Το βιολί, βιολάκι τους τα απομεινάρια του "Δεξιού" -τάχα- Τύπου

Σας παρουσιάζουμε πάλι κάποια πρωτοσέλιδα, για να δείτε τι συμβαίνει στην υποτιθέμενο ..."Δεξιό" Τύπο.

Η "Απογευματινή" των εργολαβιών διαφημίζει την εσωστρέφεια της Νέας Δημοκρατίας. Το ίδιο κάνει και η "Χώρα", την οποία ο γνωστός Τράγκας ξανακυκλοφόρησε καθημερινά, μόνο και μόνο για να πυροβολεί το μαγαζί. Ο "Αδέσμευτος" του θείου Al εκθειάζει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες ΠαΣοΚ και απομένει η "Βραδυνή" που την αγοράζουν λίγες εκατοντάδες αναγνώστες να προαναγγέλει "βαρυχειμωνιά με φόρους και ανεργία".

Καταλάβατε;

Όταν μιλάει για παραληρήματα, μάλλον θα θυμάται τα δικά του

Μιλώντας ο κος. Βασίλης Μιχαλολιάκος για παραληρήματα, είχε άραγε στο μυαλό του την αλήστου μνήμης επίθεση που είχε κάνει στην κα. Έλσα Παπαδημητρίου κατηγορώντας την για σχέσεις του συζύγου της με τους Απριλιανούς, σε εκπομπή της τηλεόρασης του ΑΝΤ1 το 1996, ενώ βρισκόταν στο αποκορύφωμά της η κόντρα μεταξύ των κκ. Μιλτιάδη Έβερτ και Γιώργου Σουφλιά για την προεδρεία της Νέας Δημοκρατίας, ή μήπως την φετινή προεκλογική ομιλία του σε κλειστή συγκέντρωση των πυρήνων του στην Α' Πειραιώς, στην οποία είχε υποστηρίξει, όπως μας ενημέρωσε άνθρωπός μας, ότι δεν χρωστάει τίποτα στον Καραμανλή, αλλά αντιθέτως ο Καραμανλής είναι που του χρωστάει εκείνου;

Βιογραφικά στο opengov: Ουσία και σημειολογία, εξαγγελία και πράξη

Άρθρο της ΛΙΑΝΑΣ ΓΟΥΤΑ

(www.lianagouta.gr)

Χημικός Μηχανικός

Σύμβουλος Ενέργειας και Περιβάλλοντος

Αν κάποιος έλειπε από τη χώρα για λίγες μέρες και επέστρεφε μετά τις εκλογές, θα νόμιζε ότι επέστρεψε σε άλλη χώρα ή αλλιώς στη χώρα του ονείρου! Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις που δοκίμασε όλη η χώρα στις πρώτες μέρες της νέας κυβέρνησης, ήταν η προκήρυξη των θέσεων των Γενικών Γραμματέων μέσω διαδικτύου! Κάτι που όχι μόνο εντυπωσίασε αλλά έως και ενθουσίασε τον κόσμο, με αποτέλεσμα τις δεκάδες χιλιάδες βιογραφικά που κατατέθηκαν ηλεκτρονικά αλλά και την ελπίδα ότι όλα ξεκινούν από την αρχή! Ότι η τόσο πολύπαθη αξιοκρατία σ’ αυτή τη χώρα τώρα δικαιώνεται! Και ότι πλέον το μόνο προσόν κάποιου είναι οι ικανότητές του, τα πτυχία και η επαγγελματική και επιστημονική του εμπειρία! Μεγάλος ο αριθμός των βιογραφικών που υποβλήθηκαν, μεγάλες και οι προσδοκίες μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Είμαστε φαίνεται άνθρωποι των άκρων και του ενθουσιασμού. Τόσο πολύ, που εύκολα ακολουθούμε την κίνηση της αιώρας και του εκκρεμούς! Από το ένα άκρο στο άλλο! Γιατί η αλήθεια είναι ότι από τη μια, ζήσαμε επί δεκαετίες μια κατάσταση όπου το κύριο χαρακτηριστικό στη στελέχωση του κρατικού μηχανισμού ήταν το αξίωμα...«ο γνωστός του γνωστού»! Μάλιστα, σε ό, τι αφορά τους Γενικούς Γραμματείς, αυτοί συχνά ακολουθούσαν τους Υπουργούς στις μετακινήσεις τους από το ένα Υπουργείο στο άλλο. Έφευγε ο Υπουργός και άλλαζε Υπουργείο, έπαιρνε και τους Γενικούς Γραμματείς μαζί του... Ακόμα κι αν το αντικείμενο του ενός από το άλλο Υπουργείο ήταν τελείως διαφορετικό, μικρή σημασία είχε! Έφτανε που ο Γενικός Γραμματέας ήταν έμπιστος του Υπουργού. Όσο για το νέο αντικείμενο...θα το μάθαινε με τον καιρό!

Ή ακόμα περισσότερο, αν σκεφτούμε την εικόνα Υπουργείων που κάποιες φορές είδαμε να μετατρέπονται σε ‘’Υπουργεία με ονομασία προέλευσης’’! Στελεχωμένα από ανθρώπους που προέρχονταν σχεδόν αποκλειστικά από την εκλογική περιφέρεια του εκάστοτε Υπουργού. Και όχι μόνο τα Υπουργεία, αλλά και οι ΔΕΚΟ και οι οργανισμοί που ελέγχονταν από αυτά. Κάτι που άλλαζε βεβαίως μόλις άλλαζε και ο Υπουργός! Ακραία πράγματα χωρίς αμφιβολία, που προκαλούν το κοινό αίσθημα.

Σήμερα βέβαια το εκκρεμές πήγε στην άλλη άκρη! Σε επίπεδο εντυπώσεων και ενθουσιασμού, γιατί το αποτέλεσμα μένει ακόμα να το δούμε!

Πριν από περίπου ένα χρόνο κατέθετα την άποψή μου αρθρογραφώντας με τίτλο «Κυβερνητική θέση με βιογραφικό», πιστεύοντας ακράδαντα ότι όλος ο κρατικός μηχανισμός πρέπει να στελεχώνεται με βάση γνώσεις, εμπειρία, και αποδεδειγμένη ικανότητα, σε όλα τα επίπεδα. Αλλά και στη συνέχεια, μετά την ορθολογική στελέχωσή του, οφείλει να λογοδοτεί καθημερινά, με βάση μετρήσιμα αποτελέσματα, όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε επαγγελματική δραστηριότητα στην ελεύθερη αγορά.

Κι όλα αυτά, γιατί πολύ απλά, για να χαράξει και να υλοποιήσει κανείς την πολιτική του σήμερα και του αύριο χρειάζεται να μπορεί να κατανοήσει και να χρησιμοποιήσει βαθιά και εξειδικευμένη γνώση η οποία μάλιστα παράγεται πλέον με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Όπως και αντίστροφα, η γνώση χρειάζεται την πολιτική για να της ανοίξει τον δρόμο και να της παράσχει τα μέσα ώστε να οδηγήσει σε καινοτομία, τεχνολογία, ανάπτυξη. Και τέλος, Γνώση και Πολιτική, πρέπει να συντονιστούν και να συμβαδίσουν με τις προκλήσεις των καιρών στα θέματα των περιβαλλοντικών απειλών, της κοινωνικής συνοχής και δικαιοσύνης. Το παζλ είναι πλέον πολύπλοκο και πολυσύνθετο, πολύ περισσότερο από την μέχρι τώρα πολιτική της χειραψίας, της κομματικής ταυτότητας, της κλίκας και της παρέας.

Ωστόσο, η ‘’εύκολη’’ και μάλλον πρόχειρη εξαγγελία της προκήρυξης όλων των θέσεων του Δημοσίου, ακολουθείται όπως φαίνεται από μια δύσκολη διαδικασία εφαρμογής. Δε ξέρουμε ποιες είναι οι αληθινές προθέσεις της νέας κυβέρνησης. Τί είναι εντυπωσιασμός και τί ουσία.
· Ξέρουμε όμως ότι ένα μήνα τώρα οι θέσεις των Γενικών Γραμματέων μένουν κενές.
· Ξέρουμε ότι κάποιες από αυτές είναι κομβικές και απολύτως κρίσιμες για να δουλεύει η κρατική μηχανή, αλλιώς «παγώνουν» όλα.
· Ξέρουμε επίσης ότι οι θέσεις αυτές δε μπορεί παρά να έχουν και πολιτικά χαρακτηριστικά, αφού είναι θέσεις κλειδιά στην παραγωγή του κυβερνητικού έργου, έτσι όπως το εξειδικεύει ο εκάστοτε Υπουργός.
· Ξέρουμε επίσης ότι από τη μια και μοναδική περίπτωση Γενικού Γραμματέα που ορίσθηκε μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το άρθρο, η επιλογή θα μπορούσε να είναι προβλέψιμη χωρίς την υποβολή χιλιάδων βιογραφικών.
Όσο μεγαλύτερη είναι λοιπόν η ελπίδα και η προσδοκία που καλλιεργείται στον κόσμο από τέτοιες φιλόδοξες κινήσεις, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η απογοήτευση και ο θυμός αυτού του κόσμου, αν καταλάβει ότι όλη αυτή η κίνηση ήταν μόνο για εντυπώσεις ή για τη δημιουργία ενός ωραίου άλλοθι για απολύτως προβλέψιμες τοποθετήσεις. Γιατί τότε θα καταγραφεί ως εμπαιγμός!

Δύσκολος ο στόχος είναι αλήθεια. Γιατί δε μιλάμε μόνο για το στόχο της στελέχωσης μερικών κρατικών θέσεων. Το πραγματικό διακύβευμα και ο στόχος-πρόκληση είναι η μεταρρύθμιση του ίδιου του κράτους σε όλη του την έκταση. Ένα κράτος που χρειάζεται εκσυγχρονισμό, αξιοκρατία και διαφάνεια, που πρέπει να κερδηθεί στη συνείδηση του κόσμου, επί της ουσίας και όχι μόνο ως τίτλος που προστέθηκε σε ένα Υπουργείο. Βεβαίως και η σημασία της σημειολογίας είναι μεγάλη. Είναι άλλωστε και το πρώτο βήμα, αυτό που δηλώνει τις προθέσεις. Ωστόσο το ζητούμενο είναι η εφαρμογή και το αποτέλεσμα.

Η επανίδρυση του κράτους αποτέλεσε μια από τις σημαίες της ΝΔ, που όμως έμεινε δυστυχώς απλή εξαγγελία χωρίς αντίκρισμα και πνίγηκε στα ρηχά νερά του γερά ριζωμένου δημόσιου τομέα. Η ΝΔ έπιασε το σφυγμό και το αίτημα όλης της ελληνικής κοινωνίας, αλλά έχασε τον δρόμο για την υλοποίηση. Ωστόσο παραμένει ζητούμενο για την Ελλάδα του 21 ου αιώνα, την Ελλάδα της Ευρώπης και του κόσμου. Το ζήτημα είναι ότι η πορεία προς αυτό το ζητούμενο πρέπει να σχεδιασθεί σοβαρά, μεθοδικά, οργανωμένα και στοχευμένα. Με γενναίες πολιτικές αποφάσεις, με ρήξεις και με συγκρούσεις.

Δεν αντέχουμε άλλα επικοινωνιακού τύπου πυροτεχνήματα που να παίζουν με την προσδοκία χιλιάδων αιτούντων, με την αξιοπιστία του κράτους, με την αξιοκρατία. Αλλά και δεν υπάρχει άλλη πίστωση χρόνου γι αυτή τη χώρα που λέγεται Ελλάδα...

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη χθεσινή "Μακεδονία της Κυριακής" και η συντάκτις το έστειλε και σε μας για δημοσίευση)

Ποιοι είναι αλήθεια όλοι αυτοί οι μεγάλοι και τρανοί του opengov.gr;

Σύμφωνα με τα όσα μας παρουσίασαν κατά τον πλέον οργανωμένο και συντονισμένο τρόπο στα φύλλα του σαββατοκύριακου τα καινούργια "παπαγαλάκια" που καλύπτουν το ρεπορτάζ του Μεγάρου Μαξίμου, κορυφαίοι Έλληνες καθηγητές ξένων πανεπιστημίων και managers μεγάλων πολυεθνικών, διαγκωνίζονται μέσω αιτημάτων και αποστολής βιογραφικών στο opengov.gr για το ποιος θα προφτάσει να καταλάβει θέση γενικού και ειδικού γραμματέα σε υπουργεία.

Τώρα για να καταλήξουν αυτοί οι άνθρωποι να αφήσουν δόξες και κέρδη για να δουλέψουν για τέσσερα με πέντε χιλιάρικα το μήνα, έχοντας μάλιστα ανά πάσα στιγμή το κεφάλι τους στον τορβά στην περίπτωση ενός λάθους, ή ενός σκανδάλου, πρέπει να συμβαίνει κάποιο από τα ακόλουθα...

- Είτε είναι τόσο υπερπατριώτες που εμπρός στην πρόοδο της πατρίδας, είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν μία ακαδημαϊκή ή επαγγελματική καριέρα, την οποία έχτιζαν μία ζωή με κόπο και θυσίες.

- Είτε είναι αφελείς και δεν καταλαβαίνουν σε τι ρίσκο πηγαίνουν να μπουν.

- Είτε είναι ψεύτες και στην πραγματικότητα δεν είναι τόσο μεγάλοι και τόσο τρανοί όσο ισχυρίζονται.

- Είτε είναι λαμόγια, που οσμίζονται ότι πρόκειται να ακολουθήσει ένα τετραετές πλούσιο φαγοπότι και θέλουν να πάρουν θέσεις για να αρχίσουν τις μεγάλες μάσες και τις μεγάλες λοβιτούρες.

Διαλέξτε και πάρτε...

Ξεκατινιάσματα αριστοκρατίας, ή χτυπήματα χαμηλής στόχευσης;

Οι σπερμολογίες για το μαθητικό παρελθόν ενός Χατζηφίδη και κάποιου Panos-The-Pennis με το ροζ κοτλέ παντελόνι, να εκτιμήσουμε πως αφορούν σε τίποτα παραπάνω από κουτσομπολιά και ξεκατινιάσματα της αριστοκρατίας Ψυχικού-Κολωνακίου-Εκάλης και ανεξόφλητους λογαριασμούς από τα ταραγμένα χρόνια της εφηβείας, ή να τις εκλάβουμε ως χαμηλής στόχευσης χτυπήματα μεταξύ των ομάδων των δύο κυρίων υποψηφιοτήτων για την προεδρεία της Νέας Δημοκρατίας;

Πολιορκία στη νέα εξουσία μέσω... "μανιφέστο" από τα enfants gâtés

Θα πληροφορηθήκατε σίγουρα πως η γνωστή ομάδα των κκ. Τοκάκη, Πάνου, Κατσαφάδου, Παπαμιμίκου, Αρβανιτάκη, Τσάκα κ.α. στην ΟΝΝΕΔ, για την οποία λέγεται πως ενεργούσε εντός της νεολαίας και του κόμματος ως Πέμπτη Φάλαγγα του υπουργικού διδύμου των κκ. Βουλγαράκη και Αλογοσκούφη και αντιμαχόταν και υπονόμευε για καιρό την νόμιμη και νομιμόφρονα προεδρεία του κου. Γιώργου Παπανικολάου, συνέταξε και συνυπέγραψε ενόψει της εκλογής νέου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας δικό της … μανιφέστο.

Πέρα από το γεγονός ότι στη φιλοσοφία και στο περιεχόμενό του το κείμενο δε θυμίζει σε τίποτα πολιτικό μανιφέστο, αλλά πιο πολύ ένα αμάλγαμα αοριστιών και ανοησιών που μόνο παιδιά του κομματικού συστήματος των μηχανισμών, τα οποία δε διαθέτουν καμιά ουσιαστική πολιτική παιδεία, θα μπορούσαν να έχουν γράψει, εντύπωση προκαλεί ότι αυτοί οι νεαροί επιδιώκουν να παρουσιάζονται περίπου ως αυτονομημένοι νεολαίοι που έχουν δική τους τάση μέσα στα πολιτικά πράγματα. H αλήθεια ενδέχεται να είναι εντελώς διαφορετική από ότι θέλουν να την παρουσιάζουν και πιθανότερος στόχος τους, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στη ΝΔ τουλάχιστον, είναι ότι θέλουν να διαπραγματευτούν με τους υποψηφίους προέδρους ως μία συμπαγής ομάδα, προκειμένου να καταλάβουν θέσεις στον κομματικό μηχανισμό την επόμενη μέρα. Οι πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν, ότι λόγω της πολιτικής εξάρτησής τους από τον κο. Βουλγαράκη, οι νεαροί θα συγκλίνουν προς την κα. Μπακογιάννη.

Αυτά όλα βέβαια, αν ευσταθούν και αληθεύουν, μόνο ζημιά θα προκαλούσαν στην «Ψηλή». Δεν φτάνει που η κα. Μπακογιάννη περιστοιχίζεται σιγά-σιγά από τα τζάκια, παλιά και νέα (Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, Όλγα Κεφαλογιάννη, Αλεξάνδρα Πάλλη κ.α.) που τόσο μισεί η κομματική βάση και περικυκλώνεται από "Βατοπεδινούς" (Γιώργος Βουλγαράκης, Πέτρος Δούκας), εκείνο που της έλειπε ήταν να πλακώσουν και διάφοροι νεοσσοί τους οποίους είχαν στα υπουργικά γραφεία τους οι διάφοροι αλογομούρηδες και κλωτσοσκούφηδες υπουργοί ως συμβούλους και παρίσταναν τους παράγοντες και τους καμπόσους, ανταλλάσσοντας χορηγίες με ψήφους.

Με αυτά και με άλλα, όπως το πάει η κα. Μπακογιάννη θα αποτελέσει τίποτα άλλο από ένα καινούργιο ατσαλάκωτο σελοφάν πάνω σε ένα προϊόν που θα γίνεται ολοένα και πιο φθαρμένο.

Σημείωση: Η ακριβής μετάφραση του "enfant gâté" είναι "κακομαθημένο παιδί".

Διαφήμιση σκοπιανής προπαγάνδας από τον ίδιο τον πρωθυπουργό!

Κάποιος θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις κ. Γ. Παπανδρέου!

Τη στιγμή που ο Πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της χώρας κ. Γιώργος Παπανδρέου συναντούσε τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ κ. Νίκολα Γκρούεφσκι στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, η «κόκκινη γραμμή» των εθνικών μας θεμάτων έμοιαζε λίγο με... ανορθογραφία. Mε αφορμή όχι κάποιο θερμό επεισόδιο Τούρκων ή Σκοπιανών, αλλά από την προσωπική ιστοσελίδα του Έλληνα πρωθυπουργού!

Όπως αποκάλυπτε χθες το «ΘΕΜΑ», στην ιστοσελίδα του πρωθυπουργού, www.papandreou.gr, προτείνεται η ανάγνωση του βιβλίου «Το βάσανο της Ιστορίας».

Στο βιβλίο αυτό διαστρεβλώνεται επικίνδυνα η Ελληνική Ιστορία από την αρχαιότητα έως σήμερα, ενώ παράλληλα δίνεται θεωρητικό «άλλοθι» για την κλιμάκωση της αλυτρωτικής πολιτικής των γειτόνων μας σε βάρος της χώρας μας.

Ο κ. Παπανδρέου από τις 15/09/2008 και στην υπο-ενότητα της ιστοσελίδας του με τίτλο «Θεωρήματα Βιβλίου» προτείνει το βιβλίο-πρόκληση σχετικά με τον «εθνικισμό στην Ελλάδα και την Τουρκία».

Προτείνει ένα βιβλίο, το οποίο, μεταξύ άλλων, χαρακτηρίζει «εθνικιστικό κίνημα» την Επανάσταση του 1821 με την εφαρμογή «στρατηγικών εξαναγκασμού, προσηλυτισμού, εκδίωξης και εξόντωσης» εις βάρος των... Τούρκων, αμφισβητεί ευθέως την ελληνικότητα της Μακεδονίας και μιλά για «τουρκική» μειονότητα στην Ελλάδα.

Στη συγγραφική δουλειά των κυρίων Ουμούτ Οζκιριμλί και Σπύρου Σοφού, γίνεται αντιληπτό, από τον πρόλογο κιόλας του βιβλίου, ότι οι πάγιες και ανυποχώρητες θέσεις της Ελλάδας έναντι των διεκδικήσεων της Άγκυρας στο Αιγαίο υποθηκεύονται, μια και χαρακτηρίζονται ....εθνικιστικές!

Στη σελίδα 14 του βιβλίου επίσης αναφέρει ότι :«Η απόσχιση ( της Ελλάδας) από την Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιστοιχούσε σε έναν ακρωτηριασμό»,ενώ λίγο πιο κάτω στην σελίδα στη σελίδα 42 οι συγγραφείς αναφέρουν ότι : «Οι δεσμοί μεταξύ των Οθωμανών Ελλήνων και της αυτοκρατορίας μπορούν να περιγραφούν όπως ...η σχέση μεταξύ μίας μητέρας και των παιδιών της»,

Στη σελίδα 75 επιχειρείται ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας του παιδομαζώματος υπό το πρίσμα του.... κοινωνικού μηχανισμού»!

Με βάση την πρωθυπουργική πρόταση προς άπαντες τους Έλληνες, τα πραγματικά κίνητρα των επαναστατημένων προγόνων μας μάλλον δεν θα πρέπει να αναζητούνται πια στη σκλαβιά 400 ετών, αφού η Επανάσταση «παρακινήθηκε από την οικονομική δυσαρέσκεια, από την αμφισβήτηση του φορολογικού συστήματος και των …τοπικών Οθωμανών αξιωματούχων» (σελ. 278).

Όσον αφορά στους αγωνιστές του 1821 που θυσιάστηκαν για την ελευθερία μας, «στην πραγματικότητα, το αντικείμενο διακύβευσής τους δεν ήταν η προσδοκία εκείνων που είχαν εμπλακεί στον πόλεμο να διεκδικήσουν συμμετοχή στο αναδυόμενο έθνος, αλλά η επιθυμία τους να ηγηθούν του αγώνα και να ...αποκομίσουν από αυτόν τα περισσότερα δυνατά οφέλη». (σελ. 83).

Υπό αυτό το πρίσμα «η έννοια της νεότερης Ελλάδας δεν ήταν τόσο προϊόν των διαδικασιών διαμόρφωσης εθνικής ταυτότητας εντός των ελληνόφωνων ή των χριστιανικών ορθόδοξων πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όσο αποτέλεσμα οικειοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς μιας "αποεδαφοποιημένης" ουτοπικής κλασικής Ελλάδας».(σελ. 162).

Οι Έλληνες, όπως αναφέρεται στο βιβλίο, «μέσω μιας ….διαστρεβλωμένης λογικής, κατά την οποία το όνομα "Μακεδονία" ήταν αποκλειστική ιδιοκτησία του ελληνικού έθνους» (σελ. 188) χρησιμοποίησαν μία σειρά μεθόδων για να επιτύχουν τους «εθνικιστικούς» τους στόχους.

«Ο πολιτικός λόγος, η αρχαιολογία και ο "επιστημονικός εθνικισμός" -μία εικονική βιομηχανία που αποτελούνταν από επιστημονικές και ημι-επιστημονικές εργασίες, εκδόσεις και εκδηλώσεις- επιστρατεύτηκαν για την υποστήριξη των ελληνικών ισχυρισμών» (σελ. 188).

Αυτό το βιβλίο προτείνεται επίσημα από τον Έλληνα Πρωθυπουργό!!!! Ούτε καν τα προσχήματα !!

Όπως ήταν αναμενόμενο, η σκοπιανή προπαγάνδα δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και μέσω των καθοδηγούμενων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της γείτονος χώρας επιχαίρει προκλητικά.

Η εφημερίδα «Νόβα Μασεντόνια» με τον τίτλο της στις 26/10/2009 «Ο Γιώργος Παπανδρέου διαφημίζει βιβλίο για τους εκδιωχθέντες Μακεδόνες» και η «Ούτρινσκι Βέστνικ» ακριβώς την επομένη με αναφορά στο ΠΑΣΟΚ, «Στην Ελλάδα προβλήθηκε βιβλίο για τους φυγάδες Μακεδόνες - Το ΠΑΣΟΚ πλέον δεν αποφεύγει την αλήθεια», καταγράφουν τον αέρα ενθουσιασμού που επικρατεί στις τάξεις της σκοπιανής διπλωματίας.

Ντρέπομαι ειλικρινά που ζω σ` αυτή την εποχή, όπου θα επαληθευθούν τα λόγια του κυνικού φιλόσοφου Αντισθένη: «Οι πόλεις χάνονται, όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πια τους ….κακούς από τους καλούς»!

Παραφράζοντας δε τον τίτλο του βιβλίου «Το βάσανο της Ιστορίας» θα ήθελα να απαντήσω τόσο στους συγγραφείς, όσο και στον κ. Γ. Παπανδρέου που …μας το συστήνει , ότι ... Το μεγαλύτερο βάσανο που μπορεί να υποστεί ένας λαός είναι η αφαίρεση της Ιστορίας του!

Αναδημοσίευση από το blog του Politis-gr

Αυτό που θα είχαμε εμείς ως Poleatics να προσθέσουμε είναι πως αποτελεί δικαιολογημένη απορία γιατί δεν βρέθηκε κανείς να προβεί σε αυτή την συγκλονιστική αποκάλυψη πριν από τις εκλογές, εφόσον η ανάρτηση στη σελίδα του κου. Παπανδρέου είναι από τον Αύγουστο.

Φανταζόμαστε όμως, ότι η απάντηση θα είναι κοινή όπως εκείνη στο ερώτημα γιατί το βιβλίο των κκ. Ιγνατίου και Έλλις για την κρίση στα Ίμια, δεν βγήκε στην κυκλοφορία πριν από τις εκλογές.

Το μόνο που του μένει είναι να διαπραγματευτεί για την επόμενη μέρα

Από την ημέρα που ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ο κος. Αβραμόπουλος, καθένας που γνωρίζει καλά τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας ήταν βέβαιος ότι αργά ή γρήγορα, ο πρώην υπουργός Υγείας θα αναγκαζόταν να κάνει πίσω. Έχοντας πάρει ένα γερό μάθημα από το πάθημά του με το ΚΕΠ, ενδεχομένως φανταζόταν και ο ίδιος ότι δεν επρόκειτο να έχει σχεδόν καμία τύχη. Απλά, διερευνούσε τις πιθανότητες ή τις δυνατότητες να καταγράψει μία δυναμική από τα πρώτα νούμερα των σφυγμομετρήσεων, ή, να ανοίξει η διαδικασία και σε μη μέλη, τα οποία, θα ψήφιζαν με χαλαρά πολιτικά κριτήρια. Τελικά, ούτε το ένα προέκυψε, ούτε και το άλλο και τώρα, το μόνο που απομένει στον κο. Αβραμόπουλο, είναι να διεκδικήσει ένα καλό πλαίσιο διαπραγμάτευσης με τους δύο βασικούς υποψηφίους, για να κατοχυρώσει κάτι καλό για τον εαυτό του για τη επόμενη μέρα. Βέβαια, οι ρόλοι είναι περιορισμένοι και δεν είναι βέβαιο ότι ο Αρκάς πολιτικός έχει να χαρακτηριστικά για να τους υπηρετήσει όλους. Γραμματέας Κεντρικής Επιτροπής για παράδειγμα δε θα μπορούσε να γίνει γιατί για μία τέτοια θέση χρειάζεται ένα πρόσωπο με πιο σκληρά κομματικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον δεν θα είχε ούτε το ύφος του αυστηρού λοχαγού που απαιτείται για τη θέση του γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ενδεχομένως, θα μπορούσε να ανταποκριθεί με επιτυχία στα καθήκοντα ενός κοινοβουλευτικού εκπροσώπου.

Κλείνοντας, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πιο πιθανό, σχεδόν σίγουρο θα λέγαμε, είναι να προβεί σε μίας μορφής πολιτική συμφωνία με την κα. Μπακογιάννη, παρά με τον κο. Σαμαρά.

Με την Ολυμπιακή η ΝΔ κατάφερε ότι δεν έκαναν πέντε κυβερνήσεις

Ενας μήνας με την Νέα Ολυμπιακή ...

Ο Κ.Χατζηδάκης κατάφερε αυτό που κανείς μέχρι τότε δεν μπόρεσε να καταφέρει!!!Να πουλήσει την μαύρη τρύπα που λεγόταν Ολυμπιακές Αερογραμμές ...Πέντε κυβερνήσεις προσπάθησαν και δεν έβρισκαν κανένα σοβαρό επενδυτή πρόθυμο να του την πουλήσουν , οι συνδικαλιστές της απειλούσαν θεούς και δαίμονες αν γινόταν κάποια κίνηση και στον φόβο του πολιτικού κόστους οι κυβερνήσεις άφηναν να περάσει απλώς ένα διάστημα για να ξεχαστεί το θέμα.

Τι να πρωτοθυμηθείς;;; Τις απεργίες , τις εμφανίσεις των συνδικαλιστών στον Λαζόπουλο , την καταστροφολογία , τους υπαινιγμούς για την ασφάλεια πτήσεων που άφηναν οι συνδικαλιστές της να αιωρείται , την επίκληση των άγονων γραμμών που θα έμεναν χωρίς πτήσεις , τους Έλληνες του εξωτερικού που….δεν θα μπορούσαν να έρθουν στην πατρίδα και άλλα τέτοια μελοδραματικά;;;
Σήμερα λοιπόν συμπληρώνεται ένας μήνας από τότε που πέταξε η ν.Ο.Α και φυσικά δεν ισχύει κανένα από τα καταστροφολογικά σενάρια .Η ν. Ο.Α μπορεί να είναι μικρότερη σε μέγεθος από την π.Ο.Α αλλά πλέον διαθέτει ολοκαίνουρια αεροσκάφη και προσωπικό που (σύμφωνα με τους επιβάτες που πέταξαν με αυτή τον μήνα που πέρασε ) έχει όρεξη και είναι ιδιαίτερα ευγενικό.Πιστεύω ότι όσο περνά ο καιρός η ν.Ο.Α θα βελτιώνει το προϊόν της , θα εντατικοποιήσει τον ανταγωνισμό και ευελπιστώ ότι θα ξαναπετάξει σε Long Haul δρομολόγια.

Αυτό το έργο της Ν.Δ κάποια στιγμή θα εκτιμηθεί από την Ελληνική κοινωνία και θα της πιστωθεί στα υπέρ της.

Αναδημοσίευση από το Antilogos-gr

Προφυλαγμένο το θλιβερό πορτραίτο των νέων κυβερνώντων

Σχόλιο του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το γεγονός ότι η πολιτική μας ζωή και το δημοκρατικό μας πολίτευμα στερείται - για λίγο ακόμη - τον ένα πυλώνα, αυτόν της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν σημαίνει πως έχουμε απολέσει την μνήμη μας.

Θαυμάστε λοιπόν σε ποιους έχουμε εμπιστευθεί τις τύχες μας:

- Πρωθυπουργός είναι ο Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος πιστεύει στην ανασφάλιστη εργασία, προτείνει μια γλάστρα με χασισόδεντρα στο κάθε ελληνικό μπαλκόνι και μιλά για "δυο μητέρες πατρίδες που πρέπει να απελευθερώσουν την Κύπρο" - λες κι η Ελλάδα την κατέλαβε - ευνοώντας παράλληλα τον αφελληνισμό των πάντων, εντός της χώρας μας.

- Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είναι ο Θόδωρος Πάγκαλος, θυμάστε ο τηλέ - τουρίστας υπουργός Εξωτερικών της κρίσης των Ιμίων και αυτός που παρέδωσε τον Οτσαλάν στους Τούρκους πράκτορες.

- Υπουργός Οικονομίας είναι η Λούκα Κατσέλη, γνωστή συνεργάτιδα θινκ τανκς της Άγκυρας.

- Υπουργός Εξωτερικών είναι ο Δημήτρης Δρούτσας εκ των συντακτών του ταπεινωτικού σχεδίου Ανάν.

- Τέλος, αναπληρωτής υπουργός άμυνας είναι ο Π. Μπεγλίτης, ο οποίος με δηλώσεις του έχει αναγνωρίσει "σλαβομακεδονική μειονότητα".

Το θλιβερό πορτραίτο των νέων κυβερνώντων κρατιέται καλά προφυλαγμένο. Είναι, όμως, έτσι; Όταν αποκαλυφθεί θα βαρεθούμε να μετράμε ... κοψοχέρηδες !

Οσα συνέβησαν στο Caravel και δεν σας τα έδειξαν τα κανάλια

Το πλήθος

Μέλη Κεντρικής Επιτροπής, μαζί με κομματικούς αξιωματούχους, υπαλληλικό προσωπικό, παρατηρητές, δημοσιογράφους, πρέπει συνολικά να ξεπέρασαν τα 1.500 άτομα. Ήταν διαμοιρασμένοι στην αίθουσα συνεδρίασης της Κ.Ε., στο χωλ έξω από αυτή, πίσω στο διάδρομο που οδηγούσε προς το Κέντρο Τύπου, στις σκάλες, στο φουαγιέ και στην καφετέρια του Caravel.

Το πάθος

Επειδή δεν έχει φτάσει καν η μέρα του συνεδρίου και απομένει ένας μήνας μέχρι την εκλογή προέδρου, όλοι οι παρευρισκόμενοι θέλησαν να διατηρήσουν χαμηλούς τόνους και να μην εκδηλώνονται με ενθουσιασμό ή φανατισμό υπέρ ή κατά του ενός υποψηφίου, ή του άλλου. Αυτό οφείλεται προφανώς στο ότι οι υποψήφιοι θεωρούν στρατηγικά σημαντικό να μην ανεβούν πρόωρα οι τόνοι, κάτι που μάλλον κατανοούνκαι οι οπαδοί τους.

Οι Ο.Φ.Α.

Εκείνοι που σίγουρα απέφευγαν να εκδηλώσουν τις σκέψεις και τα αισθήματά τους για τις υποψηφιότητες ήταν οι γνωστοί «Όπου Φυσά ο Άνεμος», οι Ο.Φ.Α. σε συντομογραφία. Πιο πολύ αγόραζαν λόγια, παρά πουλούσαν, ενώ όταν στριμώχνονταν από «στρατολόγους» των διαφόρων στρατοπέδων, δεν δίσταζαν να εκδηλώνονται τη μία στιγμή υπέρ του ενός και την αμέσως επόμενη στιγμή υπέρ του άλλου. Ήταν πραγματικά αστείες οι στιγμές που μιλούσαν πολλοί Ο.Φ.Α. μεταξύ τους, όπου το δούλεμα ανακυκλωνόταν κανονικά.

Στον καφέ

Χοντρός τζόγος γινόταν στις σκάλες, στο φουαγιέ και ιδίως στην καφετέρια. Εκεί ήταν μαζεμένοι διάφοροι «στρατολόγοι» και «συγκεντρωσιάρχες». Πιο συμπαγής ήταν η ομάδα των «ντορικών», όπου είχε καταλάβει πολλά τραπέζια μαζεμένα, κοντά στη τζαμαρία και προς τα σκαλοπάτια. Οι «σαμαρικοί» ήταν απλωμένοι σε μικρούς πυρήνες. Σα να έβλεπες ένα τακτικό στρατό, απέναντι σε ομάδες ανταρτών. Κάπως έτσι δε θα εξελιχθεί και η αναμέτρηση μεταξύ των κκ. Μπακογιάννη και Σαμαρά εξάλλου;

Η «πόρτα»

Αρχικό σχέδιο ήταν να βρίσκονται στην αίθουσα μονάχα τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Σύντομα, χάθηκε η μπάλα. Κάποιοι άγνωστοι στο face control έκοβαν την είσοδο σε κεντρικούς κομματικούς αξιωματούχους και έμπαζαν επώνυμα πρόσωπα μεν, αλλά άσχετα με την όλη διαδικασία δε. Εμπρός στον κίνδυνο να σημειωθούν χοντρές παρεξηγήσεις, ο έλεγχος στην πόρτα χαλάρωσε.

Οι ομιλίες

Ο κος. Αβραμόπουλος, επένδυσε πολύ χρόνο σε ελάχιστη ουσία ως συνήθως. Είχε ήδη συμπληρώσει μισή ώρα και παραπάνω σε μπλα-μπλα, όταν είπε «και τώρα θα σας παρουσιάσω τις θέσεις μου». Το ακροατήριο στην αρχή αδιαφόρησε, μετά δυσφόρησε, ακόμη και εκείνοι που κάθονταν γύρω από το πρωτοπαλίκαρο του κου. Αβραμόπουλου, κο. Αριστείδη Καλογερόπουλο.

Η κα. Μπακογιάννη, ήταν πηγαία και ορμητική, αν και δεν απέφυγε ορισμένα μικροσαρδάμ, πράγμα σπάνιο για εκείνη. Μίλησε πολλή ώρα, αλλά δεν κούρασε. Έδωσε την άποψή της για το παρελθόν, με κομψό τρόπο ώστε να μην θίξει τον κο. Καραμανλή, ενώ ανάπτυξε το ιδεολογικό πλαίσιο της μεγάλης κεντροδεξιάς και μία πολιτική πλατφόρμα για το πώς θα καταστήσει τη ΝΔ ξανά ελκυστική και ανταγωνιστική.

Ο κος. Σαμαράς ήταν λιτός, άμεσος και σύντομος. Τοποθετήθηκε εν τάχει επί του διαδικαστικού και έδωσε το ιδεολογικό στίγμα του για ένα κεντροδεξιό κόμμα που μένει πιστό στην ιδεολογική του παράδοση.

Ο κος. Ψωμιάδης, για τους πιο υποψιασμένους, επιβεβαίωσε ότι σε αυτή την αναμέτρηση έχει κατεβεί για να κάνει ολίγη επανάσταση και αρκετό χαβαλέ.

Χειροκρότημα

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι ανάμεσα στους τρεις υποψηφίους, το πιο πολύ χειροκρότημα το εισέπραξε η κα. Μπακογιάννη. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, φαινόταν πως διέθετε πιο οργανωμένη «κλάκα», με διάσπαρτους –μέσα στην αίθουσα- χειροκροτητές, οι οποίοι, ήξεραν πότε και πόσο έπρεπε να χειροκροτήσουν.

Από τυπική ευγένεια πάντως, οι υποστηρικτές του ενός υποψηφίου, πρόσφεραν ένα χλιαρό χειροκρότημα στο τέλος των ομιλιών και των άλλων υποψηφίων.

Ο πρόεδρος

Σοβαρός, σχεδόν συνοφρυωμένος και συναισθηματικά φορτισμένος, θέλησε να περιγράψει τη σημασία και την αναγκαιότητα να εκλεγεί νέος πρόεδρος με ενωτικές και γρήγορες διαδικασίες.

Απέφυγε να αναλύσει τα αίτια της συντριβής, ενώ με την τοποθέτησή του για το πώς πρέπει να σταθεί το κόμμα απέναντι στην κυβέρνηση, φάνηκε να θέλει να δεσμεύσει το διάδοχό του.

Τα νταηλίκια «όποιος δεν στηρίξει το νέο πρόεδρο θα ‘χει να κάνει μαζί μου», όχι μόνο δε φάνηκε να φοβίζουν κανέναν, αλλά αντιμετωπίστηκαν και με κάποια κατανόηση. Όταν είναι έτοιμο να πεθάνει ένα θεριό, βρυχάται για να φοβηθούν οι γύρω του –κάπως έτσι τον εξέλαβαν.

Ο Σιούφας

Κάποτε εθεωρείτο τυπικός και σχολαστικός. Τώρα, όχι απλά κουραστικός και βαρετός, αλλά ακόμη και εκνευριστικός. Ανεβαίνοντας στο βήμα, δεν τον χειροκρότησε κανείς. Στην ομιλία του, δεν του έδινε κανείς σημασία. Γρήγορα, η αδιαφορία εξελίχτηκε σε δυσφορία. Όταν ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του, το χειροκρότημα ήταν ανακούφισης και όχι αναγνώρισης.

Οι άλλοι

Οι ομιλίες περιείχαν γενναίες παραδοχές, υπερβολικούς ισχυρισμούς, καίριες αιχμές και πολλά ευτράπελα.

Παραδοχές -έστω άνευρες και επιφανειακές- έκαναν για τα αίτια της ήττας οι κκ. Καραμανλής και Μπακογιάννη. Υπερβολικός ήταν ο ισχυρισμός της κα. Μπακογιάννη ότι μαζί με τον κο. Καραμανλή έχτισαν το Βουκουρέστι. Αιχμή προς τον κο. Σαμαρά ήταν η δήλωση της κας. Μπακογιάννη ότι ήταν πάντοτε παρούσα στο κόμμα και στους αγώνες του, όπως και η δήλωση του δημάρχου Αθηναίων κου. Κακλαμάνη, ότι το 2000 έγινε δεκτός από τον πρόεδρο στη ΝΔ χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Αιχμή προς όλους ήταν επίσης η αναφορά του κου. Αβραμόπουλου στα έξοδα και στο πόθεν έσχες των υποψηφίων. Ευτράπελο ήταν το «πρόεδρε θα σε θυμόμαστε» που είπε στον κο. Καραμανλή, ο κος. Μιχαλολιάκος σε μία έκφραση που πιο πολύ θύμιζε αποχαιρετισμό σε επικήδειο, παρά εγκωμιαστικό σχόλιο σε ομιλία.

Το πάνελ

Κανείς εκλεγμένος. Ο κος. Καραμανλής βουλευτής, αλλά ως αρχηγός κόμματος. Ο κος. Σιούφας, με το Επικρατείας. Ο κος. Ζαγορίτης, έμεινε εκτός Βουλής. Ο κος. Δασκαλάκης, υπηρεσιακός διευθυντής του κόμματος. Αν και καταλαβαίνουμε ότι ο γ.γ. της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κος. Τραγάκης, αν και εκλεγμένος «κόπηκε» για λόγους αισθητικής, δεν καταλαβαίνουμε γιατί «κόπηκαν» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος κος. Παναγιωτόπουλος και ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, κος. Παπανικολάου. Πάντως, ένα πάνελ χωρίς ούτε έναν εκλεγμένο, πρόσφερε μία λυπηρή εικόνα.

Το «τανκ»

Επηρεασμένος από τη θητεία του στο ΥΕΘΑ ενδεχομένως, ο κος. Μεϊμαράκης εισήλθε στην αίθουσα και ανέβηκε στο βήμα σαν τανκ, έτοιμος να ισοπεδώσει όλους και όλα. Τα έχωσε παντού, στον πρόεδρο για την βιασύνη του να κλείσει όπως-όπως τις διαδικασίες για εκλογή νέου αρχηγού και για την επιλογή του να αποκλείσει τα περιφερειακά κομματικά όργανα και τις οργανώσεις από τις αποφάσεις, στον κο. Σιούφα για την τυπολατρία του η οποία πρακτικά δε συνάδει με τον εξοβελισμό των προβλέψεων που περιέχει το καταστατικό για τις διαδικασίες, τους τέσσερις υποψηφίους για τις συμφωνίες που συνάπτουν ερήμην της κομματικής βάσης, όλους μαζί που μετέχουν στις διεργασίες για εκλογή από την ευρύτερη βάση και την κοινωνία για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν ως «μηχανισμούς» τα εκλεγμένα στελέχη που αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερα κομματικά και κοινωνικά σύνολα και για το γεγονός ότι έχουν κάνει τον κόσμο να γυρίσει την πλάτη στο κόμμα, σε εκείνους που δεν του αναγνωρίζουν το δικαίωμα μίας αυτόνομης παρουσίας και τον κατηγορούν για «λαγό», στον κο. Σαμαρά που καταφεύγει σε συναισθηματισμούς για το «δάκρυ του Εθνάρχη» που δε σήμαινε όμως γραμμή για να πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στους εννιά στους δέκα μη κομματικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους που δεν ακολούθησαν την προτροπή του "σεμνά και ταπεινά"..

Ο "Βαγγέλας» άστραψε, βρόντηξε, κοκκίνισε. Μίλησε εκτός κειμένου, χρησιμοποιώντας απλή γλώσσα παρέας, έστω και αν οι τόνοι του ήταν υψηλοί και χειροκροτήθηκε, τόσο θερμά όσο ο κος. Καραμανλής (ίσως και περισσότερο) και τόσο πολύ όσο η κα. Μπακογιάννη. Όταν τελείωσε, αναχώρησε αμέσως από την αίθουσα, ενώ ήταν τέτοια η έντασή του, που οι στενότεροι του φίλοι και άμεσοι συγγενείς έτρεξαν πίσω του, φοβούμενοι μην πάθει τίποτα.

Οι φάτσες

Αυτό που δεν σας έδειξαν οι τηλεοπτικές κάμερες, ήταν οι φάτσες, οι γκριμάτσες και οι αντιδράσεις των ακροατών στα τοποθετήσεις των ομιλητών. Για παράδειγμα, όταν τα έχωνε ο κος. Μεϊμαράκης, ο κος. Καραμανλής είχε «σκοτεινιάσει» ολόκληρος, ενώ οι βολβοί των ματιών του κου. Σιούφα, είχαν πεταχτεί τόσο πού έξω που είχαν διαπεράσει τα ματογυάλια του.

Η συμφωνία

Επί της διαδικασίας εκλογής, ψηφίστηκε εκείνο που θεωρούσαν όλοι ως δεδομένο, εκλογή από τα κομματικά μέλη. Η διατύπωση ήταν σκοπίμως συγκεχυμένη για να μη φανεί ότι υποχωρεί ο κος. Αβραμόπουλος. Πολύ κακό για το τίποτα.

Τα "ψωνάκια"

Ενώ θα περίμενε κανείς από τους πρώην υπουργούς, υφυπουργούς και τα κυβερνητικά στελέχη να μην έχουν μούτρα καν να εμφανιστούν ανάμεσα σε κόσμο λόγω της βαριάς ήττας του 10,5%, όχι μόνο ήταν παρόντες, αλλά είχαν και πιο στακάτο υφάκι ακόμη και από τις μέρες της παντοδυναμίας τους. Βέβαια, τα βρίσκουν και τα κάνουν, καθώς, όχι μόνο ουδείς τους πέταξε κανένα μπινελίκι, αλλά όλοι τους είχαν μέσα στη χαιρετούρα.

Ο star της μέρας

Έχει απόλυτη σχέση με το αμέσως προηγούμενο, αλλά το παραθέτουμε ξεχωριστά, διότι όντως συζητήθηκε. Εμφανίστηκε έως και ο κος. Βουλγαράκης με σπορ αμφίεση, μόρτικο κομπολογάκι, αθλητική εφημερίδα (!) και ήταν μέσα στα χαμόγελα, στις φιλοφρονήσεις και στην άνεση. Περιττό να σας πούμε ότι πολλοί που τον ξεφώνιζαν κάποτε ως υπαίτιο για πολλά από τα δεινά της κυβέρνησης, έσπευσαν να του πουν ένα «γεια σου Γιώργο». ΑΥΤΗ είναι η Νέα Δημοκρατία!

Μήπως διαβάζει Poleatics και δανείζεται ιδέες ο εκπρόσωπος της ΝΔ;

"Να υποθέσουμε ακόμη ότι σε αστυνομικά τμήματα που θα μένουν αφρούρητα, αποκλείεται να φιλοξενούνται κρατούμενοι, ή να φυλάσσονται όπλα, πρόσθετος εξοπλισμός, περιπολικά οχήματα, υψηλής σημασίας υπηρεσιακά έγγραφα κλπ.. Έτσι δεν είναι;" Αυτά έγραψε το Poleatics σε ανάρτηση σχετικά με την απόφαση του κου. Χρυσοχοϊδη να καταργήσει τις σκοπιές έξω από τα αστυνομικά τμήματα, την οποία ανέβασε χθές στις 11.00 το πρωί και τρεις ώρες αργότερα, περασμένες 2.00 μετά το μεσημέρι, η Νέα Δημοκρατία διά του εκπροσώπου της κου. Γιώργου Κουμουτσάκου σχολίαζε ότι "στα Αστυνομικά Τμήματα - που προφανώς δεν είναι ΚΕΠ - μεταξύ άλλων, φυλάσσεται οπλισμός, προσάγονται και κρατούνται ύποπτοι παράνομων πράξεων και παραβατικών συμπεριφορών, υπάρχουν σταθμευμένα αστυνομικά οχήματα, κλπ. "

Έτσι παιδιά, να μας διαβάζετε, να παίρνετε καμιά ιδέα...

Θα μείνουμε Ελλάδα... Θα γίνουμε όμως και Ελλάδα;

Σχόλιο του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μένουμε Ελλάδα.
Αυτή είναι μια πραγματικότητα, αλλά και τίτλος πολύ ποιοτικής τηλεοπτικής εκπομπής, οπότε χαλάλι της η διαφήμιση.
Αλλά ταυτόχρονα, «γίναμε Καμπούλ», όπως έλεγε όταν ήταν στην αντιπολίτευση ο σημερινός υπουργός προστασίας του πολίτη κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. Το είχε πει μεσούντων των ταραχών στο κέντρο της Αθήνας - και άλλων μεγάλων πόλεων. Τότε μιλούσε ανεύθυνα.
«Γίναμε Ιράκ»γράφει ο κεντροδεξιός τύπος, τώρα που στην κυβέρνηση είναι αρμόδιος υπουργός, ο κ. Χρυσοχοίδης, που τότε έβλεπε Καμπούλ.
Δεν είναι όμως καιρός όμως αφού θα μείνουμε Ελλάδα, να βοηθήσουμε όλοι μαζί να ... γίνουμε Ελλάδα; Η κοιτίδα του πολιτισμού, της δημοκρατίας και της διανόησης πρέπει να αναγεννηθεί. Στην προσπάθεια αυτή οφείλουμε να συμβάλουμε όλοι...
Ένα παράδειγμα: Η νεολαία μας που παρήλασε την ημέρα της Εθνικής μας επετείου, ονειρεύεται αλλά και αξίζει ένα αύριο καλύτερο, μια κοινωνία πιο ανθρώπινη, ένα πεδίο πιο δημιουργικό.
Αυτή είναι το μέλλον μας. Του τόπου, της κοινωνίας και του έθνους (μιας λέξης που επιτέλους πρέπει να πάψει να είναι απαγορευμένη). Εμείς απλά έχουμε την υποχρέωση να βάλουμε το κεφάλι κάτω και να της κληροδοτήσουμε ότι ακριβώς ονειρεύεται χωρίς να δικαιούμαστε να κάνουμε «εκπτώσεις» στα όνειρα της.
Διότι όλοι μας έχουμε ευθύνη για ότι προβληματικό ζούμε στις μέρες μας. Οι οποίες αν δεν γίνουν καλύτερες θα πρέπει να απολογηθούμε...

Έχει γίνει συζήτηση και για υποψηφιότητα από τα μεσαία στελέχη

Υπάρχουν πολλά μεσαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που δεν παύουν να συζητούν ότι θα ήταν εξαιρετική ιδέα να κατέβαζαν το δικό τους υποψήφιο για την προεδρεία του κόμματος (εάν "ξανάνοιγε" η υπόθεση των υποψηφιότήτων) και αυτό, όχι απλά ως μία πράξη συμβολισμού, ή ως ένα πείραμα καταγραφής της δυναμικής τους, αλλά ως μία πραγματικά ουσιαστική και ανταγωνιστική επιλογή. Όταν η κουβέντα περιστρέφεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις πιθανών υποψηφίων, ένα από τα ονόματα που κυριαρχεί είναι εκείνο του κου. Κώστα Πάσχου.

Παλαιό στέλεχος του κόμματος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, άνθρωπος με εξαιρετική ακαδημαϊκή μόρφωση που λίγοι άλλοι διαθέτουν, ξεχωριστή πολιτική παιδεία, σπάνιες κοινωνικές δεξιότητες και ένα λόγο τόσο καλλιεργημένο που θέλγει κάθε ακροατήριο, ο κος. Πάσχος όντως θα πληρούσε τα κριτήρια για μία τέτοια υποψηφιότητα. Το ζήτημα είναι ότι η ΝΔ δεν έχει αποκτήσει το επίπεδο ωριμότητας για να εμπιστευτεί τις τύχες της σε μία τόσο ποιοτική επιλογή.

Σημειώστε ότι ο κος. Πάσχος είναι ο άνδρας που διακρίνεται στη φωτογραφία να κάθεται ανάμεσα στους δύο επίσημους υποψηφίους για την προεδρεία, κκ. Μπακογιάννη και Σαμαρά, επισκιάζοντάς τους και τους δύο με τη λάμψη της προσωπικότητάς του. Σας τον παρουσιάζουμε και σε φωτογραφία-πορτραίτο για να διαπιστώσετε ότι συν τοις άλλοις, είναι και ομορφάντρας!

Σημείωση: Ως εναλλακτική περίπτωση, έχει συζητηθεί εκείνη του κου. Μπαρμπάκου.

Όχι μόνο να λάβουν το λόγο, αλλά να δώσουν και απολογισμό

Ενόψει της αυριανής κρίσιμης συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής, ελπίζουμε ο κος. Καραμανλής να δώσει το παρών και όχι μετά από Θεσσαλία και Ήπειρο, να κατηφορήσει προς Μάνη πλευρά, αυτή τη φορά. Ελπίζουμε επίσης, τόσο εκείνος, όσο και οι κορυφαίοι υπουργοί των κυβερνήσεών του, με πρώτους και καλύτερους τους κκ. Μπακογιάννη, Σαμαρά και Αβραμόπουλο που είναι και υποψήφιοι για διάδοχοί του, να μας δώσουν μία εξήγηση, σαφή στην περιγραφή της και στέρεα στη λογική της, για ποιο λόγο η Νέα Δημοκρατία γνώρισε μία τέτοια πρωτοφανή συντριβή στις εκλογές.

Επιτέλους ησυχάσαμε! Επιβεβαιώθηκε ότι δεν μας αφήνει ο Πάκης

Μιλώντας για τον τέως υπουργό Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης, Αποκέντρωσης, Δημόσιας Τάξης, Τύπου (και σταματάμε εδώ) κο. Παυλόπουλο, σπεύδουμε να σας καθησυχάσουμε γύρω από το ενδεχόμενο της αποχώρησής του. Ο προσφιλής σε όλους Πάκης, ο οποίος επέμενε μαζί με τον υπουργικό του τίτλο-σιδηρόδρομο να προσθέτουμε πάντα και την ιδιότητα "καθηγητής", δεν πάει πουθενά, εδώ θα μείνει -κι αυτό είναι οριστικό.

Σε δηλώσεις του σε ραδιοφωνικό σταθμό, έσπευσε να διευκρινίσει ότι ο "πρόεδρος είναι εδώ". Αυτό, όχι για να αναπτερώσει το ηθικό του κου. Καραμανλή ή της κομματικής βάσης, αλλά για να μας πληροφορήσει εμμέσως ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί, όπως είχε κάποτε δεσμευτεί. Για δύο συνεχόμενες φορές μάλιστα.

Βέβαια, θα διερωτηθείτε τι πρόκειται να συμβεί σε περίπτωση που στις προσεχείς συνεδριάσεις των οργάνων του κόμματος, κάποιο μέλος, ή κάποιες ομάδες μελών βαλθούν να ζητήσουν το λόγο από τον κο. Παυλόπουλο όχι μόνο για το γεγονός ότι δέχθηκε να πάρει πάνω του τα μισά υπουργικά χαρτοφυλάκια και μη διαισθανόμενος την ανεπάρκειά του, τα έκανε μαντάρα σε όλα, εκθέτοντας έτσι ανεπανόρθωτα κυβέρνηση και κόμμα, αλλά κυρίως, διότι δεν έκανε τίποτα άλλο επί έξι χρόνια, από το να διαβεβαιώνει τον κο. Καραμανλή ότι τα πάντα έβαιναν καλώς, αποκοιμίζοντάς τον πολιτικά.

Φυσικά, ο κος. Παυλόπουλος είναι σίγουρος πως δεν πρόκειται να φάει ποτέ τέτοιο κράξιμο. Γνωρίζει ότι οι περισσότεροι Νεοδημοκράτες όλο μαγκιές και κοκορέματα είναι, αλλά στην κρίσιμη ώρα, το ρίχνουν στις χαιρετούρες και στις δημόσιες σχέσεις.

Κοινώς, ο Πάκης τα βρίσκει και τα κάνει...

Της είχε αφαιρεθεί η σκοπιά στην οικία της επί υπουργίας Πάκη

Η συγκλονιστική αποκάλυψη στην οποία προέβη η κα. Γιαννάκου, είναι ότι εδώ και έξι μήνες, χωρίς να προηγηθεί καμία συνεννόηση μαζί της, η Ελληνική Αστυνομία αποφάσισε να αποσύρει τη φρούρηση από την οικία της. Θεωρούμε αδιανόητο, να προσφέρεται η συνοδεία ανδρών της ΕΛΑΣ σε εκδότες-δημοσιογράφους, οι οποίοι, με τα εκατοντάδες , ή εκατομμύρια ευρώ που ενθυλακώνουν το χρόνο από μισθούς και κέρδη, είναι σε θέση να μισθώσουν υπηρεσίες φύλαξής τους, επί εικοσιτετραώρου βάσεως, από ένοπλους ιδιωτικούς σωματοφύλακες, καθώς και σε χαμερπείς και εγκάθετους δημοσιογράφους και δημοσιολόγους που κινδυνεύουν μόνο από την περιφρόνηση και την απαξίωση που νιώθει ο πολίτης προς τα πρόσωπά τους και από τίποτα άλλο και ταυτόχρονα, να αφαιρούνται από μία τέως υπουργό, που με τη μαχητική στάση της και την φιλελεύθερη πολιτική της, ήρθε σε αντίθεση με τα δύο πολιτικά άκρα, τους αριστεριστές και τους αναρχοτρομοκράτες από τη μία και τους εθνικιστές φασιστοτραμπούκους από την άλλη.

Βέβαια, πέρα από τον κάθε αρτηριοσκληρωτικό καραβανά που αναλαμβάνει κατά καιρούς την ηγεσία της ΕΛΑΣ, υπάρχει και η πολιτική ηγεσία. Στην περίπτωση της κας. Γιαννάκου, έξι μήνες πριν, υπουργός ήταν ο κος. Παυλόπουλος. Ο γνωστός σε όλους «Πάκης», δεν άφησε μονάχα την Ελλάδα και την Αθήνα να μετατρέπονται ανά πάσα στιγμή σε… Πακηστάν, αλλά δεν είχε καν την διορατικότητα και την προνοητικότητα να εξασφαλίσει την αναγκαία ασφάλεια σε κυβερνητικά στελέχη που εκ των πραγμάτων αποτελούσαν στόχο.

Εναντίον πέντε γυναικών τοποθέτησαν τη βόμβα οι ..."επαναστάτες"

Η βόμβα που προγραμμάτισαν οι τρομοκράτες να σκάσει στις τέσσερις τα ξημερώματα στην είσοδο της οικίας της κας. Γιαννάκου, δεν ήταν ένα χτύπημα κατά μίας πετυχημένης πολιτικού που έχει περάσει από πολλά κρίσιμα πόστα, κυβερνητικά και άλλα. Δε συμβόλιζε καν ένα χτύπημα κατά μίας εκπροσώπου του πολιτικού συστήματος κατά μία διασταλτική έννοια. Ήταν ένα χτύπημα κατά μίας γυναίκας, η οποία, έχει υποστεί φοβερή ταλαιπωρία με την υγεία της, παλεύοντας ενάντια στο θάνατο μέσα στη μονάδα εντατικής θεραπείας για αρκετό διάστημα και μένοντας τελικά με μία μεγάλη αναπηρία. Σημειωτέον, ότι στην πολυκατοικία κατοικούν μαζί με την κα. Γιαννάκου, η μικρή της κόρη, η ενενηντάχρονη μητέρα της, η αδελφή της και μία οικιακή βοηθός.

Μπορεί η γυναίκα αυτή να τιμά με το ψυχικό της σθένος και την αξιοπρεπή στάση της την πολιτική της διαδρομή, την εκτίμηση και το σεβασμό που τρέφει στο πρόσωπό της κάθε σοβαρός άνθρωπος, την λακωνική της καταγωγή και να διατείνεται ότι είναι αναμενόμενο για ένα πολιτικό πρόσωπο να αντιμετωπίσει ακόμη και τέτοιου είδους καταστάσεις, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτά τα καθίκια που θέλουν να παρουσιάζονται τάχα ως αντιεξουσιαστές ιδεολόγοι, έβαλαν μία βόμβα στο σπίτι πέντε γυναικών, εκ των οποίων η μία είναι ανάπηρη, ή άλλη γηραιά και η τρίτη έφηβη.

Γνωρίζετε καλά ότι σε αυτό το blog δεν έχει συμβεί ποτέ να παρεκτραπούμε καταφεύγοντας σε οποιασδήποτε μορφής ύβρεις ή χαρακτηρισμούς, αλλά πιστεύουμε πως έχει φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο με αυτούς τους ... "επαναστάτες" του κώλου, τους οποίους, αντί να λιώσει καταγής σαν τα σκουλήκια το σιδερένιο γάντι του νόμου, κάθονται και τους χαϊδεύουν πολιτικά με τον τρόπο τους ο κάθε επικίνδυνος Χρυσοχοϊδης και ο κάθε ασήμαντος Τσίπρας.

Το εννοούσαν πράγματι ότι θα 'ναι αντεξουσιαστές στην εξουσία

Αφού επιδόθηκε σε ένα σωρό ακατάληπτες μεγαλοστομίες γύρω από το πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει την Τρομοκρατία, ο υπουργός Προστασίας Πολίτη κος. Χρυσοχοϊδης εξήγγειλε την κατάργηση της σκοπιάς στα Αστυνομικά Τμήματα, τα οποία, ο ίδιος βλέπει ως υπηρεσίες εξυπηρέτησης του πολίτη.

Φανταζόμαστε λοιπόν, ότι το προσωπικό εντός των τμημάτων, θα παύσει να είναι αστυνομικό και θα είναι πολιτικό. Ή μήπως όχι; Διότι αν παραμείνουν αστυνομικοί να εξυπηρετούν κόσμο εντός των τμημάτων, χωρίς να υπάρχει φρούρηση απ’ έξω, το πιθανότερο είναι να δουν μπρος στο γραφείο τους να περιμένουν στη σειρά εξυπηρέτησης τίποτα κουκουλοφόροι με Καλάσνικοφ. Ή, ακόμη χειρότερα, να έχουμε κάποια απαγωγή αστυνομικού από ενόπλους, μέσα μάλιστα από το αστυνομικό τμήμα όπου υπηρετεί, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωση κάποιου… «συντρόφου» τρομοκράτη που βρίσκεται στις φυλακές. Να υποθέσουμε ακόμη ότι σε αστυνομικά τμήματα που θα μένουν αφρούρητα, αποκλείεται να φιλοξενούνται κρατούμενοι, ή να φυλάσσονται όπλα, πρόσθετος εξοπλισμός, περιπολικά οχήματα, υψηλής σημασίας υπηρεσιακά έγγραφα κλπ.. Έτσι δεν είναι;

Τι να πει κανείς… Όταν ο κος. Παπανδρέου ζητούσε από τους υπουργούς του να φερθούν ως αντεξουσιαστές στην εξουσία, ή όταν ακούγαμε τον κο. Χρυσοχοϊδη να λέει πως έχει φίλους αντεξουσιαστές, πως ντρέπεται για την Αστυνομία που παρέλαβε και διάφορα άλλα παρόμοια, νομίζαμε πως όλα αυτά ήταν λόγια του αέρα. Τελικά, αποδεικνύεται ότι οι άνθρωποι όντως θέλουν να διαλύσουν όχι μόνο την Αστυνομία, αλλά κάθε μορφής έννομη τάξη.

Χαμόγελα και χειραψίες, τη στιγμή που είναι στριμωγμένος ο Γκρουέφσκι

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί σίγουρα η σπουδή του κου. Παπανδρέου να τα πει με τον κο. Γκρουέφσκι, ακριβώς τη στιγμή που ο τελευταίος δεχόταν πίεση από τον Ύπατο Αρμοστή της Ευρωπαϊκής Ένωσης κο. Σολάνα να επιδείξει διάθεση συνεργασίας για επίλυση του ζητήματος της ονομασίας και σε μία περίοδο, που ο πρόεδρος της Βουλγαρίας κος. Παρβανόφ δηλώνει έξαλλος λόγω των δηλώσεων του εθνικιστή πρωθυπουργού της πΓΔΜ για «Μακεδόνες του Βαρδάρη, του Αιγαίου και του Πιρίν». Μάλιστα, ο κος. Παρβανόφ μεταφράζει την τοποθέτηση του κου. Γκρουέφσκι σε έμμεση διατύπωση εδαφικών διεκδικήσεων, προειδοποιεί την πΓΔΜ ότι η βουλγαρική στήριξη στο ζήτημα της ένταξής της στην ΕΕ δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη και την καλεί να λύσει τα προβλήματά της με τους γείτονές της.

Βλέπετε; Ενώ η πΓΔΜ στριμώχνεται άγρια λόγω της συμπεριφοράς του υπερεθνικιστή και αδιάλλακτου κου. Γκρουέφσκι, ο κος. Παπανδρέου σπεύδει ασθμαίνων να συναντηθεί μαζί του και να ανταλλάξουν χαμόγελα και χειραψίες εμπρός στο φακό.

Τα συμπεράσματα, δικά σας…

Η επίκληση στο δάκρυ δεν σημαίνει πολιτική στάση στο Σκοπιανό

Λαμβάνοντας αφορμή από την τελευταία ανάρτηση, να επισημάνουμε ότι μας έχει προξενήσει εντύπωση η έλλειψη διάθεσης του κου. Σαμαρά να εκδηλώσει ενδιαφέρον να ενημερωθεί τι είδους κινητικότητα είναι αυτή που προσπαθεί να αναπτύξει γύρω από τη διερεύνηση των δυνατοτήτων για προώθηση λύσης στο ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ και μάλιστα σε κοντινό χρόνο, η ελληνική κυβέρνηση.

Χθες συναντήθηκαν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι κκ. Παπανδρέου και Γκρουέφσκι και τα είπαν για περίπου είκοσι λεπτά και το σίγουρο είναι, πως έστω και αν η συνάντηση ήταν σύντομη, το περιεχόμενό της ήταν αμιγώς πολιτικό. Η κα. Μπακογιάννη, ως υποψήφια επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και ως η προηγούμενη υπουργός Εξωτερικών ζήτησε να λάβει άμεση επίσημη ενημέρωση για το τι διεμοίφθη σε αυτή τη συνάντηση, ενώ στον αντίποδα, ο κος. Σαμαράς είχε να θυμηθεί μόνο το δάκρυ του αειμνήστου Κωνσταντίνου Καραμανλή όταν μίλησε για τη Μακεδονία.

Πρακτικά, αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: είτε ο κος. Σαμαράς μένει στην επιφάνεια ενός τόσο κρίσιμου ζητήματος και σε συμβολισμούς που έχουν ως αποδέκτη ένα αυστηρά εσωκομματικό ακροατήριο επιζητώντας την στήριξή του στην κούρσα διαδοχής, είτε λαμβάνει από τον κο. Παπανδρέου απευθείας ενημέρωση κατά τρόπο όχι απλά εμπιστευτικό, αλλά και προνομιακό.

Βέβαια, ο φάκελος του κου. Σαμαρά στο σκοπιανό ζήτημα περιέχει πολλά σημεία που εξακολουθούν να μένουν αναπάντητα, εάν όχι θολά. Και δεν αναφερόμαστε στο γεγονός ότι με την στάση του απέναντι στον κο. Μητσοτάκη, συνέτεινε στο να μη δοθεί από την αρχή του προβλήματος μία κοινά αποδεκτή λύση στο πρότυπο του Nova Makedonija, αλλά κυρίως στο ότι με τη συνέργειά του στην εκλογή του κου. Στεφανόπουλου στην Προεδρεία της Δημοκρατίας το '95, βοήθησε στην επιβίωση μίας κυβέρνησης, η οποία, αφενός είχε κηρύξει μονομερώς άρση των διμερών εμπορικών και οικονομικών συναλλαγών Αθήνας-Σκοπίων, κλείνοντας έτσι το δίαυλο κάθε διπλωματικής επαφής ή πολιτικής διαβούλευσης και προκαλώντας κύμα απανωτών αναγνωρίσεων από ευρωπαϊκά και όχι μόνο κράτη και αφετέρου, με την υπογραφή της ενδιάμεσης συμφωνίας, είχε επικυρώσει και αποδεχθεί την επίσημη συμπερίληψη του όρου Μακεδονία σε μία προσωρινή έστω, διεθνή ονομασία (FYROM).

Εν κατακλείδι, στην εξωτερική πολιτική και ειδικά σε ένα ζήτημα τόσο σύνθετο και δύσκολο όπως είναι το Σκοπιανό, χρειάζεται κυρίως σοβαρότητα, σύνεση και συνέπεια, ενώ ο ανέξοδος πατριωτισμός από μόνος του δεν προσφέρει ούτε λύση, ούτε προοπτική.

Καλή η συναίνεση, αλλά όχι απέναντι σε κάποιον σαν τον Παπανδρέου

Ο κος. Σαμαράς δήλωσε χθες ότι "είναι ανάγκη πέρα και πάνω από κόμματα, να είμαστε ενωμένοι σα γροθιά κατά της τρομοκρατίας".

Ως πρώτο άκουσμα, μια χαρά τα είπε, προβάλλοντας ένα πρόσωπο υπευθυνότητας και συναίνεσης. Βέβαια, κάποιος θα πρέπει να του αντιτείνει ότι το θέμα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας είναι εξόχως πολιτικό και σε αυτό το πλαίσιο, είναι ευπρόσδεκτη και θεμιτή όχι μόνο η διαφορετικότητα στις απόψεις, αλλά και η αυστηρή άσκηση πολιτικού ελέγχου σε όσους έχουν τόσο την πολιτική, όσο και την επιχειρησιακή ευθύνη για τη διαχείριση του προβλήματος. Όταν μάλιστα έχει απέναντί του τους κους. Παπανδρέου και Χρυσοχοϊδη, οι οποίοι, όταν βρίσκονταν στα έδρανα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, προήγαγαν τις πλέον αρνητικές, κάθετες και προκατειλημμένες θέσεις ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της ΝΔ και για το θέμα της Δημόσιας Ασφάλειας, οφείλει να είναι διπλά επιφυλακτικός.

Ενδεχομένως ο κος. Σαμαράς θυμάται τα χρόνια της νεανικής αθωότητας το '71, όταν ήταν φίλοι και συμφοιτητές στο Amherst των Ηνωμένων Πολιτειών με τον ρομαντικό -τότε- κο. Παπανδρέου με το hippie look (από όπου και το φωτογραφικό στιγμιότυπο). Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει, ο κος. Παπανδρέου είναι ένας αδίστακτος εκπορθητής της εξουσίας και εχθρός της ΝΔ και η αντιμετώπισή του ίδιου και της κυβέρνησής του, δε σηκώνει καμία πολιτική ευγένεια και κανέναν αστικό καθωσπρεπισμό.

Συναισθηματικά φορτισμένη από την επίσκεψή της στους τραυματίες

«Ένα κορίτσι 24 ετών δίνει τη δική της μάχη στην εντατική του Ερυθρού Σταυρού και οι προσευχές όλων των Ελλήνων είναι μαζί της για να καταφέρει να το ξεπεράσει και να βγει γερή. Το ίδιο γερή, πιστεύω, είναι και η αποφασιστικότητα όλων μας για να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να μην επιτρέψουμε ξανά τέτοια συμβάντα, τα οποία αποτελούν ντροπή για τη χώρα και την ελληνική κοινωνία». Σε αυτή τη δήλωση προέβη η κα. Μπακογιάννη, εξερχόμενη του Ερυθρού Σταυρού όπου μετέβη για να ενημερωθεί για την κατάσταση των τραυματιών. Βέβαια, εν τη ρύμη του λόγου της, η πρώην υπουργός Εξωτερικών, είπε «για να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μου» και μετά το διόρθωσε σε χέρι μας», αλλά αυτό το αποδίδουμε όχι στο άγχος της να αναλάβει χρέη αρχηγού αξιωματικής αντιπολίτευσης σύντομα και πρωθυπουργού αργότερα, αλλά στη συναισθηματική φόρτισή της γύρω από ένα θέμα που της έχει κοστίσει ακριβά στην οικογενειακή και στην προσωπική της ζωή.

Κάτι τέτοιους... τρομοκράτες θα ξετρυπώσει ξανά ο Χρυσοχοϊδης

Θα επιμείνουμε για μία ακόμη φορά στον πάγιο ισχυρισμό μας ότι εάν και όποτε ο κος Χρυσοχοϊδης καταφέρει να κάνει πράξη τις δεσμεύσεις του και να συλλάβει τους τρομοκράτες που έκαναν την επίθεση στο Α.Τ. Αγ. Παρασκευής, ή άλλες παρόμοιας βιαιότητας και αποτελεσματικότητας τρομοκρατικές επιθέσεις, αντί να μας φέρει εμπρός μας και να στείλει στη Δικαιοσύνη τίποτα γυμνασμένους εκπαιδευμένους «αίλουρους» που παίζουν τις μοτοσικλέτες, τα πολυβόλα και τα πιστόλια στα δάχτυλα για πλάκα, θα μας φέρει κάτι ταβερνόβιους χοντρομπαλάδες, ταλαίπωρους κυριούληδες και τελειωμένα φρικιά που θα τους σκάνε -τάχα- ρολόγια στα χέρια. Πάμε και στοχημα γι' αυτό...

Γιατί δεν απαντούν ποτέ στα πυρά τρομοκρατών οι αστυνομικοί;

Παρότι οι τρομοκράτες του Α.Τ. Αγίας Παρασκευής είχαν το απόλυτο πλεονέκτημα, εκείνο του αιφνιδιασμού, είναι απορίας άξιο πως από έξι εκπαιδευμένους και οπλισμένους αστυνομικούς ουδείς βρήκε την ετοιμότητα, ή συντηρούσε τα αντανακλαστικά ώστε να απαντήσει στα πυρά. Κρατάμε βέβαια μία μικρή επιφύλαξη να ισχύει το φοβερό ενδεχόμενο ότι ένας από τους έξι πήγε να απαντήσει, αλλά τον απέτρεψε κάποιος συνάδελφός του.

Αυτό όμως γίνεται παντού και πάντα, ανεξαρτήτως ποια είναι η κυβέρνηση, ποιος ο αρμόδιος υπουργός Δημόσιας Τάξης παλιότερα, ή Προστασίας του Πολίτη τώρα, ή ποιος ο αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας. Αστυνομικοί δέχονται πυρά από τρομοκράτες και ουδείς από τα θύματα των επιθέσεων, τραβάει όπλο και πυροβολεί. Τι να σημαίνει άραγε αυτό; Υπάρχουν τρεις πιθανότητες:

Η πρώτη, ότι φοβούμενοι το πολιτικό κόστος οι εκάστοτε υπεύθυνοι της διακυβέρνησης, αλλά και οι ηγούμενοι την ΕΛΑΣ, έχουν στην ουσία αφοπλίσει τους αστυνομικούς.

Η δεύτερη, ότι οι άνδρες της ΕΛΑΣ είναι παντελώς ανεκπαίδευτοι και τους στέλνουν ως πρόβατα στη σφαγή.

Το τρίτο, είναι ότι οι άνδρες της ΕΛΑΣ κάπου ξέρουν, ή κάπου ψυχανεμίζονται ότι δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να συλληφθεί ή να σκοτωθεί τρομοκράτης σε ώρα δράσης.

Και ο νοών νοείτο.