφάγος, καραμανλικός όταν χρειαζόταν, εχθρός του κ. Κώστα Σημίτη, φανατικά «αντι-Γεωργικός», αντιευρωπαϊστής και αντιαμερικανός (;) , φιλοσέρβος και εσχάτως ρωσόπληκτος, μετέφραζε πάντα την Ιστορία σύμφωνα με τις εμμονές των αρχών του 20ου αιώνα. Πρόκειται για εκείνους του ανθρώπους που θαυμάζουν τον κ. Βλαντιμίρ Πούτιν, σιχαίνονται τον κ. Μπάρακ Ομπάμα, φθονούν την επιτυχία του κ. Νικολά Σαρκοζί, λατρεύουν τον Μιλόσεβιτς, συμπαθούν αφάνταστα τον κ. Ράντοβαν Κάραζιτς , αντιπαρέρχονται με απίστευτη ευκολία την Σφαγή στην Σερμπρένιτσα. Ανακάλυψε αργά την Καθ ‘ ημάς Ανατολή και την Ανατολική Εκκλησία. Κάθε νεοφώτιστος παραπαίει μεταξύ ενθουσιασμού και υπερβολής. Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης είναι το ζωντανό παράδειγμα πνευματικής δυσπεψίας αλλά και επιθετικότητας, χαρακτηριστικό των ανθρώπων που διακατέχονται από ιδεολογικές εμμονές.
Το πνευματικό «alter ego» του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνη Σαμαρά διακατέχεται από μία ασθένεια που προέκυψε μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Αποκαλείται «Σύνδρομο Ιστοριογραφικής Κατάθλιψης». Στην ουσία είναι άνθρωπoς του παρελθόντος που δεν αισθάνεται άνετα σtiw συνθήκες παγκοσμιοποίησης του 21ου αιώνα. Οι εθνικές ανησυχίες του καθώς και του πολιτικού του προϊστάμενου ,προδίδουν φόβο και ο φόβος είναι πάντα κακός σύμβουλος. Δεν είναι ρατσιστής με την κλασσική μεσοπολεμική διάσταση του όρου αλλά ξενοφοβικός με την σύγχρονη απορριπτική στάση στο φαινόμενο της μαζικής μετανάστευσης, αν και ξέρει ο ίδιος και μάλιστα από πρώτο χέρι πώς είναι αναπόφευκτη.
Η ελληνικότητα του έρχεται να αντισταθμίσει την ενοχή ενός πρώην αριστερού που ποτέ δεν έφθασε στο έσχατο σημείο της μύησης του. Την αυτογνωσία του ως υποκειμένου και όχι απαραίτητα ως μέρος ενός συνόλου. Ο συνειδητός αριστερός αλίμονο, είναι μοναχικό άτομο. Για τον λόγο αυτό δεν πτοείται ούτε και τον συγκινούν οι εθνικές ή θρησκευτικές ταυτοποιήσεις. Δεν τις χρειάζεται για να αντιληφθεί την κίνηση των Πλανητών και την θέση του Ηλίου. Έγραφε προ καιρού ο Χρύσανθος Λαζαρίδης: «H ιδεολογία περιλαμβάνει όλα εκείνα τα «ερμηνευτικά σχήματα» με τα οποία ευρύτεροι πληθυσμοί αντιλαμβάνονται τον κόσμο μέσα στον οποίο ζουν, τη θέση τους και τις προοπτικές τους μέσα σε αυτόν. Το τι είναι «καλό» και το όχι, το τους «συμφέρει» και τι όχι, το τι αποτελεί «πρόοδο» και τι όχι, όλα αυτά καθορίζονται από τα ιδεολογικά σχήματα που έχουν ήδη αποδεχθεί.”

Το στίγμα του
Με αυτήν την απόλυτη κενότητα ή κοινοτοπία ο μυστικοσύμβουλος του κ. Σαμαρά, κυανοπώγων για ορισμένους και πάντως άνθρωπος της απολύτου εμπιστοσύνης του νέου αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας ,αρχίζει την συγγραφή μιας σειράς άρθρων του για να διαμορφώσει το πολιτικό του στίγμα. Στις παρακάτω σειρές το στίγμα αυτό ξεκαθαρίζει.
«Υπάρχουν τρεις τέτοιες μείζονες ιδεοληψίες, που έλκουν την καταγωγή τους από το χώρο της (ευρύτερης) Αριστεράς, αλλά μέσα από τη λειτουργία των ΜΜΕ τείνουν να κυριαρχήσουν σε ολόκληρη της ελληνική Κοινωνία - ηγεμονεύοντας σε δυσανάλογα μεγάλο τμήμα της Κοινής Γνώμης. Ακόμα και σε στρώματα του πληθυσμού που ορίζονται ως «συντηρητικά», ή τέλος πάντως, δεν έχουν εκλογικές συμπάθειες προς τον αριστερό χώρο. Πρόκειται για τον αντικληρικαλισμό, τον πασιφισμό και την εχθρότητα προς την ελεύθερη αγορά».
Αν η προηγουμένη παράγραφος ήταν τμήμα συγγράμματος ενός υπερεθνικιστή συντηρητικού πολιτευτή του Μεσοπολέμου, τότε δεν θα υπήρχε καν λόγος να ασχοληθεί κανείς μαζί του. Ο Χρύσανθος Λαζαρίδης ωστόσο μέχρι του σημείου να κατακτήσει την «πνευματική ωριμότητα του» υπήρξε ενεργό στέλεχος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Ως νεοφώτιστος στον εθνικιστικό παραληρηματικό λόγο είναι υποχρεωμένος να εμφανίζεται ως Μουζαχεντίν και βασιλικότερος του Βασιλέως προκειμένου να πείσει. Εν αρχή ήταν το «Δίκτυο 21» , η ομάδα εκείνη ανθρώπων της Δεξιάς, της Υπερδεξιάς, του Βαθέως ΠΑΣΟΚ, της Αριστεράς (ΚΚΕ) , ανεξαρτήτων της Αριστεράς και της Δεξιάς, ένα συνονθύλευμα πατριωτισμού, συντηρητισμού και ελληνοκεντρικής εσωστρέφειας. Σε αυτό το θολό τοπίο παρεισφρήσανε και άτομα με «ειδικές ανάγκες» τουτέστιν με σκοτεινές διασυνδέσεις, όπως ο απόστρατος κ. Ναξάκης ή πρώην στελέχη της ΕΥΠ με επαφές και ανταλλαγές που οδήγησαν στα μονοπάτια του κουρδικού PKK στα καλντερίμια της Δαμασκού».

Η ανάλυση του συντάκτη κου. ... «Κανέ» για τον στενότερο σύμβουλο του κου. Σαμαρά, συμπληρώνεται από μία αναφορά που έχει ως τίτλο «Οι εντιμότατοι φίλοι του» και υπότιτλο «Επιβεβαίωση Μακαρθισμού η αποχώρηση από το Δίκτυο 21». Την παραθέτουμε και αυτή.

«Αντιγράφουμε από την εφημερίδα « Τα Νέα» της 15ης Δεκεμβρίου του 1997:
«Ο λόγος είναι απλός: Μόνο μέσω μιας τέτοιας αυθαίρετης αντιστροφής της πραγματικότητας, μπορούν να δώσουν ένα λόγο ύπαρξης στο φιλόδοξο πολιτικό τους σχέδιο. Μόνο αν πείσουν το ακροατήριο τους ότι μαζί με την "ελληνική φυλή που χάνεται", και οι ίδιοι (ο καθένας χωριστά) "κινδυνεύουν να εξαφανιστούν", υπάρχει περίπτωση να το συσπειρώσουν. Με την ίδια ερμηνευτική συνταγή άλλωστε, εξηγούν και τη δημόσια αποστασιοποίηση διαφόρων ομοϊδεατών τους, οι οποίοι, λίγο πριν την πανηγυρική εμφάνιση του "Δικτύου 21", τους άφησαν στα κρύα του λουτρού (Ι. Καψής, Χρ. Λυμπέρης, Μ. Γικόνογλου, Παν. Ηφαιστος, Αθ. Πλατιάς και Λιάνα Κανέλλη). Ένας από τους ηγέτες της "αφύπνισης του ελληνισμού", ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, δεν παύει να θεωρεί τις αποχωρήσεις των ομοϊδεατών του ως επιβεβαίωση του επικρατούντος μακαρθισμού. Με λίγα λόγια, οι πανταχού παρόντες "ενδοτικοί", μέσα κι έξω από την εξουσία, "απειλούν" τα στελέχη του πατριωτισμού, και αυτά -παρά την απαράμιλλη λεβεντιά τους- "φοβισμένα", λουφάζουν στο μαντρί!»

Και καταλήγει η αναφορά: «Πες μου τον φίλο σου (και συνεργάτη σου) για να σου πώς ποιος είσαι... Η ρήση έχει επιβεβαιωθεί από την πολιτική ιστορία αυτού του τόπου».

Να σημειώσουμε ότιτο δεύτερο κομμάτι του δημοσιεύματος που μόλις παραθέσαμε, περιείχε σύμφωνα με πληροφορίες μας και άλλα στοιχεία και αναφορές, που «χόντραιναν» υπερβολικά την κουβέντα γύρω από το ιδεολογικό στίγμα του κου. Λαζαρίδη, αλλά κόπηκαν, είτε ελλείψει χώρου στη σελίδα, είτε διότι η συντακτική επιτροπή δεν ήθελε να φτάσει την κατάσταση στο μη παρέκει.

Για να δούμε όμως τι είναι πιθανό να έχει προκαλέσει ένα τέτοιο δημοσίευμα...

Κατ' αρχήν να σας αναφέρουμε ότι είναι ... πρωτοφανώς εξώφθαλμο ότι το «Πολύβιος Κανές» είναι ψευδώνυμο. Αμφιβάλλουμε εάν μπορεί να συναντήσει κανείς ένα τέτοιο ονοματεπώνυμο ακόμη και στους τηλεφωνικούς καταλόγους Αθηνών, Πειραιώς και Προαστίων. Επιπλέον, δεν χρειάζεται να σας εξηγήσουμε εκτενώς για ποιο λόγο ο υποτιθέμενος Κανές έχει κατά πάσα πιθανότητα υπάρξει σύντροφος του κου. Λαζαρίδη στη Β' Πανελλαδική. Αυτό φαίνεται από την ορολογία και τη μέθοδο προσέγγισης του φαινομένου που πρεσβεύει ο σύμβουλος του κου. Σαμαρά.
Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση ανάμεσα σε όλα, είναι ότι η εφημερίδα του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στην τηλεοπτική εκπομπή του οποίου παραχώρησε την πρώτη του συνέντευξη ως πρόεδρος της ΝΔ ο κος. Σαμαράς (με εκείνο το αμίμητο «χάρηκα που με πετύχατε!») προέβη σε μία τέτοια πρωτοφανή πολιτική επίθεση, με ιδεολογικό μάλιστα βάθος ανάλυσης, στο alter ego του. Περίεργο, δε νομίζετε και σείς;

Όσο και αν σπάσαμε το κεφάλι μας να βγάλουμε άκρη, δεν τα καταφέραμε. Μέχρι που το μάτι μας «έπεσε» πάνω σε μία άκρως ενδιαφέρουσα ανάρτηση του blogger που υπογράφει ως Mediakias η οποία απεκάλυπτε κάποια αόρατα νήματα που συνδέουν άτομα από τον κύκλο συνεργατών του κου. Σαμαρά, με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Έγραφε συγκεκριμένα με το γνωστό καυστικό του ύφος που τόσο μας αρέσει ο Mediakias σε ανάρτησή του στις 12/12/2009, με τίτλο «11 χρόνια στο σκοτάδι. Είδε φως και ... όρμησε»:

«Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης με το τεράστιο επικοινωνιακό εκτόπισμα είναι ο"σταθερός μυστικοσύμβουλος" του νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά. Ο Γρηγόρης Τσιμογιάννης, υπάλληλος του Μάκη Σεριάτου (που μετά την νίκη του Σαμαρά είναι πολύ στα πάνω του στη Ρηγίλλης αν και καλύτερος πελάτης του ΠΑΣΟΚ) χρεώνεται, σύμφωνα με τις πληροφορίες του MEDIAKIA χειρισμούς όπως, η ατυχής στημένη συνέντευξη Σαμαρά στην τηλεοπτική ZOUGLA και το περιβόητο "χάρηκα που με πετύχατε"του Προέδρου. Ο Σεριάτος που κάνει δουλειές και με τον Μάκη Τ. προσέφερε τον υπάλληλό του ως ενδιάμεσο για να κλειστεί η συνέντευξη. Ο Σεριάτος που είναι κουμπάρος του Ευαγγελάτου, κανόνισε, μέσω του υπαλληλάκου του, δύο φορές συνέντευξη με τον ΑΝΤ1 (όσο ήταν ακόμα εκεί ο Ευαγγελάτος) και επειδή βλέπει με καλό μάτι τον ALPHA έπεισε τον υπαλληλάκο του να στείλει τον Σαμαρά και μια βόλτα στην Κάντζα. Ο Σεριάτος άσκησε μεγάλη πίεση να πάει ο Σαμαράς και μια (τουλάχιστον) βόλτα από το MEGA, αλλά ο Πρόεδρος έχει εμμονές (που δεν ξεπερνάει εύκολα) και δεν πήγε. Ο Σαμαράς που δεν είναι ούτε χαζός, αλλά ούτε και κανένα παιδάκι για να παίζουν ...διάφοροι, χρέωσε την επικοινωνία στον καθηγητή Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο και τον Πάνο Παναγιωτόπουλο. Έτσι, προσωρινά, ο υπαλληλάκος του Σεριάτου θα περιοριστεί μόνο στο κομμάτι της διαφημιστικής διαχείρισης. Και αυτό μόλις διωχθούν οι MRB και CIVITAS. 11 χρόνια περίμενε ο υπαλληλάκος. Τώρα που νιώθει κοντά στο τραπέζι με τα φαγητά δεν θα δέσει την πετσετούλα γύρω από τον ...λαιμουδάκο του; Αυτά για αρχή. Θα επανέλθουμε. Και αν έχετε απορίες, μπορεί να σας αποκαλύψουμε ποιοι δημοσιογράφοι και ποιες εφημερίδες είναι αποκλεισμένοι, από τα λαμογιάκια στην αυλή του προέδρου. Όλα αυτά τα γράφουμε γιατί η πληροφόρησή μας, μέσα από τη Ρηγίλλης, θέλει τον Αντώνη Σαμαρά να μην γνωρίζει ακριβώς, ποιο είναι το παιχνίδι που παίζουν κάποιοι υποτακτικοί, στις πλάτες του...»

Επιχειρώντας μία σύνδεση όλων των προηγουμένων μαζί, θα μπορούσαμε μονάχα να φανταστούμε ότι ο κος. Λαζαρίδης δέχτηκε μία τέτοια επίθεση, μόνο και μόνο για να αποδομηθεί πολιτικά ο ίδιος και να νιώσει ανασφάλεια ο κος. Σαμαράς να τον έχει δίπλα του. Βλέπετε, άλλαξαν οι εποχές που ο κος. Σαμαράς βάδιζε κατά δήλωσή του «την πολιτική του έρημο» και είχε την ευχέρεια να κυνηγάει ιδεολογικές χίμαιρες και να τα βάζει με ανεμόμυλους, έχοντας στο πλάι του έναν πολεμιστή της εθνοκάθαρσης όπως ο κος. Λαζαρίδης. Τώρα όμως, άλλαξαν οι ρόλοι, άλλαξαν και οι προτεραιότητες. Ο κος. Σαμαράς είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η στάση και ο λόγος του έχουν βαρύτητα στην αγορά, υπό την ευρεία της έννοια, αλλά και στις σχέσεις μεταξύ κράτους και επιχειρηματιών. Ταυτόχρονα, έχει στη διάθεσή του για να διαχειριστεί την παχυλή ετήσια επιχορήγηση του κράτους στη ΝΔ και φυσικά, τα κονδύλια που είτε το θέλει, είτε όχι, θα αναγκαστεί να διαθέσει στην επικοινωνία και στη διαφήμιση. Φαίνεται πως η ύπαρξη ενός «ζωντανού παραδείγματος πνευματικής δυσπεψίας αλλά και επιθετικότητας, χαρακτηριστικό των ανθρώπων που διακατέχονται από ιδεολογικές εμμονές» και ενός «νεοφώτιστου στον εθνικιστικό παραληρηματικό λόγο που είναι υποχρεωμένος να εμφανίζεται ως Μουζαχεντίν και βασιλικότερος του Βασιλέως προκειμένου να πείσει», σύμφωνα με το Veto, που είναι επίσης «Μακεδονομάχος», «Τουρκοφάγος», «Αντιευρωπαϊστής», «Αντιαμερικανός», «ξενοφοβικός», «ιστοριογραφικώς κατατεθλιμένος», «άνθρωπος του παρελθόντος», «κενός» και «κοινότυπος» δεν έχει θέση διπλα στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τέταρτου τη τάξει πολιτειακού παράγοντα στη χώρα και ενδεχομένως, πρέπει να παραγκωνιστεί ούτως ώστε να λειτουργήσουν άλλου είδους σύμβουλοι και άλλου τύπου μηχανισμοί.

Όλα αυτά βεβαίως, εφόσον δεν αποδεικνύονται στέκουν στον αέρα, στο απόλυτο τίποτα. Μπορεί να περιγραφούν μονάχα ως εικασίες, σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετες. Το γεγονός είναι όμως, ότι ενώ θα μπορούσαμε να προσυπογράψουμε πολλά από εκείνα που καταλογίζει στον κο. Λαζαρίδη ο κος... «Κανές» (εξάλλου αυτά γράφαμε και 'μείς πάνω-κάτω στην ανάρτησή μας), κατανοώντας τη σκοπιμότητα πίσω από την επίθεση που υφίσταται από τη Veto, θα σταθούμε στο πλευρό του. Στο κάτω-κάτω, έχει υπάρξει πράγματι ο πιστότερος, μακροβιότερος και πλέον ανυστερόβουλος συνεργάτης του προέδρου της ΝΔ.

Στο στόχαστρο μπαίνει και η «Μετεξέλιξη» σύμφωνα με διασπορά πληροφοριών

Χοντρό «παιχνίδι» παίζεται και με το τι θα γίνει με τη «Μετεξέλιξη», ιδιοκτήτης της οποίας εμφανίζεται να είναι η Νέα Δημοκρατία, αλλά ο τίτλος ανήκει στον κο. Γιάννη Χατζή.
Η «Μετεξέλιξη» άρχισε να εκδίδεται πριν πολλά χρόνια, εξυπηρετώντας το σχέδιο να παρουσιάσει η Νέα Δημοκρατία ένα περιοδικό που θα προέβαλλε ανεξάρτητη άποψη, κάποιες φορές, ακόμη και αιρετική. Εξαρχής ανέλαβε να στήσει και να διαχειριστεί αυτό το ενδιαφέρον εγχείρημα ο κατεξοχήν αντικονφορμιστής στο χώρο της ΝΔ, που είναι ο κος. Χατζής κστά γενική παραδοχή.
Όλα αυτά τα χρόνια, η «Μετεξέλιξη» ανακάτεψε για τα καλά τα λιμνάζοντα ύδατα, άλλοτε εκθέτοντας το ΠαΣοΚ και το επικοινωνιακό σύστημα που το υποστηρίζει συστηματικά, άλλοτε προκαλώντας την μήνη ακροδεξιών, ακροαριστερών και γενικώς ακραίων στοιχείων, άλλοτε φτάνοντας σε τολμήματα όπως να εκμαιεύσει με συνέντευξη και να δημοσιοποιήσει τις σκέψεις και τις απόψεις της κόρης του «Κομαντάτε» Τσε Γκεβάρα.

Η «Μετεξέλιξη» κέρδισε αναρίθμητους φίλους, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο για κάθε φιλόδοξη και συνάμα ανατρεπτική σε σχέση με τα συντηρητικά αντανακλαστικά του κόμματος προσπάθεια και ορκισμένους εχθρούς. Τα τελευταία χρόνια, παρουσιάστηκαν διάφοροι κομματικοί παράγοντες και συντελεστές που έβαλαν κατά νου είτε να χειραγωγήσουν τη «Μετεξέλιξη», είτε να την κλείσουν. Εφόσον δεν κατάφεραν να πετύχουν το πρώτο, έστω και αν το επιχείρησαν ακόμη και με ύπουλα μηχανεύματα όπως η διαρροή του δοκιμαστικού εξώφυλλου προεκλογικά, που παρουσίαζε τον κο. Παπανδρέου ως τον «Πρίγκιπα εκ Λιβύης» του ποιητή Καβάφη, τώρα μάλλον έχουν βάλει σκοπό το δεύτερο. Αυτό τουλάχιστον δίνουν ως πληροφορία σε δημοσιογράφους, αλλά και σε bloggers (οι οποίοι, κατά τ’ άλλα, δεν συμπεριφέρονται ως δημοσιογράφοι!!!).

Εάν δεν πρόκειται για ένα τρικ στο πλαίσιο μίας υπόγειας πολιτικής αναμέτρησης, αλλά για πραγματική πρόθεση κάποιων, θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ο κος. Χατζής να σηκώσει το γάντι, να βρει συνδρομητές και διαφημιζομένους και να βγάλει το περιοδικό στις προθήκες των περιπτέρων. Αυτό και αν θα ήταν αντικομφορμιστική επιλογή! Πάντως ο αγαπητός σε όλα τα στελέχη Γιάννης είναι μάλλον ο τελευταίος που θα 'θελε να φτάσει μία τέτοια κατάσταση στα άκρα, καθώς πάντοτε έπαιζε για τη φανέλα και ποτέ για τον εαυτό του.

Μάλλον σφουγγαρίστρα εννοούσε, αλλά παρέλειψε την τελευταία συλλαβή

Μαζί με τα προηγούμενα που διαβάσατε, το σφουγγάρι έχει γίνει σφουγγαρίστρα και σκουπίζει από τη Ρηγίλλης καθέναν που δεν θεωρείται άνθρωπος του προέδρου. Στη σειρά των εκκαθαρίσεων, μπήκαν οι τρεις αναπληρωτές Γραμματείς Πολιτικού Σχεδιασμού κκ. Γιάννης Χατζής, Γιάννης Μοίρας και Πάνος Σταθόπουλος, οι οποίοι είχαν εδώ και ημέρες «στοχοποιηθεί» ως πολιτικοί φίλοι του κου. Ευάγγελου Μεϊμαράκη οι δύο πρώτοι (ο πρώτος μάλιστα ως alter ego του) και ως εντασσόμενος στον κύκλο των ανθρώπων του κου. Γιώργου Σουφλιά ο δεύτερος. Θεωρείται βεβαίως αποδεκτό, τόσο από τυπική, όσο και από ουσιαστική άποψη, ένας νεοεκλεγείς πρόεδρος να ζητά τις παραιτήσεις αξιωματούχων που ορίστηκαν κατά τη θητεία του προηγουμένου προέδρου, αλλά στην περίπτωση των τριών αξιωματούχων του Πολιτικού Σχεδιασμού, έγινε φάουλ από την πλευρά της Ρηγίλλης ως προς το χειρισμό.

Πρώτα απ’ όλα, η παραίτησή τους, ζητήθηκε από τον νέο Γραμματέα κο. Μάξιμο Χαρακόπουλο. Η κίνηση αυτή θεωρήθηκε το λιγότερο αήθης, δεδομένου ότι οι κκ. Χατζής, Μοίρας και Σταθόπουλος δεν ήταν υπογραμματείς του κου. Χαρακόπουλου, ή βοηθοί γραμματείς του, αλλά αναπληρωτές του, δηλαδή ισόβαθμοί του. Επομένως, συνέβη το παράδοξο γραμματέας να ζητά την παραίτηση ισόβαθμών του, μέσα στην ίδια γραμματεία.

Επιπλέον, ο κος. Χαρακόπουλος ισχυρίστηκε μιλώντας στους τρεις αναπληρωτές, ότι ακολούθησε οδηγία που του δόθηκε από «το Γραφείο Προέδρου» χωρίς να διευκρινίσει αν ο εντολέας ήταν ο ίδιος ο κος. Σαμαράς, ο διευθυντής του προεδρικού γραφείου του, κος. Αρβανιτόπουλος, ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του κος. Κανελλόπουλος, ο σύμβουλός του κος. Λαζαρίδης, οι ιδιαιτέρες του κυρίες Γκίκα και Σινάνογλου, ή οι διάφοροι περιφερόμενοι εκεί μέσα όπως οι κκ. Λειβαδάς, Ζακυνθινός κ.α. Για το τυπικό της υπόθεσης, αυτό είναι κάτι που εκκρεμεί να διασαφηνιστεί, αν και τρέφουμε την αμυδρά υποψία ότι οι τυπικότητες και οι αβρότητες είναι περιττές για το νέο προεδρικό καθεστώς.

Πάντως, το λογικό είναι πως οι τρεις αναπληρωτές τελικά παρέδωσαν τις παραιτήσεις τους, αλλά όχι στον κο. Χαρακόπουλο, αλλά σε εκείνους που τους όρισαν, δηλαδή, ο κος. Χατζής στο διάδοχο του κου. Κώστα Καραμανλή στη προεδρία, δηλαδή στον ίδιο τον κο. Σαμαρά και οι κκ. Μοίρας και Σταθόπουλος, στον γραμματέα Κεντρικής Επιτροπής κο. Λευτέρη Ζαγορίτη που παραμένει στη θέση του ως το προσεχές Τακτικό Συνέδριο.

Τα αναγνωριστικά χτυπήματα θα οδηγήσουν στη σύγκρουση και στη ρήξη;

Είναι πρόδηλο ότι η κα. Ντόρα Μπακογιάννη αποφάσισε να ακολουθήσει την τακτική μίας ψυχρής απόμακρης αντιπαλότητας έναντι του κου. Αντώνη Σαμαρά, τουλάχιστον για τώρα, που είναι αρχή. Πάντως, έχει ήδη παρατηρηθεί η ανταλλαγή κάποιων πρώτων αναγνωριστικών χτυπημάτων.

Αναλαμβάνοντας την προεδρία ο κος. Σαμαράς έδωσε την πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη, τυχαία τάχα, στον «Κίτρινο Τύπο» και στο Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, στην κυριακάτικη εφημερίδα του οποίου και πιο συγκεκριμένα στο ένθετο με την ονομασία VetoMag, γράφτηκε για την κα. Μπακογιάννη το πιο δυσφημιστικό, συκοφαντικό, εμετικό, αρρωστημένο δημοσίευμα που έχει γραφτεί ποτέ στην Ελλάδα για πολιτικό - και ειδικά γυναίκα. Ο κος. Σαμαράς δεν πτοήθηκε καν από το γεγονός ότι για το δημοσίευμα αυτό, η κα. Μπακογιάννη προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και στην ΕΣΗΕΑ.

Η επόμενη κίνηση ήρθε από το στρατόπεδο της κας. Μπακογιάννη. Ο νομάρχης Χανίων Γρηγόρης Αρχοντάκης αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία και το ίδιο έπραξε και ο τέως βουλευτής Έβρου κος. Αχμέτ Ιλχάν, μαζί με συνεργάτες του και νεοδημοκρατικά στελέχη από τη μειονότητα.

Σειρά της Ρηγίλλης για χτύπημα και αξαφνα, το «Έθνος» του κου. Γιώργου Μπόμπολα, που στην προεδρική μάχη στήριξε με τις εκδόσεις του απροκάλυπτα τον κο. Σαμαρά, αποφάσισε στο φύλλο της Κυριακής 6/11 να παρουσιάσει την κα. Μπακογιάννη να προβαίνει σε μυστικές συναλλαγές με τον Σκοπιανό ΥΠΕΞ κο. Αντόνιο Μιλόσοσκι. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, η Ρηγίλλης εξέδωσε σχετική ανακοίνωση για το δημοσίευμα, η οποία δεν περιείχε ούτε ψήγμα πολιτικής κάλυψης για την κα. Μπακογιάννη.

Σειρά της κας. Μπακογιάννη μετά. Η Ρηγίλλης ανακοίνωσε τη λίστα στελεχών που θα συνόδευαν τον πρόεδρο στο Συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στη Βόννη, μεταξύ των οποίων εμφανιζόταν και το όνομα της κας. Μπακογιάννη. Η πρώην ΥΠΕΞ, δύο μέρες πριν την αναχώρηση της αποστολής επικαλέστηκε ωτίτιδα και ματαίωσε τη συμμετοχή της. Στη θέση της, ο κος. Σαμαράς πήρε μαζί του τη νεαρή βουλευτή κα. Όλγα Κεφαλογιάννη, κόρη του κου. Γιάννη Κεφαλογιάννη και υποστηρίκτρια της κας. Μπακογιάννη στην προεδρική μάχη.

Την σκυτάλη πήρε ο κος. Σαμαράς, που στο σχήμα των τομεαρχών, έδωσε τον -βάσει υπουργικού χαρτοφυλακίου τουλάχιστον- τομέα της στον κο. Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον άνθρωπο που δεν ξέρει πόσα κράτη-μέλη έχει το ΝΑΤΟ, αν και διπλωμάτης στο παρελθόν, ενώ στην ίδια πρότεινε τον τομέα Παιδείας και Πολιτισμού, για να πάρει σειρά η κα. Μπακογιάννη στα χτυπήματα και να αρνηθεί την προεδρική πρόταση, λέγοντας στο συνομιλητή της να βάλει σε αυτή τη θέση κάποιον νεώτερο. Και πράγματι, όλοι οι τομεάρχες, με μοναδική εξαίρεση τον κο. Αβραμόπουλο που δε θα είχε αντίρρηση να αναλάβει οποιοδήποτε αξίωμα, αρκεί αυτό να συμπλήρωνε και όχι να αντικαθιστούσε τα προηγούμενα αξιώματά του, είναι κατά πολύ νεώτεροι της κας. Μπακογιάννη, είτε σε φυσική ηλικία, είτε σε πολιτική πείρα και ιστορία.

Αποτελεί ενδιαφέρουσα εκτίμηση ότι ο κος. Σαμαράς θα μπορούσε να κάνει μία κίνηση ματ, προτείνοντας στην κα. Μπακογιάννη να τεθεί επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, δεδομένου μάλιστα, ότι ο νεοεκλεγείς πρόεδρος, ούτως ή άλλως δεν έχει τους περισσότερους βουλευτές υπό τον έλεγχό του, μέχρι πρότινος τουλάχιστον. Από την άλλη πλευρά, υφίσταται η άποψη ότι ο κος. Σαμαράς θα μπορούσε να προσεταιριστεί κάποιους βουλευτές δίνοντάς τους μικρούς ρόλους και αξιώματα, ούτως ώστε να αποσπάσει εν καιρώ την εύνοιά τους και να δοκιμάσει την αντικατάσταση του νυν γραμματέα κου. Γιάννη Τραγάκη, υπό συνθήκες πιο ασφαλείς.

Το ζήτημα είναι ότι βρισκόμαστε μόλις στην έναρξη της μετεκλογικής κόντρας μεταξύ των δύο βασικών υποψηφίων και η συνέχεια αναμένεται να είναι εξαιρετικά δυναμική, αν όχι συγκρουσιακή. Ειδικά αν ο κος. Σαμαράς επιδιώξει, όπως είναι το πιθανότερο, να πάει σε ένα απολύτως ελεγχόμενο Συνέδριο, τότε είναι αναπόφευκτο να επέλθει η οριστική ρήξη.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τους «Σκιώδεις», αλλά ουδείς σας έχει πει

Με τον ορισμό τομεαρχών ο κος. Αντώνης Σαμαράς επεδίωξε να πείσει ότι η Νέα Δημοκρατία έχει συνέχεια σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν της, καθώς του καταλογίζεται ότι με τα λεγόμενα και τις πράξεις του εμφανίζεται να «αφορίζει» τον κο. Κώστα Κσραμανλή. Γι’ αυτό τοποθέτησε τον κο. Κωστή Χατζηδάκη στον τομέα Ανάπτυξης και τον κο. Χρήστο Ζώη στον τομέα Εσωτερικών. Και οι δύο τομείς ανταποκρίνονται στα υπουργικά χαρτοφυλάκια που οι κκ. Χατζηδάκης και Ζώης κατείχαν μέχρι πρότινος. Επίσης, ότι το κόμμα ανανεώνεται γι’ αυτό επέλεξε, πέρα από τους δύο προαναφερθέντες και άλλα «φρέσκα», άφθαρτα σε κυβερνητικό και πολιτικό επίπεδο πρόσωπα, όπως τους κκ. Χρήστο Σταϊκούρα (τομέας Οικονομικών) και Γιάννη Βρούτση (τομέας Εργασίας). Τέλος, ότι προτίθεται να κάνει πολύπλευρα ανοίγματα και γι’ αυτό το λόγο έδωσε δύο τομείς σε δύο βουλευτές που θεωρήθηκαν «ντορικοί» στις πρόσφατες εκλογές και συγκεκριμένα, τον κο. Κωστή Χατζηδάκη και τον κο. Νίκο Δένδια.

Έως εδώ, διαβάσατε τα καλά νέα. Πάμε τώρα και στην αποκάλυψη των αφανών σημείων πίσω από την επιλογή προσώπων.

Τον τομέα των Εξωτερικών, ο κος. Σαμαράς τον έδωσε στο «συνέταιρό» του στις εκλογές κο. Δημήτρη Αβραμόπουλο. Άλλωστε, αυτή τη θέση τομεάρχη επιθυμούσε διακαώς και ο ίδιος ο κος. Αβραμόπουλος. Κατ’ αρχήν, διότι προσδίδει κύρος. Βλέπετε, η θέση του προέδρου και διοργανωτή του προσεχούς Συνεδρίου, δεν ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει τις τεράστιες απαιτήσεις του «εγώ» του κου. Αβραμόπουλου, ούτε εξάλλου και το γεγονός ότι έσπευσε να καταλάβει από την πρώτη στιγμή όλους τους χώρους που στεγαζόταν μέχρι πρότινος ο τέως διευθυντής του γραφείου του κου. Καραμανλή, κος. Κώστας Σταϊκούρας στο ισόγειο της Ρηγίλλης. Ένας άλλος λόγος, είναι ότι ως τομεάρχης Εξωτερικών, ο κος. Αβραμόπουλος θα κάνει ένα σωρό ταξιδάκια, τα οποία είναι γνωστό ότι λατρεύει. Μοναδικό εμπόδιο σε αυτό, θα μπορούσαν να σταθούν τα άθλια οικονομικά του κόμματος, αλλά και πάλι, ο κος. Σαμαράς δε φέρεται διατεθειμένος να χαλάσει κανένα απολύτως χατίρι στον άνθρωπο που χρησιμοποιεί ως βιτρίνα για να φαίνεται ότι δεν εγκαταλείπει το χώρο της μετριοπαθούς κεντροδεξιάς. Τέλος, για να φρεσκάρει, ενδεχομένως, τις γνώσεις του γύρω από τα διεθνή δρώμενα, καθώς με την απίστευτη «κοτσάνα» που εκτόξευσε προεκλογικά, ότι παλαιότερα, ως διπλωμάτης συνήθιζε να συνομιλεί με σαράντα χώρες του ΝΑΤΟ (ενώ ακόμη και πρωτοετής φοιτητής Διεθνών Σχέσεων γνωρίζει ότι η Συμμαχία έχει μόλις 28 μέλη), έγινε ρεζίλι, έστω και στο περιορισμένο κοινό που είναι σε θέση να αξιολογήσει αυτά τα πράγματα.
Βέβαια, η τοποθέτηση του κου. Αβραμόπουλου στον τομέα Εξωτερικών, εξασφαλίζει ακόμη δύο βασικά -ως φαίνεται- για τον κο. Σαμαρά στοιχεία.
- Πρώτον, να πλήξει την ψυχολογία και τη φήμη της κας. Μπακογιάννη, η οποία ήταν η αρμόδια υπουργός. Εξ ου και η τελευταία, αρνήθηκε να δεχτεί τη θέση της τομεάρχου Παιδείας και Πολιτισμού (γι’ αυτό θα γράψουμε σε επόμενη ανάρτηση). Πάντως, το «άδειασμα» της κας. Μπακογιάννη, είχε διαφανεί εδώ και πολλές μέρες, όταν η Ρηγίλλης αρνήθηκε να παράσχει την παραμικρή στήριξη στην «Ψηλή» για το γεγονός ότι η εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής» στις 6/11/2009 την κατηγόρησε για ενδοτικού τύπου παρασκηνιακές παραχωρήσεις στον υπουργό Εξωτερικών της πΓΔΜ κο. Αντόνιο Μιλόσοσκι.
- Δεύτερον, να περιέλθει ο τομέας των Εξωτερικών κατ’ αποκλειστικότητα στην κυριότητα των … «υπερπατριωτών» συμβούλων του, οι οποίοι δε θα μπορούσαν με τίποτα να πείσουν μία κοσμοπολίτισσα πολιτικό σαν την κα. Μπακογιάννη ότι η Ελλάδα δύναται και δικαιούται να εκστρατεύσει ξανά ως το Σαγγάριο, ενώ ο κος. Αβραμόπουλος δεν αναμένεται να τους δημιουργήσει προβλήματα, εφόσον του παραχωρούνται στην πορεία αξιώματα και προνόμια.

Ως αντίβαρο στην μεθόδευση για εξαίρεση της κας. Μπακογιάννη από το σχήμα των τομεαρχών ο κος. Σαμαράς επέλεξε να αξιοποιήσει δύο θεωρητικά «δικούς» της βουλευτές, τους κκ. Κωστή Χατζηδάκη και Νίκο Δένδια και μάλιστα, σε τομείς αντίστοιχους των υπουργείων των οποίων τα χαρτοφυλάκια κατείχαν στην τελευταία κυβέρνηση της ΝΔ. Η αλήθεια είναι φυσικά ότι ο κος. Χατζηδάκης εδώ και πολύ καιρό παίζει καθαρά προσωπικό παιχνίδι, καλυπτόμενος πίσω από το χαμηλών τόνων προφίλ και ύφος του. Για να καταλάβετε, ενώ στις τελευταίες εκλογές είχε και πάλι την πλήρη στήριξη του κου. Κυριάκου Μητσοτάκη σε σταυρούς στη Β’ Αθηνών, όπως είχε ακριβώς συμβεί και στις εκλογές του 2007, άνθρωποί του διέδιδαν ότι είχε «απογαλακτιστεί» πολιτικά από την οικογένεια Μητσοτάκη με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να μην εκλεγεί καν βουλευτής. Αποτέλεσμα ήταν, αθροίζοντας τις ψήφους ενδιαφέροντος και συμπαράστασης των νεοδημοκρατών για να σώσουν -τάχα- την εκλογή του, μαζί με τις ψήφους που αφειδώς (ή μήπως αφελώς;) του πρόσφερε και πάλι ο κος. Κυριάκος Μητσοτάκης, να βγει δεύτερος στη Β’ Αθηνών, υποσκελίζοντας και τον ίδιο τον κο. Μητσοτάκη! Όσο για τον κο. Δένδια, μάλλον μέτρησε μαζί με το γεγονός ότι εξυπηρετούσε ως ζωντανό άλλοθι ότι ο νέος πρόεδρος βάζει και τους ντορικούς» στο παιχνίδι και ο απαραβίαστος όρκος αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας που ισχύει μεταξύ των συναποφοίτων του Κολλεγίου Αθηνών. Μπορεί να σας ακούγεται περίεργο σε όλους εσάς που δεν έχετε σχέση με την αριστοκρατία των Βορείων Προαστίων να προσμετράται σε τέτοια πράγματα η συναποφοίτηση στο ελληνικό … «Ήτον», αλλά σας διαβεβαιώνουμε ότι πράγματι παίζει μεγάλο ρόλο αυτό το γεγονός. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι όλα τα golden boys της ομάδας Μαξίμου που είχαν στα μικράτα τους περάσει από το ιδιωτικό εκπαιδευτήριο του Ψυχικού (Πάνος Λειβαδάς, Χρήστος Χατζηεμμανουήλ κ.α.) συνετάχθησαν αυθορμήτως με την υποψηφιότητα του κου. Σαμαρά.

Σε ότι αφορά την τοποθέτηση του κου. Χρήστου Ζώη στον τομέα Εσωτερικών, πέρα από το γεγονός ότι ο κος. Σαμαράς ήθελε να δείξει ότι αξιοποιεί τα «άφθαρτα» κυβερνητικά στελέχη των κυβερνήσεων Καραμανλή, έχει κυκλοφορήσει η εκτίμηση ότι ο πρόεδρος της ΝΔ, έχει και ως σκοπό να «κόψει» λίγο τη φόρα του νέου γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού κου. Μάξιμου Χαρακόπουλου, ώστε να μην καλλιεργήσει στο μυαλό του τη σκέψη πως μετατρέπεται σε … «Λαρισσάρχη», ή … «Θεσσαλιάρχη». Ομοίως, για τον τομεάρχη Εργασίας κο. Γιάννη Βρούτση, συζητείται ότι πέρα από το γεγονός ότι η παρουσία του εξυπηρετεί στην προσπάθεια για επιδαψίλευση μίας ανανεωμένης κομματικής εικόνας, ταυτόχρονα σημαίνει τον ενταφιασμό των πολιτικών φιλοδοξιών «ντορικών» στελεχών, όπως είναι για παράδειγμα ο κος. Σταμάτης Μαύρος.

Τέλος, για τον τομέα Οικονομικών, την υψηλή εποπτεία του οποίου παίρνει πάνω του ο κος. Σαμαράς, τα πράγματα εξηγούνται και πάλι σχετικά εύκολα. Ο κος. Θεόδωρος Καράογλου λέγεται πως υποστήριξε την κα. Μπακογιάννη, αλλά απέφυγε να προβεί σε επίσημη δήλωση, ενώ θεωρείται βάσιμη η φημολογία ότι είχε ήδη φροντίσει να κάνει τα κατάλληλα ανοίγματα προς την πλευρά του νυν προέδρου. Την ίδια ώρα, ο Θεσσαλονικιός βουλευτής εκπροσωπεί στο σχήμα των τομεαρχών και τις τάξεις βουλευτών που δεν είχαν ποτέ αξιοποιηθεί από τον κο. Καραμανλή και προέβαιναν σε τακτική εσωκομματική κριτική στο προηγούμενο προεδρικό καθεστώς. Ο κος. Χρήστος Σταϊκούρας, υποστήριξε τον κο. Σαμαρά διακριτικά. Εκείνος που τον υποστήριξε εντελώς αδιάκριτα όμως, ήταν ο πατήρ Σταϊκούρας, Κώστας, διευθυντής του προεδρικού γραφείου του κου. Καραμανλή. Λέγεται ότι έως και σε … επίμονες και ζωηρές «προειδοποιήσεις» στο προσωπικό του κόμματος για το τι θα πάθαινε αν κατέφθανε ως πρόεδρος «μία κυρία με κόκκινα ταγέρ», είχε καταφύγει. Ο τριανταπεντάχρονος Χρήστος λοιπόν, εισπράττει τα εύσημα για τη συμπεριφορά του πατρός του και ταυτόχρονα κινητροδοτείται προκειμένου να καταστεί ο απόλυτος κυρίαρχος στο νομό Φθιώτιδας, εξοστρακίζοντας για πάντα τον κο. Θανάση Γιαννόπουλο, ο οποίος ήταν και είναι ένθερμος υποστηρικτής της κας. Μπακογιάννη. Βέβαια, για να μην είμαστε άδικοι και μεροληπτικοί, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο κος. Σταϊκούρας είναι σεμνός και ευγενικός άνθρωπος, εξαιρετικός βουλευτής σε ότι αφορά τις παρουσίες και τις ομιλίες του, λαμπρός επιστήμων σε ότι αφορά τις γνώσεις του στην Οικονομική Επιστήμη και διακεκριμένος εκπρόσωπος της ΝΔ στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τόσο στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, όσο και σε συνεδριάσεις του Πολιτικού Γραφείου.

Όπως βλέπετε, πίσω από κάθε απόφαση του κου. Σαμαρά, όπως και κάθε άλλου προέδρου, για να τοποθετήσει πρόσωπα σε θέσεις, κρύβονται μικρές ενδιαφέρουσες ιστορίες και πάνω απ’ όλα, κίνητρα τα οποία δεν είναι πάντοτε ούτε απολύτως αθώα, ούτε απολύτως αξιοκρατικά.

Αδιευκρίνιστο το ζήτημα εκπροσώπησης της ΝΔ, ανά κοινοβουλευτικό τομέα

Στη Νέα Δημοκρατία, έχουμε συγκεχυμένες καταστάσεις. Αρχίζουμε με τους τομεάρχες, τους λεγόμενους και «σκιώδεις» υπουργούς.

Το πρώτο πράγμα που συζητήθηκε έντονα, ήταν η απόφαση του κου. Αντώνη Σαμαρά να τους ορίσει ο ίδιος, με προεδρική απόφαση και να μην τους στείλει για εκλογή διά μέσου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, κάτι που είναι κατανοητό υπό την έννοια ότι κάθε άλλο παρά βέβαιο θεωρείται ότι την ελέγχει. Το ζήτημα είναι όμως, ότι ούτως ή άλλως, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, θα πρέπει να αναδείξει εκπροσώπους ανά κοινοβουλευτικό τομέα, μαζί με την αντίστοιχη επιτροπή και εδώ προκύπτουν δύο ουσιαστικά ερωτήματα:

- Αυτοί οι εκπρόσωποι, θα προκύψουν κατόπιν εκλογής όπως είθισται και αν ναι, θα υπερψηφιστούν οι προεδρικές υποψηφιότητες, ή μήπως ο κος. Σαμαράς θα αφήσει αυτή τη διαδικασία να τρέξει ελεύθερα, για να αποφύγει κάποια πιθανή διαρροή που θα δημιουργήσει αρνητικές εντυπώσεις για το momentum του; Υπάρχει ενδεχόμενο να επιχειρήσει ο κος. Σαμαράς να ορίσει εκείνος τους επικεφαλής εκπροσώπους στους κοινοβουλευτικούς τομείς και αν ναι, θα γίνει αποδεκτό κάτι τέτοιο ως θεμιτό ή νόμιμο;

- Δεν είναι πιθανό να υπάρξουν αντιθέσεις, αντιφάσεις ή και συγκρούσεις στις απόψεις που θα εκφράζουν οι «σκιώδεις» υπουργοί από τη μία πλευρά και οι επικεφαλής εκπρόσωποι στις επιτροπές, ειδικά αν είναι οι πρώτοι είναι προεδρικοί και οι δεύτεροι ανήκουν στη λεγόμενη εσωκομματική αντιπολίτευση, η οποία, είναι αναπόφευκτο να σχηματιστεί οσονούπω;

Το βέβαιο είναι ότι δημιουργούνται σημαντικές εκκρεμότητες, οι οποίες, όλες μαζί και καθεμιά ξεχωριστά, αναμένεται να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό κρισιμότητας ως προς την ενότητα του κόμματος.

Ούτε ένα σεντ από το κόστος της ανάκαμψης δεν επιβάλλεται στις τράπεζες

Στα μέτρα που ανέφερε ο κος. Γιώργος Παπανδρέου κατά τη γενικόλογη έκθεση ιδεών που παρουσίασε Δευτέρα βράδυ στο Ζάππειο, δεν ακούσαμε να συμπεριλαμβάνεται το παραμικρό για επιβολή μερίσματος κόστους εντός της συνολικής εθνικής προσπάθειας για οικονομική ανάκαμψη στις τράπεζες και στους τραπεζίτες.

Το υπάρχον σύστημα των ιδιωτικών ελληνικών τραπεζών στήθηκε κυρίως κατά τη διάρκεια της περιόδου 1993-2004 και εμφάνισε πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα κερδοφορία, απομυζώντας τον κόπο και τον ιδρώτα του μέσου Έλληνα οικογενειάρχη και οδηγώντας τον σε συνεχείς παγίδες πιστώσεων και δανεισμών, με νέα «ελκυστικά» στην όψη τους και «καταστροφικά» στο αποτέλεσμά τους, προϊόντα. Ο κος. Κώστας Καραμανλής, παρενέβη επιλεκτικά για να παύσει μέρος της αυθαιρεσίας σε αυτό το σύστημα, είτε παρεμβαίνοντας στο σκάνδαλο των πανωτοκίων, είτε μορφοποιώντας επί το δικαιότερο, το πλαίσιο εκπλειστηρίασης περιουσιακών στοιχείων οφειλετών. Δυστυχώς, δεν κατάφερε ένα οριστικό ξεκαθάρισμα, καθώς κάποιοι από τους υπουργούς και υφυπουργούς του ήταν είτε δημιουργήματα, είτε εξαρτήματα των μηχανισμών και των προσώπων που κινούσαν και διαχειρίζονταν αυτό το παρανοϊκό σύστημα πλουτισμού των λίγων σε βάρος των πολλών.

Τώρα, ο κος. Παπανδρέου, επανερχόμενος στην εξουσία, δεν αγγίζει καν τις τράπεζες. Προφανώς, οι τραπεζιτικοί παράγοντες που συμμετείχαν στα μυστικά δείπνα στα οποία εσυζητείτο και προετοιμαζόταν η επαναφορά του ΠαΣοΚ στα κυβερνητικά πράγματα, θα νιώθουν πολύ άνετοι και ασφαλείς που έχουν να κάνουν με έναν δικό τους άνθρωπο.

To show με τις παραιτήσεις υπουργών-υφυπουργών μόλις έχει αρχίσει

Για να λάβετε μία πραγματική αίσθηση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει με τους συντελεστές της κυβέρνησης του κου. Γιώργου Παπανδρέου, αρκεί να σας πούμε πως η πρώτη παραίτηση υπουργού στην πρώτη κυβέρνηση του κου. Κώστα Καραμανλή, είχε συμβεί σε έξι μήνες συν λίγες μέρες από την ορκωμοσία της.
Συγκεκριμένα, ο κος. Καραμανλής είχε ορκίσει τους υπουργούς στους στις 10/3/2004 και ο κος. Σάββας Τσιτουρίδης είχε μεταβεί στο πρωθυπουργικό γραφείο για να υποβάλλει την παραίτησή του από υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (λόγω της κατηγορίας που του αποδόθηκε για παράτυπη μεταγραφή του γιου του από πανεπιστημιακή σχολή της Κρήτης σε αντίστοιχη της Αθήνας) στις 22/9/2004.
Από την άλλη πλευρά, ο κος. Παπανδρέου όρκισε τους υπουργούς του στις 7/10/2009 και ο κος. Ντίνος Ρόβλιας υπέβαλλε την παραίτησή του (κατηγορούμενος για ρουσφετολογικές μεταθέσεις) χθες, 15/12/2009, χωρίς καν να προλάβει να κλείσει δύο μήνες στη θέση του υφυπουργού Εσωτερικών.

Έχει να ακολουθήσει μεγάλο show με τους υπουργούς και τους υφυπουργούς της κυβέρνησης του κου. Παπανδρέου και να το θυμηθείτε. Γιατί; Απλά, διότι πρόκειται για ένα καινούργιο σύστημα εξουσίας, με νέα πρόσωπα που είναι ευεπίφορα στη σαγήνη των προνομίων και των δυνατοτήτων που προσφέρει η εξουσία. Και να σκεφτείτε πως δεν έχουν ακόμη οριστεί όλοι οι γενικοί και ειδικοί γραμματείς σε υπουργεία, πρόεδροι και διευθύνοντες σύμβουλοι σε Οργανισμούς και ΔΕΚΟ, σύμβουλοι, κ.ο.κ. Διότι από ‘εκεί συνήθως σκάνε τα μεγάλα κανόνια με σκάνδαλα.

Διπλό το πλήγμα, καθώς ο παραιτηθείς ήταν ο «αρχάγγελος» της Διαφάνειας

Πάντως το πλήγμα για την αξιοπιστία και το κύρος της κυβέρνησης του κου. Γιώργου Παπανδρέου, αλλά και για τον ίδιο προσωπικά ήταν διπλό, καθώς στα χρόνια της αντιπολίτευσης, ο κος. Ντίνος Ρόβλιας αποτέλεσε τον … «αρχάγγελο» της Κάθαρσης και της Διαφάνειας σε θέματα Δημόσιας Διοίκησης, μαζί με τον κο. Μιχάλη Καρχιμάκη.
Η επίδειξη εύνοιας και η απόδοση προνομίων στη διευθέτηση μεταθέσεων σε δημοσίους υπαλλήλους, αποτελεί δυστυχώς ένα από τα κλασσικότερα είδη ρουσφετιού για όλους τους παράγοντες του πολιτικού μας συστήματος, αλλά λογικό είναι από αυτό τον «γκρίζο κανόνα» να εξαιρούνται εκείνοι οι εκπρόσωποι κομμάτων που πρωτοστατούν στις καταγγελίες. Όπως αποδεικνύεται βέβαια στην περίπτωση του κου. Ρόβλια, αλλά και άλλων συναδέλφων του από το παρελθόν, εκείνοι που είναι οι πλέον θορυβώδεις στην κουβέντα για Διαφάνεια, απλά ακολουθούν τη γνωστή λαϊκή ρήση «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος ετοιμάζεται να ακολουθήσει το Ρόβλια

Ήταν 25 Νοεμβρίου, πριν είκοσι μέρες, όταν επισημαίναμε σε ανάρτησή μας με το χαρακτηριστικό τίτλο «Σκέφτεται πως να τους συμμαζέψει» ότι η κυβέρνηση «πνιγόταν ήδη στη δίνη ενός πρωτοφανούς πολιτικού και οργανωτικού μπάχαλου … που τίποτα δεν απέκλειε», ακόμη και το «να βγάλει και κόκκινη κάρτα ο κος. Παπανδρέου, αν συνέβαινε κάτι κραυγαλέο μέχρι την αρχή του έτους». Μετά την αποπομπή του υφυπουργού Εξωτερικών κου. Ντίνου Ρόβλια, μπορούμε να πούμε πως δικαιωθήκαμε ότι ο πρωθυπουργός ήταν έτοιμος για μία τέτοια κίνηση. Είχαμε διαβλέψει μάλιστα ότι «ο γνωστός "σκληρός" του πυρήνα των άμεσων συνεργατών του, του είχε προτείνει ακόμη και την περίπτωση ενός πρόωρου πολιτικού "αποκεφαλισμού" κάποιου στελέχους» και πράγματι, ο κος. Ραγκούσης ήταν εκείνος που υποστήριξε μετά επιμονής την απομάκρυνση από την κυβέρνηση του πολιτικού υφισταμένου του.

Θα τολμήσουμε να προβούμε σε μία ακόμη εκτίμηση. Ο επόμενος αποκεφαλισμός θα συμπεριλαμβάνει κορυφαίο υπουργικό στέλεχος, που έχει ήδη στοχοποιηθεί από το αμεσο περιβάλλον συνεργατών του κου. Παπανδρέου, τόσο για τις πράξεις, όσο και για τις παραλείψεις του. Αλλαγή χρόνου ως υπουργός, θα προλάβει να κάνει πάντως λένε οι πληροφορίες μας, αν και με τις παραιτήσεις και τις αποπομπές είναι να μη γίνει η αρχή, διότι η συνέχεια έρχεται πάντα από μόνη της.

Τέλος η φάση προετοιμασίας, τώρα αρχίζει η κανονική αγωνιστική δράση

Δύο ολόκληρες μέρες μείναμε μακριά σας, λόγω ενός τεχνικού προβλήματος με το blog και λόγω αδυναμίας της διαχείρισης να το διορθώσει ελλείψει χρόνου. Είπαμε, δεν είμαστε επαγγελματίες bloggers.

Πάντως, τώρα που επιστρέψαμε, σας ενημερώνουμε ότι από τις 21 Αυγούστου που ξεκίνησε το Poleatics να σας παρουσιάζει αναρτήσεις, μέχρι και σήμερα, ήταν για την ομάδα μας απλά η περίοδος προετοιμασίας. Η περίοδος προπόνησης. Η περίοδος προθέρμανσης.

Για μας η κανονική αγωνιστική σεζόν αρχίζει από σήμερα και αυτό, δεν αποτελεί προειδοποίηση για τους αντιπάλους, οι οποίοι σε κάθε περίπτωση είναι καλό να προσέχουν περισσότερο την άμυνα και τα γκολ-ποστ τους από ‘δω και ‘μπρος, αλλά δέσμευση για τους φίλους που με την επισκεψιμότητά τους, μας έχουν δείξει πως «διψούν» να διαβάζουν απόψεις, σχόλια και πληροφορίες γύρω από τις πολιτικές εξελίξεις.

Έτοιμοι να αγωνιστούμε λοιπόν και να ‘στε σίγουροι ότι πάμε για το πρωτάθλημα και όχι για να εξασφαλίσουμε την παραμονή μας στην ενημέρωση και στο σχολιασμό.

Καμία απολύτως συναίνεση σε ψεύτες και αριβίστες σαν τον Γ. Παπανδρέου

Γράφει ο ΛΑοΚοΩΝ

O κος, Γιώργος Παπανδρέου περιγράφει την οικονομική κατάσταση ως εξαιρετικά κρίσιμη και επιζητά πλαίσιο εθνικής συναίνεσης για τον δραστικό περιορισμό του χρέους και του ελλείμματος μέσω της λήψης μέτρων σκληρής λιτότητας. Επιπλέον, ζητά την συνεργασία των κομμάτων και για άλλους σημαντικούς τομείς όπως είναι το Ασφαλιστικό, καθώς και για ζητήματα τα οποία διαρκώς πηγαίνουν την χώρα μας πίσω, όπως είναι εκείνο της Διαφθοράς.

Ο άνθρωπος που ζητά συναίνεση, είναι ο ίδιος που έλεγε όχι σε όλα, την πενταετία 2004-2009, από την εξυγίανση των Δημοσίων Οικονομικών, έως και την απελευθέρωση του συστήματος Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, την οποία κάποτε υποστήριζε σθεναρά και ο ίδιος προσωπικά. Την τελευταία πενταετία, η Ελλάδα έχασε σημαντικές ευκαιρίες για εξέλιξη και σημαντικό κομμάτι της ευθύνης γι’ αυτό φέρουν το ΠαΣοΚ και ο κος. Παπανδρέου με την επιμονή τους να ακολουθούν μία υπονομευτική έναντι του δημοσίου συμφέροντος πολιτική και να ασκούν στην τότε κυβέρνηση μία στείρα αντιπολίτευση.

Ακόμη και λίγο πριν τις εθνικές εκλογές, ο κος. Παπανδρέου επιτίθετο στον τέως πρωθυπουργό κο. Κώστα Καραμανλή για την παρρησία που επέδειξε να πει ολόκληρη την αλήθεια για την Οικονομία και να εξαγγείλει αυστηρά μέτρα για την μείωση του χρέους και του ελλείμματος. Μάλιστα, αν και είχε πλήρη εικόνα για την πραγματική κατάσταση των Δημοσίων Οικονομικών από επαφές του με τον Ευρωπαίο Επίτροπο κο. Χοακίν Αλμούνια, αλλά κυρίως, τον πρόεδρο της Τράπεζας της Ελλάδος, κο. Γιώργο Προβόπουλο, επέμεινε να λοιδορεί τον κο. Καραμανλή για τη αναγκαιότητα της πολιτικής που εξήγγειλε και ταυτόχρονα, να υπόσχεται πως «έχει τις λύσεις» και πως «λεφτά υπάρχουν», έχοντας ως προφανή στόχο να υφαρπάξει την ψήφο του πολίτη.

Με βάση τα παραπάνω, ο κος. Παπανδρέου και το ΠαΣοΚ δε δικαιούνται καμία απολύτως συναίνεση. Τα περιοριστικά μέτρα θα τα λάβουν ούτως ή άλλως, διότι δε μπορούν να πράξουν διαφορετικά. Το απαιτεί η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Οικονομία, το απαιτεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ας αναλάβουν λοιπόν και το πολιτικό κόστος, στην πλήρη έκτασή του. Ας επωμιστούν και αυτοί, δημοσκοπική βουτιά δέκα μονάδων και ας λάβουν ένα γερό μάθημα και αυτοί, τι σημαίνει να κυβερνάς σε δύσκολους καιρούς, χωρίς να έχεις τη χρειαζούμενη συναίνεση από κανέναν.

Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κανένα λόγο να βάλει πλάτη στο ΠαΣοΚ. Οφείλει να μείνει συνεπής στα όσα ισχυριζόταν προεκλογικά ο κος. Καραμανλής και αυτά ακριβώς τα σημεία, να τα υποστηρίξει και μετεκλογικά, αφήνοντας έκθετο μπροστά στη λαϊκή κρίση τον κο. Παπανδρέου. Εκτός και αν ο τελευταίος λάβει το θάρρος και αναλάβει την ευθύνη να παραδεχτεί δημοσίως ότι έσφαλε βαριά, ή ότι είπε ψέματα.

Κάθε λάθος έχει το αντίτιμό του, κάθε ψέμα πληρώνεται ακριβά και ο κος. Παπανδρέου, δεν πρέπει μετά την ψήφο του πολίτη, να υφαρπάξει και την συναίνεση της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς καν να υποχρεωθεί να απολογηθεί δημοσίως.

Η συναίνεση είναι πολύτιμη για να προσφέρεται σε ψεύτες και αριβίστες.

Επικίνδυνη η θεωρία περί χρισμάτων που διαδίδουν τα γνωστά "χόμπιτ"

Να επιστρέψουμε λίγο στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και στα λεγόμενα κομματικά χρίσματα, για να σας πληροφορήσουμε για μία απίστευτη θεωρία που έχει κατασκευαστεί το τελευταίο διάστημα και κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Τι αναφέρει η θεωρία; Ότι οι Νεοδημοκράτες δήμαρχοι που υποστήριξαν την κα. Ντόρα Μπακογιάννη στις τελευταίες εσωκομματικές εκλογές, δεν αντιλήφθηκαν προς τα πού κινείτο το «ρεύμα» και γι’ αυτό το λόγο, βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τη βούληση της λαϊκής βάσης και επομένως, είναι αβέβαιο εάν όχι αμφίβολο ότι θα τους δοθεί χρίσμα από τη Ρηγίλλης.

Ποιοι έχουν κατασκευάσει αυτή τη θεωρία;
Βεβαιώνουμε πως όχι εμείς στο Poleatics.
Εικάζουμε πως όχι οι ίδιοι οι δήμαρχοι.
Ελπίζουμε και πιστεύουμε πως όχι ο κος. Σαμαράς και οι άμεσοι συνεργάτες του.
Υποψιαζόμαστε πως ναι, σε ότι αφορά τα περίεργα πολιτικά «χόμπιτ», που έχουν μαζευτεί στο δεύτερο κύκλο προσκολλημένων και περιφερομένων στη Ρηγίλλης αυτό τον καιρό.

Επί της ουσίας όμως, εύλογα μπορούμε να διερωτηθούμε:
Τι λέτε ωρέ κλεφτόπουλα;
Τι σχέση έχει η εκλογή ενός δημάρχου από το ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα της πόλης του, με την επιλογή του να υποστηρίξει στο κόμμα του έναν προεδρικό υποψήφιο άλλο από εκείνον που ψήφισε ένα τμήμα μόνο της κομματικής βάσης ψηφοφόρων που είναι εγγεγραμμένοι στους καταλόγους του δήμου;
Τι σχέση έχει η δημοτική κάλπη, με την κομματική κάλπη;
Τι σχέση έχει η δημοτική-αυτοδιοικητική ατζέντα, με την εσωκομματική ατζέντα;
Που ακούστηκε σε μία παντελώς άσχετη με τη δημοτική-αυτοδιοικητική διαχείριση διαδικασία, ο εκλεγμένος δήμαρχος να αγωνιά μήπως εκδηλώσει προτίμηση προς ένα πρόσωπο, με το οποίο πιθανώς δε συμφωνούν οι άνθρωποι οι οποίοι ενδεχομένως τον είχαν ψηφίσει;

Το αστείο είναι, ότι παρόμοια θεωρία έχει κατασκευαστεί και κυκλοφορεί ακόμη και για τους βουλευτές, με πρώτους φυσικά, εκείνους της Β’ Αθήνας.

Πάτε καλά, ή να σας κοιτάξει κανένας γιατρός; Για συμμαζευτείτε λίγο, διότι κάνετε κακό στον πρόεδρο, στο κόμμα, στην ψυχική ενότητα της κομματικής βάσης στους δημάρχους και στην προοπτική μίας σωστής και αποτελεσματικής παρουσίας της ΝΔ στις εκλογές του χρόνου τον Οκτώβριο.

Πάντως, καλό θα ήταν πριν ξεφύγει εντελώς η κατάσταση, κάποιος να μαζέψει αυτά τα «χόμπιτ», βουτώντας τα από το αυτί.

Το "ποτάμι" παρασέρνει και το τοπίο συνεργασιών της ΝΔ με εταιρείες;

Μιλώντας για συμβούλους, έχει ενδιαφέρον να μάθετε πως αλλάζουν και οι σχέσεις της Νέας Δημοκρατίας με τις εταιρείες Επικοινωνίας, Διαφήμισης, Μετρήσεων κ.α.

Η Civitas του κου. Γιώργου Φλέσσα, ο οποίος ανέκαθεν διατηρούσε στενότατες σχέσεις με το πολιτικό σύστημα Μητσοτάκη και συμβούλευε τη κα. Ντόρα Μπακογιάννη για την αναμέτρηση της 29ης Νοεμβρίου, πρέπει να θεωρείται «κομμένη» από τη ΝΔ. Το ίδιο και η θυγατρική της, η Stratcom, εταιρεία Στρατηγικής Επικοινωνίας, με επικεφαλής τους κκ. Κάβαλο και Παπαδημητρίου. Σημειωτέον, ότι οι τελευταίοι, μέχρι ενός χρονικού σημείου τουλάχιστον, χρέωναν το κόμμα με το ποσό των 8.500-9.000 ευρώ μηνιαίως, για να πωλούν κυρίως την άποψή τους σε σποραδικές συναντήσεις και συσκέψεις με κομματικούς αξιωματούχους. Να σημειωθεί ότι Civitas και Stratcom έκαναν σπουδαίες δουλειές και με το ευρύτερο Δημόσιο, επί ημερών διακυβέρνησης της ΝΔ. Πάντως, ο κος. Φλέσσας διαθέτει εγνωσμένη πείρα και ικανό αριθμό διασυνδέσεων και επομένως, δεν είναι εύκολο να εξαιρεθεί από το "παιχνίδι"
«Κομμένη» ενδεχομένως θεωρείται και η MRB, εταιρεία ερευνών, του κου. Γιώργου Μαύρου, ενώ άγνωστο είναι τι θα γίνει με την Spot Thomson, η οποία μονοπωλεί το κομμάτι της εκλογικής διαφήμισης από … αμνημονεύτων ετών, ενώ τελευταία, είχε αναλάβει και τα φυλλάδια του κόμματος.

Από την άλλη πλευρά, είναι πιθανό να διεκδικήσει ένα μεγάλο κομμάτι συνεργασίας η Ashley του κου. Μάκη Σεριάτου, του ανθρώπου που το σύστημα ΠαΣοΚ είχε αναγάγει σε «εθνικό διαφημιστή» με τις αναρίθμητες κρατικές δουλειές που ελάμβανε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι και επί ΝΔ δεν πήρε ένα σημαντικό κομμάτι της πίττας, συνεργαζόμενος έστω με άλλες εταιρείες, που είχαν καλύτερες προσβάσεις στο σύστημα Μαξίμου, ή σε υπουργούς. Συνδετικό κρίκο, ανάμεσα στον κο. Σεριάτο και τη ΝΔ, είναι λογικό να αποτελέσει ο κος. Γρηγόρης Τσιμογιάννης, σύμβουλος στρατηγικής, επικεφαλής της εταιρείας Politics, η οποία αποτελεί το βραχίονα της Ashley στο χώρο της Πολιτικής Επικοινωνίας. Ο κος. Τσιμογιάννης συμμετείχε παλαιότερα στην Πολιτική Άνοιξη, διατηρούσε πάντα έναν ανοικτό δίαυλο σχέσεων, επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων με τον κο. Σαμαρά, στις εσωκομματικές εκλογές στάθηκε δίπλα του ως σύμβουλός του και σίγουρα, θα παίξει σημαντικό ρόλο στο στρατηγικό σχεδιασμό και στο σχέδιο επικοινωνίας του κόμματος. Ο κος. Τσιμογιάννης είχε δοκιμάσει να μπει γερά στην επικοινωνία της ΝΔ ως συνεργάτης του συνδυασμού Υπερνομαρχία Δράσης Αθήνας - Πειραιά στις εκλογές του νομαρχιακές εκλογές του 2006, αλλά οι φιλοδοξίες του περιορίστηκαν εμπρός στην παρουσία του διδύμου Civitas-Stratcom.
Αναγνωριστικού τύπου επικοινωνία και ανταλλαγή απόψεων μέσω κάποιων μεσολαβητών, έχει γίνει και με ανθρώπους του ομίλου της Bold, η οποία, σε πολλές από τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις (π.χ. εθνικές εκλογές 2007 και 2009, ευρωεκλογές 2009), έχει τρέξει τις καμπάνιες του ΠαΣοΚ. Ρόλο στις έρευνες και στις μετρήσεις, αναμένεται να αναλάβει και η εταιρεία Alco του κου. Κώστα Παναγόπουλου, ο οποίος κάποτε εθεωρείτο άνθρωπος του νεοδημοκρατικού χώρου, που περιθωριοποιήθηκε κάποια εποχή επαγγελματικά από τους κρατούντες τα ηνία στη Ρηγίλλης και αναπόφευκτα στράφηκε προς την αντίθετη πολιτική κατεύθυνση. Να σημειωθεί ότι και η Alco είναι θυγατρική της Ashley

Σε ότι αφορά άλλες εταιρείες του χώρου, αυτές αναμένεται να περιοριστούν στο «κυνήγι» μεμονωμένων υποψηφίων, σε μεγάλους, ή μικρότερους δήμους, ενόψει των προσεχών δημοτικών εκλογών, ή να επιχειρήσουν να λάβουν ένα κομμάτι της κρατικής πίττας, η οποία μοιράζεται από το ΠαΣοΚ αυτή την εποχή.

«Όχι θα κάτσω να σκάσω» σκέφτηκε ο Λούλης και συνάντησε τον Ομπάμα

Απογοητεύτηκε από την αποτυχία της εισήγησής του στον κο. Κώστα Καραμανλή να προσφύγει σε πρόωρες εθνικές εκλογές. Στενοχωρήθηκε από την ήττα της φιλελεύθερης κας. Ντόρας Μπακογιάννη στην εσωκομματική αντιπαράθεση της Νέας Δημοκρατίας. Και τέλος, απηύδησε με την απόφαση του κου. Αντώνη Σαμαρά να εμπιστευτεί ως γκουρού της πολιτικής ανάλυσης τον επί σειρά ετών σύμβουλό του κο. Χρύσανθο Λαζαρίδη και όχι τον ίδιο.

Είδε κι απόειδε λοιπόν ο γνωστός, αλλά πάντοτε μυστηριώδης, πολιτικός αναλυτής κος. Γιάννης Λούλης, ότι εδώ στην Ελλάδα δεν εκτιμώνται δεόντως, ούτε και αναγνωρίζονται αρκούντως τόσο η φιλοσοφική του σκέψη, όσο και η πολιτική του σοφία και αποφάσισε να αποτραβηχτεί για τα καλά στην Ινδία και να περάσει το περισσότερο διάστημα υποδυόμενος το δεύτερο μεγάλο ρόλο της ζωής του, εκείνον του Σιχ πρωθυπουργού Μανμόχαν Σινγκ.

Για να σκάσουν οι οχτροί του μάλιστα, ο κος. Λούλης-Σινγκ προγραμμάτισε και πραγματοποίησε μία ιστορικής σημασίας πολιτική συνάντηση με τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κο. Μπάρακ Ομπάμα. «Τι να τον κάνω τον imitation κινηματία Αντώνη, όταν συνομιλώ με τον αυθεντικό, τον φίλο μου το Μπάρακ;» σκέφτηκε ο σοφός Σιχ πρωθυπουργός και αποφάσισε να απουσιάσει ένα διάστημα από την Αθήνα. Έτσι για να νιώσουν όλοι την αξία του!

Ίσως δεν πάρουν, αλλά δικαιούνται να δώσουν απαντήσεις Νικ και Φένη

Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Ή για να το θέσουμε πιο απλά… Εδώ διαπομπεύουν τον ίδιο τον κο. Κώστα Καραμανλή για τις ημέρες και τα έργα του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας, οι αξιωματούχοι που είχε ορίσει σε διάφορες κομματικές θέσεις θα γλύτωναν; Και όμως, μερικές φορές η κριτική δεν είναι απλά άστοχη, άλλα άδικη. Όχι απλά άδικη, αλλά άνανδρη. Αναφερόμαστε στα παραπολιτικά σχόλια που έχουν γίνει τις τελευταίες μέρες στις εφημερίδες «Έθνος» και «Τα Νέα» για τους προκατόχους του κου. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού, δηλαδή για τους κκ. Νίκο Καραχάλιο και Φεβρωνία Πατριανάκου.

Μπορεί ο κος. Καραχάλιος να μην ήταν αποτέλεσε πρότυπο οργανωτικής και διαχειριστικής επιμέλειας, αλλά ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το ταλέντο του στην Πολιτική Επικοινωνία, καθώς και το γεγονός ότι το πολιτικό του αισθητήριο και κριτήριο λειτουργούσε προς την σωστή κατεύθυνση και κατέληγε στα σωστά συμπεράσματα. Η αλήθεια είναι ότι όσες επισημάνσεις, παρατηρήσεις, εισηγήσεις και αν υπέβαλε ο Big Nick, οι περισσότερες, αν όχι όλες αποδείχτηκαν εύστοχες, ανεξαρτήτως αν το σύστημα Ρουσόπουλου κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να αξιολογούνται ως ακατάλληλες και σε κάποιες περιπτώσεις ως αφελείς. Το ζήτημα είναι ότι το «σύστημα», κάθεται αυτή τη στιγμή πάνω στα χρήματα που απέκτησε ή στα αξιώματα που διατήρησε, ο κος. Καραμανλής από εθνικός ηγέτης μετετράπη σε αποδιοπομπαίο τράγο και ο κος. Καραχάλιος αξίζει μία -καθυστερημένη έστω- επιβεβαίωση που ουδείς φαίνεται να έχει το θάρρος, ή την εντιμότητα να του προσφέρει.

Από την άλλη πλευρά, η κα. Πατριανάκου μπορεί να μην είχε τις εμπνεύσεις του κου. Καραχάλιου, αλλά επρόκειτο για μία αξιωματούχο που τίμησε την εντολή που έλαβε από τον κο. Καραμανλή, τόσο με την αφοσίωσή της στην εκτέλεση των καθηκόντων της, όσο και με τις ατέλειωτες ώρες εργασίας που διέθεσε στη ΝΔ. Η Φένη -όπως την ήξεραν οι παλιοί και την έμαθαν οι νέοι- έμπαινε στο γραφείο της οδού Λυκείου νωρίς το πρωί και το εγκατέλειπε τα χαράματα της επομένης, κάτι που λίγοι άλλοι έχουν κάνει σε αυτό το κόμμα. Δυστυχώς, είχε να επωμιστεί το βάρος μίας αναμενόμενης ήττας, οι διαστάσεις της οποίας έλαβαν το μέγεθος συντριβής, χωρίς να μπορεί η ίδια να πράξει το παραμικρό για να την αποσοβήσει. Ταυτόχρονα, είχε να αντιμετωπίσει την εσωκομματική υπονόμευση ανθρώπων που δε μπορούσαν να της συγχωρήσουν την ραγδαία ανέλιξή της τα τελευταία χρόνια, καθώς και δημοσιεύματα εγκαθέτων που παρουσίαζαν κάποιες παλιές της επιχειρηματικές δράσεις που ήταν ομαλές, ως προϊόντα αδιαφανούς συνδιαλλαγής.

Ο Big Nick χτίζει μεθοδικά το Forum2020, ένα σύγχρονο πολιτικό think tank και προβαίνει σε καίριες πολιτικές παρεμβάσεις. Η Φένη θα χρειαστεί κάποιο χρόνο για να συνέλθει από το σοκ της αχαριστίας και της υποκρισίας που γνώρισε. Το σύστημα Ρουσόπουλου στέρησε από τον πρώτο τη δυνατότητα να πολιτευτεί και να εκλεγεί στην Περιφέρεια Αττικής το 2007 και εξοστράκισε τη δεύτερη να κάνει προεκλογική καμπάνια δύο εβδομάδων στη μακρινή Λακωνία το 2009.

Οι δύο πρώην γραμματείς, μπορεί να μη λάβουν ποτέ τις απαντήσεις που δικαιούνται από κάποιους, αλλά ενδέχεται να δώσουν τις απαντήσεις που αξίζουν να δώσουν εκείνοι. Εξάλλου, η πολιτική επιφυλάσσει διάφορα ενδιαφέροντα come-back και σημειωτέον, όσοι επιστρέφουν, το κάνουν δικαιωμένοι.