Η καθιέρωση μίας "επετείου μνήμης" και τα κίνητρα της υποκρισίας

Του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η επέτειος από την δολοφονία του νεαρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου πέρασε εκθέτοντας όσους πέρυσι μέσα στην θέρμη των δραματικών γεγονότων έλεγαν "πολλά τραγούδια" έξω από το ...χορό. Δεν θα ασχοληθώ όμως με αυτό, αλλά με την "επίσημη αλητεία" να καταστεί περίπου εθνική γιορτή ένα τραγικό, θλιβερό και άθλιο από την πλευρά του δράστη γεγονός, το οποίο όμως υπήρξε σε μεγάλο βαθμό, τυχαίο.

Κάποιοι περίμεναν την "επέτειο" αυτήν για να την εκμεταλλευτούν πολιτικά και μικροκομματικά- για να διασώσουν την πολιτική τους ανυπαρξία και να κρύψουν την ιδεολογική τους απίσχναση. Οι ίδιοι άνθρωποι που δεν ντράπηκαν όταν έδωσαν σε ένα 15χρονο παιδί την διάσταση του... Γρηγόρη Λαμπράκη, δεν έχουν ποτέ αποτείσει έναν φόρο τιμής στους στρατιώτες μας που χάθηκαν στα Ίμια, σε ώρα καθήκοντος με ευθύνη -και - του υπέρ του δέοντος θορυβώδους σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλου. Δεν έχυσαν στάλα δάκρυ για τον δολοφονημένο Σολωμό Σολωμού και τον Τάσο Ισαάκ. Δεν έδωσαν δεκάρα ποτέ για το εθνικό μας σύμβολο που δεινοπαθεί καιόμενο στα χέρια βάνδαλων και λαθρομεταναστών, υπό τα εκκωφαντικά χειροκροτήματα κορυφαίων στελεχών της καθ'ημάς Αριστεράς.

Επέτειος για όλα λοιπόν κι όχι μόνο για έναν νεαρό που έτυχε να πίνει τον καφέ του στα Εξάρχεια και δυστυχώς, δολοφονήθηκε. Μην τολμήσει κανείς να καθιερώσει την 6η Δεκεμβρίου ως "ημέρα μνήμης" διότι όποιος το επιχειρήσει μοιραία θα αθροιστεί στους ηθικούς αυτουργούς της τρομοκρατικής συμπεριφοράς ακραίων στοιχείων, τα οποία έκοντα - άκοντα τους κάνουν την δουλίτσα τους...

Προκλητικοί οι ισχυρισμοί Νιώτη περί ..."καφενείου" και ..."ανακύκλωσης"

Στη γιάφκα "Ρεσάλτο" που διατηρούν αντεξουσιαστές στο Κερατσίνι, η Ελληνική Αστυνομία σε έφοδό της ανακάλυψε 200 μπουκάλια κενά, δύο σφυριά, τρεις βαριοπούλες, δύο καλέμια, δύο μπιτόνια με εύφλεκτο υγρό, επτά κοντάρια, τρία κράνη, 13 αντιασφυξιογόνες μάσκες, μία χειροβομβίδα κρότου - λάμψης, καθώς και ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή, τον οποίον προσπάθησαν να καταστρέψουν οι θαμώνες, πριν συλληφθούν. Καταλαβαίνετε, ότι όλα τα προηγούμενα υλικά, είναι ακριβώς εκείνα των οποίων η χρήση απαιτείται για την πρόκληση βανδαλισμών, εμπρησμών και άλλων εξτρεμιστικών ενεργειών στις οποίες επιδίδεται το κύκλωμα των αντεξουσιαστών. Μέσα σε όλα αυτά, το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο είναι ο εντοπισμός ανάμεσα στους συλληφθέντες και των δύο παιδιών του βουλευτή Β' Πειραιά και αντιπροέδρου της Βουλής κου. Γρηγόρη Νιώτη.

Είναι προφανές ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν τίθεται κανένα ζήτημα οικογενειακής ευθύνης, αν και θα περίμενε κανείς από ένα παλαιό στέλεχος του κοινοβουλευτικού μας συστήματος που έχει καταλάβει μάλιστα αξιώματα υψηλού θεσμικού κύρους και σημασίας όπως εκείνο που κατέχει τώρα, να έχει διδάξει στα παιδιά του ότι η Δημοκρατία μας παρέχει απεριόριστες ευκαιρίες για πολιτική δράση και οι βανδαλισμοί και τα έκτροπα δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση μέσο για έκφραση καμίας πολιτικής άποψης και για λύση κανενός πολιτικού προβλήματος. Από εκεί και πέρα όμως, να βγαίνει στα ραδιόφωνα και να ισχυρίζεται ότι το "Ρεσάλτο" είναι πολιτικό καφενείο και ότι τα μπουκάλια βρίσκονταν εκεί για να σταλούν στην ... ανακύκλωση, αποτελεί προσβολή για την κοινή γνώμη και την κοινή λογική.

Δεν είναι αναγκαίο να υποβάλλει την παραίτητή του ο κος. Νιώτης, εκτός και αν του το επιβάλλει κάποια (επιβεβλημένη πολλές φορές) πολιτική ευθιξία, αλλά από εκεί και κάτω, αποτελεί μεγάλο ατόπημα να προκαλεί με παράλογους ισχυρισμούς σαν εκείνους περί "καφενείου" και "ανακύκλωσης" και να προσπαθεί να προκαταλάβει τη Δικαιοσύνη, αξιοποιώντας κατά σκανδαλωδώς έκδηλο τρόπο την θεσμική και πολιτική βαρύτητα που φέρει ως αντιπρόεδρος της Βουλής.

Καλώς ήρθατε στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, κε. Χρυσοχοϊδη

Που στέκουν ιδεολογικά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ το ξέραμε, όπως και ποιος είναι ο κος. Αλέξης Τσίπρας. Επομένως δεν εξεπλάγημεν όταν πληροφορηθήκαμε τις απόψεις του για τις κινητοποιήσεις των δύο τελευταίων ημερών, καθώς και για τη στάση που επικράτησε από την πλευρά της Ελληνικής Αστυνομίας.

Εκείνος ο οποίος φαίνεται να πιάστηκε εντελώς αδιάβαστος, ήταν ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κος. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ο οποίος βρίσκεται να έχει ανοίξει -πλέον- μέτωπο αντιπαλότητας με τον κο. Τσίπρα.

Αυτά, ο πολυπράγμων και πνευματώδης υπουργός, θα έπρεπε να τα είχε σκεφτεί τη στιγμή που έχριζε ως συνδιαχειριστές στην υπόθεση τήρησης της Δημόσιας Τάξης, τις ομάδες των Εξαρχείων, ή όταν ο πρωθυπουργός κος. Γιώργος Παπανδρέου εκστόμιζε το "τσιτάτο" για τους "αντεξουσιαστές στην εξουσία".

Όπως στρώνει καθένας, έτσι κοιμάται κε. Χρυσοχοϊδη, κατά πως λέει και ο λαός.

Αποφεύχθηκαν τα χειρότερα, δεν κατέλαβαν το Κοινοβούλιο οι αναρχικοί

Όχι, δεν αποτελεί ρεζιλίκι για την κυβέρνηση και για τη χώρα, να εισβάλλουν οι αναρχικοί στο Πανεπιστήμιο, να το καταλαμβάνουν, να τραυματίζουν τον πρύτανη κο. Χρήστο Κίττα στέλνοντάς στο νοσοκομείο, να κατεβάζουν την γαλανόλευκη σημαία από τον ιστό της και να αναρτύουν τη σημαία της αναρχίας. Θα μπορούσαν να είχαν εισβάλλει στο Κοινοβούλιο, να το είχαν καταλάβει, να συλλάμβαναν τον πρόεδρο της Βουλής ως όμηρο και να έκαναν συνέλευση μέσα στην κεντρική αίθουσα.

Πνιγμένος στις καταγγελίες για σκάνδαλα και ανεπάρκεια ο Φασούλας

Για ένα ακόμη χρόνο πρόκειται να βρίσκεται η πόλη του Πειραιά υπό την ομηρεία του χειρότερου δήμαρχου που είχε ποτέ. Διότι ανεξαρτήτως του ποιος υποψήφιος θα εκλεγεί τον Οκτώβριο του 2010, είναι βέβαιο ότι οι Πειραιώτες δε θα δώσουν ούτε μισή ευκαιρία ακόμη σε έναν άνθρωπο που ως ξένος ήρθε κάποτε στην πόλη και ως ξένος πρόκειται σύντομα να φύγει.

Ο κος. Παναγιώτης Φασούλας εξελέγη το 2000 βουλευτής Α’ Πειραιά. Με την ίδια άνεση που είχε αποκτήσει ως μισθοφόρος στην καλαθοσφαίριση να μεταπηδά από τον ΠΑΟΚ στον «μισητό» στους Παοκτζήδες Ολυμπιακό, δεν είχε κανένα πρόβλημα να μεταπηδήσει από το ΚΚΕ, το κόμμα της επαναστημένης νιότης του, στο ΠαΣοΚ, το κόμμα της πολιτικής καριέρας του και από τα γήπεδα με το ξύλινο παρκέ, στο Κοινοβούλιο με το κόκκινο χαλί. Έχοντας την ευλογία του κου. Σωκράτη Κόκκαλη και την ψήφο ενός άβουλου οπαδικού κοινού που υπακούει στην ψύχωση της εξέδρας και όχι στη φωνή της λογικής, ο κος. Φασούλας στρίμωξε τα δύο μέτρα και δέκα-τέσσερα εκατοστά του κορμιού του σε ένα βουλευτικό έδρανο, από το οποίο, μέσα σε τέσσερα ολόκληρα χρόνια, σηκώθηκε μονάχα μία φορά για να ανεβεί στο βήμα του ομιλητή και μάλιστα, για θέμα που δεν αφορούσε καν στον Πειραιά.

Η συντριβή του ΠαΣοΚ στις εκλογές του 2004 και η επιμονή του κου. Κώστα Σημίτη να εκλέγεται, χωρίς σταυρό ως τέως πρωθυπουργός, στην Α’ Πειραιά, άφησαν τον κο. Φασούλα εκτός Βουλής. Τον επιστράτευσε όμως ξανά στη μάχη της πειραϊκής πολιτικής αρένας η ανάγκη του ΠαΣοΚ να βρει τον Οκτώβριο του 2006 μία light υποψηφιότητα, με life-style χαρακτηριστικά, προκειμένου να καταγάγει μία εύκολη νίκη κατά του αποδυναμωμένου πολιτικά και αυτοδιοικητικά, δις εκλεγμένου δημάρχου, κου. Χρήστου Αγραπίδη. Έξυπνα σκεπτόμενο το ΠαΣοΚ, δεν προσέφυγε στην σκληρή πολιτικοποίηση της δημοτικής αναμέτρησης στον Πειραιά, καθώς, όπως αποδείχτηκε στις εθνικές εκλογές του 2007, η ΝΔ διατηρούσε ακόμη ισχυρά αποθέματα πολιτικής δύναμης και εκλογικής δυναμικής.

Από την εκλογή του και μετά, ο κος. Φασούλας έλαμψε δια της αποχής του σε σχέση με το καθήκον του να υπηρετεί την πόλη που τον εξέλεξε δήμαρχο. Μένει κλεισμένος στο γραφείο του, που απέκτησε και εσωτερική κλειδαριά από ένα σημείο και πέρα σύμφωνα με φήμες που διαδίδει το ίδιο το προσωπικό του Δήμου, αλλά δεν παρουσιάζεται στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου όπως αποκαλύπτει η μαχητική διαδικτυακή εφημερίδα PiraeusPress και ο κεντρικός συντελεστής παραγωγής της, κος. Σαράντος Ευσταθόπουλος. Εξάλλου και ως εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης στα νεανικά του χρόνια, γέμιζε το παρουσιολόγιο των συνεδριάσεων με τις απουσίες του!

Φροντίζει να αποκτήσει στο δημαρχιακό του γραφείο πολυτελή πολυέλαιο οικονομικής αξίας 9.000 ευρώ όπως μας πληροφορεί σήμερα το blog του Mediakia που πάντοτε ξέρει τι γράφει. Αλλά από την άλλη πλευρά, στέλνει τους απλήρωτους επί έξι μήνες υπαλλήλους των δημοτικών του επιχειρήσεων, εντελώς άφραγκους να κάνουν μαύρα Χριστούγεννα με τις οικογένειές τους, όπως αποκαλύπτει και πάλι η PiraeusPress.

Να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη διαδικτυακή εφημερίδα ασκεί δημοσιογραφικό έλεγχο τον κο. Φασούλα για μία ολόκληρη σειρά διαχειριστικών ζητημάτων για τα οποία πολύς κόσμος μέσα από την κοινωνία του Πειραιά, ισχυρίζεται πως εκπέμπουν οσμή σκανδάλου: από την ανάθεση της αγοράς ρομποτικών κάδων απορριμμάτων σε μία εταιρεία κατ’ αποκλειστικότητα και μάλιστα σε ασύμφορες τιμές, όπως αποκαλύπτουν σε απανωτά δημοσιεύματά τους η διαδικτυακή εφημερίδα PiraeusPress και το blog του Mediakia, έως και την ανάθεση είσπραξης δημοτικών τελών σε ιδιώτες, όπως καταγγέλλουν οι δημοτικοί σύμβουλοι κκ. Ηλίας Κατσαφάδος και Τάσος Κάρλες.

Μετά από όλα αυτά, οι εξελίξεις αναμένεται να είναι ενδιαφέρουσες, ίσως και απρόβλεπτες. Θα θέσει υποψηφιότητα ξανά ο κος. Φασούλας; Το ΠαΣοΚ συναινεί στο ρίσκο μίας τέτοιας υποψηφιότητας; Η Νέα Δημοκρατία πως θα αντιδράσει; Θα επιλέξει τον κο. Βασίλη Μιχαλολιάκο ως δικό της υποψήφιο; Οι σκληροί δεξιοί, οι σκληροί κομματικοί και οι σκληροί τοπικιστές από τα Μανιάτικα που αποτελούν τη δύναμη υποστηρικτών του κου. Μιχαλολιάκου, είναι δυνατό να προσφέρουν σε μία ενδεχόμενη υποψηφιότητά του πλειοψηφική δυναμική; Θα κατέλθει ο κος. Πέτρος Μαντούβαλος, υποστηρικτής της κας. Μπακογιάννη στην προεδρική μάχη, ως ανεξάρτητος υποψήφιος και τι θα καταφέρει στον α' γύρο; Θα αναζητήσει το κόμμα τη ΝΔ την προοπτική μίας εναλλακτικής υποψηφιότητας όπως εκείνης του καθηγητή κου. Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου, διευθυντή του προεδρικού γραφείου του κου. Σαμαρά και αν ναι, πέρα από σοβαρότητα και κύρος, μία τέτοια υποψηφιότητα μπορεί να εμπνεύσει το μήνυμα μίας σαρωτικής αλλαγής στα δημοτικά πράγματα του Πειραιά, που θα σημάνει την ουσιαστική αναγέννηση μίας τόσο παραμελημένης πόλης; Είναι δυνατό ΠαΣοΚ και ΣΥΝ να ανακοινώσουν μία κοινή υποψηφιότητα, που θα έχει πολιτικά και αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά, για να διασφαλίσουν ότι ο δήμος δεν θα περιέλθει στην πολιτική κυριότητα της ΝΔ;

Μέχρι τον Οκτώβριο του 2010, απομένει λιγότερο από ένα έτος και δεδομένου ότι ο πολιτικός χρόνος τρέχει γρήγορα, σύντομα θα γνωρίζουμε τι θα γίνει με τον κο. Φασούλα και τι θα γίνει με τον Πειραιά.

Καλώς να πάει στη ΝΔ ο Κυριάκος, αλλά υπό ποία ακριβώς ιδιότητα;

Ο κος. Κυριάκος Βελόπουλος, τον οποίο προξενεύουν για μεταγραφή στη Νέα Δημοκρατία διάφοροι βουλευτές της, υπό ποία εκ των ιδιοτήτων του μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμος για τη Ρηγίλλης: εκείνη του βουλευτού, του δημοσιογράφου, ή του ουφολόγου;

Σίγουρα είναι κακοήθειες η φήμη ότι αντί για λουλούδια παρέλαβε πίτσα

Αληθεύει η φήμη ότι ενώ την ημέρα της ανακοίνωσής του διορισμού του στη νέα προβεβλημένη κομματική του θέση, βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας παραλάμβανε τα συνηθισμένα δώρα όπως λουλούδια και σοκολατάκια κλπ., αίφνης του παραδόθηκε και μία οικογενειακή πίτσα «Μαργαρίτα» με την ευχή «συγχαρητήρια για τη νέα σου αποστολή που ταιριάζει στο … “Προφίλ” σου – Με αγάπη, Βασίλης», ή πρόκειται για κακοήθειες;

Λέτε να δούμε σύντομα να πραγματώνεται το μυστικό σχέδιο 4Χ4;

Με τη φορά (ή και με τη φόρα αν προτιμάτε) που έχουν πάρει οι εξελίξεις, ενδέχεται οσονούπω να δούμε τον ξανθό σγουρομάλλη νεαρό κάτω δεξιά στη φωτογραφία πρόεδρο του ΣΥΝ και τον καστανό με τις αφέλειες στα μάτια πάνω αριστερά, με το στυλ Πωλ Μακ Κάρτνεϋ, γενικό γραμματέα του ΚΚΕ;

Αν πρόκειται για Έλληνες υπηκόοους, δεν είναι διόλλου απίθανο να εξυφαίνεται και να εξαπλώνεται ο ιστός ενός μυστικού σχεδίου με την κωδική ονομασία 4Χ4.

Δεν θα 'ναι δύσκολο να μαντέψει κανείς ποιος ήταν εκείνος που εισέπνευσε

Διαβλέπουμε μάλιστα, να αρχίσουν και από την άλλη πλευρά διαδόσεις, οι οποίες θα έχουν τη μορφή απαντητικού χτυπήματος.

Μην εκπλαγείτε για παράδειγμα, εάν κυκλοφορήσει η πληροφορία, ότι στην τετραμελή παρέα του Amherst και οι τέσσερις δοκίμασαν, αλλά μόνο ένας εισέπνευσε. Μαντέψτε ποιος !

Είναι δυνατό να πίστεψαν το Jeffrey και να έπεσαν πάνω στην γιαγιά;

Έχετε καταλάβει ότι πολύ της μόδας στο πολιτικό ρεπορτάζ έχουν γίνει οι ιστορίες από την παρέα του Amherst College στη δεκαετία του ’70.

Σύμφωνα με μία από αυτές, ο Jeffrey παρέστησε πως προξένευε δύο φοιτητριούλες στον Αντώνη και σε κάποιον άλλο της παρέας, αλλά όταν τα θύματα της φάρσας μετέβησαν στο διαμέρισμα που κλείστηκε το υποτιθέμενο ραντεβού του φλερτ και του έρωτα (μετά από μάχη που έδωσαν με τον θυρωρό για να τους επιτρέψει να μπουν στην πολυκατοικία) βρέθηκαν μπροστά σε μία γιαγιά ογδόντα χρόνων.

Δεν ξέρουμε πόσοι από σας το βρήκατε αστείο, αλλά εμείς εκτιμούμε ότι πρόκειται για βρώμικο πολιτικό χτύπημα να διαδίδεται πως σε δούλεψε ο Jeffrey!

Κοίτα ένα Σαββατοκύριακο που βρήκε να ρίξει ο ουρανός τόσο νερό!

Αν εξακολουθήσει και βρέχει καθ' όλη τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, το κάψιμο της Αθήνας αναβάλλεται για το επόμενο; Γιατί ενώ φαίνονταν να είναι στα πάντα έτοιμοι οι αναρχικοί προκειμένου να σκορπίσουν φωτιά και όλεθρο με αφορμή την επέτειο από το φόνο του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, ξαφνικά "άνοιξε" ο ουρανός και δε λέει να σταματήσει να κατεβάζει νερό.

Χρησιμοποιούν τα δυσχερή οικονομικά μας ως μοχλό πίεσης για τα Εθνικά

Ανάλυση του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η τελευταία «παρτίδα» αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών παραδόθηκε στην χώρα μας από τον πτέραρχο Σπέκχαρντ, εξάδελφο του εν Αθήναις πρέσβη των Η. Π. Α. Λίγο αργότερα έγιναν οι εκλογές της 4ης Οκτωβρίου μεσούσης μιας διεθνούς οικονομικής κρίσης που αρχίσαμε να την κατανοούμε στο πετσί μας, όταν οι «ισχυροί» εταίροι άρχισαν το «πυρ ομαδόν» έχοντας βάλει την χώρα μας στο κέντρο του κύκλου. Τα βέλη τους δηλητηριώδη, βγαλμένα από την φαρέτρα της Οικονομίας και η επίθεση, κατ' αρχήν, ανεξήγητη. Το καλεντάρι ωστόσο των εξελίξεων στα εθνικά μας θέματα, κατάφορτο για το προσεχές χρονικό διάστημα, λύνει απορίες, αν κάποιος διαβάσει «πίσω από τις γραμμές».

Την ίδια ώρα που ο «σοβαρός τύπος» του Λονδίνου και Ευρωπαίοι παράγοντες παρομοιάζουν την Ελλάδα με «Ισλανδία της Μεσογείου»- έτοιμη, δηλαδή, να καταρρεύσει- , ο Νίκολα Γκρούεφσκι ζητά ημερομηνία έναρξης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων του κρατιδίου των Σκοπίων και τρεις χώρες, η Αγγλία, η Φιλανδία και η Αυστρία βρίσκονται άμεσα στο πλάι της νοτιότερης πρώην γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας, υποβαθμίζοντας το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού μας κρατιδίου και μάλιστα σε τόνο προκλητικό. Κάποιοι τα συνδέουν όλα αυτά θυμίζοντας, ανάμεσα σε όλα τα άλλα πως τόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες, όσο και ο βραχίονας τους στην Ευρώπη, οι Βρετανοί επιδιώκουν να κλείσουν όπως - όπως το Κυπριακό και άλλα ζητήματα της ευρύτερης περιοχής μας όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Δεδομένης της εθνικής κόκκινης γραμμής που έχουν χαράξει τα δυο μεγάλα κόμματα για το Σκοπιανό, η στάση ορισμένων Ευρωπαίων εταίρων γεννά ερωτηματικά, σύμφωνα με κάποιους διπλωματικούς κύκλους, οι οποίοι τονίζουν πως «επειδή η οικονομία είναι το αδύναμο σημείο της Ελλάδος, είναι πιθανόν να χρησιμοποιείται η δυσχερής οικονομική συγκυρία, την οποία βιώνουμε και ως μέσω πίεσης, για να ρίξουμε νερό στο κρασί μας στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, στο Κυπριακό και τα Ελληνοτουρκικά». Η Αθήνα απαντά με τις πάγιες και ιστορικά στέρεες ελληνικές θέσεις. Και αυτό πρέπει να κάνει.

Η επίλυση του ζητήματος των Σκοπίων με σύνθετη, από γεωγραφικό προσδιορισμό, ονομασία που θα χρησιμοποιείται έναντι όλων είναι το «κλειδί» για την ευρωπαϊκή προοπτική της Π. Γ. Δ. Μ. όσο κι αν όπως λένε οι πληροφορίες Αμερικανοί και Βρετανοί πιέζουν φορτικά για να αποτρέψουν νέο ελληνικό βέτο, αν το θέμα δεν φτάσει σε αυτήν την λύση. Την ίδια στιγμή το Κυπριακό παραμένει εκκρεμές αν και το Λονδίνο προωθούσε, όπως λένε διπλωματικοί κύκλοι, από την αρχή του 2009 «λύση» με ασφυκτικό χρονικό ορίζοντα - τότε - τον Δεκέμβρη του έτους που διανύουμε. Σε αυτή την λογική ο εκπρόσωπος της κατοχικής δύναμης Μεχμέτ Αλή Ταλάτ κλιμακώνει την προκλητικότητα του και ο αποκαλούμενος και ως «αλεπού» της τουρκικής διπλωματίας, Νταβούντογλου ανεβοκατεβάζει κατά το δοκούν τους τόνους με την προκλητικότητα των γειτόνων μας να κλιμακώνεται στο Αρχιπέλαγος. Οι νέες «προτάσεις λύσης» αναμένονται σύντομα με την Αθήνα να βρίσκεται πιεζόμενη μεν αλλά υποχρεωμένη να απορρίψει «λύσεις» εκτός ιστορικής λογικής και διεθνούς δικαίου. Είναι ικανή όμως η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, ένός ανθρώπου επιεικώς ελαστικού στο επίπεδο της εθνικής συνείδησης, να το πράξει;

Έπεσε στα χέρια μας τουρκικό τηλεγράφημα για την κίνηση Ιλχάν Αχμέτ

Επείγον τηλεγράφημα του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής προς το Πρακτορείο «Ανατόλια»:

“Ilhan Ahmet – partouz telekom, kardas politik – banistir dulap, firman sihtir barut – Samar Efent”

Και σε απόδοση από τον ανταποκριτή μας στην Κωνσταντινούπολη,
«Ο Ιλχάν Αχμέτ, μετά από τηλεφωνική διάσκεψη με τους πολιτικούς του συντρόφους, βγήκε στην ελληνική τηλεόραση και έστειλε μήνυμα αποδοκιμασίας βόμβα προς τον Πρόεδρο Αντ. Σαμαρά».

Στείλαμε e-αίτηση, αλλά παραλείψαμε να τους βρίσουμε στο Facebook!

Ώστε για αυτό το λόγο δεν ενέκριναν οι Πασόκοι τα βιογραφικά μας, μέσα από τη διαδικασία του opengov.gr, για μία από τις θέσεις γενικών και ειδικών γραμματέων... Δεν είχαμε τονίσει μέσα από το λογαριασμό μας στο Facebook πόσο λαμόγια είναι! Την επόμενη φορά θα έχουμε το νου μας για να τους e-κουτουπώσουμε εγκαίρως και κατά πως τους αξίζει.

Προτάσεις για κυβερνητικά στελέχη εκτός πλαισίου opengov.gr δέχεστε;

Υφυπουργέ Προστασίας του Πολίτη κε. Σπύρο Βούγια, σε περίπτωση που διέλαθε της προσοχής σας, πολλά προσόντα για σύμβουλός σας στα θέματα μεταναστευτικών κοινοτήτων συγκεντρώνει και η Τσίλα.

Όταν ένας «στρατιώτης» χρησιμοποιείται ως (ο εύκολος;) στόχος

Όταν άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα, ανεπίσημα αποτελέσματα για την εκλογή προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και η κα. Ντόρα Μπακογιάννη προετοιμαζόταν να προβεί στη δήλωση παραδοχής της επικράτησης του αντιπάλους της, κάποια στελέχη της είχαν ήδη ανακαλύψει το εξιλαστήριο θύμα. Είχαν ήδη βρει στόχο να πυροβολήσουν. «Μας γ…σε ο Βαγγέλης με τις μαλ…. του, αν δεν έμπαινε αυτός στη μέση, θα πηγαίναμε σε είκοσι μέρες σε Συνέδριο και θα το καθαρίζαμε το θεματάκι», ακούστηκε να λέει χαρακτηριστικά, με τη βαριά θεσσαλική προφορά του και τον χαρακτηριστικά «γλαφυρό» λόγο του, ένα παλαίμαχο στέλεχος της άμεσης πολιτικής επιρροής του κου. Γιώργου Σουφλιά, που εργάστηκε μεθοδικά για την εκλογή της πρώην υπουργού Εξωτερικών. Στις ίδιες νότες και στους ίδιους ρυθμούς, κίνησαν να κελαηδούν και άλλα πουλιά, από καρδερίνες έως μπούφοι, που ίπτανται πέριξ της Πύλης του Αδριανού, των Στηλών Ολυμπίου Διός και της Ακρόπολης.

Τη σκυτάλη παρέλαβαν ορισμένοι δημοσιογράφοι που κινούνται εντός του κύκλου επιρροής της κας. Μπακογιάννη, οι οποίοι έσπευσαν να προβάλλουν τον κο. Ευάγγελο Μεϊμαράκη ως «πολιτικά τελειωμένο» με τη νέα ηγεσία, χρεώνοντάς του επιπρόσθετα, την ήττα της πρώην υπουργού Εξωτερικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα parapolitika σχόλια του δημοσιογράφου «Ρετσίνα», ο οποίος υπερέβαλλε μάλιστα σε κορώνες χαιρεκακίας, ασχέτως εάν μάζεψε όπως-όπως τους αρχικούς ισχυρισμούς του. Μαζί με τους δημοσιογράφους, κάποιοι δράστες του διαδικτύου, επώνυμοι και ανώνυμοι, ξεκίνησαν να κατασκευάζουν ιστορίες, σύμφωνα με τις οποίες, ο κος. Μεϊμαράκης έπαιζε παιχνίδι για τη δική του, ενδεχόμενη, υποψηφιότητα και όταν αυτή δεν «περπάτησε», στήριξε μεν επισήμως την κα. Μπακογιάννη, αλλά στην ουσία, της έσκαβε το λάκο - και αυτό καθαρά από κόμπλεξ!
Βέβαια, αυτή η «γραμμή» εμπεριέχει τόση αφέλεια μαζί με προχειρότητα, που αποκλείεται να προέρχεται από την πρώην υπουργό Εξωτερικών και το άμεσο επιτελείο της, καθώς οι άνθρωποι εκεί είναι σοβαροί και ευφυείς, ανεξαρτήτως εάν υπέπεσαν σε στρατηγικά λάθη. Το πιο πιθανό, είναι ότι προέρχεται από άτομα που προσπαθούν να πουλήσουν στην «Ψηλή» χείριστη υπηρεσία, αποπροσανατολίζοντάς την από το τι πραγματικά έφταιξε για την ήττα της και αυτό, διότι φέρουν ενδεχομένως και τα ίδια, μεγάλο κομμάτι ευθύνης. Εξάλλου, δεν είναι λίγοι εκείνοι οι πρώην και νυν βουλευτές, νομάρχες και δήμαρχοι, νομρχιακοί και δηοτικοί, σύμβουλοι οι οποίοι, αντί να βγουν έξω στις γειτονιές να κάνουν δουλειά βάσης, συνωστίζονταν στα γραφεία της «Ψηλής παριστάνοντας τους συμβούλους εκ του προχείρου και εκ του ασφαλούς, ενώ στο στρετόπεδο των αντιπάλων τους, είχαν επιστρατευτεί δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες εργατικά "μυρμήγκια" που πήγαιναν την καμπάνια τους πόρτα-πόρτα.

Τα πράγματα είναι κατά πάσα πιθανότητα πιο απλά ακόμη και από όσο φαίνονται.
Ο κος. Μεϊμαράκης όντως προβληματίστηκε για το ενδεχόμενο να θέσει υποψηφιότητα. Και αυτό, διότι η πίεση που του ασκήθηκε από χιλιάδες μέλη του κόμματος, να κατέλθει ως ενωτικός υποψήφιος, έστω και με περιορισμένη θητεία μέχρι να ομαλοποιηθεί η εσωκομματική κατάσταση μετά το σοκ της 4ης Οκτωβρίου, ήταν στα όρια της ψυχικής εξόντωσης. Τελικά, υπερίσχυσε μέσα του το «σου μοιάζω εγώ για πατέρας;» (ατάκα Καφετζόπουλου σε ταινία), όπως είπε χαριτολογώντας ο ίδιος σε Λυριτζή και Οικονόμου στην «Πρωινή Γραμμή», καθώς και η πεποίθηση ότι την επόμενη μέρα, θα έπρεπε να υπάρχουν κάποια στελέχη τα οποία θα γεφύρωναν το χάσμα ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. Από ‘κει και πέρα, φρόντισε να μην πάει η εκλογή προέδρου σε διαδικασίες «ταχυφαγείου», αλλά απαίτησε και επέτυχε, ερχόμενος σε διαφωνία με τον ίδιο τον κο. Κώστα Καραμανλή, να συγκληθούν τα όργανα και να τηρηθεί το καταστατικό, αλλά την ίδια ώρα, στράφηκε κατά της περίπτωσης να πήγαινε το κόμμα σε μία μακρά προεκλογική περίοδο που θα απέβαινε ψυχοφθόρος και διχαστική.
Τα υπόλοιπα, είναι λίγο-πολύ γνωστά. Πρώτα, δέχτηκε από το στρατόπεδο του κου. Σαμαρά τον προσβλητικό χαρακτηρισμό του «λαγού». Στην Κεντρική Επιτροπή, έψεξε δημοσίως τον νυν πρόεδρο της ΝΔ για την πολιτική οικειοποίηση του ιδρυτή της Παράταξης, όπως και για το γεγονός της αποχώρησής του από τη ΝΔ το 1993. Ταυτόχρονα δήλωσε την προτίμησή του, εμμέσως στην αρχή, ευθέως στην συνέχεια, για την κα. Μπακογιάννη. Μία προτίμηση, που εξηγείτο για διάφορους λόγους: από το παρελθόν του στο κόμμα και το ότι επέλεξε να μένει «νομιμόφρων», έως και το γεγονός ότι οι άνθρωποι που τον πολεμούσαν λυσσωδώς και παντοιοτρόπως τα τελευταία χρόνια, τόσο ως γραμματέα του κόμματος, όσο και ως υπουργό, ανέλαβαν επιτελικά καθήκοντα στην προεκλογική καμπάνια του κου. Σαμαρά. Να σημειωθεί βέβαια, ότι σκοπίμως του καταλογιζόταν «μητσοτακική» ταυτότητα, τόσο από το ένα στρατόπεδο, όσο και από το άλλο. Οι υποστηρικτές της κας. Μπακογιάννη είχαν ως σκοπό να τον παρουσιάσουν ως δεδομένο φίλο και οι υποστηρικτές του κου. Σαμαρά, να τον εκθέσουν ως αποτρόπαιο αντίπαλο. Η πραγματικότητα είναι ότι ο πρώην υπουργός Άμυνας είχε διατελέσει ενεργό στέλεχος της ΝΔ με διακριτή δράση από το 1974, ενώ ο πατέρας του ήταν βουλευτής με την ΕΡΕ του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Και τώρα; Προς τα που πηγαίνει το ζήτημα; Μερικοί, όπως αυτοί στους οποίους αναφερθήκαμε πριν, ισχυρίζονται ότι ο πρώην υπουργός Άμυνας προσεταιρίζεται τη νέα ηγεσία για να μείνει ενεργός στο κομματικό παιχνίδι. «Είμαι στρατιώτης της παράταξης και παραμένω στην πρώτη γραμμή από το 1974. Το ίδιο θα κάνω και τώρα. Θα δώσουμε όλοι τον καλύτερό μας εαυτό για να προχωρήσει η ΝΔ μπροστά» δηλώνει ο ίδιος, προσθέτοντας πως δεν κάνει παζάρια και μάλλον η ίδια η Ιστορία του στο κόμμα, τον δικαιώνει. Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις που θα προκύψουν στη ΝΔ εντός των επομένων τριών μηνών, θα δώσουν σαφείς απαντήσεις σε όσα ερωτήματα έχουν μείνει «ξεκρέμαστα».

Αφήστε τις υπεκφυγές και πράξτε τα αυτονόητα για τη φοροδιαφυγή

Αν και δεν είμαστε οικονομολόγοι, να πούμε στους κκ. Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου ότι το κλειδί για την αύξηση των φορολογικών εσόδων δε βρίσκεται στα πειράματα με αλλαγές στις κλίμακες φορολόγησης, αλλά στην πάταξη της μάστιγας της φοροδιαφυγής, η οποία, είναι δυνατό να επιτευχθεί με εντελώς αυτονόητα μέτρα, όπως είναι τα ακόλουθα δύο: Η επιβολή πολλαπλού και αυστηρού ελέγχου στα τεκμήρια διαβίωσης κάθε φορολογούμενου και νοικοκυριού, ούτως ώστε να αποκαλυφθούν επιτέλους οι... "πένητες" των 10.000 ευρώ ετησίως, που διαμένουν σε κατοικίες 1.000 τ.μ. και επίσης, η προσμέτρηση των αποδείξεων από όλες τις οικιακές και καταναλωτικές δαπάνες της οικογένειας, ούτως ώστε οι πολίτες να επιμένουν να λαμβάνουν απόδειξη για οποιοδήποτε προϊόν ή υπηρεσία και επιπλέον, να μην υποκύπτουν στο δέλεαρ να πληρώνουν με "μαύρο" χρήμα, λαμβάνοντας ως αντάλλαγμα μία μικρή έκπτωση στις χρεώσεις.

Πρόεδρος, κυβέρνηση, ΕΡΤ έκλεισαν την υπόθεση του Αλέξη Γρηγορόπουλου

Ως «αποτρόπαια δολοφονία ενός νέου από όργανο της τάξης» παρουσίασε την απώλεια της ζωής του αδικοχαμένου Αλέξη Γρηγορόπουλου, μιλώντας από το βήμα της Βουλής, ο κος. Θεόδωρος Πάγκαλος, αντιπροσωπεύοντας, ως αντιπρόεδρός της, την άποψη ολόκληρης της κυβέρνησης, αλλά και του ιδίου του πρωθυπουργού, κου. Γιώργου Παπανδρέου. Για «απεχθή δολοφονία» έκανε λόγο και ο κος. Κάρολος Παπούλιας, αρχηγός του κράτους και εγγυητής της Δημοκρατίας, όχι απλά Πρόεδρός της. Σε «επέτειο δολοφονίας» αναφέρθηκε επανειλημμένως και η Δημόσια Τηλεόραση.

Κατόπιν αυτής της βαρυσήμαντης, κατηγορηματικής και απολύτως επίσημης τοποθέτησης της κυβέρνησης, του ΠτΔ και της ΕΡΤ, ενδεχομένως θα όφειλε η φυσική ηγεσία της Δικαιοσύνης να συνεδριάσει στα όργανά της και να αποφασίσει ότι είναι περιττό να τελεστεί η προγραμματισμένη για τις 15/12 δίκη των ειδικών φρουρών Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη που θα κρίνει το κατηγορητήριο. Θα ήταν επίσης μία ενδιαφέρουσα ιδέα να καταργηθεί εντελώς η Δικαιοσύνη, τόσο ως θεσμός με αυτοτελή λειτουργία, όσο και ως πυλώνας του δημοκρατικού μας συστήματος.

Ο μαρασμός του ΛΑΟΣ οδηγεί τον Καρατζαφέρη να πετά μπανανόφλουδες

Του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης και ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος είναι δυο πολιτικές περιπτώσεις με πολλά κοινά να τους ενώνουν. Πρώτον, είναι πολιτικά τέκνα της φαμίλιας Μητσοτάκη. Δεύτερον, είναι και οι δυο εκτός ΝΔ από χρόνια, έχοντας υπηρετήσει και εξακολουθώντας να υπηρετούν το σύστημα ΠΑΣΟΚ από το οποίο εξυπηρετήθηκαν κατά καιρούς αμφότεροι. Τρίτον και πιο σημαντικό στήριξαν ολόθερμα την Ντόρα Μπακογιάννη, αν και -θεωρητικά - δεν τους αφορά το θέμα. Δεν τους "βγήκε" όμως το χαρτί κι άρχισαν- τουλάχιστον ο κ. Καρατζαφέρης - να πετούν μπανανόφλουδες. Τι είπε ο πρόεδρος του ΛΑ. Ο. Σ. ; Να παίξουμε με τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και να πάμε την χώρα σε εκλογές. Το πρότεινε σε έναν άνθρωπο που δεν παίζει με τους θεσμούς και δεν τους θυσιάζει στον βωμό του μικροκομματικού συμφέροντος. Το λέει σε έναν άνθρωπο που μπροστά στο εθνικό συμφέρον, παθαίνει "κομματική αχρωματοψία"- και αυτό ο Αντώνης Σαμαράς το έχει αποδείξει. Αυτό φοβάται ο Καρατζαφέρης. Το "κόμμα" του, οδηγείται σε πολιτικό μαρασμό, με τέτοιους ρυθμούς, που τα παιχνίδια με... πράκτορες δεν θα του φτάνουν για να... σώσει την παρτίδα

Μπορούν κάποιοι να παύσουν να φέρονται ως μπαμπουϊνοι σε διέγερση;

Μερικά "προεδρικά" -σύμφωνα με το αποτέλεσμα- στελέχη, μεσαίας κλίμακας, που αντιμετωπίζουν τους συναδέλφους τους, οι οποίοι είτε στήριξαν ευθέως την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, είτε δεν στήριξαν τον κο. Αντώνη Σαμαρά, με μία συμπεριφορά που θυμίζει μονάχα μπαμπουϊνο σε φάση ερωτικής υπερδιέγερσης, μήπως θα 'πρεπε να συγκρατήσουν λιγάκι το μένος και την εκδικητικότητά τους; Δεν είναι ότι εκτίθενται πολιτικά οι ίδιοι, αλλά απειλούν να δημιουργήσουν αλγεινές εντυπώσεις σε ότι αφορά τις προθέσεις του νεοεκλεγέντος προέδρου. Αγνοούν προφανώς ότι οι βασιλικότεροι του βασιλέως, δεν είναι βέβαιο ότι θα λάβουν την εύνοια που επιδιώκουν, εάν διαπιστωθεί πως του προκαλούν ζημιά.

Σημείωση: Έχουν ήδη διατυπωθεί βαρείς υπαινιγμοί. Παραδείγματα; Πάρτε λίγα για τώρα. Στο στέλεχος Ο.Β. ειπώθηκε "από σένα περιμέναμε να είσαι μαζί μας και δεν το ξεχνάμε". Στο στέλεχος Δ.Κ., "το σκέφτηκες καλά, θές να καταστρέψεις την πολιτική σου καρριέρα;" Στο στέλεχος Γ.Μ. "εσύ που ήσουν και στην Άνοιξη, όφειλες να ήσουν μαζί μας" και "κρίμα, έστω και ως τεχνοκράτης θα ήσουν χρήσιμος σε κάθε πρόεδρο". Στο στέλεχος Κ.Κ., "να δούμε από που θα πας να γυρέψεις χρίσμα του χρόνου"! Κύριοι, συμμαζευτείτε, διότι αν δεν σταματήσουν όλα αυτά εδώ και τώρα, θα αρχίσουμε να "μπουμπουνίζουμε" όχι μονάχα αρχικά και ακρωνύμια, αλλά ονοματεπώνυμα και καταγγελίες και μετά, εσείς είναι που θα κινδυνεύσετε να κατηγορηθείτε για "υπονόμευση της ενότητας της βάσης" - όπως ήταν τα λόγια του κου. Σαμαρά στο μήνυμα μετά την ανακήρυξή του ως νικητή της εκλογής.

DeFreJus και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, μην μας ζαλίζετε τον έρωτα

Ελέγχοντας τα σχόλια πάνω στην ανάρτησή μας για τις τοποθετήσεις των κκ. Πάνου Παναγιωτόπουλου και Κώστα Μαρκόπουλου στις θέσεις των δύο βασικών εκπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας, πέσαμε πάνω στο ακόλουθο σχόλιο που μας αφιέρωσε ο DeFreJus, ένας blogger που διάκειται στο πλευρό της Νέας Δημοκρατίας και που στην αναμέτρηση για την εκλογή προέδρου στήριζε (και προφανώς εξακολουθεί να στηρίζει, παρότι η εκλογή πέρασε) την κα. Ντόρα Μπακογιάννη.

Φίλε Poleatics, όταν είσαι πραγματικά Αδέσμευτος μπλόγκερ και όχι κομματικός εγκάθετος ή καρεκλοκένταυρος δεν αναγκάζεσαι να κάνεις κωλοτούμπες και να γλείφεις εκεί που έφτυνες... Ο νοών νοείτω. Και εις ανώτερα! Ίσως και... Γραμματέας της "Νέας Πολιτικής Άνοιξης"...

Το πρώτο που έχουμε να πούμε, είναι ότι έχουμε αφήσει τα σχόλια εντελώς ελεύθερα και δεν έχουμε κατεβάσει ποτέ, κανένα, κάτω. Ακόμη και κείνα που μας λοιδορούσαν ή απειλούσαν. Και όποιος βιαστεί να μας καταλογίσει ότι υπερβάλλουμε όταν μιλάμε για λοιδορίες ή απειλές, ευχαρίστως να τον παραπέμψουμε στα συγκεκριμένα σχόλια. Είπαμε: δεν σβήνουμε τίποτα. Μπορούμε ακόμη και να δημοσιοποιήσουμε emails που έχουμε λάβει με ανάλογο περιεχόμενο.

Από εκεί και πέρα, να εκμεταλλεύεται ο καθένας σαν τον DeFreJus το γεγονός ότι αφήνουμε τα σχόλια εντελώς ελεύθερα και αλογόκριτα προκειμένου να μπαίνει μέσα για να μας αποδώσει όχι απλά αφοριστικούς, αλλά δυσφημιστικούς χαρακτηρισμούς όπως «εγκάθετος», «καρεκλοκένταυρος», «κωλοτούμπας», «γλύφτης» κ.α. δηλοί ψυχική αστάθεια κατ’ αρχήν και ηθική αμετροέπεια στη συνέχεια. Ψυχική αστάθεια, διότι αν οξυγόνο μέσα στη μέρα σου είναι να βρίζεις και να προσβάλεις τον άλλον, τότε σίγουρο δεν πας καλά – υπάρχει κάτι που πρέπει να το κοιτάξεις. Ηθική αμετροέπεια, διότι αν συμπεριφέρεσαι ωσάν κάποιος Θεός να σου έχει χαρίσει την τήβεννο του υπέρτατου κριτή που δικαιούται να διαπράττει κυρίως «δίκες προθέσεων» έναντι οιουδήποτε, τότε είναι παραπάνω από πιθανό ότι τα δικά sου τα χαΐρια και τις πομπές είναι που επιδιώκεις να συγκαλύψεις.

Επί της ουσία των πολιτικών μας αναφορών τώρα…

Δε μπορούσαμε να καταστήσουμε πιο προφανές ότι δεν επιθυμούσαμε την εκλογή του κου. Σαμαρά, αν και προσπαθούμε να είμαστε τόσο ανοικτοί στις διαφορετικές απόψεις και στο διάλογο, όσο να φιλοξενούμε άρθρα όπως του δημοσιογράφου κου. Βασιλακόπουλου και της πολιτευτού κας. Γούτα που υποστήριζαν την εκλογή του νυν προέδρου της ΝΔ. Πράξαμε οτιδήποτε ήταν δυνατό για να αποδυναμώσουμε την υποψηφιότητά του ιδεολογικά και πολιτικά, χωρίς να προσφεύγουμε ωστόσο σε ύβρεις και αυτό φάνηκε σε όλες μας τις αναρτήσεις μας. Αποτέλεσμα αυτής της στάσης μας, ήταν να μπαίνουν στα σχόλιά μας διάφοροι bloggers ή απλοί αναγνώστες που επρόσκειντο στην κα. Μπακογιάννη και να μας επευφημούν και οι αντίπαλοί τους στο διαδίκτυο, εκείνοι που επρόσκειντο στον κο. Σαμαρά, για να μας αποδοκιμάζουν. Προφανώς, ούτε οι πρώτοι, ούτε οι δεύτεροι πρόσεξαν, μέσα στην τύφλωση και στην κώφωση του φανατισμού τους, ότι ούτε την κα. Ντόρα Μπακογιάννη θέλαμε στην προεδρεία της ΝΔ και αυτό φάνηκε στη θέση που πήραμε επισήμως. Απλά την αντιμετωπίσαμε ως το «μη χείρον βέλτιστο». Για όποιον δεν το θυμάται εξάλλου, για τον α' γύρο, μεταξύ των κκ. Μπακογιάννη και Σαμαρά, εμείς προτείναμε Πανίκα!

Από εκεί και πέρα, η εκλογή έγινε και η επίδοση που πέτυχε ο κος. Σαμαράς ήταν τόσο χαρακτηριστικά υψηλή, που δεν επιδέχεται την παραμικρή αμφισβήτηση. Η ΝΔ έχει πλέον πρόεδρο και όποιος νιώθει Νεοδημοκράτης, οφείλει να τον στηρίζει. Η διαφορά είναι ότι εμείς, σεβόμενοι το θεσμό του προέδρου και πιστεύοντας στην εσωκομματική δημοκρατία και στο διάλογο, δεν θα του χαρίσουμε ούτε λευκή κόλλα, ούτε λευκή επιταγή, αλλά θα του παρέχουμε κριτική (και όχι … «κρητική», και ο νοών νοείτο, DeFreJus) στήριξη. Με άλλα λόγια, θα υπερθεματίζουμε όποιες του επιλογές μας φαίνονται θετικές και θα αναδεικνύουμε ως προβληματικές εκείνες του τις επιλογές που βλάπτουν την ενότητα, τη δυναμική και την προοπτική της ΝΔ – κατά την άποψή μας πάντα.

Στις πρώτες του επιλογές, ο κος. Σαμαράς μας φάνηκε μία χαρά. Ο κος. Αρβανιτόπουλος είναι άριστη επιλογή. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη. Δεν ενθουσιαστήκαμε με την παραμονή του κου. Δασκαλάκη και δεν το κρύψαμε καθόλου. Αν και η δικαιολογία που ευσταθεί είναι ότι υπάρχουν σοβαρές διοικητικές και διαχειριστικές εκκρεμότητες για να τακτοποιηθούν. Για τον κο. Δραβίλλα είμαστε ουδέτεροι, ακριβώς διότι δεν διαθέτουμε ιδία άποψη. Ο κος. Παναγιωτόπουλος αποτελεί ιδανική λύση για τη θέση του εκπροσώπου Τύπου συγκεκριμένα, όχι γενικά για οποιαδήποτε θέση στα ανώτατα κλιμάκια της κομματικής ιεραρχίας. Όπως λέει και η νεολαία μας, το «έχει», για να είναι εκπρόσωπος Τύπου. Άποψή μας μάλιστα, είναι ότι ο κος. Παναγιωτόπουλος θα έπρεπε να είχε αποτελέσει απαραιτήτως τον αντικαταστάτη του κου. Ρουσόπουλου στη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου και μάλιστα, όχι τόσο αργά, όσο όταν παραιτήθηκε ο προηγούμενος, αλλά ακριβώς με την ανακοίνωση του σχήματος της πρώτης κυβέρνησης του 2007. Τέλος και ο κος. Μαρκόπουλος μας φάνηκε θετική επιλογή, διότι έχει διαμορφώσει στρωτό πολιτικό λόγο, έχει μάθει να επιχειρηματολογεί και πάνω απ’ όλα, δε γελοιοποιήθηκε στις τηλεοράσεις σαν πολλούς άλλους. Από εκεί και πέρα, θα ανακοινωθούν διάφορα ονόματα για διάφορες θέσεις στο αμέσως προσεχές διάστημα και αν διαπιστώσετε πως βρίσκουμε τα πάντα «μέλι-γάλα», τότε θα έχει καθένας το δικαίωμα να επανέλθει στην κριτική του προς εμάς και μάλιστα δριμύτερος. Θυμίζουμε πάντως, πως ήμασταν από τους πρώτους που καυτηριάσαμε την κίνηση του κου. Σαμαρά να παραχωρήσει την πρώτη του συνέντευξη στον «Ζούγκλα» Τριανταφυλλόπουλο.

Καλό θα είναι να μην κρίνετε κάποιοι εξ ιδίων τα αλλότρια. Η δύσμορφη φιγούρα που καταγγέλλετε οι περισσότεροι είναι το είδωλό σας, όχι το πρόσωπο του απέναντι, διότι στέκεστε μπροστά στον καθρέφτη της αυτοκριτικής σας και όχι μπροστά στο παράθυρο της κριτικής σας προς τους άλλους. Μέμφεστε, ή ψέγετε κάποιον που θεωρεί λογικό ή ηθικό να φερθεί συγκαταβατικά, ή έστω απροκατάληπτα, για κάποιο διάστημα απέναντι σε κάποιον που μόλις εξελέγη, διότι δειλιάζετε να παραδεχτείτε ότι είναι παράλογο ή ανήθικο να βάζετε τρικλοποδιά σε κάποιον που πάει να κάνει τα πρώτα του βήματα. Αποδίδετε την στάση μας σε υστερόβουλες προθέσεις, αλλά αυτό είναι κάτι που αν δεν αποδειχθεί με βάση τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν, τότε θα μείνει μία έωλη, παραπλανητική, δυσφημιστική κατηγορία. Σε κάθε περίπτωση πάντως, για να μην χάνετε το χρόνο σας και χολοσκάτε τσάμπα, σας διαβεβαιώνουμε ότι αυτό το blog είναι δικό μας, δεν το έχουμε συνεταιρικά και επομένως, θα γράφουμε ότι γουστάρουμε, χωρίς να ζητούμε κανενός τη γνώμη ή την άδεια και χωρίς να μας νοιάζει κανενός η δυσαρέσκεια ή ευαρέσκεια.

Τέλος σας θυμίζουμε ότι τουλάχιστον εμείς, με ελάχιστες εξαιρέσεις όπως εκείνες του αυτοαποκαλούμενου πολιτικού συντάκτη «Καλαπόδη», δεν ασκούμε λογοκρισία σε κανέναν blogger, είτε πρόσκειται στον έναν, είτε στον άλλον υποψήφιο, ή επίδοξο αρχηγό, αλλά ούτε και έχουμε ποτέ εισέλθει στον πειρασμό να εμπλακούμε σε τέτοιου είδους αντιπαλότητες, που είναι τόσο αχρείαστες, όσο και άχαρες . Ελπίζουμε να μην χρειαστεί να επανέλθουμε.

Όταν η Θ. Δραγώνα συνάντησε το υπουργείο (μη Εθνικής πλέον) Παιδείας

Του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν προτίθεμαι να κάνω διαφήμιση στο εμετικό ανάγνωσμα που συνέγραψε η κ. Θάλεια Δραγώνα σε συνεργασία με έναν Τούρκο καθηγητή πανεπιστημίου και στο οποίο υποστηρίζει ότι "η διδασκαλία της ιστορίας μας στα σχολεία μας, παράγει εθνικισμό". Προτίθεμαι όμως να θυμίσω τι είναι σήμερα η κ. Δραγώνα.

Η εν λόγω τέως ευρωβουλευτής του ΠΑ. ΣΟ. Κ. είναι ειδική γραμματέας της κ. Διαμαντοπούλου στο υπουργείο Παιδείας, στον τίτλο του οποίου, ενοχλούσε ως φαίνεται τον κ. Παπανδρέου, ο όρος "Εθνική" και τον... έφαγε. Η κ. Δραγώνα λοιπόν με τις αφελληνιστικές απόψεις αξιολογεί τα βιβλία που διδάσκονται τα παιδιά μας στα σχολεία, σήμερα. Κι αποτελεί έναν ακόμη κρίκο στην πρόθεση του Αμερικανογεννημένου κ. Παπανδρέου, που ολοένα αποκαλύπτεται και πιο πολύ, να κάνει οτιδήποτε το ελληνικό να ακούγεται "ξεπερασμένο".

Η κ. Δραγώνα δεν είναι τίποτα άλλο από λαγός... Με την διαφορά ότι κάτι τέτοιοι λαγοί γίνονται συνήθως... στιφάδο από τα πράγματα. Το βιβλίο της κ. Δραγώνα είναι μια συνέχεια στην κατάργηση των υπουργείων Μακεδονίας - Θράκης και Αιγαίου, την απάλειψη του όρου "Εθνική" από όπου υπήρχε, των... απευθείας συνομιλιών με το κρατίδιο των Σκοπίων και την δήλωση που έκανε ο κ. Παπανδρέου, από την Λευκωσία, πως "η Κύπρος πρέπει να απελευθερωθεί από τις δυο μητέρες πατρίδες". Δεν κάνω "δίκη προθέσεων", με αυτήν μου την παρέμβαση. Κάνω καταδίκη πράξεων που κάνουν αυτή την "φρέσκια κυβέρνηση", ήδη να μοιάζει επικίνδυνη για τον τόπο !

Ευπρόσδεκτοι, αν και αναμενόμενοι, οι διορισμοί των δύο βασικών εκπροσώπων

Δύο στα δύο τρίποντα για τον κο. Αντώνη Σαμαρά στις τοποθετήσεις νέων αξιωματούχων - ήτοι ευστοχία εκατό τοις εκατό. Μετά τον διορισμό των κκ. Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Θεόδωρου Δραβίλλα στις θέσεις του διευθυντή Πολιτικού Γραφείου Προέδρου και Αναπληρωτή Γενικού Διευθυντή του κόμματος αντίστοιχα, ανακοινώθηκαν ο κος. Πάνος Παναγιωτόπουλος ως εκπρόσωπος Τύπου και ο κος. Κώστας Μαρκόπουλος ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.

Κατ’ αρχήν και οι δύο βουλευτές τάχτηκαν υπέρ της υποψηφιότητας του κου. Σαμαρά σε μία φάση που οι δημοσκοπήσεις δεν τον ευνοούσαν. Εργάστηκαν σκληρά για την καμπάνια του, εμφανιζόμενοι σε τηλεοπτικές αναμετρήσεις κόντρα σε υπεράριθμους αντιπάλους. Πάνω απ’ όλα όμως, αντιπροσώπευσαν με πειστική γλώσσα τις απόψεις του, χωρίς φραστικές ακρότητες, ή πολιτικές ακροβασίες, φροντίζοντας να είναι ευγενικοί και κυρίως, συναδελφικά αλληλέγγυοι απέναντι σε βουλευτές και στελέχη που υποστήριζαν την κα. Μπακογιάννη.

Σε ότι αφορά τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για καθεμιά από τις θέσεις, είναι σίγουρο ότι οι κκ. Παναγιωτόπουλος και Μαρκόπουλος έχουν να παρουσιάσουν επάρκεια.

Ο κος. Παναγιωτόπουλος διαθέτει ευφράδεια, ευελιξία και πάνω απ’ όλα, πολιτική, δημοσιογραφική και τηλεοπτική πείρα. Οι πολιτικοί συντάκτες τον θεωρούν παλιό συνάδελφο, αλλά στο μεταξύ έχει μεσολαβήσει ένα ικανό διάστημα εντός του οποίου ο παλαιός παρουσιαστής του τηλεοπτικού «Προφίλ» έχει μάθει να αντιμετωπίζει τον Τύπο υπό το οπτικό πρίσμα και τους κώδικες συμπεριφοράς ενός ανθρώπου που κατέχει θεσμικό ρόλο εντός του πολιτικού και κομματικού μας συστήματος.

Ο κος. Μαρκόπουλος, από την άλλη πλευρά, διαθέτει την ψυχραιμία ενός θωρακοχειρουργού (αυτή είναι η ιατρική ιδιότητά του), αλλά και τη μαχητικότητα ενός πολιτικού στελέχους που έχει μάθει να επιβιώνει σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, είτε μιλάμε για τη μετάβασή του από την Πολιτική Άνοιξη στη Νέα Δημοκρατία, είτε για την επιτυχία του να εκλέγεται σε μία Περιφέρεια τόσο σκληρή και ανταγωνιστική, όσο είναι η Εύβοια. Ο κος. Μαρκόπουλος, είναι αγαπητός στους συναδέλφους του, είτε όταν συνομιλεί (ή διαφωνεί όταν χρειάζεται) μαζί τους στη Βουλή, είτε όταν τους κλέβει τη μπάλα στο κέντρο παίζοντας ως χαφ στην ομάδα ποδοσφαίρου των βουλευτών.

Αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε τις επιλογές του κου. Σαμαρά σε ότι αφορά την εκλογή νέου γραμματέα Κοινοβουλευτικής Ομάδας αρχικά, για την οποία απαιτείται η ψήφος των βουλευτών και θα είναι το πρώτο εσωκομματικό crash-test για τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο και την εκλογή γραμματέα Κεντρικής Επιτροπής σε μία μεταγενέστερη φάση. Επίσης, εκκρεμεί και ο διορισμός νέων γραμματέων, ενώ σύμφωνα με τα φημολογούμενα, ο κος. Σαμαράς θα προχωρήσει και στο σχηματισμό σκιώδους κυβέρνησης, χρεώνοντας τομείς ευθύνης σε βουλευτές. Πάντως, στις θέσεις για τις οποίες απαιτείται ψήφος εκλογής, είναι λογικό ο κος. Σαμαράς να καταλήξει σε πιο συναινετικές επιλογές, δηλαδή, ακόμη και σε στελέχη που δεν βρίσκονταν μαζί του, στο ίδιο στρατόπεδο, τους τελευταίους δύο μήνες.

Η δημοσκόπηση της Alco, πρώτο σημάδι ανάκαμψης για τη Νέα Δημοκρατία

Σε δημοσκόπηση της Alco για λογαριασμό του ιστότοπου Newsit, στο κομμάτι της πρόθεσης ψήφου η διαφορά μεταξύ ΠαΣοΚ και Νέας Δημοκρατίας καταγράφεται στις 7 ποσοστιαίες μονάδες. Συγκεκριμένα, το κυβερνόν κόμμα εμφανίζεται να λαμβάνει το 36,1% της προτίμησης των ερωτώμενων, ενώ το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το 29,1%. Σημειώνεται οτι η πραγματική διαφορά στις εθνικές εκλογές δύο μήνες πριν, βρισκόταν στις 10,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Είναι γεγονός ότι η εκλογή νέου προέδρου στη ΝΔ και μάλιστα από ένα διευρυμένο εκλογικό σώμα, σε συνδυασμό με τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, τόσο σε ότι αφορά τη διαχείριση των θεμάτων της Οικονομίας, όσο και στην αδυναμία της να τηρήσει έστω και ελάχιστες από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, δίνουν αέρα νέας πολιτικής και εκλογικής δυναμικής τόσο στην αξιωματική αντιπολίτευση, όσο και στον κο. Σαμαρά προσωπικά. Το στοίχημα για το κόμμα της Ρηγίλλης, αλλά και τον επικεφαλής της, έγκειται τώρα στο να δείξουν σημάδια ειλικρινούς μεταστροφής σε σχέση με τις κακές συνήθειες και νοοτροπίες που είχαν παρατηρηθεί στη ΝΔ τα τελευταία χρονια, καθώς και αξιοπιστίας ως προς τη δυνατότητά τους να σχηματίσουν ξανά μία εναλλακτική πλατφόρμα διακυβέρνησης, που θα είναι υπεύθυνη, πειστική και ουσιαστική.

Η διαφορά των 7 ποσοστιαίων μονάδων που δείχνει η Alco είναι πάντως ευμετάβλητη. Αν τα πάει ακόμη χειρότερα η κυβέρνηση και καλύτερα η ΝΔ, μπορεί να πάει μέχρι την αρχή του νέου έτους ακόμη και στις 5 μονάδες. Σε ένα εντελώς αντίστροφο ενδεχόμενο, μπορεί να επιστρέψει στις 10. Άλλωστε, η δημοσκοπική βουτιά της ΝΔ το Σεπτέμβριο του 2008, αποτελεί χαρακτηριστική απόδειξη, ότι τα πολιτικά και εκλογικά δεδομένα είναι δυνατό να αλλάξουν δραματικά, εντός ελάχιστου χρόνου. Σε κάθε περίπτωση, για να έχουμε μία πιο σαφή και αποκρυσταλλωμένη άποψη σχετικά με το δημοσκοπικό ρεύμα που δημιουργεί υπέρ της ΝΔ η εκλογή του κου. Σαμαρά, είναι απαραίτητο να περιμένουμε τα αποτελέματα του πρώτου κύματος μετρήσεων από όλες τις εταιρείες.

Για τη Νέα Δημοκρατία που αξίζουμε και που έχει ανάγκη η Ελλάδα

Του ΣΤΑΘΗ ΕΡΙΦΥΛΛΙΔΗ
Τέως Δήμαρχου Καβάλας
Πυρηνικού Ιατρού

Μην σταθούμε επί μακρόν στα αυτονόητα, ότι ήταν άξια η εκλογή του κου. Σαμαρά και τον συγχαίρουμε για αυτή. Ότι του ευχόμαστε καλή δύναμη και υποσχόμαστε πως θα τον βοηθήσουμε. Αυτά εξυπακούονται. Ας περάσουμε στα πιο ουσιαστικά, διότι το μέλλον δύσκολα στέκεται για να μας περιμένει. Ας μιλήσουμε για την επόμενη μέρα στη Νέα Δημοκρατία. Τι μπορεί να ελπίζει κανείς άραγε;
Πρωταρχικά, όχι εσωστρέφεια και ομφαλοσκόπηση. Αλλά ενότητα και σύμπνοια. Δραστική αντιπολίτευση και προχωρημένες θέσεις. Πολιτική παρουσία και κοινοβουλευτική παρέμβαση. Πολιτική δύναμη, που θα εξελιχθεί και πάλι σε εκλογική δυναμική.
Επίσης, αξιοποίηση των οκτακοσίων χιλιάδων ενεργών καταγεγραμμένων ψηφοφόρων. Με ποιο τρόπο; Δια της ενεργής συμμετοχής τους και μέσα στις κομματικές δομές και δράσεις. Όλοι όσοι ψήφισαν την Κυριακή, από τους ηλικιωμένους με τις μαγκούρες έως τα παιδιά με τις σημαίες, είναι όλοι τους οργανικά κύτταρα μίας κοινωνίας που διψά να καταστεί από κομπάρσος της Πολιτικής, πρωταγωνιστής.
Τέλος, μαζικοποίηση της οργανωτικής ανάπτυξης και της πολιτικής λειτουργίας, όχι στο πρότυπο ξεπερασμένων μηχανισμών, κάθετης προσωποπαγούς διαχείρισης καθηκόντων, αλλά οριζόντιας ομαδικής παραγωγής ιδεών. Ένα κόμμα σαν τη ΝΔ δεν πρέπει να στηρίζεται στον κομματικό παραγοντισμό και στην κομματική γραφειοκρατία, αλλά στον πολιτικό στοχασμό και στην πολιτική ιδεολογία.
Συνεργαζόμενοι όλοι, βάση και στελέχη, με το νέο επικεφαλής του κόμματος, ας αρχίσουμε από σήμερα κιόλας να βάλουμε τα θεμέλια για τη ΝΔ που αξίζουμε. Για τη ΝΔ που έχει ανάγκη η Ελλάδα.