Συμπαιγνία απάτης για το Μεταναστευτικό από την άτυπη συγκυβέρνηση!

(Αναδημοσίευση από το periothiko)

Η στάση του προέδρου Αντώνη στο ζήτημα της παροχής ιθαγένειας στους μετανάστες, που προωθεί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αποτελεί ένα ακόμη μνημείο αμετροέπειας, ελιγμών, καπηλείας και φτηνών εντυπωσιασμών.

Με σκοπό και «η δουλειά να γίνει» και το αφελές πόπολο των «υπερήφανων δεξιών» να χάψει το παραμύθι της δήθεν «διαφωνίας» Σαμαρά με τον Παπανδρέου για το ζήτημα αυτό…

Η ιστορία έχει μεθοδευθεί αριστοτεχνικά και σύμφωνα με τη λογική του φαινομενικού «παζαρέματος»… Επί της ουσίας και του σκοπού δεν υφίσταται καμία απολύτως διαφοροποίηση.

Ενώ, π.χ., το ΛΑΟΣ είναι ξεκάθαρο -λέει όχι στην παροχή ιθαγένειας- ο Αντώνης προβάλλει, υποτίθεται, «ενστάσεις» για τα «κριτήρια» και τις «προϋποθέσεις» που θα πρέπει να ισχύουν, επικαλούμενος αόριστα και μπακαλίστικα το «καθεστώς άλλων ευρωπαϊκών χωρών»… Ποιων ακριβώς; Γιατί η κάθε ευρωπαϊκή χώρα έχει δικό της, αυτόνομο πλαίσιο για την παροχή ιθαγένειας σε νόμιμους μετανάστες.

Οι βαρύγδουπες και κενολόγες «προτάσεις» του Αντώνη στοχεύουν στο ξεγέλασμα των νεοδεξιών που είναι κάθετα αντίθετοι στις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ και ταυτίζονται με τις ακραίες θέσεις του Καρατζαφέρη. Όμως ο Σαμαράς δεν καταδέχεται να κατέλθει στο… υπόγειο της «πολυκατοικίας»… Άλλωστε, με το «φίλο Γιώργο» έχουν συμφωνήσει σε όλο το πρόγραμμα της «συγκυβέρνησης», ακόμη και στο πού θα… διαφωνήσουν, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των σκληροπυρηνικών «δεξιών».

Ήδη ο συντηρητικός τύπος (βλ. στο πλάι το σημερινό πρωτοσέλιδο της «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ») και τα ΜΜΕ προετοιμάζουν το έδαφος για την… από κοινού (!!!) ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, αφού προηγουμένως ο Υπουργός Εσωτερικών θα έχει κάνει… αποδεκτές τις «προτάσεις» του προέδρου Αντώνη… Δηλαδή, το «παιχνίδι της κολοκυθιάς»: όχι 5 χρόνια, αλλά 7, όχι 3, αλλά 6 και πάει λέγοντας…
Γελοίες προφάσεις από πολιτικάντηδες που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Που θέλουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο…

Στο αίτημα Καραμανλή για συναίνεση απαντούσε «μόνη λύση οι εκλογές»

Του ΣΤΑΘΗ ΣΑΡΑΦΟΠΟΥΛΟΥ, τέως βουλευτή

(αναδημοσίευση από το blog Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για ανάπτυξη, με τίτλο «Γιατί ο Καραμανλής παρέδωσε την εξουσία»)

Γράφαμε προχθές στο άρθρο μας "Καραμανλής και "αντιπολίτευση", μακάρι ο Καραμανλής να είχε την αντιπολίτευση που έχει σήμερα ο Παπανδρέου! Η κατάσταση στην πατρίδα μας θα ήταν τελείως διαφορετική και πιθανόν να μην αντιμετωπίζαμε τα σημερινά αδιέξοδα της οικονομίας μας, δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό γύρο της!

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Καραμανλής ενημέρωσε τον τότε αρχηγό της αξ. αντιπολίτευσης γι' αυτά που έβλεπε ότι έρχονται. Δηλαδή την επίθεση των "διεθνών κερδοσκόπων" εναντίον του ισχυρότερου νομίσματος του πλανήτη, του ευρώ! Και ότι η επίθεση αυτή θα γίνει σε χώρες της "Ευρωζώνης" των οποίων η οικονομία τους είναι διαχρονικά προβληματική! Δηλαδή των οικονομιών του Νότου (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ).

Του ζήτησε συναίνεση και ο Παπανδρέου του απήντησε... εκλογές, η μόνη λύση!

Έτσι εξηγείται και το ερώτημα όλων μας: Γιατί ο Καραμανλής πήγε σ' εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2009;

Η αντιμετώπιση της επίθεσης χρειαζόταν συναίνεση η οποία δεν υπήρχε με τους ίδιους παίκτες της πολιτικής σκηνής!

Χρειαζόταν αλλαγή στους ρόλους και στα πρόσωπα! Και αυτό έγινε.

Ήδη αυτή τη στιγμή μαθαίνουμε τις επιθέσεις που δέχεται η οικονομία της Πορτογαλίας από τους ίδιους κύκλους που δέχθηκε και η ελληνική οικονομία!

Αξίζει να θυμηθούμε την εικόνα του Παπανδρέου πριν δύο χρόνια περίπου και τι έλεγε στη Βουλή στη σχετική συζήτηση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

Η φωτογραφία που βλέπετε είναι από τη συμμετοχή του Παπανδρέου στο συλλαλητήριο της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, τον Μάρτιο του 2008, όταν συζητούνταν το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στις 12/3/2008, είχε κατέβει στην πορεία και δήλωνε: «Είμαστε όλοι εδώ γιατί παλεύουμε για το δίκιο. Και έχει δίκιο ο εργαζομένος που διαμαρτύρεται. Έχει δίκιο η γυναίκα που αντιδρά, έχει δίκιο η νέα γενιά που αντιδρά.Και δεν θα περάσουν, με αιφνιδιασμούς και με επικοινωνιακά τρικ, αυτά τα μέτρα της κυβέρνησης». Έξι μέρες αργότερα παρενέβη στην ολομέλεια της Βουλής για το Ασφαλιστικό και απευθυνόμενος στον Καραμανλή έλεγε: «Δεν μπορείτε να κοιτάξετε στα μάτια τον εργαζόμενο. Τι θα τους πείτε; Είχαν προγραμματίσει τη ζωή τους, πώς να αντέξουν την προοπτική αύξησης των ορίων ηλικίας και μείωσης των συντάξεων μητέρες, κι αυτές που δικαιούνται; Και οι εργαζόμενες;»

Τα λόγια αυτά του Παπανδρέου, σήμερα είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ!

Καλά, ολόκληρη Le Monde και δεν ξέρουν οι συντάκτες της το «Τζέφρυ»;

Η Le Monde κάνει αφιέρωμα στο Παπανδρέου και τον αποκαλεί “Γιωργάκη” μας ενημερώνει ο καλός μου φίλος Mediakias στο blog του.

Φαίνεται δεν έχουν μάθει ακόμη το «Τζέφρυ»...

«Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη» θα οδηγηθούμε με μία πιθανή φοροεπιδρομή

Του Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

(αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα» 4/2/2010, και τη στήλη «Εμπιστευτικά»)

ΠΕΡΑΣΕ Η πρώτη κρυάδα; Άντε να δούμε τι θα γίνει και με τη δεύτερη. Διότι από εβδομάδα πιάνουμε το φορολογικό.

ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ καλά τον Παπανδρέου, η κυβέρνηση θεωρεί ότι το φορολογικό είναι μέρος του συνολικού πακέτου. Πολύ σωστά. Και ότι αυτό το φορολογικό είναι που θα κάνει το συνολικό πακέτο «πιο δίκαιο». Σωστό και αυτό.

ΑΛΛΑ ΥΠΟ μία προϋπόθεση: ότι η αύξηση των φορολογικών βαρών δεν θα αφορά μόνο εκείνους που πληρώνουν περισσότερα, αλλά κυρίως αυτούς που δεν πληρώνουν τίποτα! Και όλα όσα ακούω περί φορολογικών συντελεστών, απλώς επιβαρύνουν όσους πληρώνουν ήδη. Δηλαδή, τους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τα μεσαία στρώματα που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας.

ΕΔΩ, Η αντιπολίτευση έχει δίκιο: να κυνηγηθεί η φοροδιαφυγή ναι, αλλά χωρίς φοροεπιδρομή... Όχι για λόγους κοινωνικής μεγαλοψυχίας αλλά για λόγους οικονομικής σκοπιμότητας.

ΔΙΟΤΙ ΑΝ επιβαρυνθούν και άλλο οι μισθωτοί, αν κυνηγηθούν οι άνθρωποι που καταγράφουν ήδη εισοδηματικές απώλειες και κουβαλάνε ήδη φορολογικά βάρη, τι θα συμβεί; Θα στραγγαλιστεί η ιδιωτική κατανάλωση. Η χώρα θα βυθιστεί περισσότερο στην ύφεση. Και από τη Σκύλλα θα πέσουμε στη Χάρυβδη.

ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ότι αυτός είναι ο εύκολος δρόμος. Και ότι πολλές κυβερνήσεις έως τώρα προτίμησαν να επιβαρύνουν όσους έχουν στο χέρι, παρά να κυνηγήσουν εκείνους που δεν ξέρουν πώς να τους πιάσουν. Είναι εύκολο, ίσως και πολιτικά πιο βολικό. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος, όμως, ότι είναι δίκαιο και αποτελεσματικό.

ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ δικαιοσύνης, μάλλον δυσκολεύομαι να χρίσω «έχοντες και κατέχοντες» όσους βγάζουν τριάντα ή σαράντα χιλιάδες ευρώ τον χρόνο (μιλάμε για δυόμισι, τρεις χιλιάδες ευρώ τον μήνα!...) επειδή δεν μπορούν να τα κρύψουν ή επειδή κάποιοι άλλοι βγάζουν λιγότερα.

ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ αποτελεσματικότητας, έχει αποδειχθεί ότι η ύφεση δεν αντιμετωπίζεται με αύξηση των φόρων, διότι η αύξηση των φόρων οδηγεί κατά κανόνα σε μεγαλύτερη ύφεση. Κινδυνεύουμε να μειώσουμε προσωρινά το έλλειμμα, αλλά να εκτοξεύσουμε στα ύψη την ανεργία.

ΚΑΙ ΕΔΩ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται το ζουμί της υπόθεσης. Όλοι συμφωνούμε ότι το συνολικό πακέτο των μέτρων πρέπει να είναι δίκαιο. Καμία αντίρρηση. Επιμένω όμως ότι πρέπει να είναι και αποτελεσματικό. Για δύο λόγους:

ΠΡΩΤΟΝ, επειδή το ζητούμενο είναι να βγει η χώρα από την κρίση και όχι να πέσει από τη μια κρίση στην άλλη.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, επειδή αν αποδειχθεί ότι τα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά, τότε θα χρειαστούν και άλλα μέτρα που θα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την ήδη επιβαρυμένη κοινωνία μας.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ θα είναι το πιο άδικο από όλα!

Η αντιστροφή των λεγόμενων «δύο τρίτων» φέρνει κοινωνική έκρηξη

Του ΙΩΑΝΝΗ Γ. ΜΟΙΡΑ

(αναδημοσίευση από το blog «Κοινή Μοίρα»)

Οι Βρυξέλλες απαιτούν να ρυθμίσουμε τα δημοσιονομικά μας, χωρίς να ενδιαφέρονται ποιοι θα υποστούν το βάρος των μέτρων. Δικαίως! Τι τους νοιάζει τους ευρωτεχνοκράτες ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό; Για αυτό όμως δεν υπάρχουν οι εθνικές κυβερνήσεις, τα εθνικά κοινοβούλια και τα εθνικά κόμματα;

Στη δική μας περίπτωση, τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα, κρίνουν πως τα περιοριστικά μέτρα, υπό τη μορφή περικοπών σε μισθούς και επιδόματα και αυξήσεων σε έμμεσους φόρους πάνω σε βασικά είδη καταναλωτικής ανάγκης, πρέπει να έχουν ως αποδέκτες τους Έλληνες της μεσαίας τάξης και ειδικότερα τους μισθωτούς.

Υπό αυτή τη λογική όμως κινδυνεύουμε να μετατραπούμε σε κοινωνία των δύο τρίτων, αλλά σε μία αντίστροφη εκδοχή από εκείνη την οποία γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Περί τα τέλη της προηγούμενης περιόδου διακυβέρνησης ΠαΣοΚ, σχεδόν ένα τρίτο της κοινωνίας μας είχε καταλήξει να είναι οι κλασσικοί φτωχοί μαζί με τους νεόφτωχους της Σοφοκλέους, ενώ τα άλλα δύο τρίτα μπορούσαν να ζήσουν όχι απαραιτήτως με κάποια άνεση, ή πολυτέλεια, αλλά τουλάχιστον με αξιοπρέπεια.

Τώρα, με τα νέα μέτρα, τα δύο τρίτα του πληθυσμού θα φτάσουν κάτω, ή έστω οριακά πάνω από τα όρια της φτώχειας.

Δεν αποκλείεται οι πολίτες να ένιωθαν την ανάγκη να συμβιβαστούν με την κατάσταση όπως θέλησε να την παρουσιάσει ο πρωθυπουργός. Αρκεί βέβαια να έβλεπαν ότι πρώτοι καλούνται να καταβάλουν το μέρισμα κόστους και ευθύνης που τους αναλογεί, το κεφάλαιο και η ανώτερη αστική τάξη.

Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν ισχύει.

Αντιθέτως, επιδεικνύεται από τους κεντρικούς συντελεστές του πολιτικού μας συστήματος μία προκλητική τάση προστασίας των κερδών, των πλουτών, σε ορισμένες περιπτώσεις και των παρανομιών των ολίγων.

Η απότομη ανατροπή των οικονομικοικοινωνικών συσχετισμών και το αίσθημα αδικίας που νιώθει το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας, σε συνδυασμό με την αναμενόμενη αύξηση της ανεργίας και την επιδείνωση του μεταναστευτικού, πρόκειται να προκαλέσουν μία εκρηκτική κατάσταση στην Ελλάδα για φέτος και για τα προσεχή έτη.

Αν δεν αποφασίσουν οι κεντρικοί συντελεστές του πολιτικού μας συστήματος μία ριζική αλλαγή φιλοσοφίας στον καταμερισμό βαρών σε τούτη τη συγκυρία αλλά και γενικότερα, τότε θα φτάσουμε στο σημείο ο καυτός Δεκέμβρης του 2008 να μοιάζει με μία ρομαντική σύναξη débutantes.

(Πίνακας: "Depression's Mirror" από τον D Lane Taylor)

«Η ευθύνη του κ. Τρισέ» για τις κερδοσκοπικές επιθέσεις σε βάρος μας

Του ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗ
(σε αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Το Βήμα», 3/2/2010)

Στα χρόνια της δραχμής, όταν το εθνικό μας νόμισμα δεχόταν κερδοσκοπικές επιθέσεις, η Τράπεζα της Ελλάδος, η κεντρική μας τράπεζα, σήκωνε το βάρος της απόκρουσης των πιέσεων.
Οργάνωνε την άμυνα, συγκέντρωνε τις δυνάμεις, περιόριζε τη ρευστότητα, αύξανε τα διατραπεζικά επιτόκια, γενικώς λάμβανε μέτρα και αντιδρούσε στον κύκλο των εγχώριων και διεθνών κερδοσκόπων.
Ουσιαστικά δημιουργούσε περιβάλλον κινδύνου και κόστους για την άσκηση του κερδοσκοπικού παιγνίου.

Oι παλαιότεροι θυμούνται ότι δεν ήταν λίγες οι φορές κατά τις οποίες οι κερδοσκόποι ζεματίστηκαν- «κάηκαν τα δάχτυλά τους», κατά την επαγγελματική έκφραση της εποχής- επιτιθέμενοι στη δραχμή.
Στην εποχή του ευρώ νιώθει ο καθείς ότι δεν υπάρχει αντίπαλος απέναντι στην κερδοσκοπία.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι «λύκοι» των διεθνών αγορών πωλούν μαζικά ελληνικούς τίτλους που δεν κατέχουν και διαμορφώνουν συστηματικά συνθήκες επαχθέστερου δανεισμού για τη χώρα μας, χωρίς κανείς να ορθώνει έστω υποτυπώδη αντίσταση απέναντί τους.

Η κεντρική μας τράπεζα, η δική μας Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν αντιδρά, έχει προ πολλού απεμπολήσει τον ρόλο του «δανειστή της τελευταίας ανάγκης», που αποτελεί βασική λειτουργία μιας κεντρικής τράπεζας, και- το χειρότερο- εμπιστεύεται περισσότερο τους οίκους αξιολόγησης παρά τις κυβερνήσεις που τη στηρίζουν.
Εχει φθάσει στο σημείο να ετεροκαθορίζεται από τους οίκους αξολόγησης και να εξαρτά τη στάση της απέναντι στους τίτλους των χωρών από εκθέσεις αμφίβολης ποιότητας και από οργανισμούς που αποδεδειγμένα κρύβουν σκοπούς και επιδιώξεις.
Ουσιαστικά αρνείται να αντιμετωπίσει την κερδοσκοπία, για να μην πούμε ότι τη διευκολύνει με τη διάχυση των πληροφοριών, την οποία όλοι αντιλαμβάνονται, αλλά κανένας δεν στηλιτεύει.
Κάπως έτσι οι κερδοσκόποι αισθάνονται ασφαλείς, ανεξέλεγκτοι και επίμονοι στο παίγνιό τους. Χθες, για παράδειγμα, αγνόησαν τις ελληνικές προσπάθειες και αποφάσεις, σχεδόν δεν αποτίμησαν τα πρόσθετα μέτρα και είναι έτοιμοι να αμφισβητήσουν ξανά τους ελληνικούς τίτλους, ωσάν τίποτε να μη συνέβη.

Είναι αυτή απαράδεκτη κατάσταση. Προσβάλλει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και συνολικά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η πολιτική Ευρώπη δεν μπορεί να μένει απαθής σε τέτοιες αγκυλώσεις και στρεβλώσεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ούτε να συμβιβάζεται με φαινόμενα κερδοσκοπίας.

Τσίγκινα σωβρακάκια όλοι στη Βαλαωρίτου. Κάποιος νιώθει πολύ horny!

Καλά θα κάνουν όλοι όσοι και όλες όσες συναγελάζονται στα πολιτικοδημοσιογραφικά στέκια του πεζοδρόμου της Βαλαωρίτου, να αρχίσουν να χρησιμοποιούν τσίγκινα σωβρακάκια μέσα από φούστες, φουστάνια, παντελόνια. Τελευταία, κάποιος ανάμεσά τους νιώθει πολύ, μα πάρα πολύ … horny. Δεν εξηγείται αλλιώς, το γεγονός ότι παραφυλάει καθημερινά στο δέκτη της τηλεόρασής του για να πάρει μάτι μέσα και κάτω από το ντεκολτέ της κας. Όλγας Τρέμη, διότι αυτό τον ... ανεβάζει όπως περιγράφει και ο ίδιος στο blog του (εδώ και εδώ και επίσης, εδώ και εδώ). Και να φανταστείτε, ότι πριν κάμποσο καιρό, διακωμωδούσε την τηλεπαρουσιάστρια του Mega, για τις αισθητικές-διορθωτικές παρεμβάσεις στο πρόσωπό της, στις οποίες προέβη, γράφοντας "Τι έγινε ρε παιδιά με την Τρέμη; Πάθαμε πλάκα. Καθαρίζαμε την τηλεόραση γιατί είχαμε την εντύπωση ότι δεν βλέπαμε καλά. Δέκα χρόνια νεότερη δείχνει σήμερα η Τρέμη. Τρομερό σιδέρωμα. Σαν εφημερίδα έγινε! Εκτός από το... σίδερο έπεσε και μια μικρή πλαστική στη μύτη!" και "Πρετεντεράκο σου πάει πολύ η Τρέμη. Μετά το... σιδέρωμα ταιριάζεται γάντι! Φαίνεσαι 40 χρόνια μεγαλύτερος."
Βέβαια, τις έσβησε αυτές τις αναρτήσεις από το blog του ο Mr. Ηorny, αλλά έμειναν οι αναδημοσιεύσεις σε άλλα blogs (εδώ και εδώ).
Όχι μόνο horny, αλλά και ασταθής και απρόβλεπτος…
Διπλό σωβρακάκι λοιπόν!

Σημείωση: Ευτυχώς, τελευταία εμφανίζεται πιο ήρεμος στον άμβωνά του, 10.30-12.00 μμ. Φαίνεται εκτονώνει την έντασή του νωρίτερα, στο διάστημα μεταξύ 8.00-9.00 μμ.

Γεια σου μεγάλε Βασίλη, που τον είχες και συμμαχητή σου τον Καραμανλή!

Αναφέραμε τη φράση «την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς» και θυμηθήκαμε τον κο. Βασίλη Μιχαλιάκο. Ως γνωστόν, αυτή τη ρήση είχε χρησιμοποιήσει ο νυν γραμματέας Αυτοδιοίκησης της Νέας Δημοκρατίας για τον κο. Αντώνη Σαμαρά (τον οποίο τώρα εξυμνεί), την εποχή που είχε φύγει από το κόμμα για να ιδρύσει την Πολιτική Άνοιξη.

Όταν οι άνθρωποί μας στον Πειραιά μας είχαν πληροφορήσει ότι στην πρώτη προεκλογική συγκέντρωση των «πυρήνων» του τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο κος. Μιχαλολιάκος είχε εκστομίσει το εκπληκτικό «και να ξέρετε, εγώ δε χρωστάω τίποτα στον Καραμανλή, εκείνος μου χρωστάει ... όταν ήμουν εγώ πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, εκείνος ήταν ένας πρωτοετής φοιτητής», αφήνοντας άπαντες τους παρισταμένους εμβρόντητους, εμείς νιώσαμε ζωηρές επιφυλάξεις για την ακρίβεια των πληροφοριών. Είναι δυνατό να υπάρχει τόση αμετροέπεια, είχαμε εύλογα διερωτηθεί.
Και όμως, ήρθε ο ίδιος ο κος. Μιχαλολιάκος να επιβεβαιώσει κατά μία έννοια όλα αυτά, με τα όσα είπε στη συνέντευξή του στη Real News την περασμένη Κυριακή.
Τι είπε ο γραμματέας Αυτοδιοίκησης της ΝΔ;
Κατ’ αρχήν, «τιμώ, εκτιμώ και σέβομαι τον Καραμανλή … γιατί ήταν συμμαχητής μου στην ΟΝΝΕΔ»!!!
Καταλάβατε; Ο πολύς κος. Μιχαλολιάκος κάνει την τιμή στον επί δωδεκάμισι χρόνια πρόεδρο της ΝΔ και πεντέμισι χρόνια πρωθυπουργό να τον θεωρεί «συμμαχητή του».
Οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος, ελάχιστα -έστω- πιο σεβαστικός από τον αμετροεπέστατο κο. Μιχαλολιάκο, θα αρκούταν να έλεγε ένα «ήμασταν συμμαχητές στην ΟΝΝΕΔ»! Αλλά όχι, ο γραμματέας Αυτοδιοίκησης της ΝΔ, έπρεπε να καταστήσει απολύτως σαφές ότι εκείνος ήταν ο αρχηγός και ο κος. Καραμανλής απλός συμμαχητής, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι έχει όχι απλά τα μυαλά, αλλά και τον χαρακτήρα για να πει στην προεκλογική συγκέντρωση των «πυρήνων» του ότι μας είχαν αναφέρει οι πηγές μας.
Μάλιστα, ο κος. Μιχαλολιάκος πάει την κουβέντα ένα βήμα παραπέρα και ζητάει και «διευκρινίσεις» από τον κο. Καραμανλή για την τυπική, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες, ευχαριστήρια επιστολή προς τον Χριστοφοράκο της «Ζήμενς»!

Μπορεί ο κος. Μιχαλολιάκος να καμαρώνει ότι είναι ο μοναδικός εκλεγείς βουλευτής στις τελευταίες εκλογές και να νομίζει ότι μπορεί να λέει ότι του κάνει κέφι, αλλά εμείς θα του απαντήσουμε ότι σε μία καταστροφική για τη Νέα Δημοκρατία εκλογική αναμέτρηση, ο ίδιος φρόντισε μονάχα για να διασώσει το πολιτικό του «σαρκίο» βασιζόμενος στην ψήφο μίας σκληρής ομάδας ψηφοφόρων που επιμένει να βλέπει τον Πειραιά, μία πόλη που έχει τη δυνατότητα να μετεξελιχτεί σε ένα πραγματικά πανίσχυρο διεθνές ναυτιλιακό, εμπορικό, διαμετακομιστικό κέντρο, ως παρακολούθημα της Αρεοπόλεως και του Γυθείου. Επιπλέον, πριν ζητήσει διευκρινίσεις από τον κο. Καραμανλή για οποιαδήποτε υπόθεση, εκκρεμεί να δώσει ο ίδιος ξεκάθαρες διευκρινήσεις για διάφορες υποθέσεις που τον αφορούν άμεσα ή έμμεσα και τις οποίες ανέδειξαν κατά καιρούς στο φως της δημοσιότητας διάφορα δημοσιεύματα εφημερίδων.

Αυτά για τώρα. Διότι είναι απολύτως βέβαιο, πως θα επανέλθουμε στον κύριο. Δριμύτεροι!

Τα παράπονα και τα σκωπτικά σχόλια δίνουν και παίρνουν στις παρέες

Οι περισσότεροι εχθροί, δεν προέρχονται από τις τάξεις του πολιτικού στρατοπέδου της οικογένειας Μητσοτάκη, διότι ούτως ή άλλως, η κα. Ντόρα Μπακογιάννη δε θα μπορούσε να έχει πολλές απαιτήσεις από στελέχη σαν τον κο. Μενέλαο Δασκαλάκη. Το μοναδικό που θα μπορούσε να περιμένει, θα ήταν μία στάση ουδετερότητας στο ζήτημα της εκλογής νέου αρχηγού, κάτι το οποίο τελικώς δεν συνέβη, όπως επιβεβαιώνουν διάφορα στοιχεία και μαρτυρίες ανθρώπων μέσα από τη Ρηγίλλης με τους οποίους μιλάμε τακτικά. Οι περισσότεροι εχθροί για το γενικό διευθυντή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης προέρχονται κυρίως από το στρατόπεδο των «καραμανλικών» στελεχών, τα οποία, είτε ετάχθησαν διακριτικώς παρά τω πλευρό της κας. Μπακογιάννη, επιχειρώντας έτσι να παρεμποδίσουν την έλευση στην ηγεσία της ΝΔ δύο πολιτικών προσώπων που επιχείρησαν κατά το παρελθόν να τη διασπάσουν και να την υπονομεύσουν με τη δημιουργία δικού τους κόμματος, είτε δεν ανακατεύτηκαν καθόλου στις εσωκομματικές εκλογές, αλλά αρνήθηκαν να ενδώσουν στα κελεύσματα που τους απηύθυναν οι κκ. Αντώνης Σαμαράς, Δημήτρης Αβραμόπουλος και κάποιοι εκ των συνεργ(ατ)ών τους.
Αυτά τα στελέχη, είτε με τον έναν τρόπο, είτε με τον άλλον, απομακρύνθηκαν από τον πολιτικό και διοικητικό μηχανισμό της Ρηγίλλης σε χρόνο ρεκόρ και το χειρότερο, με τον πλέον μειωτικό και απαξιωτικό τρόπο αντιμετώπισης και εκείνο για το οποίο επιμένουν να παραπονιούνται, είναι ότι ο γενικός διευθυντής της ΝΔ όχι απλά δεν επέλεξε να μείνει έξω από αυτή την υπόθεση, αλλά ετέθη ανάμεσα στους «πρωτεργάτες» της. «Δε θα με ένοιαζε η συμπεριφορά κανενός Δραβίλα ή Μουρούτη, γιατί ούτε που τους γνωρίζω. Ούτε καν του Αρβανιτόπουλου, γιατί ούτε με αυτόν είχα ποτέ μου πολλά-πολλά. Αλλά από το Μενέλαο περίμενα να είναι τουλάχιστον πιο εντάξει, απέναντι σε μένα και σε τόσους άλλους που πορευόμασταν μαζί χρόνια», έλεγε τις προάλλες σε παρέα που έπινε τον (πικρό) καφέ της σε γνωστό νεοδημοκρατικό στέκι της πλατείας Κολωνακίου, εξέχων στέλεχος, η απόσπαση του οποίου στο κόμμα διακόπηκε, χωρίς καλά-καλά να το συζητήσει κανείς μαζί του. Για να παρατηρήσει σκωπτικά εις εκ των παρευρισκομένων: «την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη όμως ουδείς».

Εάν τον ...«εκκαθαρίσουν», έχει να συναντήσει πολλούς εχθρούς έξω

Είναι ενδιαφέρον ότι ενώ οι προσλήψεις, εάν και εφόσον γίνουν τελικά, έχουν χρεωθεί στους άμεσους συνεργάτες που έχει φέρει μαζί του ο κος. Αντώνης Σαμαράς, το «πογκρόμ» απομακρύνσεων έχει χρεωθεί εξ ολοκλήρου στον κο. Μενέλαο Δασκαλάκη - όπως αναφέρουν οι πληροφορίες που έχουμε εμείς τουλάχιστον.

Εάν ισχύει το προηγούμενο, είναι λογικό να διερωτάται κανείς πως είναι δυνατό να αφήνει κάποιος το προνόμιο των προσλήψεων σε άλλους και να αποδέχεται για τον εαυτό του το ρόλο του ανθρώπου που κάνει τη μεταφορικώς αποκαλούμενη … «βρώμικη» δουλειά. Η μοναδική υπόθεση την οποία μπορούμε να κάνουμε, είναι ότι ο κος. Δασκαλάκης ευελπιστεί να επιβιώσει των αλλαγών που θα επέλθουν λίγο πριν, ή το πιθανότερο, αμέσως μετά το επικείμενο Συνέδριο, παραμένοντας σε κάποιο καίριο πόστο του κομματικού μηχανισμού. Οι πληροφορίες μας πάντως, αναφέρουν ότι ο γενικός διευθυντής της ΝΔ είναι ήδη … «προγεγραμμένος» και ότι όταν ολοκληρώσει τις εκκαθαρίσεις, μετά θα …«εκκαθαρίσουν» και τον ίδιο.

Ο αντίλογος που λογικά υπάρχει, είναι ότι ακόμη και αν υφίστανται όλα τα προηγούμενα και …«εκκαθαριστεί» και ο ίδιος στο τέλος, ο κος. Δασκαλάκης δε θα έχει το παραμικρό πρόβλημα να βρει μία υψηλή διοικητική θέση στον ιδιωτικό τομέα.

Δεν ξέρουμε εάν και εφόσον ο κος. Δασκαλάκης είναι δυνατό να επενδύει αποκλειστικά και μόνο στην πείρα που αποκόμισε ως γενικός διευθυντής της ΝΔ, προκειμένου να κάνει καριέρα στον ιδιωτικό τομέα (διότι πριν τον … «ανακαλύψει» ο κος. Κώστας Καραμανλής, λέγεται πως ήταν σχεδόν άγνωστος στον περισσότερο κόσμο, τόσο στο χώρο της πολιτικής, όσο και των επιχειρήσεων), ή κρύβεται στη σκέψη του η προσδοκία, ότι θα ήταν ευπρόσδεκτος σε κάποια από τις μπίζνες των ανθρώπων που έδωσαν τα πάντα για να εκλεγεί ο κος. Σαμαράς. Το βέβαιο είναι, ότι ο κος. Δασκαλάκης έχει αποκτήσει με το πέρασμα του χρόνου πολλούς εχθρούς, οι οποίοι, τους τελευταίους μήνες έχουν γίνει περισσότεροι από ποτέ άλλοτε. Δεν αποκλείεται όλους αυτούς, από δω και μπρος, να τους βρίσκει συνεχώς μπροστά του.

Ίδια «τρικ» έως και ως προς την επιλογή στελεχών εφαρμόζουν οι δίδυμοι

Ο δίδυμος αδελφός του κου. Γιώργου Παπανδρέου ακολουθεί την ίδια με αυτόν τακτική έως και στη στελέχωση του κόμματός του. Όπως γίνεται γνωστό, η Ρηγίλλης επαίρεται πως προσλαμβάνει συνεργάτες μέσω αποστολής βιογραφικών, τοποθετώντας μία επιτροπή που αποτελείται από τους κκ. Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, διευθυντή του πολιτικού γραφείου του προέδρου, Θανάση Δραβίλα, νέο αναπληρωτή γενικό διευθυντή του κόμματος και Κώστα Μπούρα, ένα από τα παλιά στελέχη που έμειναν μέχρι τέλους στην Πολιτική Άνοιξη για να την χαντακώσουν μαζί με τον ιδρυτή της.

Εικάζουμε ότι η σύσταση επιτροπής και η προκήρυξη αξιοκρατικής διαδικασίας προσλήψεων είναι μία «μουσαντένια» κατάσταση, μέσα από την οποία θέλει ο νέος πρόεδρος της ΝΔ και οι άνθρωποί του, να δείξουν πως επιχειρούν άνοιγμα στην κοινωνία, ενώ οι άνθρωποι που τελικά θα προσλάβουν είναι εξαρχής «μιλημένοι». Εάν όχι, τότε αποτελεί πραγματικότητα ότι όντως η ΝΔ έχει μείνει «γυμνή» από στελέχη, μετά από τις μαζικές εκκαθαρίσεις και αποπομπές κομματικών στελεχών και συνεργατών, στις οποίες προέβη το στρατόπεδο του κου. Σαμαρά.

Η υποχρέωση του υπεύθυνου πολίτη απέναντι στα μέτρα Παπανδρέου

Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ Α. ΣΕΪΤΑΝΙΔΗ

(αναδημοσίευση από το site του περιοδικού «Τα Πράγματα»)

Μετά από σχεδόν δέκα μήνες που οι Έλληνες πολίτες πέρασαν με μεγάλη αγωνία, βλέποντας την οικονομία να κατρακυλά και την Ευρώπη να μας χλευάζει, την ανεργία να γιγαντώνεται και να φτάνει στα όρια της κοινωνικής έκρηξης και την αγορά να χειμάζεται μαζί με τις ελπίδες τους για πιο άνετη ζωή, παρακολούθησαν χθες τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου να περιγράφει τους τρόπους που ο ίδιος και η κυβέρνησή του επέλεξαν, προκειμένου να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο.

Η ελληνική κοινωνία, με την εξαίρεση των ανεύθυνων ηγεσιών της Αριστεράς και των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών ενώσεων, συναισθάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης. Αναγνωρίζει ότι μόνο με θυσίες μπορεί να βγούμε από το τούνελ. Θυσίες, όμως, που πρέπει να κάνουμε ΟΛΟΙ, κι όχι πάλι τα γνωστά “κορόιδα” και μόνον, την ώρα που οι αεριτζήδες, οι φοροφυγάδες και οι μιζαδόροι θα κάνουν πάρτυ εις υγείαν των υπολοίπων. Πρώτη, λοιπόν, προϋπόθεση για την παλλαϊκή στήριξη των μέτρων που εξήγγειλε ο κ. πρωθυπουργός είναι η σαφής δέσμευσή του να μοιράσει τις θυσίες δίκαια, και σε ΟΛΟΥΣ μας ανεξαιρέτως.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η διασφάλιση της επόμενης μέρας. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες βαρέθηκαν, κουράστηκαν, εξαντλήθηκαν ακούγοντας πρωθυπουργούς να τους περιγράφουν “παραδείσους” που δήθεν όλοι θα συναντούσαμε μετά από τις θυσίες που έπρεπε να γίνουν. Κατά κανόνα κάναμε τις θυσίες ως κοινωνία, αλλά αντί για “παράδεισο”, στην επόμενη στροφή ο ίδιος πρωθυπουργός ή ο διάδοχός του -τι σημασία έχει;- αναμηρύκαζαν το ίδιο παραμύθι: Θυσίες τώρα, καλύτερες μέρες μετά…

Οι Έλληνες πολίτες δεν είμαστε, πια, διατεθειμένοι να υποστούμε τα ίδια. Δίνουμε τη στήριξή μας στην κυβέρνηση που προέκυψε από την ψήφο των περισσοτέρων, αλλά εάν την επόμενη μέρα βρεθούμε σε νέα κρίση, τότε η κοινωνική έκρηξη είναι αναπόφευκτη. Κι αυτό οφείλει να το γνωρίζει τόσο ο κ. Παπανδρέου, που πρότεινε τα μέτρα, όσο κι ο κ. Σαμαράς, που συναίνεσε στα πιο πολλά από αυτά. Η κοινωνική έκρηξη δεν πρόκειται να χωρίσει τους αμνούς από τα ερίφια. Η κοινωνική έκρηξη που θα ξεσπάσει στον τόπο μας αν τα μέτρα του κ. Παπανδρέου δεν φέρουν αποτέλεσμα, θα διαπερνά ολόκληρη την κοινωνία και ως προμετωπίδα της θα έχει το “αποθανέτω η ψυχή μου μετά των άλλων φίλων“.

Ναι, η ευθύνη μας ως πολίτες αυτής της κοινωνίας, ως κάτοικοι αυτού του ευλογημένου τόπου, ως αληθινοί δημοκράτες που σεβόμαστε την αρχή της πλειοψηφίας είναι να στηρίξουμε τα μέτρα του κ. Παπανδρέου, είτε συμφωνούμε με αυτά είτε όχι, είτε μας πλήττουν πολύ είτε λιγότερο. Μαθημένοι είμαστε από αυτά, εδώ και δεκαετίες, από το “Τσοβόλα δώστα όλα” χωρίς να τα έχεις, μέχρι το “μηδέν συν μηδέν ίσον δεκατέσσερα”.

Αν όμως πέσουμε πάνω σε ανίκανους να μας βγάλουν από την κρίση, σε αδιάφορους για το μέλλον μας και τις θυσίες που με αίμα κάνουμε τώρα, αν αποδειχθεί ότι κι αυτή η πρόσκληση στην κοινωνική μας ευθύνη μείνει χωρίς αποτέλεσμα, τότε ΟΛΟ το πολιτικό κατεστημένο, καλά θα κάνει να φυλάγεται από τη δίκαιη οργή μας. Ως εδώ η κοροιδία δεκαετιών. Κάνουμε για μια ακόμα φορά το κοινωνικό μας χρέος, ως πολίτες. Και ζητούμε από τους πολιτικούς μας να κάνουν κι εκείνοι, για πρώτη φορά στο ακέραιο το δικό τους χρέος.

Αλλιώς θα αναμετρηθούμε…

Σωτήρια για τη Ν.Δ. η απόφαση του Κ. Καραμανλή για πρόωρες εκλογές

Του ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
Επικοινωνιολόγου
Διευθυντή της εταιρείας Think Politics

Αν στο πολιτικό κόστος που επωμίστηκε η Νέα Δημοκρατία από τις σκανδαλώδεις υποθέσεις στις οποίες ενέχονταν κυβερνητικά στελέχη της και από τα συσσωρευμένα παράπονα της κομματικής βάσης της, αθροίζαμε και εκείνο που με απόλυτη βεβαιότητα θα επέφερε στο κόμμα η λήψη και εφαρμογή των αντιδημοφιλών μέτρων τα οποία κρίνονται ως αναγκαία για να αντιμετωπιστεί η φρικτή δημοσιονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, τότε η διαφορά στις εκλογές οι οποίες ούτως ή άλλως θα γίνονταν μέχρι φέτος το Μάρτιο, δεν θα ήταν στις δέκα ποσοστιαίες μονάδες, αλλά στις διπλάσιες και παραπάνω. Και αυτή η εξέλιξη, δε θα σηματοδοτούσε απλά μία συντριβή εξωπραγματική σχεδόν για ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κυβερνητικό κόμμα, αλλά την οριστική παραγραφή των όποιων πιθανοτήτων θα της αναλογούσαν υπό κανονικές συνθήκες, προκειμένου να ανέκαμπτε κάποια στιγμή και να έβλεπε ξανά ως εφικτή την πρόκληση να επαναδιεκδικήσει με αξιώσεις το δικαίωμα να κυβερνήσει. Με αυτά τα δεδομένα, ήταν σωτήρια ως προς το συμφέρον της ΝΔ η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να καταφύγει σε πρόωρες εκλογές τις οποίες ήταν σίγουρο ότι θα έχανε, αλλά με μία διαφορά η οποία θα ήταν δυνατόν να καλυφτεί με μέθοδο και προσπάθεια, μετά από ένα εύλογο διάστημα που θα καταλάμβανε το κόμμα τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ακόμη ορθότερες οι συμβουλές όποιων συνεργατών του πρότειναν να μη διστάσει να λάβει αυτή την απόφαση. Με το αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου, προκλήθηκε στη ΝΔ ισχυρή βλάβη, αλλά όχι ανήκεστη και είναι στο χέρι των στελεχών και της ηγεσίας του κόμματος να χτίσουν ξανά ένα ισχυρό momentum.

Γιατί να μην πάρει ολόκληρο το πολιτικό κόστος o Γιώργος Παπανδρέου;

Του ΙΩΑΝΝΗ Γ. ΜΟΙΡΑ

(σε αναδημοσίευση από το blog «Κοινή Μοίρα«)

Ως προς την κεντρική της φιλοσοφία και κατεύθυνση, η δέσμη μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός κος. Γιώργος Παπανδρέου είναι όμοια με εκείνη που είχε εξαγγείλει προεκλογικά ο προκάτοχός του, κος. Κώστας Καραμανλής. Εφόσον λοιπόν ο κος. Παπανδρέου μας επιβάλει σήμερα περίπου εκείνα που ο κος. Καραμανλής μας παρουσίαζε χθες, εύλογα διερωτόμαστε για τα εξής…

- Δεν έχει την υποχρέωση ο πρωθυπουργός να παραδεχτεί ότι όσα έλεγε προεκλογικά ο ίδιος για την οικονομία και τις δυνατότητες παροχών ήταν αβάσιμα και όσα έλεγε ο αντίπαλός του, ακριβή;
- Από την άλλη πλευρά, δεν έχει την υποχρέωση ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης να απαιτήσει να δικαιωθεί η Νέα Δημοκρατία για την ευθύτητά της και να εκτεθεί το ΠαΣοΚ για τη δημαγωγία του;
- Δεν έχει ναυαγήσει ήδη κατά ένα μέρος η αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας, από τη στιγμή που το ΠαΣοΚ έχει καθυστερήσει επί τέσσερις μήνες να πάρει μέτρα που θα έπαιρνε η ΝΔ από την πρώτη στιγμή, ενώ επιπρόσθετα, το μόνο που κατάφερε ήταν να προκαλέσει την ασυδοσία των κερδοσκόπων σε βάρος μας;
- Από τη στιγμή που αποδείχθηκε η προεκλογική κοροϊδία του ΠαΣοΚ, μήπως είχε νόημα να συνδεθεί από τη ΝΔ η συναινετική επιλογή στήριξης της επανεκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας κου. Κάρολου Παπούλια, με τη συμφωνία μίας συναινετικής πρότασης, ή συμφωνίας διακυβέρνησης της χώρας μεταξύ των δύο μεγάλων -τουλάχιστον- κομμάτων;
- Και αν όχι, τότε για ποιο λόγο η ΝΔ παρέχει αδιαπραγμάτευτη -σχεδόν- στήριξη στην κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική που υποχρεούται εκ των πραγμάτων να εφαρμόσει, από τη στιγμή που είναι εμφανές, βέβαιο και αποδεδειγμένο ότι σε μία αντίστροφη κατάσταση, το ΠαΣοΚ θα γυρνούσε επιδεικτικά την πλάτη και θα κατέβαζε τους Παναγόπουλούς του στα πεζοδρόμια;
- Με άλλα λόγια, εφόσον ο κος. Παπανδρέου έκανε τα αδύνατα-δυνατά, τα άσπρα-μαύρα και τη μέρα-νύχτα προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές και να κυβερνήσει, για ποιο λόγο να μην επωμιστεί τώρα μονάχος του ολόκληρο το πολιτικό κόστος;

Μπορεί να μη συμφωνούν κάποιοι με αυτά τα ερωτήματα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανάγκη να τα απαντήσουν.

(Πίνακας: "Liar, Liar, your Nose is on Fire" από τη Natalie Holland)

Ένα mea culpa για την Οικονομία, που δεν έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής

Της ΒΟΥΛΑΣ ΚΕΧΑΓΙΑ

(σε αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα» (2/2/2010), στήλη «Προβολείς», με τίτλο «Ντάβος και mea culpa»)

ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ, στο ελβετικό θέρετρο, όταν το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Τουργκούτ Οζάλ επιχειρώντας να εγκαινιάσει μια νέα περίοδο στα ελληνοτουρκικά. Έναν χρόνο νωρίτερα οι δύο χώρες είχαν φτάσει στα πρόθυρα πολέμου με την κρίση του ΄87. Στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, οι δύο ηγέτες είχαν συμφωνήσει ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο είναι διεθνής υπόθεση και συμφώνησαν να σταματήσουν οι έρευνες για πετρέλαιο και οι προκλητικές ενέργειες ένθεν κακείθεν. Ή, όπως το περιέγραψε ο ίδιος ο Ανδρέας με τη γνωστή γλωσσοπλαστική του ικανότητα, στο περίφημο δόγμα «μη πόλεμος»... Λίγες εβδομάδες αργότερα, αποκήρυσσε από του βήματος της Βουλής εκείνη τη συμφωνία με το γνωστό «mea culpa».

Στην ίδια πόλη, στο ίδιο φόρουμ, 22 χρόνια αργότερα, ο Γιώργος Παπανδρέου, ως Πρωθυπουργός και αυτός, αντιμετώπισε την ωμή πραγματικότητα. Ένας άλλος «πόλεμος» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη - οικονομικός αυτήν τη φορά- και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά το ευρώ. Ωστόσο, οι ισχυροί ζητούν μέτρα, περισσότερα μέτρα.

Για πρώτη φορά o Πρωθυπουργός μίλησε για περικοπές μισθών και θέσεων εργασίας από τον δημόσιο τομέα. Επιστρέφοντας από το Νταβός έδειξε «για πρώτη φορά τόσο ανήσυχος», όπως έλεγαν οι υπουργοί που τον συνάντησαν προχθές στο Μαξίμου. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι η κυβέρνηση, μπροστά στις πιεστικές δημοσιονομικές ανάγκες, στα υψηλά επιτόκια δανεισμού και στους κερδοσκοπικούς εκβιασμούς, θα αναγκαστεί να πάρει ακόμη πιο επώδυνα μέτρα.

Διαψεύδοντας ενδεχομένως και μέρος των προεκλογικών της δεσμεύσεων. «Υπάρχουν λεφτά», «δεν θα αυξηθεί ο ΦΠΑ», «δεν θα θιγούν τα μεσαία εισοδηματικά στρώματα». Τι απομένει; Να διατυπωθεί ένα ακόμη «mea culpa» σε σύγχρονη εκδοχή. Εφόσον τα πράγματα είναι τόσο τραγικά όσο έδειχναν τα πρόσωπα των υπουργών που έβγαιναν προχθές από το Μαξίμου, θα πρέπει να γίνει μια δημόσια αυτοκριτική. Τώρα. Στο διάγγελμα που λέγεται ότι θα απευθύνει προς τον ελληνικό λαό ο Πρωθυπουργός, θα πρέπει με παρρησία να αναγνωρίσει ότι υπήρξαν λάθος εκτιμήσεις. Και να πει προς τους πολίτες ανοικτά τι σκέπτεται να κάνει για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Οι φορολογούμενοι θα το εκτιμήσουν περισσότερο από τις «διαρροές» που προκαλούν σύγχυση...

Πότε θα γίνει κατανοητό ότι άλλο το μάτι του κυκλώνα και άλλο η δίνη;

Να επισημάνουμε στον κο. Γιώργο Παπανδρέου ότι όταν λέει πως "η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα", το νόημα που αποδίδεται στην πραγματικότητα είναι ότι στη χώρα μας επικρατεί ηρεμία. Αν θέλει να περιγράψει μία κατάσταση δύσκολη, ή ταραχώδη, θα πρέπει να λέει ότι "η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα".

Αυτό είναι ένα λάθος που κάνουν πολλοί πολιτικοί. Καλό είναι να προσέχουν τι λένε, όπως και οι λογογράφοι τους, τι γράφουν.

Προσοχή Νίκο, μεγαλώνοντας κινδυνεύεις να μεταμορφωθείς σε Σιούφα!

Βλέποντας πρόσφατα τον καλό μας φίλο Νίκο Ελευθερόγλου (ΦΩΤΟ 1), τέως υπεύθυνο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας και νυν υπεύθυνο Τύπου του Δήμου Πειραιώς, συνειδητοποιήσαμε ότι είναι «φτυστός» με τον αντιπρόεδρο του κόμματος της κυπριακής κεντροδεξιάς Δημοκρατικός Συναγερμός κο. Αβέρωφ Νεοφύτου στα νιάτα του (ΦΩΤΟ 2).

Με το πέρασμα του χρόνου όμως (ΦΩΤΟ 3), ο κος. Νεοφύτου γίνεται ολοένα και πιο ίδιος με τον τέως πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής, κος. Δημήτρη Σιούφα (ΦΩΤΟ 4) .

Αν με βάση την (αδιάψευστη πάντα) μεταβατική ιδιότητα, μεγαλώνοντας ο Νίκος μετεξελιχθεί σε Σιούφα, καλό είναι να ζητήσουμε από τώρα τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Είτε δεν θα αντέξει ο ίδιος το σοκ αυτό, είτε δεν θα το αντέξουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι που τον γνωρίζουμε!

Και αν δεν αντέξει ο Παπανδρέου, ποιος πρόκειται να είναι ο άνθρωπός τους;

Οι ίδιες πληροφορίες μας, για την ακρίβεια των οποίων διατηρούμε μία μικρή, αλλά απαραίτητη επιφύλαξη, αναφέρουν ότι ο ίδιος, με εκείνον στην προηγούμενη ανάρτηση, νεότευκτος παράγων της Ελληνοαμερικανικής Ομογένειας απεκάλυπτε στους συνομιλητές του ότι στην περίπτωση που ο κος. Γιώργος Παπανδρέου δεν καταφέρει τελικά να αντέξει όλη την πίεση και το βάρος που δέχεται λόγω της δεινής οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας, τότε το επόμενο πρόσωπο μέσα από το ΠαΣοΚ πάνω στο οποίο έχουν κάνει επένδυση οι Αμερικανοί, είναι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κος. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης.

Από πέρυσι το Φεβρουάριο είχαν σίγουρο αρχηγό το Σαμαρά οι Αμερικανοί;

Είναι αλήθεια ότι νεότευκτος παράγων της Ελληνοαμερικανικής Ομογένειας, ο οποίος, πέρα από ... μεγάλο στόμα (he's got a big mouth που λένε και στο Αμέρικα), διαθέτει και εξαιρετικά προνομιακές προσβάσεις στην παρούσα ηγεσία του Λευκού Οίκου, από πέρυσι το Φεβρουάριο κιόλας, απεκάλυπτε σε συνομιλητές του ότι ο κος. Κώστας Καραμανλής είχε ξοφλήσει πολιτικά, διότι είχε ενοχλήσει έντονα με τις επιλογές του την Ουάσιγκτον (άρνηση συνεργασίας στο σχέδιο Ανάν, ελληνορωσσική συνεργασία στο Ενεργειακό, βέτο στην ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ κ.α.) και ότι ο επόμενος σίγουρος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, ήταν ο κος. Αντώνης Σαμαράς και όχι η κα. Ντόρα Μπακογιάννη;

Απλά σημειώνουμε ότι την εποχή εκείνη, ο νυν επικεφαλής της ΝΔ όχι μόνο δεν είχε εκφράσει, δημοσίως τουλάχιστον, καμιά αρχηγική βλέψη, αλλά μόλις είχε διοριστεί υπουργός στην τελευταία κυβέρνηση του κου. Καραμανλή. Στο μεταξύ, τα γνωστά φερέφωνα εδώ εν Ελλάδι, πάσχιζαν να εμφανίζουν την κα. Μπακογιάννη ως εκλεκτή των Αμερικανών, με προφανή επιδίωξη να της τσαλακώσουν το προφίλ.

Κύπριος αδελφός (ΚΑΙ υπουργός) είναι ο Κουφοντίνας του ECOFIN

Φίλοι αναγνώστες με μηνύματά τους μας ρωτούν ποιος είναι ο γραβατωμένος κύριος που τον παρουσιάσαμε πέντε αναρτήσεις παρακάτω να εμφανίζεται στα ECOFIN μαζί με τους υπουργούς των Οικονομικών μας, κυρίους Γιώργο Αλογοσκούφη, Γιάννη Παπαθανασίου και Γιώργο Παπακωνσταντίνου και φέρει τέτοια φυσιογνωμική ομοιότητα με το Δημήτρη Κουφοντίνα, μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Πρόκειται για τον υπουργό Οικονομικών της Κύπρου κο. Χαρίλαο Σταυράκη.

«Δεν έχουν δίκιο οι αγρότες» ισχυρίζεται σε άρθρο του ο Α. Ανδριανόπουλος

(Αναδημοσίευση από το www.andrianopoulos.gr)

Δίχως έλεγχο της πραγματικότητας και της ουσίας των διαφόρων αιτημάτων σχεδόν όλοι συμφωνούν πως «έχουν δίκιο οι αγρότες». Γιατί όμως έχουν δίκιο; Αν εξαιρέσουμε τις βαθιές αγροτικές ρίζες της ελληνικής κοινωνίας, που προκαλούν μια φυσιολογική συμπάθεια προς τον κόσμο της υπαίθρου, σχεδόν κανείς δεν μπαίνει στην ουσία του ζητήματος.

Σε ετήσια βάση οι αγρότες συνηθίζουν να κλείνουν τους δρόμους με στόχο την εξυπηρέτηση οικονομικών αιτημάτων. Με μέσο τα μπλόκα οι ξεσηκωμένοι αγρότες εξασφαλίζουν κάθε Ιανουάριο κάποια αύξηση τιμών και πρόσθετες παροχές. Είναι αυτονόητο πως κάτι που γίνεται κάθε χρόνο παύει να είναι έκτακτο και να εμφανίζεται σαν κίνηση απόγνωσης. Πως γίνεται κάθε χρόνο να έρχεται μια κοινωνική ομάδα σε απόγνωση περίπου τις ίδιες ακριβώς ημερομηνίες;

Κάποιοι προφανώς έχουν συνειδητοποιήσει πως στην χώρα δεν λειτουργεί η έννομη τάξη. Και μέσω εκβιασμών η βιαιοτήτων (όπως λ.χ. η μαγκιά του μπλοκαρίσματος των συνόρων η της ομηρείας επιβατών κατά την έξοδό τους από τα λιμάνια) αποκομίζουν εντυπωσιακές (όπως τα περυσινά 500 εκ ευρώ) τελικά παροχές. Η κατάντια είναι απίστευτη. Ο νόμος του τσαμπουκά λειτουργεί απόλυτα στην Ελλάδα. Είτε συντεχνιακές ομάδες είτε μέλη ισχυρών οικογενειών δίχως να σέβονται τους νόμους και τις κοινές κοινωνικές αξίες προωθούν επιδιώξεις, νομιμοποιούν καταχρηστικές συμπεριφορές και αλαζονικά περιφρονούν τους απλούς συμπολίτες τους.

Στον αγροτικό τομέα έχουν διοχετευθεί συνολικά κοινοτικοί πόροι ιλιγγιώδους ύψους. Ούτε ένα ευρώ από τους πόρους αυτούς δεν είχε σαν αρχικό στόχο την ενίσχυση του εισοδήματος των ελλήνων αγροτών. Οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι επιβαρύνθηκαν όλα αυτά τα χρόνια για τον εκσυγχρονισμό και την επιχειρηματικοποίηση της ελληνικής γεωργίας. Δεν στερούνταν αυτοί χρήματα ώστε να έχουν πόρους κάποιοι στην ελληνική ύπαιθρο και να περνάνε καλύτερα. Αν οι ευρωπαίοι συνειδητοποιήσουν το πάρτι που γινόταν με τα χρήματά τους στον θεσσαλικό κάμπο κυρίως, αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η αντίδρασή τους θα είναι βιαιότερη από την οργή τους για την λεγόμενη ελληνική «δημιουργική λογιστική».

Τι έγιναν όλα αυτά τα χρήματα; Οσοι διαμαρτύρονται για αδιέξοδα σήμερα οφείλουν να εξηγήσουν τι έγιναν τόσες επιδοτήσεις, γιατί δεν άλλαξαν καλλιέργειες και για ποιο λόγο εξακολουθούν να παράγουν προιόντα (λ.χ. μπαμπάκι) που ελάχιστες αγορές πλέον ενδιαφέρονται να απορροφήσουν. Το επιχείρημα πως τους πίνουν το αίμα οι μεσάζοντες και πως δεν είναι ενημερωμένοι είναι πολύ παλιό για να έχει αξία. Εφτιαξαν δικούς τους συνεταιρισμούς, για να πολεμήσουν υποτίθεται τους μεσάζοντες, και τους χρεοκόπησαν. Για χρόνια ακούω προτροπές για αλλαγή καλλιεργειών και το υπουργείο προσλαμβάνει ειδικευμένους γεωπόνους. Οι περισσότεροι όμως εμμένουν στο εύκολο στάρι και στο μπαμπάκι.

Οσο για τα οικονομικά προβλήματά τους, αυτά δεν είναι λιγότερο αιχμηρά από τα αντίστοιχα των ανέργων η των εμπόρων και επαγγελματιών που χρεοκοπούν. Για να σωθούν αυτοί καταστρέφουν χιλιάδες άλλους. Και βουλιάζουν την χώρα στην διεθνή ανυποληψία. Kι’ από την τηλεόραση συνεχίzουν κάποιοι να απειλούν. Δεν θα τιμωρηθούν κάποτε οι παρανομίες;

Θέλουν να τον δουν μπροστάρη στις ...«εθνικές» κινητοποιήσεις, αλλά τζίφος!

Έχουν γούστο κάποιοι σχολιογράφοι του διαδικτύου που καλούν τον κο. Αντώνη Σαμαρά να ενστερνιστεί, ή έστω να σεβαστεί, τις πεποιθήσεις και τις προτεραιότητές τους και να στείλει, τη μία φορά επίσημο κομματικό εκπρόσωπο στις επετειακές εκδηλώσεις στου Μακρυγιάννη και την άλλη να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία που θα αποτίει φόρο τιμής στα τρία παλικάρια του Πολεμικού Ναυτικού που έπεσαν στα Ίμια. Οι άνθρωποι είναι για τα πανηγύρια, εάν φαντάστηκαν έστω και για ένα δευτερόλεπτο ότι η εκστρατεία του κου. Σαμαρά είχε πραγματικό ιδεολογικό υπόβαθρο, πόσο μάλλον, εκείνο που εκπροσωπεί τις απόψεις και τις ανησυχίες της λεγόμενης Ριζοσπαστικής Δεξιάς. Με την πάροδο του χρόνου θα διαπιστώσουν ότι ναι μεν τους ακούγονται ελκυστικές οι ομιλίες που γράφει στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ο κος. Χρύσανθος Λαζαρίδης, αλλά από μέσα, το καρπούζι είναι κούφιο.

Στο δεύτερο μέρος θα δούμε δραματικές εξελίξεις και απρόσμενες ανατροπές

Δημοσιεύσαμε την επιστολή του κου. Σπηλιόπουλου, επειδή θεωρούμε χρέος μας να προβάλουμε τις απόψεις όλων των αναγνωστών μας, αρκεί αυτές να είναι συντεταγμένες στην εκφορά τους και ευπρεπείς στο ύφος τους. Από εκεί και έπειτα, θα πρέπει να γνωρίζει ο φίλος μας, αλλά και όλοι οι αναγνώστες ότι το βίντεο που απεικονίζει τον Κώστα Καραμανλή στο Βατοπαίδι, δε συνιστά ούτε απόδειξη σκανδάλου, ούτε ένδειξη. Στο Άγιος Όρος είχαν υπάρξει διάφορες ανοικτές υποθέσεις μεταξύ μοναχών και γι’ αυτές είχε αποφανθεί η σχετική νομοθεσία, διά μέσου των πολιτειακών οργάνων που είναι υποχρεωμένα να την εφαρμόζουν.

Αναφορικά με το γενικότερο πολιτικό ζήτημα που εγείρεται αυτές τις ημέρες γύρω από το ενδεχόμενο ο τέως πρωθυπουργός να ενέχεται ενεργά σε οποιαδήποτε υπόθεση που συνιστά σκάνδαλο με ενδεχόμενες ποινικές προεκτάσεις, η θέση μας είναι μία και δεδομένη. Υποστηρίζουμε με πίστη ότι ο κος. Καραμανλής είναι ένας έντιμος άνθρωπος και γι’ αυτό το λόγο, υπήρξε και ένας έντιμος πρωθυπουργός. Σαφώς, επί των ημερών του διαμείφτηκαν ζοφερά γεγονότα, για τα οποία ωστόσο, ο ίδιος ο κος. Καραμανλής ανέλαβε εξολοκλήρου την πολιτική ευθύνη, κάτι που ουδέποτε έχει διαπράξει μεταπολιτευτικά πρωθυπουργός. Πιστεύουμε όμως, ότι ο κος. Καραμανλής δεν είχε ολοκάθαρη εικόνα γι’ αυτά.

Γενικά, ο κος. Καραμανλής είναι ένας πολιτικός που θέλει να ασχολείται με τη διαχείριση των πολιτικών θεμάτων στο βάθος ενός μακρινού ορίζοντα και με μία οραματική προδιάθεση και εμπιστεύεται τους χειρισμούς επιμέρους ζητημάτων σε ανθρώπους που έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Είναι σαφές ότι έσφαλε στην προσέγγισή του, έσφαλε και στους ανθρώπους που εμπιστεύτηκε. Από εκεί και έπειτα, μην ξεχνάμε ότι είναι ο ηγέτης που πήρε ένα κόμμα από την ανυπαρξία και την ανυποληψία και το οδήγησε στη νίκη και στη δικαίωση.

Αλλά ήταν πολύ μόνος.

Από εκείνους που εμπιστεύτηκε, κάποιοι κρύβονται από τη δημοσιότητα και χαίρονται τα πλούτη που απέκτησαν. Άλλοι, κινούνται καιροσκοπικά, αγκαλιάζουν νέες δοξασίες, επιζητούν νέες εξουσίες, γλύφουν εκεί που έφτυναν και φτύνουν εκεί που έγλυφαν. Κάποιοι τρίτοι, τον έχουν ακόμη από κοντά, διότι και αυτοί κατά βάθος ελπίζουν ότι πράγματι, είναι νωρίς να βγει στη σύνταξη σε ηλικία πενήντα-τριών χρόνων και επενδύουν να επιστρέψουν κάποτε στα πράγματα, μαζί του.

Τελικά, είναι όντως οξύμωρο ότι η … «Θεοδώρα Μητσοτάκη» όπως έγραφαν οι -τάχα νεοδημοκράτες- εγκάθετοι στα blogs, η πρέσβειρα του υποτιθέμενου «μητσοτσακισμού», τον οποίο πολλοί σκοπίμως εξισώνουν με τον υποτιθέμενο «αντικαραμανλισμό», ήταν η μόνη που επέδειξε το ηθικό σθένος και την ηθική συνέπεια να υπερασπιστεί προεκλογικά και να τιμήσει τον τέως πρωθυπουργό, έστω και αν οι στενότεροι συνεργάτες του σε Μαξίμου και Ρηγίλλης κατέβαλαν μία εκστρατεία αβυσσαλέου μίσους και απερίγραπτου τραμπουκισμού εναντίον της.

Ξεκινήσαμε από το βίντεο, πήγαμε στα σκάνδαλα επί διακυβέρνησης ΝΔ και στη στάση του κου. Καραμανλή και καταλήξαμε στις εσωκομματικές εκλογές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διότι όλα είναι αλληλοσυναρτόμενα, όλα είναι αλληλοεπηρεαζόμενα. Πάντως, διάφοροι φωτεινοί παντογνώστες δεν έχουν αντιληφθεί ότι έχουμε δει μονάχα το πρώτο μέρος του έργου. Τώρα, μεσολαβεί το διάλειμμα για διαφημίσεις. Στο δεύτερο μέρος, θα έχουμε δραματικές εξελίξεις και απρόσμενες ανατροπές. Αν δεν μας κατεβάσει το blog κανένας κυβερνοπραίτορας της ραγκουσιανής ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, εδώ θα μείνουν τα γραφτά μας και θα δείτε πως με την πάροδο του χρόνου, οι απόψεις που εκφράζουμε, θα δικαιωθούν.

Γιατί δεν αναπαράγεται το ρεπορτάζ Χαρδαβέλα για τη συνάντηση με Εφραίμ;

Γράφει ο ο αναγνώστης μας ΜΑΡΙΟΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Γιατί κανείς σήμερα δεν αναφέρεται στο χθεσινό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Χαρδαβέλα για τον Καραμανλή που μαζί με τον Ρουσόπουλο επισκέφτηκαν τον Εφραίμ, του υποσχέθηκε χρήματα από το Δ' ΚΠΣ αφού του ανέφερε το ποσόν των 25 εκ. ευρώ από το Γ' ΚΠΣ και στη συνέχεια τον παρακάλεσε να μην πάρει δημοσιότητα το θέμα; Όλα αυτά on camera. Γιατί δεν ήθελε δημοσιότητα ο Καραμανλής; Γιατί δεν αναφέρετε ότι οι Κύπριοι μοναχοι Εφραίμ και ΣΙΑ έδιωξαν από τα κελιά τους 90χρονους μοναχούς για να ανακαινίσουν τα κελιά με επιδοτήσεις της ΕΕ και να καρπωθεί τα λεφτά; Γιατί δε λέτε ότι ο Καραμανλής δεν είχε καν καταλάβει πόσο βρώμικο ήταν το περιβάλλον και η κυβέρνησή του και αυτή του ανεπάρκεια την πληρώνει όλη η χώρα; Γιατί δε λέτε ότι την ίδια ανεπάρκεια επέδειξε το ΠΑΣΟΚ από το '81 και μετά; Αίσχος!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ: Ο Κουφοντίνας υπεύθυνος για τη βόμβα στην Οικονομία!

Όταν η αλήθεια μιλάει μέσα από αδιάσειστα φωτογραφικά ντοκουμέντα, κάποιοι κύριοι οφείλουν να δώσουν στον ελληνικό λαό σαφείς, πειστικές απαντήσεις.

Μετά από ενδελεχή έρευνα μηνών, ανακαλύψαμε και αποκαλύπτουμε ότι σε όλες τις επαφές τους στο ECOFIN, οι κκοι. Γιώργος Αλογοσκούφης, Γιάννης Παπαθανασίου και τώρα, ο κος. Γιώργος Παπακωνσταντίνου συνοδεύονταν –ένας Θεός ξέρει βάσει ποίων χειρισμών και μεθοδεύσεων- από τον γνωστό σε ολόκληρο το πανελλήνιο για την τρομοκρατική του δράση Δημήτρη Κουφοντίνα.
Το κοστούμι, η γραβάτα και το χαμόγελο δε στάθηκαν ικανά για να μας παραπλανήσουν εμάς εδώ στο Poleatics και να μην αναγνωρίσουμε στο πρόσωπο, στο βλέμμα και στα χαρακτηριστικά του ανθρώπου που -μυστηριωδώς- παρίστατο και εξακολουθεί να παρίσταται δίπλα στους υπουργούς μας Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στα ταξίδια τους στις Βρυξέλλες, τον γνωστό «φαρμακοχέρη» της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Για να δείτε ότι η αποκάλυψή μας δεν επιδέχεται ούτε αμφισβήτηση, ούτε διάψευση σας παραθέτουμε τις φωτογραφίες που περιήλθαν στην κατοχή μας.
Σε δύο από αυτές, ο Κουφοντίνας εμφανίζεται δίπλα στον κο. Παπακωνσταντίνου, σε άλλη μία δίπλα στον κο. Παπαθανασίου, σε άλλη μία μαζί με τον κο. Αλογοσκούφη και τη Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ, ενώ σας παραθέτουμε και άλλες δύο φωτογραφίες αρχείου, προκειμένου να αντιληφθείτε και εσείς την αλήθεια: Στην πρώτη εμφανίζεται ο Κουφοντίνας σε συνωμοτική συνομιλία του με το Σάββα Ξηρό εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου και στην άλλη να απομακρύνεται από αυτήν, συνοδεία ανδρών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Να παρατηρήσουμε, ότι η εμφάνιση του Κουφοντίνα δίπλα σε Γαλλίδα υπουργό, έρχεται να «κουμπώσει» με το γεγονός ότι ο έτερος εγκέφαλος της οργάνωσης 17Ν Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, διατηρούσε ανέκαθεν στενές σχέσεις με κύκλους των Παρισίων.

Απαιτούμε εξηγήσεις και τις απαιτούμε ΤΩΡΑ! Από όλους… Από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κο. Πεταλωτή, από τους κους. Παπακωνσταντίνου, Παπαθανασίου και Αλογοσκούφη, αλλά πρώτα απ’ όλα, από τους ίδιους τους κους. Γιώργο Παπανδρέου και Κώστα Καραμανλή.

Τι δουλειά έχει ένας τρομοκράτης με την κυβερνητική πολιτική και ειδικά, στον καυτό τομέα της Οικονομίας;
Για ποιο λόγο συνοδεύει τους υπουργούς μας στο ECOFIN και μάλιστα σε μία περίοδο τόσο κρίσιμη για το παρόν και το μέλλον της Οικονομίας μας, αλλά και της χώρας μας εν γένει;
Με τι είδους διαδικασίες παίρνει άδειες από τη φυλακή στην οποία εκτίει την ποινή του και με ποια ταξιδιωτικά έγγραφα, με ποιο ονοματεπώνυμο, με ποια ιδιότητα ταξιδεύει;
Η σύνδεσή του με τη διαχείριση των οικονομικών μας και η στενή του σχέση απευθείας με τους αρμοδίους υπουργούς, ανεξαρτήτως σε ποιο κόμμα ανήκουν αυτοί, δικαιολογεί και επιβεβαιώνει το γεγονός ότι έχει τοποθετηθεί ωρολογιακή βόμβα τεράστιας ισχύος στα θεμέλια της Οικονομίας μας;
Σε ιδεολογικό επίπεδο, η ανάμιξη του Κουφοντίνα είναι αρκετή από μόνη της για να εξηγηθεί επαρκώς πως στην Οικονομία οι κυβερνήσεις μας ακολουθούν μία πολιτική αντιευρωπαϊκή, αντιφιλελεύθερη, αντιανταγωνιστική, αντιαναπτυξιακή και εν τέλει σοσιαλιστικοτριτοκοσμική, ή θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλους, πρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες;

Και εν πάση περιπτώσει, εάν δεν διαθέτουν το πολιτικό θάρρος και την ευθύτητα να δώσουν απαντήσεις πάνω στο πρωτοφανές οικονομικοκοινωνικοπολιτικό σκάνδαλο που αποκαλύπτουμε σήμερα, οι ίδιοι οι αιρετοί ή εντεταλμένοι παράγοντες της Πολιτείας, μήπως μπορεί τουλάχιστον να φιλοτιμηθεί να μας δώσει κάποιες βασικές -έστω- εξηγήσεις ο ίδιος ο Κουφοντίνας;

* σηκαρυατσσοαλιραχυορπυκσητνωκιμονοκιοσογρυοπυοιανιεσονεμοζινοκιεο