Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζετε, ο κος. Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι στα χρόνια του στο εξωτερικό, εκτός από καθαριστής σκαλών (σε κάποια συνέντευξή του είχε πει τζαμιών, αλλά φαίνεται πως οι σκάλες είχαν και τζάμια), ειχε εργαστεί και ως μάγειρας, σερβιτόρος, οικοδόμος, μπογιατζής, βενζινάς, λουλουδάς κ.α.3 Οκτ 2009
Πως και του ξέφυγε αλήθεια αυτό το λαμπρό επιτήδευμα;
Σε περίπτωση που δεν το γνωρίζετε, ο κος. Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι στα χρόνια του στο εξωτερικό, εκτός από καθαριστής σκαλών (σε κάποια συνέντευξή του είχε πει τζαμιών, αλλά φαίνεται πως οι σκάλες είχαν και τζάμια), ειχε εργαστεί και ως μάγειρας, σερβιτόρος, οικοδόμος, μπογιατζής, βενζινάς, λουλουδάς κ.α.Πολιτική δικαίωση του ΣΥΡΙΖΑ - Η Κούνεβα πρωθυπουργός
Ναι! Το 'πε και αυτό στην Πάτρα ο κος. Παπανδρέου.Αν δεν το καταλάβατε, διακρίνεται η Πάτρα στη φωτογραφία
Όχι μία, όχι δυο, αλλά τρεις φορές τόνισε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στην Πάτρα ο κος. Παπανδρέου ότι η αχαϊκή πρωτεύουσα είναι η γενέτειρά του.Μεταμφιεσμένος Έλληνας με αμερικανική καρδιά και ο εν δυνάμει;
"Είμαι 37 ετών, στην καρδιά της ελληνικής πολιτικής. Δεν ξέρω αν ο Walter σου είπε για το υπόβαθρό μου. Είμαι μισός Αμερικανός και μισός Έλληνας. Γεννημένος στο San Fransisco, είμαι μετανάστης στην Ελλάδα. Ο παππούς μου και ο πατέρας μου είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Ελλάδα από το 1900. Αυτήν την στιγμή, ο πατέρας μου είναι επικεφαλής αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός για ακόμη μία φορά. Ο αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του 1960. Η μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις. Ο γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια. Περιστασιακά, και εγώ ο ίδιος στήνω μία παράσταση ως υιός του. Είμαι ένας μεταμφιεσμένος Έλληνας με αμερικανική καρδιά".Πως τοποθετήθηκε ο Στάθης για τον "Ηγεμόνα εκ Λιβύης"
Ιερό πρόσωπο είναι ο κ. Παπανδρέου και βλασφημία η σάτιρα εναντίον του; Και τόσο λιγόκαρδοι λαγοί οι Νεοδημοκράτες, οίτινες έσπευσαν να αυτολογοκριθούν αποσύροντας το περιοδικό;
Αλλά, αν οι Νεοδημοκράτες είναι τόσο λίγοι ώστε να αυτολογοκρίνονται κάθε φορά που αντιμετωπίζουν τρικυμία σε δακτυλίδι, πόσο αποτρόπαιη ήταν η απαίτηση των Πασόκων να αποδοκιμασθεί, κάποιων μάλιστα να λογοκριθεί το εν λόγω τρομερό αμάρτημα; Και πόσον υποκριτές είναι όλοι εκείνοι που παρεπιδημούν στα ΜΜΕ και σκούζουν για λογοκρισία κάθε φορά που στάζει η ουρά του γαϊδάρου, ποιούντες αντιθέτως την νήσσαν, όταν η λογοκρισία εμφανίζεται ως πολιτικώς ορθή (διότι βολεύει τους παπαγαλοτρόφους).
Είχα προ πολλών ετών τη χαρά να σατιρίσω τον Ανδρέα Παπανδρέου ως άλλον «Ηγεμόνα εκ Δυτικής Λιβύης» σε κόμικ που δημοσιεύθηκε τότε στον «Ριζοσπάστη». Δεν φιλοδοξώ (παρ' ότι το ελπίζω) να το φχαριστήθηκε και ο ίδιος, όμως ούτε ο Ανδρέας, ούτε οι άνθρωποί του διαμαρτυρήθηκαν ποτέ (επί χρόνια ολόκληρα) γαι τη σάτιρα - συχνά άγρια, εναντίον του. Είχε την αρχοντιά του (και τη μόρφωσή του) ο μεγάλος αυτός δημαγωγός.
Σήμερα οι επίγονοί του (αρχής γενομένης απ' την εποχή Σημίτη) προσπαθούν ενίοτε να καθιερώσουν τους αρχηγούς τους ως πρόσωπα απαραβίαστα. Πάντα
αποτυγχάνουν. Κι όσο πιο πολύ φοβούνται τη σάτιρα, τόσον πιο πολύ θα δίνουν το χώρο της στη χλεύη. Αν μπορούν να εννοήσουν τη διαφορά...
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 1.Χ.2009 stathis@enet.gr
"Θέλουμε πρωθυπουργό, όχι Αμερικανό" φώναζαν οι πιτσιρίκοι
Ένα από τα καλύτερα συνθήματα που ακούστηκαν στη συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας στο Πεδίο του Άρεως, το φώναξε μία ομάδα Οννεδιτών, πλάγια αριστερά από την εξέδρα που μιλούσε ο κος. Καραμανλής. Οι απίστευτοι πιτσιρικάδες, ψυλλιασμένοι για τα καλά για τα όσα απεργάζονται ξένα κέντρα σε βάρος της πραγματικής βούλησης του ελληνικού λαού, σε συνεργασία πάντα με τους εδώ ατζέντηδές τους, φώναζαν εν χορώ "θέλουμε πρωθυπουργό και όχι Αμερικανό".Πολλοί στη συγκέντρωση της ΝΔ ένιωσαν την ισχύ της βόμβας
Μπορεί να θέλουν τα ΜΜΕ να υποβαθμίσουν το γεγονός της έκρηξης βόμβας στις 8.15 μ.μ. και ενώ ο κος. Καραμανλής ήταν έτοιμος να ανεβεί στην εξέδρα μπροστά από τη ΓΣΕΕ για να μιλήσει στο πλήθος των Αθηναίων πολιτών. Αλλά επρόκειτο για ένα σοβαρό και επικίνδυνο χτύπημα βίας που απείλησε τη ζωή και την ασφάλεια πολλών ανθρώπων.Διαβάστε λίγο "Καλαπόδη" ρε άσχετοι από Reuters και ΝΥ Times


Greek opposition socialist leader George Papandreou tried to sway undecided voters in a major campaign rally ahead of an election Sunday, promising to bring jobs and trust back to the crisis-hit country. The Athens rally, where some 40,000 gathered, was seen as Papandreou's last opportunity to try to gather enough support to win an absolute majority and form a government outright. The socialists lead the incumbent conservatives in opinion polls, but are not certain to meet that threshold2 Οκτ 2009
Έρχεται τσουνάμι (ή αλλιώς γλώττα λανθάνουσα τα αληθή λέγει)
Θα δίνατε την ψήφο σας να κάνετε αυτή την κυρία περήφανη μαμά;
Σε ποιανού το χέρι πάει να αναδείξει την Αμερικανίδα κυρία της φωτογραφίας, μετά από...30 Σεπ 2009
Μεγάλες (και πικρές) αλήθειες για Καβάφη και «Μετεξέλιξη»

Να πούμε καθαρά και ξάστερα κάποια πράγματα για την υπόθεση ενός από τα δοκιμαστικά προσχέδια εξώφυλλου του περιοδικού «Μετεξέλιξη» της Νέας Δημοκρατίας. Κατ' αρχήν, να δούμε τους στίχους του Καβάφη από το ποίημα «Ο Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης», που περιείχε το προσχέδιο.«Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Πρώτον, πρόκειται για ένα αριστούργημα της ποίησης, μοναδικό στη σύλληψη και στην εκφορά των στίχων του. Είναι δυνατό να ενοχλεί ο Καβάφης από μόνος του;
Δεύτερον, αν ο «Ηγεμών» ταιριάζει γάντι στον κο. Παπανδρέου, Γιώργο, Jeffrey, εν δυνάμει πρωθυπουργό, ή όπως αλλιώς και αν ονομάζεται, δε φταίει ούτε ο Καβάφης, ούτε η «Μετεξέλιξη».
Τρίτον, ως εξώφυλλο πολιτικής παρέμβασης, εάν κυκλοφορούσε, θα ήταν μοναδικό, διότι θα έφερνε έναν κορυφαίο Έλληνα ποιητή να προφητεύει από ογδόντα τόσα χρόνια πριν, τα δικά μας φαιδρά καθέκαστα.
Τέταρτον, εάν έβγαινε το εξώφυλλο, θα προκαλούσε σίγουρα θόρυβο, αλλά αυτός θα ήταν προς το συμφέρον και προς το όφελος της κοινής γνώμης. Όλοι ξέρουμε ποιος είναι ο δικός μας τωρινός «Ηγεμών», αλλά λίγοι έχουν τα κότσια να βγουν να το φωνάξουν.
Πέμπτον, το ΠαΣοΚ φρούμαξε, το ίδιο και ο είρων, εξυπνάκιας εκπρόσωπός του κος. Παπακωνσταντίνου, ακριβώς διότι οι στίχοι του Καβάφη και το εξώφυλλο της «Μετεξέλιξης» θα έφερναν στο φως τη μεγάλη συνταρακτική αλήθεια για εκείνον τον οποίο θέλουν να μας καπελώσουν με το στανιό, ΗΠΑ και Διαπλοκή.
Έκτον, ο πληροφοριοδότης για τη διαρροή του περιεχομένου του εξωφύλλου, είναι πασιφανές πως βρίσκεται εντός των τειχών της ΝΔ. Στόχο είχε να χαλάσει αυτή την ευφυέστατη παρέμβαση, να εκθέσει τους ανθρώπους πίσω από αυτή, ενώ στο τέλος, δεν πέτυχε τίποτε άλλο από το διασύρει το κόμμα και να ρίξει νερό στο μύλο του ΠαΣοΚ.
Έβδομον, είναι πασιφανές ότι ο πληροφοριοδότης κινήθηκε έτσι, όχι διότι διαδραματίζει ρόλο πολιτικού κατασκόπου εντός της ΝΔ, αλλά με επιδίωξη να προκαλέσει ζημιά στους αρμοδίους έκδοσης του περιοδικού που συμβαίνει να ανήκουν στο περιβάλλον συνεργατών του υπουργού Άμυνας κου. Μεϊμαράκη, αλλά και προκειμένου να πουλήσει φτηνή εξυπηρέτηση στους δημοσιογραφικούς κύκλους που έκαναν την υποτιθέμενη αποκάλυψη. Λόγω της τελευταίας παρατήρησης που αποτελεί ήδη κοινή παραδοχή, είναι φυσικό οι υποψίες να στρέφονται προς συγκεκριμένα πρόσωπα.
Όγδοον, εάν υποθέσουμε ότι αυτός ο πληροφοριοδότης θέλει να καλύπτεται πίσω από τη δικαιολογία πως ήθελε -τάχα- να προφυλάξει το κόμμα, απλά να πούμε ότι ούτε το εξώφυλλο κυκλοφόρησε επίσημα τελικά για να υπηρετήσει το σκοπό για τον οποίο προοριζόταν, αλλά ούτε και απεφέχθη ο θόρυβος και μάλιστα υπό τη μορφή εκλογικού σκανδάλου.
Ένατον, τελικά την πάτησαν όλοι, διότι και το θέμα κατέστη δημόσιο και οι στίχοι του Καβάφη έπαιξαν παντού.
Κλείνοντας, πάμε για άλλη μία φορά, δυνατά και με το σωστό ρυθμό απαγγελίας…
«Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
Υστερόγραφο: Οι στίχοι και το εξώφυλλο κολλούν γάντι στην «Επιφυλλίδα» της Καθημερινής της περασμένης Κυριακής 27/9/2009 και στο άρθρο του καθηγητή Χρήστου Γιανναρά για τον «ανελλήνιστο» κο. Παπανδρέου!
29 Σεπ 2009
Μία νέα πολιτική παρουσία που ήδη ξεχωρίζει στην Καρδίτσα

Πολιτεύεται στην Καρδίτσα, σε μία ανταγωνιστική Περιφέρεια με μεγάλη ιστορία.Βαρυσήμαντη παρέμβαση "Εθνικού Κήρυκα" υπέρ Καραμανλή


(Κύριο Άρθρο της εφημερίδας "Εθνικός Κήρυξ" Νέας Υόρκης, Σάββατο-Κυριακή 26-27 Σεπτεμβρίου 2009)
Η γενέτειρά μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο, ιστορικό σταυροδρόμι. Οι επιλογές της είναι δύο: ‘Η θα κάνει ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός ή θα κατρακυλήσει ως ένας άλλος Σίσυφος προς τον γκρεμό, στις παλιές αποτυχημένες πολιτικές που ευθύνονται για τη σημερινή της, όχι ευτυχή, κατάσταση. Η ουσιαστική διαφορά τη φορά αυτή είναι ότι δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για πειράματα. Ούτε και ένα δίχτυ ασφαλείας να την προστατεύσει και κυρίως να προστατεύσει τις αδύναμες οικονομικά τάξεις.
Για τους παραπάνω λόγους οι εκλογές αυτές είναι τόσο σημαντικές. Γι’ αυτό και προτείνουμε την επανεκλογή του κ. Κώστα Καραμανλή.
Τα ερωτήματα που ο ελληνικός λαός καλείται να απαντήσει, αν πρόκειται να βγάλει μια ορθολογιστική απόφαση, είναι:
1. Συμφέρει την Ελλάδα, το Έθνος, να επανεκλεγεί ο κ. Κώστας Καραμανλής; Και αν ναι, γιατί συμφέρει; Του αξίζει μια ακόμα ευκαιρία; Κι αν ναι, του έγινε το πάθημα μάθημα; Και ίσως το σημαντικότερο από όλα τα ερωτήματα: Αλλάζει κανείς τον στρατηγό στη μέση της μάχης;
2. Μήπως πρέπει να πειραματιστεί ο ελληνικός λαός με έναν αδοκίμαστο πολιτικό, όπως τον Γιώργο Παπανδρέου; Κι αν οι γενικότητες που προβάλλει ως θεωρίες, κι αν οι υποσχέσεις του προς τον δοκιμαζόμενο λαό, εν μέσω της οικονομικής κρίσης και με βάση τα εξαιρετικά δυσάρεστα οικονομικά δεδομένα της χώρας, αποδειχθούν είτε ανεφάρμοστες είτε σοβαρά επιζήμιες, τότε τι γίνεται; Ποιος θα πληρώσει το τίμημα;
Αυτά είναι τα βασικά ερωτήματα που θα κληθεί σε μια μόνο εβδομάδα από τώρα να απαντήσει ο Έλληνας πολίτης. Και δυστυχώς, εμείς οι απόδημοι, ενώ έχουμε την υποχρέωση να αγωνιούμε για τη χώρα δεν έχουμε το δικαίωμα να επηρεάσουμε την πορεία της με την ψήφο μας παρά μόνο διά μέσω των συγγενών και φίλων μας που ζουν στην Ελλάδα.
Ο αναγνώστης μας ασφαλώς θα πρόσεξε ότι όσον αφορά τη δημοσιογραφική κάλυψη αυτή είναι, και θα παραμείνει, αντικειμενική, ουδέτερη.
Ο «Ε.Κ.» προστατεύει ως κόρη οφθαλμού το διαχωρισμό της είδησης από τη γνώμη, από το επίσημο βήμα του κύριου άρθρου της εφημερίδας, όπως πράττουν οι μεγάλες εφημερίδες της Δύσης.
Τα λάθη του Καραμανλή
Ο κ. Καραμανλής διέπραξε, αναμφίβολα, αρκετά λάθη στα χρόνια της πρωθυπουργίας του. Γι’ αυτό και κινδυνεύει να μην επανεκλεγεί. Τα λάθη του -φαινομενικά ή πραγματικά- και όχι η υπεροχή του κ. Παπανδρέου είναι αυτά που απειλούν τη θέση του.
Ο κ. Καραμανλής δεν έδειξε την απαιτούμενη από τον λαό αποφασιστικότητα σε μια σειρά από θέματα. Κυρίως δεν αντέδρασε έγκαιρα στις καταγγελίες για διαφθορά στενών συνεργατών του.
Βέβαια, ενώ η συγχορδία αντιπολίτευσης - ΜΜΕ έσκιζε τα ιμάτιά της για τον άμεσο αποκεφαλισμό των καταγγελλομένων, λίγοι είχαν την ψυχραιμία να σκεφτούν ότι το «άρον - άρον σταύρωσον αυτόν», χωρίς την απαιτούμενη έρευνα και την προσκόμιση στοιχείων θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρωδία της Δικαιοσύνης. Αλλά αυτά χάνονται στο θόρυβο και τη σκόνη της πολιτικής μάχης.
Εν ολίγοις -κι αυτό είναι το κρίσιμο σημείο- ο κ. Καραμανλής δεν κυβέρνησε με το γνωστό μας αυταρχικό τρόπο που το πρωθυπουργοκεντρικό Σύνταγμα της χώρας και η πρακτική των προηγούμενων συναδέλφων του -με κορυφαίο τον Ανδρέα Παπανδρέου- μας είχαν συνηθίσει, τότε π.χ. που υπουργοί παύονταν ενώ βρίσκονταν εν πτήσει.
Αντίθετα, έδωσε έναν ευρωπαϊκό ή και έναν αμερικανικό τόνο στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας, παραχώρησε δηλαδή ουσιαστική εξουσία στους υπουργούς και στους στενούς του συνεργάτες, στους κυβερνητικούς τομείς που τους είχε εμπιστευτεί.
Δυστυχώς, φαίνεται, ότι μερικοί από αυτούς καταχράστηκαν την εξουσία, και εκμεταλλεύτηκαν την εμπιστοσύνη που τους έδειξε, με αποτέλεσμα κι αυτοί να απαξιωθούν, αλλά και να ζημιώσουν εκείνον και φυσικά και τη χώρα.
Οικονομική κρίση
Η διεθνής οικονομική κρίση δεν θα μπορούσε να αφήσει ανέγγιχτη την Ελλάδα. Οι δυο βασικές της βιομηχανίες, ο Τουρισμός και η Ναυτιλία, καθώς και τα εμβάσματα των μεταναστών, μειώθηκαν σημαντικά.
Όμως, το εξωτερικό χρέος είχε φτάσει σε πρωτοφανή για τη χώρα επίπεδα -η Ελλάδα δαπανάει 12 δισ. ευρώ τον χρόνο σε τόκους για το εξωτερικό της χρέος- και το έλλειμμα ξεπέρασε το 6% προκαλώντας την ωμή παρέμβαση του Ευρωπαίου επιτρόπου Αλμούνια, ενώ η ανάπτυξη έφθασε σχεδόν σε μηδενικό σημείο.
Εν τω μεταξύ, η πλειοψηφία της κυβέρνησης Καραμανλή στη Βουλή ήταν η ισχνότερη δυνατή (151), χωρίς καμιά δυνατότητα για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων.
Παράλληλα, ο κ. Παπανδρέου προανήγγειλε τη διεξαγωγή εκλογών το Μάρτιο, με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Άρα, η χώρα θα έμπαινε σε μια άκρως επιζήμια, μακρά προεκλογική περίοδο εν μέσω της δεδομένης οικονομικής καταστάσεως και της διεθνής οικονομικής κρίσης.
Οι τηλεμαχίες
Πιστεύουμε ότι οι τηλεμαχίες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αποκρυστάλλωση της γνώμης του λαού για τους δυο βασικούς υποψηφίους, δίνοντας σαφή υπεροχή στον κ. Καραμανλή. Και ασφαλώς οι εκλογές στους δυο αυτούς ηγέτες επικεντρώνονται.
Η διαφορά μεταξύ τους, η διαφορά στη φιλοσοφία διακυβέρνησης της χώρας, η διαφορά τους στην πολιτική για την έξοδο από την κρίση, όπως διαπιστώθηκε και από τις τηλεμαχίες είναι μεγάλη.
Δυο διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται: Ο κόσμος του μέλλοντος, αυτός του κ. Καραμανλή, και ο κόσμος του παρελθόντος, του κ. Παπανδρέου.
Ο κ. Καραμανλής παρουσιάζει τη σκληρή πραγματικότητα στον λαό με τρόπο που δεν έχει γίνει μέχρι τώρα. Ότι, δηλαδή, ο συνδυασμός ελλείμματος -πάνω από 6%- σε συνδυασμό με το υπέρογκο εξωτερικό χρέος -280 δισ. ευρώ- πνίγει κυριολεκτικά τη χώρα, την οδηγεί στην παρακμή. Ότι η οικονομική αυτή κατάσταση, που ως γνωστόν ξεκίνησε από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80 σε συνδυασμό με τη διεθνή οικονομική κρίση, έχουν οδηγήσει τα οικονομικά της χώρας στο απροχώρητο.
Ο κ. Καραμανλής προτείνει την αντιμετώπιση της κατάστασης τώρα, που σημαίνει ότι τα επόμενα δυο χρόνια θα είναι δύσκολα. Είναι όμως ο μόνος τρόπος να μπει η χώρα σε μια δυναμική τροχιά ανάπτυξης.
Οσον αφορά την εξωτερική πολιτική των δυο αντιπάλων, οι διαφορές τους, επί της ουσίας, είναι σχεδόν ασήμαντες. Κι αυτό αποτελεί μια πολύ μεγάλη κατάκτηση του ελληνικού λαού.
Από την άλλη μεριά, ο κ. Παπανδρέου προσφέρει μια ακόμα δόση από το ίδιο, το δοκιμασμένο και αποτυχημένο παρελθόν. Αυτό που έφερε εν πολλοίς τη χώρα στο σημερινό σημείο. Υπόσχεται νέες παροχές, νέες προσλήψεις κ.λπ., νέα ανακατανομή του πλούτου -δεν τα έχουμε όλα αυτά ακούσει στο παρελθόν;- χωρίς να δίνει μια πειστική εξήγηση πού θα βρει τα χρήματα, γιατί φυσικά δεν υπάρχει καμία απάντηση. Μιλά για τη δαπάνη 2-3 δισ. ευρώ για την αναθέρμανση της οικονομίας αλά Αμερική. Όμως, οι οικονομίες αυτές έχουν βιομηχανική βάση, δεν στηρίζονται σε τρίτους παράγοντες, όπως ο Τουρισμός, η Ναυτιλία, και το μεταναστευτικό συνάλλαγμα.
Ας ανακεφαλαιώσουμε, όμως, σημειώνοντας τους λόγους για τους οποίους πιστεύουμε ότι πρέπει να επανεκλεγεί ο κ. Κώστας Καραμανλής:
1. Δεν αλλάζεις στρατηγό στη μέση της μάχης. Εν μέσω οικονομικής κρίσης δεν κάνεις πειράματα.
2. Φαίνεται να έγινε στον κ. Καραμανλή μάθημα το πάθημά του. Απόδειξη το ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Έβαλε τον κ. Έβερτ στην 12η θέση.
3. Το σχέδιο του κ. Καραμανλή είναι το σχέδιο του μέλλοντος. Τώρα είναι η ώρα να κάνει η Ελλάδα τις τομές, τις ρήξεις με το παρελθόν, να βγει από τη μιζέρια και την πορεία προς την παρακμή σε όλους τους τομείς, οικονομικούς και ηθικούς, για να μπορέσουν οι νέες γενιές να βρουν και πάλι τη χαμένη ελπίδα ενός καλύτερου μέλλοντος.
4. Ο κ. Παπανδρέου εκπροσωπεί το αποτυχημένο παρελθόν. Η χώρα δεν μπορεί να οπισθοδρομήσει για μια ακόμα φορά, σε αποτυχημένες συνταγές, που προσωρινή μόνο ανακούφιση φέρνουν σε κάποιες κοινωνικές τάξεις και μετά πάλι τις ρίχνει στην απόγνωση. Οι ομιλίες του κ. Παπανδρέου δεν περιέχουν κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο για έξοδο από την κρίση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι υποσχέσεις του θα μείνουν ανεκπλήρωτες.
5. Κατανοούμε τη μαγεία που ασκούν οι σειρήνες της υπόσχεσης στους κουρασμένους ταξιδιώτες. Οι υποσχέσεις για παροχές στον άνθρωπο που δυσκολεύεται να τα φέρει βόλτα ακούγονται πολύ πιο γλυκές από την πρόσκληση σε θυσίες για ένα καλύτερο μέλλον αργότερα.
Κι όμως, ο δρόμος του κ. Καραμανλή είναι ο μόνος υπεύθυνος δρόμος. Και ο κ. Καραμανλής είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Πρέπει να του δοθεί μια ακόμα ευκαιρία. Το αξίζει εκείνος, μα κυρίως η Ελλάδα.
Σε ... χάκερς χρεώνει την αθώωση των "Πυρήνων" η Κατσέλη

Τελικά έχει βαλθεί να γίνει μέγα επιθεωρησιακό νούμερο η κα. Κατσέλη, πριν καν διοριστεί τσαρίνα της Οικονομίας.28 Σεπ 2009
Η Λούκα αθωώνει τους "Πυρήνες" για το χατήρι των εκλογών!
"Σχετικά με την υπόθεση της σύλληψης των φερόμενων ως μελών της οργάνωσης "Συνομωσία των Πυρήνων της Φωτιάς", θα ήθελα να τονίσω οτι όσο περνάει απο το χέρι μου δεν θα επιτρέψω σε κανένα δημοσιογράφο ή μή, για πολιτικές σκοπιμότητες να καταστρέψει...το μέλλον εικοσάχρονων παιδιών. Είναι προφανές οτι πρόκειται για προεκλογικό τρικ της ΝΔ, πάνε να μετατρέψουν 20αχρονα παιδιά σε αδίστακτους τρομοκράτες!"
Λούκα Κατσέλη
Να ποιοι θέλουν να μας κυβερνήσουν. Πριν αποφανθεί καν η Δικαιοσύνη, αθωώνει προκαταβολικά φερόμενους ως δράστες εγκληματικών τρομοκρατικών ενεργειών, μόνο και μόνο για να μην κερδίσει πόντους η Ελληνική Αστυνομία επί των ημερών της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Θα ψηφίσετε για πρωθυπουργό της Ελλάδας έναν ανελλήνιστο;
«Μηδέν στο πηλήκιο»!Tου Χρήστου Γιανναρά
Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.
Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα - σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.
Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».
Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.
Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.
Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς. Γι' αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» - σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».
Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.
Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.
Στη δεκαετία του 1950 ή '60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.
Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.
27 Σεπ 2009
Ένα καίριο ερώτημα που δεν τέθηκε στον Καραμανλή στη ΔΕΘ
Μία μπαγιάτικη, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παρατήρηση...Να πως θα εφορμήσουν στο κράτος οι πράσινοι κομισάριοι
Έγκυρες πληροφορίες που έχουν περιέλθει στην κατοχή του Poleatics από την πλευρά του ΠαΣοΚ αναφέρουν ότι σε περίπτωση που καταφέρει να επικρατήσει στις εκλογές σχηματίζοντας αυτοδύναμη κυβέρνηση, έχει έτοιμο προς εφαρμογή ένα σχέδιο που θα σημάνει όχι απλά τον κομματικό εναγκαλισμό, αλλά τον στραγγαλισμό του κράτους.Προκειμένου να κάνει το σχέδιό του πράξη ο κος. Παπανδρέου, κατ' αρχήν θα επιχειρήσει να παρουσιάσει ένα ελκυστικό, πολυσυλλεκτικό κυβερνητικό σχήμα, προκειμένου να καλλιεργήσει θετικές εντυπώσεις και να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη από την κομματική έφοδο που θα επιχειρηθεί στο κράτος.
Έτσι, ο κος. Παπανδρέου θα χρησιμοποιήσει για τις θέσεις υπουργών υφυπουργών πολλές γυναίκες. Θα φροντίσει οι περισσότερες να είναι είτε νεοεμφανιζόμενες σε κυβερνητικές θέσεις, είτε να έχουν τεχνοκρατικό προφίλ, είτε να είναι νέες και συμπαθείς. Τα ονόματα που ακούγονται έντονα, είναι εκείνα των κ. Κατσέλη, Δαμανάκη, Χριστοφιλοπούλου, Ξενογιαννακοπούλου, Γεννηματά, Μπατζελή, Δραγώνα, Κοππά, ενώ είναι πιθανή ακόμη και η ανάκληση της κας. Ράπτη από Βρυξέλλες. Επίσης, δε θα λείψουν τα πρωτοκλασάτα στελέχη, όπως για παράδειγμα η κα. Διαμαντοπούλου, ενώ ενδέχεται να επιστρατευτούν επιλεκτικά και κάποια στελέχη της παλαιάς φρουράς, όπως η κα. Β. Παπανδρέου.
Από τους άντρες, θα δούμε ένα μίγμα παλαιότερων και νεότερων στελεχών που έχουν βρεθεί τα τελευταία χρόνια κοντά στον κο. Παπανδρέου, είτε υπό το θεσμικό τους ρόλο μέσα στο κόμμα, είτε επειδή στρατεύτηκαν κοντά του σε δύσκολες εσωκομματικές αναμετρήσεις. Φυσικά, δεν αποκλείονται και κάποια στελέχη που έδωσαν κρίσιμες μάχες με την παρούσα κυβέρνηση σε ζητήματα αιχμής. Από τις παλιές καραβάνες ακούγονται τα ονόματα των κκ. Ρέππα, Χρυσοχοϊδη, Λοβέρδου, Καστανίδη, Πετσάλνικου, Χυτήρη ενώ από τους νεότερους, εκείνα των κκ. Ραγκούση, Παπακωνσταντίνου, Μπεγλίτη, Λαμπρινίδη, Ρόβλια, Κουβέλη, Γερουλάνου.Αμφίβολο είναι τι θα κάνει ο κος. Παπανδρέου με στελέχη τα οποία έχουν δώσει μεν αντιπολιτευτικές μάχες, αλλά εκπέμπουν παλαιοκομματισμό, όπως ο κος. Καρχιμάκης, ενώ το μεγάλο στοίχημα, ενδεχομένως και η μεγάλη έκπληξη είναι τι ακριβώς προτίθεται να πράξει με τους κκ. Βενιζέλο και Πάγκαλο. Τέλος, θεωρείται δεδομένη η τοποθέτηση και μερικών εξωκοινοβουλευτικών με ακαδημαϊκές περγαμηνές, που θα ανήκουν όλοι βέβαια στις τάξεις του πασοκικού καθηγητικού κατεστημένου μέσα στα πανεπιστήμια.
Οι ειδικοί και οι γενικοί γραμματείς στα υπουργεία θα έχουν επίσης την όψη και το βιογραφικό τεχνοκρατών, ούτως ώστε να δίνουν τον αέρα και τον χαρακτήρα μίας νέας διακυβέρνησης. Δεν θα πρόκειται βεβαίως για ακομμάτιστους, ή υπερκομματικούς παράγοντες, αλλά για όλα εκείνα τα στελέχη τα οποία κατά τη διάρκεια της προηγούμενης κυβερνητικής κυριαρχίας του ΠαΣοΚ είχαν καταλάβει θέσεις συμβούλων σε υπουργεία, υφυπουργεία, γενικές και ειδικές γραμματείες, δημοσίους οργανισμούς και ΔΕΚΟ, ενώ παράλληλα, με κομματική σύσταση γίνονταν δεκτοί σε πανεπιστημιακές σχολές για μεταπτυχιακά και διδακτορικά, σε μία εποχή που τα πτυχία ήταν πράσινα και μοιράζονταν σα μαρουλόφυλλα.
Τη βρώμικη δουλειά, θα την κάνουν αυτή τη φορά οι σύμβουλοι κάτω από υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς και ειδικούς γραμματείς, προέδρους και διευθύνοντες συμβούλους οι οποίοι, θα είναι όλοι σταλμένοι και διορισμένοι απευθείας από την Ιπποκράτους, χωρίς να υπάρχουν έστω και ελάχιστες εξαιρέσεις. Αποστολή αυτών των στελεχών θα είναι να αναλάβουν ρόλο και δράση κομματικού κομισάριου, απομονώνοντας κάθε νεοδημοκράτη ή ανώτερο και κατώτερο υπάλληλο που δεν θα υπακούει στα κελεύσματα του νέου συστήματος, φακελώνοντας όλο το προσωπικό του κράτους, σπρώχνοντας στη δημοσιοϋπαλληλική ιεραρχία και στα συμβούλια και στις επιτροπές νεοπρασινοφρουρούς, κάνοντας εξυπηρετήσεις και ρουσφέτια από το κόμμα και για το κόμμα.
Εάν και εφόσον κερδίσει αυτοδυναμία το ΠαΣοΚ, το σχέδιο αυτό θα πραγματοποιηθεί εντός ελαχίστου διαστήματος, θυμίζοντας τρόπον τινά ημέρες του '81, με τη μόνη διαφορά ότι έχει δοθεί αυστηρή οδηγία να είναι συγκεκαλυμμένη στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό η αγριότητα της κομματικής εφόδου και των διώξεων των αντιπάλων.
Hint: Εάν έχετε την έγνοια ή την απορία για το ποιος είναι ο ιθύνων νους και ο συντονιστής του όλου εγχειρήματος, απλά θα σας πούμε ότι ακούγεται έντονα πως πρόκειται για ένα πρόσωπο το οποίο ουδέποτε έχει λείψει από προεκλογική εκστρατεία του ΠαΣοΚ, αναλαμβάνοντας πάντοτε πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά σε αυτές εδώ τις εκλογές είναι εντελώς εξαφανισμένο.
Ρίξε και λίγα ψίχουλα για να κάτσει στα σίγουρα το περιστέρι
Δεδομένου ότι οι δήθεν πατριωτικού ενδιαφέροντος επιθέσεις που κάνει στο μοναδικό Έλληνα πρωθυπουργό που έχει πει τρεις φορές "όχι" στους Αμερικανούς (σχέδιο Ανάν, ένταξη Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, ελληνορωσική συνεργασία για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη) κάνουν πλέον μπαμ από χιλιόμετρα για το πόσο φαιδρές, ύπουλες και υπονομευτικές είναι, μήπως θα έπρεπε ο κος. Καρατζαφέρης να σκαρφιστεί και πάλι το κόλπο με το περιστέρι που πάει και κάθεται πάνω στο κεφάλι του, προκειμένου να πείσει και τους τελευταίους εναπομείναντες αφελείς και αδαείς, ότι δεν είναι πράκτορας αλλοτρίων συμφερόντων από τα εθνικά μας και ταυτόχρονα, δούρειος ίππος του ΠαΣοΚ εντός του πολιτικού συστήματος, αλλά ο εκλεκτός και ο πεφωτισμένος από τον ίδιο τον Ύψιστο;Να υποθέσουμε ότι το καλό το πράγμα αργεί να 'ρθεί κ. Επίτιμε;
Μία βδομάδα ακριβώς πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου και ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κος. Μητσοτάκης δεν έχει κάνει ακόμη την αναμενόμενη δήλωση ... "στήριξης" του κου. Καραμανλή πριν ο πολίτης αποφανθεί για την ετυμηγορία του στην κάλπη.26 Σεπ 2009
Ξέρουν κάτι τόσο φοβερό και δεν το μοιράζονται μαζί μας;

Στο τελευταίο προσωπικό του newsletter (Έτος 13, Αρ. Φύλλου 76, Ιούλιος-Αύγουστος 2009, 1η σελίδα) που τύπωσε και απέστειλε στους ψηφοφόρους του, ο κ. Νιώτης, νυν τομεάρχης Αποδήμων του ΠαΣοΚ, επί σειρά ετών υφυπουργός Εξωτερικών και πάνω απ' όλα, γνωστός για τις επαφές του και τα συνεχή σούρτα-φέρτα του στις Ηνωμένες Πολιτείες, γράφει ότι "ο Καραμανλής είναι όμηρος" (!!!) χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.Έτσι για να πληροφορηθείτε τι... γυρεύει η αλεπού στο παζάρι



Παραθέτουμε δύο αποκαλυπτικότατες αναρτήσεις, όπως εκείνες που μόνο ο politis-gr ξέρει να δημοσιεύει. Αναφέρονται στο ταξίδι εξπρές του κου. Παπανδρέου στη Νέα Υόρκη και στο τι κρύβεται πίσω από αυτό.Η ομάδα παίζει οργανωμένα, με "δεκάρι" τον κο. Βουλγαράκη
Λαμβάνοντας έναυσμα από την προηγούμενη ανάρτηση, να σας ενημερώσουμε ότι οι πιο ενδιαφέρουσες μεταγραφές των ημερών, δεν είναι εκείνες των υποψηφίων από το ψηφοδέλτιο ενός κόμματος στο άλλο, αλλά οι μεταγραφές συνεργατών από το ένα πολιτικό γραφείο σε άλλο, του ιδίου κόμματος πάντα. Πιο περιζήτητοι, είναι οι συνεργάτες του γραφείου του κου. Βουλγαράκη, το οποίο ήταν το πιο οργανωμένο από όλα, με φοβερές προσβάσεις και επιρροές κυρίως σε ολόκληρες σχολές της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.Βέβαια, είναι περιττό να σας αναφέρουμε ότι τους έχει τόσο δεμένους τους συνεργάτες του ο κος. Βουλγαράκης, που η μετακίνησή τους σε άλλα πολιτικά γραφεία δεν είναι πάντοτε σύμφωνη με τη δική τους προσωπική βούληση, αλλά τις περισσότερες φορές, σύμφωνη με τα σχέδια και τις επιθυμίες του πρώην υπουργού. Μεγάλο ρόλο στις μετακινήσεις παίζουν φυσικά και οι υπόγειοι μυστικοί δίαυλοι συνεργασίας μεταξύ των πιο απίθανων προσώπων, οπότε το πράγμα φαίνεται να μπλέκει κάποιες φορές. Αλλά στο τέλος, τα πάντα βρίσκουν την εξήγησή τους.
Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι από τη στιγμή που έμεινε εκτός Βουλής ο κος. Βουλγαράκης, βάλθηκε να αποκαταστήσει τη σχέση του με την κα. Μπακογιάννη, για την οποία έλεγε πως "σε λίγο θα βλέπει την πλάτη του" την εποχή που είχε βλέψεις ακόμη και για τη προεδρία του κόμματος. Έτσι, έχει στείλει στο πολιτικό της γραφείο για να δουλέψουν για την καμπάνια της για την Α' Αθηνών κάμποσους από τους συνεργάτες του.
Μερικοί άλλοι, επικαλούμενοι ως πρόφαση ότι στο πρόσφατο παρελθόν είχαν έρθει σε ρήξη με νεολαίους που πρόσκεινται στην υπουργό Εξωτερικών, έχουν στραφεί σε άλλα πολιτικά γραφεία, όπως εκείνο του κου. Κικίλια. Ο τελευταίος, έχει την στήριξη του δημάρχου Αθηναίων κου. Κακλαμάνη για την Α' Αθηνών, αλλά τον σπρώχνει επικοινωνιακά και ο κος. Τοκάκης, πρώην μεγαλοστέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και πανίσχυρος σύμβουλος του κου. Αλογοσκούφη, την εποχή που ο τελευταίος ήταν "τσάρος" της Οικονομίας. Με δεδομένο ότι οι κκ. Βουλγαράκης και Αλογοσκούφης έχουν από καιρό συνάψει μία βαθιά στρατηγική συμμαχία με σκοπό να ελέγξουν ολόκληρες σχολές από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, αντιλαμβάνεστε ότι οι συνεργάτες του κου. Βουλγαράκη πήγαν να εργαστούν για την καμπάνια του κου. Κικίλια, όχι εντελώς τυχαία. Κάτι που επιβεβαιώνεται βέβαια και από ένα γεγονός το οποίο, όχι μόνο δεν είναι τυχαίο, αλλά κραυγαλέο: ρόλο κομματάρχη του κου. Κικίλια σε αυτές τις εκλογές έχει αναλάβει ο κος. Πάνου, διευθυντής του γραφείου του κου. Βουλγαράκη.
Η πιο εκπληκτική μετακίνηση είναι μία τριπλή, των κκ. Μανωλάκου, Κοσιώρη, Λυμπερίου, στενότατων συνεργατών του κου. Βουλγαράκη, στο πολιτικό γραφείο του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, κου. Ζαγορίτη. Δεν ξέρουμε αν φταίει η αγωνία του για να ξεπεράσει το φάσμα της μη εκλογιμότητας στη Β' Αθηνών, ή η δίψα που έχει για λίγα παραπάνω ψηφαλάκια ως γνήσιος "Μαυρογυαλούρος" (όπως συχνά αποκαλεί τον εαυτό του!!!), αλλά γεγονός είναι ότι ο άνθρωπος που επιμένει, ως προς το φαίνεσθαι τουλάχιστον, να δηλώνει καραμανλικότερος του κου. Καραμανλή, κάνει παιχνίδι με τους ανθρώπους του κου. Βουλγαράκη. Ενστερνιζόμενος πιθανώς και εκείνος το δόγμα "ότι είναι νόμιμον, είναι και ηθικόν", ο κος. Ζαγορίτης αγοράζει από τον κο. Βουλγαράκη υποστήριξη σε επίπεδο συνεργατών, ενδεχομένως και σταυροδοσίας. Με τη σειρά του, πουλάει υποστήριξη και "πλάτες" σε μεγαλοστελέχη του διδύμου των κκ. Βουλγαράκη και Αλογοσκούφη, όπως για παράδειγμα στον πολιτευόμενο την Α' Πειραιώς, κο. Κατσαφάδο, τον τριαντάρη Γραμματέα της ΟΝΝΕΔ που εδώ και οκτώ μήνες, κατ' αποκλειστική προνομία, έχει πάρει από τον κο. Ζαγορίτη επισήμως το χρίσμα του υποψηφίου και τρέχει μία προεκλογική καμπάνια τόσο υψηλού οικονομικού κόστους που δε συνάδει με το βαλλάντιο του γιου ενός αστυνομικού, που διατηρεί ένα λογιστικό γραφείο -όπως δηλώνει ο ίδιος. Υποτίθεται πως μοναδικό κοινό στοιχείο που είχαν μέχρι σήμερα οι κκοι. Βουλγαράκης και Ζαγορίτης ήταν οι συμβολαιογράφοι σύζυγοί τους, αλλά από ότι φαίνεται, υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα που τους ενώνουν. Εδώ μάλλον, κολλάει και η πληροφορία ότι ο καραμανλικός κατά τ' άλλα Γραμματέας, επιδίδεται σε διακριτικό πολιτικό φλερτ προς την πλευρά της κας. Μπακογιάννη.
Για να δείτε πως δένουν οι καταστάσεις, απλά θα σας πούμε ότι υπάρχουν δημοσιογράφοι που παίζουν ολόκληρο αυτό το κύκλωμα μαζί. Για παράδειγμα, ο κος. Κουρτάκης, που έχει τα παραπολιτικά στην "Αξία", εργάζεται στο "Πρώτο Θέμα" και στον Αθήνα 9,84 και έχει δημοσιογραφική πρόσβαση στο 'Καρφί" και στο parapolitika.gr, προωθεί υπό τη μορφή πακέτου τις υποψηφιότητες των κκ. Μπακογιάννη, Αλογοσκούφη και Κικίλια στην Α' Αθηνών και του κου. Κατσαφάδου στην Α' Πειραιώς, ενώ τελευταία κάνει λεζάντα έως και στον κο. Ζαγορίτη, τον οποίο μέχρι πρότινος παρουσίαζε ως "λίγο", όπου μιλούσε και όπου έγραφε. Επιπλέον, έχει αναλάβει εργολαβικά το ροκάνισμα οποιουδήποτε στελέχους δεν αρέσει ή ενοχλεί το κύκλωμα που περιγράφουμε. Οι συστηματικές δυσφημιστικές επιθέσεις σε βάρος της κας. Πατριανάκου είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, ενώ τα σκάγια παίρνουν συχνά και τους αναπληρωτές της, ειδικά το νεαρότερο από τους τρεις τον κο. Μοίρα, τον οποίο φρόντιζε ο κος. Κουρτάκης να ροκανίζει συστηματικά με παραπολιτικά σχόλια, προκειμένου να μην βρισκόταν εμπρός στο δρόμο του κου. Κατσαφάδου στην Α' Πειραιώς.
Για να πάρετε μία ακόμη καλύτερη ιδέα για το τι εξελίσσεται εντός και πέριξ των τειχών της ΝΔ, αρκεί να σας πούμε ότι ακόμη και ο κος. Καραχάλιος, που προσπαθεί εσχάτως να κινείται εντός του πολιτικού αστερισμού της κας. Μπακογιάννη και είναι κολλητός του δημοσιογράφου κου. Κουρτάκη, έχει ανακαλύψει ότι "έχει απομείνει πίσω στο κόμμα ολομόναχος και εργάζεται για τις εκλογές ο καημένος ο κος. Ζαγορίτης", εκεί που τον στόλιζε με τα σπανιότερα κοσμητικά επίθετα, περιπλανώμενος στα στέκια του Κολωνακίου και της Μυκόνου.
Η τακτική διείσδυσης και επέκτασης που ακολουθεί ο κος. Βουλγαράκης με την προώθηση συνεργατών του σε πολιτικά γραφεία είναι κατανοητή. Εκείνο που προκαλεί έκπληξη, είναι η στάση όλων των υπολοίπων.
Είμαστε έτοιμοι να επανέλθουμε με εκτενείς, αποκαλυπτικές, συγκλονιστικές, στοιχειοθετημένες λεπτομέρειες, για όλα τα παραπάνω.
25 Σεπ 2009
Έδεσε η ομάδα με μεταγραφές επιπέδου Champions League


Ήταν βαριά η προσβολή να "κλέψει" από τη Νέα Δημοκρατία τους πρώην βουλευτές κους. Κωνσταντάρα (Α' Αθηνών) Γαρουφαλιά (Λάρισα) και τον πολιτευτή κο. Καραθάνο (Β' Αθηνών ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός και γι' αυτό το λόγο, ήταν ζήτημα τιμής για το κυβερνόν κόμμα να απαντήσει με μία αντίθετης φοράς αποσκίρτηση στελέχους.Να διορθώσει το λάθος ο κος. Καμμένος διότι πάει να "καεί"
Ουδείς είναι σε θέση να αμφιβάλει για την κομματική συνείδηση και το αγωνιστικό σθένος του κου. Καμμένου. Εξάλλου, είναι από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που δε διστάζουν να μπουν πρώτοι στη φωτιά της μάχης, ακόμη και όταν οι περιστάσεις είναι τόσο δύσκολες, όσο οι παρούσες και από τους υπουργούς, που τίμησαν με την εργατικότητά τους και τη συνέπειά τους στην άσκηση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, τόσο την παράταξη, όσο και τον κο. Καραμανλή.