Poleatics

Τι να κάνει μονάχη της μία Ελληνίδα στο Άμπου Ντάμπι; Στείλτε πλήρες team!

2010-02-23T15:43:00.004+02:00

Αν στείλαμε την κα. Λούκα Κατσέλη να θέλξει με τη στυλάτη γοητεία της και την πειθώ του λόγου της τους σεϊχηδες του Αμπού Ντάμπι, παραλείψαμε να συμπληρώσουμε την παρουσία της και με τις υπόλοιπες απαραίτητες μονάδες που θα σχημάτιζαν ένα πλήρες team, αντίστοιχο εκείνο της ταινίας «Μία Ελληνίδα στο Χαρέμι».
Ως γόη και καλλιτέχνη Βαγγέλη Σειληνό θα επιλέγαμε τον κο. Παύλο Γερουλάνο, ως εφευρετικό που ξέρει και να τα λέει χαριτωμένα Χρόνη Εξαρχάκο, τον κο. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη. Ως ξανθιά Μαρία Ιωαννίδου, δε θα μπορούσαμε να σκεφτούμε άλλη από την κα. Θεοδώρα Τζάκρη.
Την επόμενη φορά πλήρης η αποστολή παιδιά! Έτσι;

Από που κι ως που έκαναν ταυτόχρονη εμφάνιση Λαζαρίδης και Μαρκόπουλος;

2010-02-23T15:08:00.004+02:00

Χθες βράδυ στην «Ανατροπή» του κου। Γιάννη Πρετεντέρη στο Mega Channel, η εμφάνιση του κου। Χρύσανθου Λαζαρίδη, γνωστού ρήτορα και μέγα διδασκάλου του γένους των πατριωτών κι εδώ και μία δεκαπενταετία προσωπικού συμβούλου και επιστημονικού συνεργάτη του κου। Αντώνη Σαμαρά, χρησίμευσε απλά ως back-up για τυχόν αδυναμία του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Μαρκόπουλου να αντιμετωπίσει υπεράριθμους αντιπάλους σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον, ή υπέκρυπτε τη διάθεση του υπερήφανου μυστακοφόρου να εκτεθεί για τα καλά στο φως της δημοσιότητας, διεκδικώντας στο εγγύς μέλλον την πολιτική καριέρα την οποία πάντοτε φανταζόταν πως εδικαιούτο;

Κρατικός καπιταλισμός: Η διαιώνιση της κατεστημένης ολιγαρχίας

2010-02-23T14:44:00.005+02:00

Του ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

(αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του τ. υπουργού)

Έχει στερέψει προφανέστατα η χώρα από φρέσκιες ιδέες. Την λύση θα δώσει ο λεγόμενος "κρατικός καπιταλισμός", ισχυρίζονται τώρα σοβαροί εκπρόσωποι του επιχειρηματικού κόσμου. Κρατικές επενδύσεις δηλαδή και στενός ελεγχος της Οικονομίας από το Δημόσιο. Ο,τι συνέβαινε μέχρι σήμερα δηλαδή. Η διαφορά θα είναι πως θα έχουμε ...καλύτερους πολιτικούς!

Πως ακριβώς θα γίνει αυτό; Άγνωστο. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο κρατικός καπιταλισμός καταλύει στην πράξη την Οικονομία της Αγοράς και βέβαια τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Που βέβαια ποτέ δεν θα επέτρεπε συγχωνεύσεις που διαμορφώνουν μονοπώλια στην αγορά. Και στηρίζει τις κατεστημένες επιχειρήσεις που επιζητούν κρατική προστασία. Το μοντέλο ανάπτυξης της μεταπολεμικής Ελλάδας, δηλαδή. Που είδαμε τελικά που μας οδήγησε. Ενα σύστημα που διαιωνίζει τις υπάρχουσες κυρίαρχες σχέσεις στην οικονομία και δεν κινδυνεύει η κατεστημένη επιχειρηματική τάξη. Μία από τα χρεωκοπημένα ίδια, δηλαδή.

Περισσότερο απ' όλα, το έλλειμμα εμπιστοσύνης είναι που πληρώνουμε τώρα

2010-02-23T13:47:00.004+02:00

Του Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα» 22/2/2010 και τη στήλη «Εμπιστευτικά»)

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ οικονομικό σχόλιο της «Le Μonde» του Σαββατοκύριακου είχε τίτλο «Έλεος για την Ελλάδα». Εξηγούσε ότι η μεταχείριση που επιφυλάσσεται στη χώρα μας μπορεί να είναι δικαιολογημένη αλλά αρχίζει και ξεπερνάει πλέον τα όρια του θεμιτού. Κι ότι «η ελαφρότητα της Ελλάδας» δεν κοστίζει τελικά περισσότερο στην ευρωζώνη από «τον εγωισμό της Γερμανίας».

ΔΕΝ ΑΜΦΙΒΑΛΛΩ για τις καλές προθέσεις ούτε για τη βασιμότητα του σχολίου. Από την άλλη πλευρά όμως δεν σας κρύβω ότι αισθάνομαι ιδιαιτέρως στενόχωρα όταν η χώρα μου γίνεται αντικείμενο οίκτου. Και κυρίως όταν ο οίκτος αυτός μετατρέπεται σε επιχείρημα για μια καλύτερη μεταχείριση.

ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ στιγμές που γραφόταν το παραπάνω σχόλιο για τη γαλλική εφημερίδα, τέσσερις Πρωθυπουργοί (μεταξύ τους και ο Γ. Παπανδρέου) συναντιόνταν στο Λονδίνο και έστελναν ένα διαφορετικό μήνυμα. Όπως είπε ο Χοσέ Λουίς Θαπατέρο «θα περιορίσουμε το έλλειμμα όταν ενεργοποιηθεί η οικονομική ανάκαμψη αλλά όχι εις βάρος της κοινωνικής συνοχής».

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ μια άποψη η οποία ακούγεται εξαιρετικά βάσιμη στα αυτιά μου: περιοριστικά μέτρα σε περίοδο ύφεσης οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση, άρα σε δοκιμασία της κοινωνικής συνοχής. ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ φοβούμαι ότι δεν πρόκειται να πείσει πολλούς από αυτούς που διαμορφώνουν το διεθνές οικονομικό κλίμα. Ξέρετε γιατί; Ενδεχομένως επειδή δεν είναι η δική τους λογική. Αλλά κυρίως επειδή δεν μας πιστεύουν.

ΕΠΕΙΔΗ ΔΗΛΑΔΗ θεωρούν ότι η πρόταξη της ανάκαμψης από χώρες όπως η Ελλάδα ή η Ισπανία είναι μια υπεκφυγή στο θέμα των ελλειμμάτων. Κι επειδή υποψιάζονται πως όταν με το κάλο έλθει η ανάκαμψη, τότε είναι που δεν πρόκειται να βάλουμε καμία τάξη στο μαγαζί. Και γι΄ αυτό μας πιέζουν τώρα που πέσαμε στην ανάγκη.

ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, υπάρχει ένα κραυγαλέο έλλειμμα εμπιστοσύνης. Του οποίου, οφείλω να ομολογήσω, φέρουμε την αποκλειστική ευθύνη. Εδώ και είκοσι πέντε χρόνια, σχεδόν από το 1985, υποσχόμαστε, δεσμευόμαστε και κοροϊδεύουμε. Γιατί να μας πιστέψουν τώρα;

ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ κάτι ακόμα; Περισσότερο από τα άλλα ελλείμματα, αυτό ακριβώς το έλλειμμα πληρώνουμε τώρα. Ένα έλλειμμα, το οποίο, όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, χρειάζεται χρόνο για να καλυφθεί και δεν αντιμετωπίζεται με λόγια αλλά με πράξεις. Με απτές, συγκεκριμένες πράξεις που θα πείθουν λίγο λίγο τους συνομιλητές μας ότι αυτή τη φορά, αυτό που λέμε το εννοούμε. Και ότι δεν πρόκειται να το ξαναρίξουμε στο σορολόπ...

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ σαν το παραμύθι με τον λύκο. Φώναζε, φώναζε ο μικρός βοσκός αλλά επειδή είχε πει ψέματα τόσες φορές, κανείς δεν πίστευε ότι εκείνη τη φορά υπήρχε πραγματικά λύκος!

Το κράτος να επενδύει και η Διαπλοκή να κονομάει, το δόγμα Βγενόπουλου;

2010-02-23T13:34:00.003+02:00

Η συνολική στάση του κου. Ανδρέα Βγενόπουλου στην χθεσινοβραδινή εκπομπή του κου. Νίκου Χατζηνικολάου αποτέλεσε επιτομή της νοοτροπίας του μεγάλου Έλληνα επιχειρηματία.

Θα περίμενε κανείς από τον κο. Βγενόπουλο να υποστήριζε ότι η Ελλάδα θα όφειλε να είναι κατεξοχήν το κράτος της ελεύθερης επιχειρηματικότητας, λόγω του ειδικού μας ταλέντου στην αναζήτηση ευκαιριών στην ιδιωτική αγορά το οποίο διαπρέπει διεθνώς, αλλά και λόγω των ανεκμετάλλευτων πλουτοπαραγωγικών μας δυνατοτήτων.

Κι όμως, ο εν λόγω μπίζνεσμαν απεφάνθη υπέρ της ισχύος των κρατικών επενδύσεων και υπέρ ενός μοντέλου Κρατικού Καπιταλισμού.

Προφανώς, ο κος. Βγενόπουλος βρήκε την ευκαιρία να εκφραστεί εκ μέρους των κκ. Σωκράτη Κόκκαλη, Γιώργου Μπόμπολα και όλου του κατεστημένου του εν Ελλάδι μεγάλου κεφαλαίου που συχνά περιγράφεται υπό τον τίτλο της Διαπλοκής, το οποίο προκειμένου να εισέλθει στη βάσανο ενός κουραστικού και εξοντωτικού ιδιωτικού ανταγωνισμού, προτιμά ξεκούραστα και ανώδυνα να λυμαίνεται τη μεγάλη πίττα των δημοσίων έργων και εργολαβιών.

Το πιάσαμε το μήνυμα κε. Βγενόπουλε: Το Δημόσιο να επενδύει κι εσείς κι οι όμοιοί σας να κονομάτε.

Φρούδες οι ελπίδες του να καθιερωθεί μία μέρα ως ο εθνικός μας ηγέτης

2010-02-23T08:04:00.005+02:00

Δική μας εκτίμηση είναι ότι και να θέλει ο κος. Ανδρέας Βγενόπουλος να γίνει ο Έλληνας Μπερλουσκόνι κάποια στιγμή, έχει πάνω του στοιχεία, που είναι αρνητικά κι αδιόρθωτα:
Έχει αντιπαθητική όψη και φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά. Θα πάει άραγε να κάνει πλαστική;
Έχει εκνευριστική χροιά. Θα βάλει άραγε τεχνικό μετατροπέα στις χορδές για την αλλάξει;
Έχει μανία με μία κακή καθαρεύουσα. Θα προσλάβει άραγε το Σαράντο Καργάκο να του την διορθώσει;
Τέλος, είναι Βαζέλας. Αυτό ΔΕΝ διορθώνεται, διότι έτσι χρίζεται κανείς εσαεί loser.

Προοίμιο ανοίγματος στην πολιτική το χθεσινοβραδινό κήρυγμα Βγενόπουλου;

2010-02-23T07:18:00.007+02:00

(Αναδημοσίευση από το blog του Ατίθασου)

Αντίθετος με τις ιδιωτικοποιήσεις(!) δήλωσε στο ALTER ο Βγενόπουλος.

Άντε ας επιστρέψει, λοιπόν, την Ολυμπιακή και τα 300 εκ που έβγαλε από τον ΟΤΕ!!!

Δήλωσε υπέρ του "Κρατικού Καπιταλισμού"(!!!)

Άλλο πάλι και τούτο! Μάλλον το μοντέλο της Κίνας θα είχε στο νου του!

Λαϊκισμός και Άγιος ο Θεός. Αφού έχουμε κρατιστή λαό, του λέμε αυτά που θέλει να ακούσει. Κοινώς, του "χαϊδεύουμε τα αυτιά"!

Το ερώτημα είναι: ΓΙΑΤΙ;

Το προπέρσυνο κρυφό γκάλοπ είχε δείξει πως δεν υπάρχει χώρος για κόμμα επιχειρηματιών. Μήπως αλλάζουν τα πράγματα;

Με παγίδα για τους καταγγέλλοντες μοιάζουν τα μέτρα ενάντια στη διαφθορά

2010-02-22T22:36:00.005+02:00

Σε όλα τα μέτρα αντιμετώπισης της διαφθοράς που εξήγγειλε ο κος. Χάρης Καστανίδης, ο πολίτης που θα καταγγέλλει παράνομες δοσοληψίες υπηρεσιακών ανωτέρων του, ή υψηλά ιστάμενων δημοσίων λειτουργών, θα απολαμβάνει της εύνοιας του Κράτους, ή ακόμη και της επιείκειας της Δικαιοσύνης στο ενδεχόμενο που θα βρίσκεται και ο ίδιος αναμεμιγμένος. Η αναγκαία διευκρίνιση στην οποία προέβη αναφορικά με όλα τα μέτρα ο υπουργός Δικαιοσύνης ήταν όλα αυτά θα έχουν ισχύ, εάν και εφόσον αποδεικνύονται τα κρούσματα διαφθοράς. Μα, εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα για οποιονδήποτε πολίτη επιθυμεί να ξεσκεπάσει λαμογιές και λοβιτούρες. Απλά, δεν έχει καμία εμπιστοσύνη τόσο στο Κράτος, όσο και στη Δικαιοσύνη ότι ακόμη κι αν προσκομίσει στοιχεία θα επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες του και θα τύχει της προστασίας που ούτως ή άλλως θα εδικαιούτο μέσα σε ένα έννομο πολιτειακό – κρατικό περιβάλλον. Αντιθέτως, πιστεύει ενδόμυχα ότι θα εξοντωθεί κατά τρόπο παραδειγματικό, προκειμένου να μη μπουν σε σκέψεις συμπολίτες του να γίνουν μιμητές του. Ας κάνει ριζικές τομές σε Δημόσιο και Δικαιοσύνη αυτή η κυβέρνηση (και η κάθε κυβέρνηση) με την εφαρμογή επιχειρήσεων «καθαρά χέρια» και ας αφήσει την πριμοδότηση της κατάδοσης. Αν η Πολιτεία και το Κράτος παύσουν να λειτουργούν ως εκμαγεία παρανομιών και διαφθοράς, ο πολίτης ξέρει πολύ καλά ποια είναι η δική του η δουλειά.

Είμαστε ακόμη στην αρχή του κύκλου της οργής της μεσαίας και ανώτερης τάξης

2010-02-22T21:37:00.003+02:00

Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Καθημερινή», 21/2/2010)

Κάθε χώρα που θέλει να πάει μπροστά χρειάζεται μια δυναμική μεσαία αστική τάξη. Μιλάμε για τους πολίτες που κάνουν σοβαρά τη δουλειά τους, έχουν την αγωνία της απόλυσης ή της αποτυχίας συνέχεια στο μυαλό τους και δεν ζουν ούτε αποκλειστικά από το κράτος ούτε όμως και από «λαμογιές». Είναι άνθρωποι οι οποίοι πληρώνουν τους φόρους τους και προσπαθούν να είναι εντάξει με τον νόμο. Οχι ότι δεν έχουν λαδώσει κάποιον υπάλληλο εφορίας ή πολεοδομίας, αλλά το έκαναν γιατί η ζωή τούς έμαθε πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος να λειτουργείς στην Ελλάδα, εκτός αν θέλεις να μπλέξεις άσχημα ή να χρειάζεσαι ενίοτε ψυχοφάρμακα. Αλλοι εξ αυτών είναι εργοδότες και έχουν έγνοια για όσους υπαλλήλους απασχολούν, άλλοι πάλι ελεύθεροι επαγγελματίες, στελέχη ή υπάλληλοι επιχειρήσεων. Τι τους συνδέει όλους; Απλά, το γεγονός ότι ζουν χωρίς εγγυήσεις για το αύριο από κανέναν.

Αυτοί οι άνθρωποι, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας, αρχίζουν τώρα να νιώθουν απόγνωση και σε λίγο οργή. Μεταξύ των έκτακτων εισφορών, της φορολογίας της ακίνητης περιουσίας, των αυξημένων αντικειμενικών κ. λπ., νιώθουν όλο και περισσότερο την πίεση για τη μείωση του βιοτικού τους επιπέδου. Είναι η πρώτη φορά που τους ακούς να σκέπτονται αν τα παιδιά τους μπορούν να πηγαίνουν σε ιδιωτικό σχολείο ή να σπουδάσουν στο εξωτερικό. Και είναι η πρώτη φορά που νιώθουν ότι σε λίγο δεν «θα βγαίνουν» αν ξενοικιαστεί κάποιο μαγαζί που έχουν ή αν κάποιος στην οικογένεια βρεθεί χωρίς δουλειά.

Η μεσαία αυτή τάξη καταλαβαίνει ότι η χώρα βρίσκεται σε χρεοκοπία και ενδεχομένως να είναι έτοιμη να κάνει θυσίες. Την πνίγει όμως ένα απίστευτο συναίσθημα τσαντίλας και οργής.

Πώς πρέπει να νιώσει, για παράδειγμα, ο μικροεπιχειρηματίας που πάει στο γραφείο του ΙΚΑ και έχει απέναντί του μια πληθώρα υπαλλήλων που δεν κάνουν τίποτα αλλά είναι εξαιρετικά επαγγελματίες στο να του δυσκολέψουν τη ζωή; Δεν είναι λογικό να βγαίνει από τα ρούχα του όταν συναντά τον μεσήλικα «συνταξιούχο» του ΟΣΕ που επιδίδεται σε διάφορα χόμπι ή τον «απολυμένο» πιλότο της Ολυμπιακής που γυρνάει στα νησιά όλο το καλοκαίρι;

Ο θυμός του θα ήταν ακόμη μεγαλύτερος αν καταλάβαινε όλο το μέγεθος της κλεψιάς και της σπατάλης στους εξοπλισμούς και την υγεία. Τα 27 δισ. ευρώ που ξόδεψαν τα νοσοκομεία το 2007, για παράδειγμα, τα πληρώνει τώρα ο Ελληνας αστός. Είναι προφανώς τα δισ. που έγιναν Καγιέν και νεοπλουτίστικη μόστρα τα τελευταία χρόνια. Το ίδιο και οι μίζες από εξοπλιστικά συστήματα που κόστισαν στη χώρα πολύ πιο ακριβά από ό,τι σε άλλες χώρες ή ακόμη χειρότερα παραγγέλθηκαν «γυμνά» για να εξασφαλισθούν και άλλες μίζες στο μέλλον.

Ολα αυτά καλείται σήμερα να πληρώσει ο Ελληνας φορολογούμενος που δεν κλέβει και δεν φοροδιαφεύγει. Σήμερα όμως πληρώνει διπλά τις αμαρτίες και τα εγκλήματα δεκάδων πολιτικών που ο ίδιος εμπιστεύθηκε. Γιατί, πέρα από τους φόρους, έχει απέναντί του τις τράπεζες που έχουν κλείσει τις στρόφιγγες πληρώνοντας και εκείνες το τίμημα της αναξιοπιστίας της Ελλάδος διεθνώς.

Είμαστε ακόμη στην αρχή του κύκλου της οργής, γιατί η νέα πραγματικότητα καταγράφεται εγκεφαλικά, αλλά δεν έχει ακόμη πονέσει πραγματικά. Οταν όμως θα τη νιώσει η υγιής μεσαία και ανώτερη τάξη αυτής της χώρας, οι συνέπειες θα είναι τεράστιες. Γιατί, ως γνωστόν, η ιστορία έχει αποδείξει πως είναι αυτή η τάξη που όταν φτάνει στα όριά της γίνεται καταλύτης σοβαρότατων πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων σε μια χώρα.

Ιδιωτικό μονοπώλιο στις εγχώριες αερομεταφορές φέρνει η συγχώνευση

2010-02-22T20:40:00.006+02:00

Ο γάμος μεταξύ Olympic Air και Aegean, υπό το επιχείρημα της αναγκαστικής συνένωσης επιχειρηματικών δυνάμεων σε μία εποχή οικονομικής κρίσης, δεν αποτελεί τίποτε παραπέρα από μία ανοικτή, έως προκλητική, κίνηση των εκπροσώπων του μεγάλου ιδιωτικού κεφαλαίου για τη διαμόρφωση ενός μονοπωλιακού καθεστώτος στις εγχώριες αερομεταφορές, το οποίο θα μπορεί να αναλαμβάνει και να εφαρμόζει ακόμη κι επαχθείς για τους Έλληνες καταναλωτές αποφάσεις αναφορικά με τις χρεώσεις και τις υπηρεσίες που θα προσφέρουν. Είναι θεσμική, πολιτική και πάνω απ’ όλα ηθική υποχρέωση τόσο της εθνικής, όσο και της ευρωπαϊκής επιτροπής Ανταγωνισμού να παρέμβουν και να θέσουν υγιείς όρους και προϋποθέσεις για οποιοδήποτε τέτοιο εγχείρημα επιχειρηματικής συνένωσης που υποκρύπτει μονοπωλιακές σκοπιμότητες, προστατεύοντας τα συμφέροντα του καταναλωτή.

Το άσυλο ήρθη και οι … «αντεξουσιαστές» δεν προέβησαν σε έκτροπα!!!

2010-02-22T20:22:00.004+02:00

Το γεγονός ότι οι παρουσιαζόμενες ως ακροαριστερές αντεξουσιαστικές δυνάμεις των Εξαρχείων, μαζί με τις παραφυάδες τους εντός των πανεπιστημίων δεν προέβησαν σε δυναμικής μορφής αντιδράσεις εναντίον του κράτους και της κυβέρνησης έστω γι’ αυτή τη μεμονωμένη περίπτωση παραβίασης του καθεστώτος αποφυγής κάθε είδους επέμβασης της Ελληνικής Αστυνομίας σε αυτό που αποκαλείται «πανεπιστημιακό άσυλο», αποτελεί πρόσθετο στοιχείο ότι οι άνθρωποι αυτοί δρουν σε συνέργεια (κάποιος άλλος θα μπορούσε να πει ακόμη και σε συνεργασία) με το ΠαΣοΚ. Είναι απολύτως βέβαιο ότι θα είχαμε εικόνες μαζικής καταστροφής στο κέντρο της Αθήνας, εάν το «ντου» της ΕΛΑΣ στην Πολυτεχνειούπολη την περασμένη Κυριακή, γινόταν επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας. Η ανίερη σχέση μεταξύ των δήθεν επαναστατών και του ΠαΣοΚ, φαίνεται άλλωστε και από την προνομιακή προστασία που απολαμβάνουν οι ακροαριστερές φράξιες και τα μέλη τους σε όλες τους τις κινητοποιήσεις, συνολικά από την κυβέρνηση και ειδικότερα από τους κους. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη και Σπύρο Βούγια. Καιρός είναι να βγούμε όλοι και να καταγγείλουμε ανοικτά εκείνο που έχει καταστεί πλέον εξόφθαλμο.

Δυσαναλογία ανάμεσα στο μέγεθος της κινητοποίησης και την προσέλευση

2010-02-21T21:35:00.011+02:00

Το λογικό θα ήταν να στεκόταν κανείς να σχολιάσει πρωταρχικά το περιεχόμενο της πολιτικής ομιλίας του κου. Αντώνη Σαμαρά σήμερα στην έναρξη της διαδικασίας των προσυνεδρίων. Εάν φυσικά δεν ανήγαγε η ίδια η Ρηγίλλης σε μοναδικό ζήτημα υψίστης προτεραιότητας, το μέγεθος της προσέλευσης των οπαδών.
Ο πιο σωστός υπολογισμός αναφορικά με το πλήθος που συγκεντρώθηκε στη σάλα του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, είναι ένας αριθμός κοντά στις επτά χιλιάδες. Αντικειμενικά, θα μιλούσε κανείς για θρίαμβο. Ρεαλιστικά, πρόκειται για μία ψαλιδισμένη από παντού επιτυχία.

Άλλοτε, ένα τέτοιο πλήθος προσερχόταν αυθορμήτως και οικειοθελώς, χωρίς καμία σημαντική κομματική κινητοποίηση. Αυτή τη φορά, ο κομματικός μηχανισμός έδωσε τα ρέστα του. Τα τηλεφωνήματα από το call center ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Πολλοί αποδέκτες έλαβαν δύο και τρία τηλεφωνήματα. Οι τηλεφωνήτριες έδιναν την εντύπωση πως η πρόσκληση ήταν προσωπική και όχι μαζική, ή … «κονσέρβα» για να υποχρεώσουν κόσμο να φιλοτιμηθεί να ανταποκριθεί. Τα sms έδιναν κι έπαιρναν, φεύγοντας κατά χιλιάδες. Το ίδιο και οι επιστολές του κου. Σαμαρά, με την σκαναρισμένη υπογραφή. Τα διαφημιστικά μηνύματα σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα θύμιζαν μάλλον εκλογές σε ότι αφορά την πυκνότητα της επανάληψής τους. Κοντολογίς, με όλα τα προηγούμενα μαζί και ταυτόχρονα, στο ΣΕΦ θα έπρεπε να είχαν μαζευτεί πολύ παραπάνω από δέκα χιλιάδες Νεοδημοκράτες, που ήταν και ο επιθυμητός αριθμός προσέλευσης για τον κο. Σαμαρά και τους συνεργάτες του, σύμφωνα με πληροφορίες. Εις μάτην όμως…

Όλα αυτά, θα πρέπει να βάλουν σε πολύ μεγάλο προβληματισμό τους ανθρώπους που ορίζουν σήμερα τις τύχες του κόμματος. Και κυρίως, το γεγονός ότι ο παλμός και ο ενθουσιασμός μέσα στην «πανηγυρική» όπως διαφημιζόταν προσυνεδριακή συγκέντρωση από περιορισμένοι έως ανύπαρκτοι.

Πολλά πράγματα δεν πηγαίνουν καλά στη ΝΔ, αλλά το θλιβερό είναι ότι η προεδρική ομάδα προσανατολίζεται στα ακόμη χειρότερα.

Η χώρα μας πράγματι κινδυνεύει, καθώς ο εχθρός είναι ήδη μέσα!

2010-02-20T22:52:00.004+02:00

Αναδημοσίευση από το blog του Ατίθασου

Προβληματιζόμαστε ιδιαίτερα από τις συνεχείς αναφορές του πρωθυπουργού περί απώλειας της κυριαρχίας μας. Και αν είχαν γίνει μια φορά θα μπορούσαμε να το αποδώσουμε σε λεκτικό λάθος (σαρδάμ) στα οποία ούτως ή άλλως είναι επιρρεπής ο πρωθυπουργός. Όμως αυτή η ιστορία τείνει να εξελιχθεί σε ρουτίνα. Σχεδόν σε κάθε επίσημη δήλωσή του γίνεται σχετική αναφορά.

Τι να μαγειρεύεται άραγε στα Λονδίνα και στις ΗΠΑ;

Από τη μια η πρεμούρα (μα τι άγχος και βιασύνη είναι αυτή!) της αλλοίωσης της εθνικής σύστασης του πληθυσμού της χώρας με το νομοσχέδιο για την μετανάστευση.

Από την άλλη οι συνεχείς αναφορές του πρωθυπουργού σε απώλεια εθνικής κυριαρχίας...σα να μας προετοιμάζει μην και μας έρθει ξαφνικό...

Εν τω μεταξύ τα ΜΜΕ "αυνανίζονται" καταπίνοντας τα πάντα και αποχαυνώνοντας τους πολίτες (δεν περιμένουμε κάτι περισσότερο από δαύτους) ενώ η ΝΔ βρίσκεται σε νιρβάνα με μια ηγεσία μετρίων επαγγελματιών της πολιτικής που το μόνο κριτήριο των επιλογών τους είναι η προσωπική τους πολιτική επιβίωση.

Ιδανικό πράγματι σκηνικό για εθνική συμφορά...και για αναζήτηση εθνικών κηδεμόνων στις αυλές της Εσπερίας...

Η οικονομική κρίση πιθανότατα αποτελεί το προπέτασμα καπνού για την εκποίηση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων...Οι κερκόπορτες είναι ανοιχτές από την στιγμή που οι εφιάλτες μασκαρεμένοι σε εθνικοί σωτήρες μας κυβερνούν και επισήμως με την ψήφο μας.

Η χώρα μας πράγματι κινδυνεύει...ο εχθρός είναι ήδη μέσα!

Κρίμα που η ΝΔ επιλέγει μια λαϊκίστικη φιέστα αντί για σοβαρό διάλογο

2010-02-20T22:33:00.004+02:00

Αναδημοσίευση από το blog του Ατίθασου

Από την ειδησεογραφία: "Στο δρόμο για το συνέδριο της ΝΔ που θα γίνει στις 25, 26 και 27 Ιουνίου στην Αθήνα, ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου της ΝΔ Δημήτρης Αβραμόπουλος απηύθυνε πρόσκληση στην οργανωμένη βάση και στους φίλους του κόμματος να συμμετέχουν μαζικά σε αυτή την πρώτη εκδήλωση αλλά και να πάρουν μέρος με ουσιαστικές παρεμβάσεις ..."

Μαζικές φιέστες και ουσιαστικός διάλογος δεν πάνε μαζί κε Αβραμόπουλε...

Κρίμα που η ΝΔ επιλέγει μια λαϊκίστικη φιέστα αντι μιας σοβαρής και αξιοπρεπούς διαδικασίας διαλόγου και πολιτικού προσδιορισμού. Βεβαίως δεν μας εκπλήσσει η όλη εξέλιξη ...Αντικατοπτρίζει πλήρως την ποιότητα και την αισθητική των "Ανοιξιάτικων" κατοίκων της Ρηγίλλης.

Οι δε "λοιποί" σκύβουν απλά συγκαταβατικά το κεφάλι, υποκλινόμενοι στο "κράτος των μετρίων" μην και διακινδυνεύσουν το εύθραυστο πολιτικό τους μέλλον...Επαγγελματίες ιδεών, ανάξιοι εραστές της πολιτικής, πραματευτάδες των αρχών τους αντί πινακίου φακής...

Μήπως το ΠΑΣΟΚ … μεγαλουργεί και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι;

2010-02-20T22:12:00.005+02:00

Αναδημοσίευση από το blog Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για Ανάπτυξη

Έχω χάσει λογαριασμό πόσο καιρό κυβερνάει ο ΓΑΠ, αλλά θα σας κάνω εγώ τον απολογισμό της μέχρι τώρα διακυβέρνησής του, και ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη, γιατί θα είμαι κυνικότερος απ΄ ότι συνήθως.

Μια χαρά τα έχει καταφέρει ο ΓΑΠ. Αν το δείτε από την σκοπιά του ιδίου, ή μάλλον του περιβάλλοντός του. Γιατί μπορεί εσείς ή εγώ να κοπτώμεθα για την εθνική ακεραιότητα, ή την ελληνική ιστορία, ή την οικονομική αποτελεσματικότητα, ή την ελευθερία της αγοράς, αλλά αυτά ποσώς ενδιαφέρουν τον μικρό κύκλο των κυβερνώντων μας. Αυτό που τους νοιάζει είναι τι εντυπώσεις αφήνουν και πόσο καιρό θα καθίσουν στις καρέκλες τους και πόσες δουλειές θα κλείσουν για λογαριασμό των συμφερόντων που τους στήριξαν και τους στηρίζουν.

Αν το δείτε από αυτή την σκοπιά, μια χαρά τα έχουν καταφέρει.

Κατ’ αρχάς σε μια τρελή και δύσκολη κατάσταση, δεν φταίνε αυτοί.Φταίνε οι προηγούμενοι, φταίνε οι κακοί ξένοι, οι Αγγλοσάξονες, οι Γερμανοί, οι κερδοσκόποι, η … Γκόλντμαν, η Μούντυς κλπ.
Δεν φταίνε αυτοί. Αυτοί προσπαθούν να μας προστατεύσουν, να μας στηρίξουν, αλλά ο κακός Γερμανός μας σπρώχνει στον κακό Αμερικάνο και το ΔΝΤ, ή ο κακός Αμερικάνος μας σπρώχνει στον κακό Ναζί. Το έχουν πλασάρει έτσι ώστε, ανάλογα με τις προκαταλήψεις μας, κάποιος άλλος φταίει.

Και η εικόνα του ΓΑΠ;
Ακούραστος και αξιοπρεπής, με ξένους ηγέτες, κάθε μέρα σε άλλη χώρα, μόνο αδρανής και τεμπέλης δεν είναι, αναζητεί στήριξη, και δίνει όραμα στους φτωχούς του κόσμου.
Οι υπουργοί του και αυτοί ακούραστοι, υφίστανται προσβολές από ξένους και κακούς κερδοσκόπους, άξεστους σεξιστές αγρότες, μοχθηρούς Κινέζους, και πορωμένους καταστροφείς του περιβάλλοντος.
Και ενώ όλοι μιλάνε για μέτρα και καταστροφή και καταποντισμό και κρυφά αμαρτωλά ομόλογα, η κυβέρνηση με το κεφάλι ψηλά προσπαθεί να μας προστατέψει.

Ναι, είπαν μερικά κακά πράγματα αλλά τα πήραν πίσω, δεν θα μας ψάξουν τις τράπεζες, θα μας προστατέψουν από πλειστηριασμούς, θα βάλουν τον Λαλιώτη να μαζέψει τους παλιούς αγωνιστές. Και παλεύουν ενάντια στους κακούς που θέλουν μέτρα, με την μετρολογία να έχει πάρει τέτοια διάσταση που να είμαστε έτοιμοι να πούμε: Αμάν! πάρτε μέτρα, δεν αντέχουμε άλλο.
Και μετά όλη αυτή την ταραχή, οι κακοί ξένοι μας επιβουλεύονται, αλλά οι ηγέτες τους μας «στηρίζουν».
Ο πολίτης «προστατεύεται».
Ο πλανήτης θα σωθεί από την κλιματική αλλαγή, θα έχουμε δουλειές, μια νέα Ελλάδα, πολυπολιτισμική, όμορφη, πράσινη.

Θα σας πω εγώ τι έκανε μέχρι τώρα το ΠαΣοΚ.
Χάιδεψε τους νεοταξικούς αριστερίζοντες και τα πρασινωπά ζόμπυς.
Αύξησε κάτι φόρους στα ακίνητα και τα καύσιμα (άσχετα αν έχουν πάει στράφι με το αυξημένο κόστος δανεισμού).
Αύξησε δύο φορές την τιμή που θα αγοράζει ο ΔΕΣΜΗΕ το αιολικό ρεύμα (που θα πληρώνουμε εμείς).
Τρόμαξε λίγο τους πλούσιους και λίγο τους φτωχούς, αλλά οι ξένοι θα φταίνε για τα μέτρα, η κυβέρνηση θα τα απαλύνει και θα μας στηρίζει και θα μας προστατεύει.

Αριστοτεχνικό! Και η ΝΔ; Η ΝΔ ζει ακόμα με τα συμπλέγματα και τα προβλήματα της δεκαετίας του '60. Αλλά και εδώ το ΠαΣοΚ μεγαλουργεί. Με την απειλή των εξεταστικών, κατόρθωσαν και συσπείρωσαν, όχι την βάση που ανέδειξε τον Σαμαρά, αλλά την κατεστημένη μούχλα. Όχι ότι έχουν ξεφύγει οι Πασόκοι από τα δύσκολα, αλλά για την ώρα μεγαλουργούν.

Ψευδώς παρέσυραν τους λαούς στο όραμα μίας Ενωμένης Ευρώπης οι Γερμανοί

2010-02-20T10:12:00.002+02:00

Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Το Βήμα» 20/2/2010)

Μπορεί οι Ευρωπαίοι να έχουν τα δίκια τους ότι τους κοροϊδεύουμε επί χρόνια με μαγειρεμένα στατιστικά στοιχεία, αλλά δεν είμαστε ούτε οι μόνοι ούτε οι μεγαλύτεροι ψεύτες. Η διπλωματία είναι η τέχνη τού ψεύδεσθαι στην πολιτική και η λογιστική είναι το αντίστοιχό της στην οικονομία. Ποιος όμως είναι ο μεγαλύτερος ψεύτης της Ευρώπης; Η Γερμανία.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση ήταν ιδέα των Γάλλων και των Γερμανών. Οι δύο πρώην υπερδυνάμεις ορθώς σκέφτηκαν ότι δεν μπορούν μόνες τους να σταθούν απέναντι στις ΗΠΑ και στη Ρωσία (τότε η Κίνα δεν είχε μπει στον χάρτη) και θέλησαν να ενώσουν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες υπό την ηγεσία τους. Προσέφεραν λοιπόν την υπόσχεση της ισχυρής Ενωμένης Ευρώπης, η οποία θα στηριζόταν σε τρεις άξονες: νομισματική, οικονομική και πολιτική ενοποίηση. Από αυτούς υλοποιήθηκε μόνο η νομισματική ενοποίηση και τώρα οι Γερμανοί δείχνουν με κάθε τρόπο ότι δεν θέλουν να προχωρήσουν σε οικονομική και πολιτική ενοποίηση. Δεν θέλουν να υπάρξει ευρωπαϊκός προϋπολογισμός, δεν θέλουν να υπάρξει ευρωομόλογο, δεν θέλουν να στηρίξει κανείς τις χώρες που βρίσκονται υπό κατάρρευση όπως είναι η Ελλάδα σήμερα και η Ισπανία και η Πορτογαλία αύριο, ενδεχομένως και η Ιταλία μεθαύριο. Το ζήτημα όμως είναι ότι η Ελλάδα, όπως και οι υπόλοιπες χώρες, μπήκε στο ευρωπαϊκό κλαμπ επειδή υπήρχε το «πακέτο» των υποσχέσεων και όχι μόνο η νομισματική ενοποίηση. Η Ελλάδα μπήκε στην ΕΟΚ για να προστατευθεί από τους εχθρούς της, για να κερδίσει τα χαμένα χρόνια της ανάπτυξης και της προόδου, για να μην είναι ανάδελφη σε έναν κόσμο που είχε την τάση να ενοποιείται. Για να καμφθούν οι επιφυλάξεις, μας εξαγόρασαν δίνοντάς μας επιδοτήσεις αξίας 47 δισ. ευρώ μέσα σε τριάντα χρόνια. Εναντι αυτών μας ανάγκασαν να εγκαταλείψουμε τους τομείς στους οποίους διαθέταμε παράδοση και τεχνογνωσία όπως ο αγροτικός τομέας και η μικρή μεταποίηση. Φυσικά εμείς έχουμε τεράστια ευθύνη για τη ρεμούλα των 47 δισ. που φαγώθηκαν από διεφθαρμένους πολιτικούς, γραφειοκράτες, ψευδοσυμβούλους και ψευδοεπιχειρηματίες.

Φτάσαμε λοιπόν τώρα στο πλήρες αδιέξοδο αφού χρωστάμε τα μαλλιοκέφαλά μας, δεν έχουμε ανταγωνιστικότητα και εξαρτώμεθα από τους «εταίρους», οι οποίοι δηλώνουν ότι δεν είναι εταίροι αλλά πιστωτές. Η στάση αυτή της Γερμανίας αποκαλύπτει το μεγαλύτερο και εγκληματικότερο ψέμα που ελέχθη ποτέ στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι Γερμανοί παρέσυραν όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς στο όραμα μιας Ευρώπης υπερδύναμης που θα στηρίζεται στην αμοιβαία υποστήριξη και τώρα αποκαλύπτεται ότι στόχος τους ήταν μόνο η νομισματική ενοποίηση υπό την ηγεσία τους.

Να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της η κυβέρνηση για να πορευτούμε εν ειρήνη

2010-02-20T10:00:00.004+02:00

(Κύριο άρθρο της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος» 20/2/2010, σε αναδημοσίευση)

Έχουμε μπερδευτεί. Και θεωρούμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι. Τελικά η κυβέρνηση το έχει δει… το παγόβουνο ή έχει μαγευτεί από τις νότες της ορχήστρας στα σαλόνια του «Τιτανικού»; Μπορεί ο Γ. Παπακωνσταντίνου να δηλώνει ότι στέκεται αγέρωχος στη γέφυρα ως ευσυνείδητος ύπαρχος και ότι γνωρίζει καλά από δύσκολες καταστάσεις, άλλα όμως αντιλαμβανόμαστε εμείς και πολλοί Ελληνες πολίτες.

Η κυβέρνηση δείχνει θολωμένη. Ανοιξε πολλά μέτωπα μαζί, βρίσκει μπροστά της και τις Συμπληγάδες που έχουν ποντίσει οι Αγγλοσάξονες κερδοσκόποι και πελαγοδρομεί επικίνδυνα. Κι αντί να ξεκαθαρίζει τις προθέσεις της, αφήνει την ομίχλη να έχει σκεπάσει τα πάντα. Μέτρα δεν παίρνει ή εν πάση περιπτώσει δεν λέει ποια ακριβώς θα είναι αυτά. Οποτε ερωτηθούν στελέχη της, παραπέμπουν στο ασαφές Σύμφωνο Σταθερότητας. Τα σενάρια που βλέπουν το φως της δημοσιότητος δεν τα φτιάχνουμε οι δημοσιογράφοι. Ομως ακόμα κι αν είχαμε το ταλέντο συγγραφής, η πηγή φαντασίας κάποτε θα στέρευε. Εδώ όμως βλέπουμε καθημερινά να γεννιούνται και νέα μέτρα. Ο μέσος Ελληνας πολίτης παρακολουθεί ανήμπορος να αντιδράσει. Η κυβέρνηση ρίχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα; Γιατί αφήνει να διαρρέουν τα σενάρια; Διότι προφανώς αυτή τα διαρρέει.

Το μόνο που αντιλαμβάνεται ο Ελληνας είναι ότι βάλλεται από παντού και δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει. Δεν γνωρίζει αν θα κάνει ολιγοήμερες διακοπές διότι θα του κόψουν το επίδομα, δεν ξέρει αν μπορεί να κάνει μία βόλτα με το αυτοκίνητό του διότι δεν υπάρχει βενζίνη, δεν είναι σε θέση να προϋπολογίσει το μήνα του διότι η ακρίβεια του λένε ότι θα φθάσει στα ύψη με την αύξηση του ΦΠΑ, δεν ξέρει πόσο θα μειωθεί ο μισθός του, δεν ξέρει τι φόρο θα πληρώσει, δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς θα κάνει με τις αποδείξεις... Επιτέλους, θα πρέπει η κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της για να πορευθούμε εν ειρήνη...

Κίνητρο για νέα κύματα μεταναστών προσφέρει το σχέδιο για την ιθαγένεια

2010-02-19T20:26:00.005+02:00

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΥΓΕΡΟΥ

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Καθημερινή» 9/2/2010)

Η εκτός ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή ανέδειξε τις διαφωνίες, που είχε ήδη αναδείξει ο διάχυτος δημόσιος διάλογος. Το νομοσχέδιο διαφέρει κάπως από το κείμενο της νομοθετικής πρωτοβουλίας, που είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση. Είναι αλήθεια ότι ο υπουργός Εσωτερικών έκλεισε ορισμένες επικίνδυνες «τρύπες», αλλά διατήρησε ανέπαφη την αρχική φιλοσοφία.

Το θεώρημα του πρωθυπουργού είναι ότι η παραχώρηση ιθαγένειας επιφέρει την ενσωμάτωση των μεταναστών. Τα γεγονότα το έχουν σε μεγάλο βαθμό διαψεύσει. Αυτό δεν εμποδίζει την κυβέρνηση να νομοθετεί με στόχο την «πολυπολιτισμική κοινωνία», υπό την επήρεια του ιδεολογήματος ότι το εθνικό κράτος είναι ξεπερασμένο και πρέπει να το ξεφορτωθούμε.

Ο Γ. Παπανδρέου δεν απάντησε σε τρία κρίσιμα ερωτήματα: Πρώτον, τι θα πράξει με το σχεδόν ένα εκατομμύριο παράνομους μετανάστες που ήδη βρίσκονται στην Ελλάδα. Δεύτερον, εάν πρέπει ή όχι να κάνουμε διάκριση των παράνομων μεταναστών με βάση την πολιτισμική συμβατότητά τους και τη δυνατότητά τους για αρμονική ενσωμάτωση. Τρίτον, πώς θα αναχαιτιστεί η συνεχιζόμενη παράνομη είσοδος νέων μεταναστών;

Αντί για απαντήσεις, ο πρωθυπουργός επιδόθηκε σε συναισθηματικές αναφορές. Ευτυχώς, αυτή τη φορά δεν επανέλαβε το άτοπο, πως η απόδοση ιθαγένειας είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Το γεγονός, όμως, ότι εμμέσως παρομοίασε τους παράνομους μετανάστες με τους Mικρασιάτες πρόσφυγες είναι ενδεικτικό, όχι τόσο σύγχυσης, όσο της ιδεολογικής εμμονής η Ελλάδα να θεωρείται χώρος και όχι χώρα. Αυτή είναι η αιτία, που από την ομιλία του ουσιαστικά απουσιάζει η κρίσιμης σημασίας διάκριση μεταξύ νόμιμου και παράνομου μετανάστη.

Είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού ότι η κυβέρνηση έχει την τάση «επίλυσης» του μεταναστευτικού προβλήματος με την παραχώρηση ιθαγένειας. Πρόκειται για τάση, που είναι συμβατή με την τρέχουσα πρακτική του ελληνικού κράτους να νομιμοποιεί εκ των υστέρων παράνομες καταστάσεις. Οι περίπου 700.000 νόμιμοι μετανάστες ήταν στη συντριπτική πλειονότητά τους παράνομοι, που νομιμοποιήθηκαν μαζικά σε τέσσερις δόσεις.

Η πείρα απέδειξε ότι κάθε νομιμοποίηση τροφοδότησε το επόμενο κύμα, ενισχύοντας την εντύπωση πως όποιος μπαίνει στην Ελλάδα παρανόμως δεν διώχνεται και κάποια στιγμή νομιμοποιείται. Αντί να δημιουργήσει αντικίνητρα για να συρρικνώσει τις ροές λαθρομετανάστευσης, η κυβέρνηση διευκολύνει την απόδοση ιθαγένειας, γεγονός που εκ των πραγμάτων θα λειτουργήσει ως κίνητρο για ενίσχυση των μεταναστευτικών ροών. Δεδομένου ότι η ανάσχεση της παράνομης εισόδου μεταναστών από τα θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία είναι πρακτικά από δυσχερής έως αδύνατη, το βάρος πέφτει σε δράσεις: Πρώτον, να ασκηθεί εκ μέρους της Ε.Ε. ασφυκτική πίεση στην Αγκυρα να δέχεται πίσω όσους εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα από την τουρκική επικράτεια. Δεύτερον, να οργανωθεί ένας μηχανισμός συνεχούς επαναπατρισμού παράνομων μεταναστών. Η αξία αυτού του μέτρου δεν είναι τόσο ο αριθμός όσο το αποτρεπτικό μήνυμα προς όσους θα ήθελαν να επιχειρήσουν την παράνομη είσοδο στην Ελλάδα.

Ψευδαίσθηση αποτελεί η ιδέα να «χτίσει» κανείς συναίνεση με αυτό το ΠαΣοΚ

2010-02-19T20:07:00.006+02:00

Του ΙΩΑΝΝΗ Γ. ΜΟΙΡΑ

(Αναδημοσίευση από το blog Κοινή Μοίρα)

Η συναίνεση «ναυάγησε» απλά διότι η αξιωματική αντιπολίτευση αποφάσισε να την προσφέρει σε μία κυβέρνηση και σε ένα κόμμα που ουδέποτε θα εκ-τιμούσαν μία τέτοια στάση.

Το ΠαΣοΚ μας έχει συνηθίσει να αποφασίζει και να πράττει μονομερώς όταν κυβερνά, χωρίς να επενδύει σοβαρά στη λογική της πολιτικής συνεννόησης και του δημοκρατικού διαλόγου για κρίσιμα ζητήματα και από την άλλη μεριά, να εγείρει στείρα άρνηση απέναντι στους πάντες και πάνω στα πάντα όταν αντιπολιτεύεται.

Για παράδειγμα, στο ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ο κος. Κώστας Σημίτης δε δέχτηκε κανενός είδους συνδιαλλαγή ούτε με την αξιωματική αντιπολίτευση ως πολιτικό και κοινοβουλευτικό συνομιλητή, ούτε και με την Εκκλησία ως θεσμικό παράγοντα.

Αλλά και ο κος. Γιώργος Παπανδρέου γύρισε πεισματικά την πλάτη στις απανωτές εκκλήσεις του προκατόχου του στη θέση του πρωθυπουργού για συναίνεση και αντί να προσφέρει τη σύμφωνη γνώμη του για την έγκαιρη λήψη περιοριστικών μέτρων που θα αναχαίτιζαν την ορμή της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε τώρα, αντέτεινε μία παρελκυστική επιχειρηματολογία σχετικά με τις δυνατότητες της Οικονομίας και ζητούσε επιτακτικά εθνικές εκλογές, παρουσιάζοντάς τες ως τη μόνη ενδεδειγμένη λύση.

Ακόμη όμως κι εάν η Νέα Δημοκρατία αντιμετώπιζε το ΠαΣοΚ χωρίς ίχνος προκατάληψης και ο πρόεδρός της πίστευε με ειλικρίνεια στη διαμόρφωση μίας υγιούς πολιτικής σχέσης με το νυν πρωθυπουργό, θα έπρεπε τα πρώτα δείγματα συμπεριφοράς του κου. Παπανδρέου από τη θέση του κυβερνώντος, να αξιολογούνταν κατά δυσμενή τρόπο.

Η πρώτη κίνηση στην οποία προέβη μετεκλογικά το ΠαΣοΚ, ήταν να αποσύρει τον ισχυρισμό πως «λεφτά υπάρχουν», επικαλούμενο ως δικαιολογία ότι η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας βρισκόταν σε χειρότερο επίπεδο απ’ ότι την είχε υπολογίσει. Για την ακρίβεια, η παρούσα κυβέρνηση διόγκωσε τεχνηέντως τα μεγέθη, προκειμένου να επιδείξει μία δήθεν αποτελεσματικότητα στην πολιτική δημοσιονομικής ανάκαμψης που ούτως ή άλλως θα εφήρμοζε υποχρεωτικά.

Την ίδια ώρα, αντί να προβεί άμεσα στη λήψη περιοριστικών μέτρων όμοιων με εκείνα που απέρριπτε στις προεκλογικές εξαγγελίες και δεσμεύσεις του κου. Κώστα Καραμανλή προκειμένου να δώσει σαφή δείγματα πολιτικής ωριμότητας και υπευθυνότητας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στους εταίρους μας στην Ευρωζώνη και στις ξένες αγορές, διέσπειρε κυβερνητικές δηλώσεις και παραπολιτικούς ψιθύρους για χρεοκοπία της χώρας, κάτι που προκάλεσε την ραγδαία υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας, τα παιχνίδια των κερδοσκόπων σε βάρος μας και τις επιθέσεις του δυτικού Τύπου με επικριτικά έως και δυσφημιστικά δημοσιεύματα.

Αλλά και απέναντι στην αξιωματική αντιπολίτευση, ο πρωθυπουργός συμπεριφέρθηκε αήθως και μάλιστα κατ’ επανάληψη.

Είναι ενδεικτικό του πως αντιλαμβάνεται ο κος. Παπανδρέου τη συναίνεση το γεγονός ότι πρώτα ζήτησε στήριξη για την οικονομική του πολιτική και αμέσως μετά δημοσιοποίησε τα περιοριστικά μέτρα που είχε στα σχέδιά του, αντί να κινηθεί εντελώς αντίστροφα, όπως επέβαλαν ο κανόνας μίας συναδελφικής δεοντολογίας και η λογική μίας πολιτικής συνεργασίας.

Ακόμη και τις τελευταίες ημέρες, ο πρωθυπουργός διατηρούσε έναν συνεχή δίαυλο επικοινωνίας με τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης για μία σειρά σημαντικών ζητημάτων, αλλά δε μπήκε ποτέ στη βάσανο, απ’ ότι γνωρίζουμε τουλάχιστον, να συζητήσει μαζί του την πρόθεσή του για σύσταση εξεταστικής επιτροπής με αντικείμενο την αναψηλάφηση των αιτιών και εντοπισμό των πρωταιτίων που οδήγησαν στην κατάρρευση των Δημοσίων Οικονομικών μας.

Τέλος, ακόμη κι αν δούμε το όλο θέμα πρακτικά, ίσως και κυνικά, εκείνο το οποίο επιζητεί ο πρωθυπουργός στην παρούσα φάση είναι να μοιραστεί, κομμένο εξίσου στη μέση μάλιστα, το πολιτικό κόστος για τη λήψη οικονομικών μέτρων άκρως αντιδημοφιλών με την αξιωματική αντιπολίτευση, ενώ ταυτόχρονα, επιχειρεί το μισό κομμάτι της δικής του ευθύνης να το χρεώσει κι αυτό στη ΝΔ, δια μέσου του πορίσματος μίας εξεταστικής επιτροπής.

Η αξιωματική αντιπολίτευση είχε προσφέρει συναίνεση ζητώντας αυτή να είναι αμφίδρομη. Έπρεπε να γνωρίζει από την πρώτη στιγμή ότι δε θα της προσέφερε καμία δική της συναίνεση σε τίποτε η κυβέρνηση.

Η αξιωματική αντιπολίτευση είχε επισημάνει ότι η συναίνεσή της δε θα έπρεπε να εκλαμβανόταν ως αδυναμία. Έπρεπε να γνωρίζει προκαταβολικά ότι από τη στιγμή που το κυβερνόν κόμμα δεν έχει ποτέ του ενστερνιστεί τη λογική καμίας συναίνεσης σε κανένα θέμα και ούτε έχει εντρυφήσει στη σκέψη ενός μοντέλου άτυπης έστω συναινετικής διακυβέρνησης, ακόμη και σε κρίσιμες εποχές, η δική της συναίνεση μόνο ως αδυναμία θα εκλαμβανόταν.

Μέσες-άκρες, όλα τα παραπάνω, τα έγραφα σε τούτο το blog εδώ και δεκάξι μέρες. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στην ανάρτησή μου στις 3 του τρέχοντος μηνός με τίτλο Γιατί να μην πάρει ολόκληρο το κόστος; Στο μεταξύ, η ΝΔ απώλεσε σημαντικό αντιπολιτευτικό χρόνο και πολύτιμες δημοσκοπικές μονάδες, τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι είναι δυνατό να «χτίσει» μαζί με το συγκεκριμένο ΠαΣοΚ τη χρειαζούμενη συναίνεση.

(Πίνακας: "Illusion Rhapsody" από τον Eric De Kolb)

Από την επικήρυξη των φοροφυγάδων πρέπει να αρχίσει η ανασυγκρότηση

2010-02-19T19:19:00.003+02:00

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΟΥΡΑΚΗ

Επίκουρου καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Αθηνών

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής» 14/2/2010, ένθετο «Νέες Εποχές» στήλη «Γνώμες»)

Κάτω από την αδυσώπητη πίεση των χρηματοοικονομικών αγορών και των Βρυξελλών, η κυβέρνηση υποχρεώνεται να εγκαταλείψει εσπευσμένα τις δειλές προεκλογικές εξαγγελίες και να ακολουθήσει σκληρή δημοσιονομική πολιτική. Πρόκειται για μοιραία επιλογή, αφού η δραστική μείωση των κρατικών δαπανών, με παράλληλη αύξηση των φόρων, οδηγεί εκ του ασφαλούς στη συρρίκνωση της ζήτησης καταναλωτικών και επενδυτικών αγαθών. Αυτό θα έχει εξαιρετικά δυσμενείς επιπτώσεις στη χώρα μας, που αναμένει την οικονομική ανάκαμψη πρωτίστως από την εσωτερική αγορά και ελάχιστα από τις εξαγωγές, που αποτελούν μόλις το 20% του ΑΕΠ. Αυτό βέβαια το ξεχνούν οι φωστήρες των αγορών και των Βρυξελλών, που μας καλούν να μιμηθούμε το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Η χώρα αυτή όμως έχει εντελώς εξωστρεφή οικονομία (με εξαγωγές 80% του ΑΕΠ) και επομένως οι δραστικές περικοπές μισθών πολύ λίγο επηρεάζουν την προοπτική οικονομικής ανάκαμψης, που εξαρτάται αποκλειστικά από τις διεθνείς αγορές.

Τι τραγική ειρωνεία, αλήθεια.

Χρόνια τώρα μας καλούσαν να ακολουθήσουμε το ιρλανδικό μοντέλο ανάπτυξης. Τώρα που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, μας καλούν να ακολουθήσουμε το ιρλανδικό μοντέλο ανάκαμψης! Το γεγονός και μόνο ότι η πολιτική των Βρυξελλών ταυτίζεται σήμερα με την πολιτική των χρηματοοικονομικών αγορών αποτελεί κατάντια. Οταν άρχισε να φουντώνει η διεθνής πιστωτική κρίση (αρχές του 2008) και η ναυαρχίδα της ευρωζώνης ένιωθε ότι και αυτή απειλείται, οι γερμανοί ιθύνοντες έσπευσαν πάραυτα να στηλιτεύσουν τον αγγλοσαξονικό καπιταλισμό των χρηματοοικονομικών αγορών και τους διεθνείς κερδοσκόπους, χρησιμοποιώντας μάλιστα σκληρή γλώσσα, βγαλμένη κατευθείαν από τις σελίδες της «Αποκάλυψης» («ακρίδες» και «τέρατα» είχαν αποκληθεί από τον πρόεδρο της χώρας και τον προηγούμενο υπουργό Οικονομικών). Σήμερα, μόλις δύο χρόνια μετά, αυτοί που κάποτε πρωτοστατούσαν για την «πολιτική Ευρώπη» δεν διστάζουν να συντονιστούν με τις αγορές και τους κερδοσκόπους, που χρησιμοποιούν τα κρατικά πακέτα διάσωσης για να τιμωρήσουν τις «σπάταλες» χώρες του Νότου.

Τα τελευταία δέκα χρόνια η Ελλάδα σημείωσε εντυπωσιακούς ρυθμούς ανάπτυξης (διπλάσιους και τριπλάσιους από τον μέσον όρο των χωρών της ευρωζώνης), αλλά από την ανάπτυξη αυτή ελάχιστα ωφελήθηκε η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών. Οι μισθοί και οι συντάξεις εξακολουθούν να είναι από τους χαμηλότερους της ευρωζώνης και η ψαλίδα μεταξύ πλούτου και φτώχειας εξαιρετικά μεγάλη, αφού η κερδοφορία των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων εκτοξεύθηκε στα ύψη. Η κερδοφορία αυτή ενισχύθηκε από τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, γεγονός που συνέβαλε στη διόγκωση του δημοσίου χρέους που τόσο ακριβά πληρώνουμε σήμερα. Επρόκειτο ουσιαστικά για ευρείας κλίμακας μεταβίβαση εισοδήματος από τους μισθούς στα κέρδη και από τα χαμηλά στα υψηλά εισοδήματα. Η φορολογική αυτή πρακτική ήταν η αιχμή του δόρατος των απανταχού νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και είχε διπλό στόχο. Πρώτον, να στερήσει από το κράτος τα φορολογικά έσοδα που χρειάζεται για τη χρηματοδότηση των πολιτικών του, έτσι ώστε με την πάροδο του χρόνου να περιθωριοποιηθεί. Δεύτερον, να δωρίσει στους «επενδυτές» τα χρήματα που χρειάζονται για την εξαγορά των δημοσίων επιχειρήσεων (δωρεάν ιδιωτικοποιήσεις).

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΙ

Οποιαδήποτε προσπάθεια ανασυγκρότησης του φορολογικού συστήματος οφείλει να αποκαταστήσει τις ισορροπίες που ανετράπησαν. Τα χρήματα αυτά πρέπει να επιστρέψουν στα ταμεία του κράτους για να καλυφθούν τα ελλείμματα και να σωθεί η χώρα. Το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο, ακόμη και αν υπάρχει πολιτική βούληση. Ωστόσο η συγκυρία είναι κατάλληλη για να αναληφθεί μια σταυροφορία επαναπατρισμού κεφαλαίων με πιθανότητες επιτυχίας. Τώρα που το αντικρατικό μένος έχει κοπάσει όλοι κατάλαβαν ότι καπιταλισμός χωρίς κράτος είναι καθαρός παραλογισμός- η πρόσφατη διάσκεψη κορυφής του G20 έβαλε ψηλά στην ατζέντα το θέμα του ελέγχου των φορολογικών παραδείσων και εξουσιοδότησε τον ΟΟΣΑ να καταρτίσει «μαύρη λίστα» με τα χρηματοοικονομικά κέντρα που αρνούνται να συνεργαστούν με τις φορολογικές αρχές.

ΜΑΣΤΙΓΙΟ ΚΑΙ ΚΑΡΟΤΟ

Οι μεγάλες χώρες είναι ιδιαίτερα δραστήριες στον τομέα αυτόν. Οι ΗΠΑ υποχρέωσαν τις ελβετικές αρχές να άρουν το τραπεζικό απόρρητο για χιλιάδες αμερικανούς φορολογουμένους. Η Γερμανία χρησιμοποίησε την υπηρεσία πληροφοριών(!) για να κλέψει από τράπεζα του Λιχτενστάιν ηλεκτρονική βάση δεδομένων με τα ονόματα μεγάλων γερμανών φοροφυγάδων, τα οποία και δημοσιοποίησε. Τις τελευταίες ημέρες γερμανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ότι πλήρωσαν 2,5 εκατ. δολ. για να αποκτήσουν τα ονόματα χιλιάδων Γερμανών που φοροδιαφεύγουν σε τράπεζες της Ελβετίας. Εκτός από την πολιτική του μαστιγίου υπάρχει και η πολιτική του καρότου. Η Ιταλία έδωσε κίνητρα και κατόρθωσε να επαναπατρίσει 100 δισ. ευρώ, με έσοδα 5 δισ. ευρώ για τα κρατικά ταμεία. Αποτελεί ευχάριστη έκπληξη που ο κ. Παπακωνσταντίνου αποφάσισε να χρησιμοποιήσει και τις δύο μεθόδους στη μάχη για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Πρέπει ωστόσο να πάρει αμέσως και το μαστίγιο. Εξι μήνες είναι πολύ μεγάλος χρόνος στην ιστορική συγκυρία που ζούμε. Ας κάνει εδώ και τώρα αυτό που κάνουν οι Γερμανοί. Να επικηρύξει τους φοροφυγάδες δίνοντας κίνητρα σ΄ όσους κατέχουν στοιχεία να τα παραδώσουν στις ελληνικές αρχές. Ετσι θα αποδώσει καρπούς και η πολιτική του καρότου. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για θέμα ζωής ή θανάτου για τη χώρα και άρα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Τα κεφάλαια αυτά δεν συμβάλλουν με κανέναν τρόπο στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, γι΄ αυτό και το όφελος θα είναι τεράστιο αν συλληφθούν φορολογικά. Αν όχι, η μόνη λύση που απομένει είναι οι φόροι κατανάλωσης (ΦΠΑ, καύσιμα, ποτά, τσιγάρα), που, εκτός του ότι είναι κοινωνικά άδικοι, συρρικνώνουν ακόμη περισσότερο την ισχνή αγοραστική δύναμη των μικρομεσαίων στρωμάτων, οδηγώντας σε ασφυξία την εσωτερική αγορά. Τα ρετιρέ της κοινωνίας δεν είναι οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Οι έχοντες και κατέχοντες βρίσκονται εκτός των τειχών, στους διεθνείς φορολογικούς παραδείσους. Από ΄κεί πρέπει ν΄ αρχίσει η προσπάθεια φορολογικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Αντί να κλαίμε για το παντεσπάνι των Ιρλανδών να βγάλουμε το δικό μας ψωμί

2010-02-19T18:51:00.005+02:00

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Καθημερινή», 19/2/2010)

Είναι εκπληκτικό, αλλά τα περισσότερα δάκρυα για την Ιρλανδία τα χύνουν αυτοί που την απεχθανόταν. Ολοι έχουν ένα κακό λόγο να πουν για τον «κέλτικο τίγρη που γονάτισε», για τον λαουτζίκο που φορά το «σφιχτό κουστούμι», για τις περικοπές μισθών στον δημόσιο τομέα του ανελέητου φιλελευθερισμού και άλλα λυπηρά. Πιο χαιρέκακοι εμφανίζονται οι παντός απόχρωσης «αριστεροί»: «Δεν σας τα λέγαμε εμείς; Δείτε τώρα τι έπαθε η Ιρλανδία! Περικόπτει τους μισθούς. Τι λένε τώρα όλοι αυτοί που δοξολογούσαν το "ιρλανδικό θαύμα";».

Η αλήθεια είναι ότι η Ιρλανδία υποφέρει. Το ίδιο και η Ελλάδα που έκανε τα ακριβώς αντίθετα με τον «κέλτικο τίγρη». Δηλαδή στην Ιρλανδία, απελευθερώθηκαν τα κλειστά επαγγέλματα (πράγμα που δεν έκανε η Ελλάδα), μειώθηκε ο δημόσιος τομέας (ένα θέμα ταμπού για την Ελλάδα), πουλήθηκαν νωρίς οι ζημιογόνες ΔΕΚΟ (εδώ το όνομα της «Ολυμπιακής» ήταν μέρος της ψυχής μας), οι εργασιακές σχέσεις έγιναν πιο ευέλικτες (αυτό που ο κ. Τσίπρας ονομάζει «εργασιακό μεσαίωνα» και τον έχουμε αποφύγει εμείς) και γενικώς ακολούθησε τις κατά την αριστερή αργκό «νεοφιλελεύθερες πολιτικές». Παρ' όλα αυτά πλήττονται από την κρίση όπως και η σοσιαλιστική Ελλάς. Η Ιρλανδία περικόπτει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 7%, όπως αναγκάζεται να κάνει και η ελληνική κυβέρνηση.

Υπάρχει όμως μια μικρή διαφορά που αποσιωπάται από τους θρηνωδούς του «ιρλανδικού θαύματος». Το 2008 το μέσο ετήσιο εισόδημα των Ιρλανδών δημοσίων υπαλλήλων ήταν 49.006 ευρώ, ενώ στο ελληνικό Δημόσιο ήταν 23.791 ευρώ. Με άλλα λόγια οι δυστυχείς Ιρλανδοί δημόσιοι υπάλληλοι θα απομείνουν με περίπου 46.000 ευρώ τον χρόνο και οι Ελληνες με 22.000 ευρώ τον χρόνο. Είναι να μην τους κλαις; Τους Ιρλανδούς φυσικά και όχι τους Ελληνες που επιτυχημένα αντιστάθηκαν σε όλα τα κελεύσματα του -θου Κύριε!- «νεοφιλελευθερισμού».

Φυσικά, δεν είναι όλα καλά κι άγια στην Ιρλανδία, αλλά είναι διπλά καλύτερα από εδώ (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τους μισθούς στον δημόσιο τομέα). Η ανεργία αυξάνεται -πρέπει να αγγίζει την πραγματική ελληνική ανεργία και όχι τη στατιστική που μαθαίνουμε- και το μοντέλο ανάπτυξης που επέλεξε έφτασε σε αδιέξοδο. Υπάρχει όμως διαφορά: η Ιρλανδία καβάλησε τη χρηματοπιστωτική φούσκα κι έβγαλε λεφτά. Εμείς χρησιμοποιήσαμε τη χρηματοπιστωτική φούσκα για διαιωνίσουμε και να διογκώσουμε τις αγκυλώσεις μας. Αυτοί μπορούν να ελπίζουν στο γύρισμα της παγκόσμιας οικονομίας, εμείς πρέπει αν αντιμετωπίσουμε σε καιρούς φτώχειας όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές που ήταν πολύ πιο εύκολες όταν το χρήμα διεθνώς μοιραζόταν. Η Ελλάδα έχασε το τρένο, και τώρα κάποιοι θρηνούν επειδή το ιρλανδικό τρένο φρενάρισε. Είναι να μην τους κλαίμε τους φουκαράδες;

Ας σταματήσουμε λοιπόν να θρηνούμε για το ιρλανδικό θαύμα και ας κοιτάξουμε να δούμε πώς θα πληρώσουμε συντάξεις. Αρκετά μας κοίμισαν οι μύθοι της ανερμάτιστης δήθεν Αριστεράς. Διότι πριν κλάψουμε για το παντεσπάνι που χάνουν οι Ιρλανδοί ας δούμε πώς θα βγάλουμε το δικό μας ψωμί. Και τα δικά μας προβλήματα είναι βαθύτερα και πιο δομικά, από το γύρισμα του κύκλου της παγκόσμιας οικονομίας.

Άλλοι ανησυχούν για τρομοκράτες και εμείς έχουμε «πρόσφυγες» χωρίς χαρτιά!

2010-02-19T18:15:00.007+02:00

Του ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του τέως υπουργού)

Μετά τις πρόσφατες τρομοκρατικές ενέργειες και την δολοφονία Παλαιστίνιου σε ξενοδοχείο του Ντουμπάι έχουν ξεκινήσει πυρετώδεις συζητήσεις σε Δύση και Ανατολή για την αύξηση της πολυπλοκότητας των μηχανισμών ασφαλείας που οφείλουν να θεσπισθούν ώστε να είναι πάρα πολύ δύσκολη η έκδοση παράνομων η πλαστών διαβατηρίων. Οι πάντες ανησυχούν για την ανεξέλεγκτη είσοδο υπόπτων στοιχείων που είναι δυνατόν να προχωρήσουν σε εγκληματικές η τρομοκρατικές πράξεις. Ολοι βέβαια εκτός του κράτους οπερέτα. Που είναι βέβαια η Ελλάδα. Στην οποία περίεργοι παράνομοι μετανάστες εισέρχονται δίχως καθόλου έγγραφα. Και που μετά από ένα μικρό διάστημα περιορισμού σε νησιά αφήνονται ανεξέλεγκτα να κυκλοφορούν στους δρόμους και τις γειτονιές των ελληνικών πόλεων. Είναι αστείο άλλοι να ανησυχούν για την τρομοκρατία κι εμείς να δεχόμαστε δίχως τον παραμικρό έλεγχο χιλιάδες παράνομους «πρόσφυγες» να μπαίνουν στη χώρα - με απώτερο στόχο βέβαια την μετακίνηση στην υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι απίστευτη η ανευθυνότητα με την οποία χειριζόμαστε τα θέματα αυτά. Είναι αδιανόητο άτομα δίχως χαρτιά και αγνώστου ουσιαστικά ταυτότητας και εθνικότητας να εισέρχονται τελικά στην χώρα.

Πρόσκληση σε γεύμα κατ' οίκον, με μενού τα εκδοτικά σχέδια του Θόδωρου

2010-02-19T18:02:00.002+02:00

Σας αποκαλύπτουμε ότι η προ δύο εβδομάδων τυχαία (;) συνάντηση των κκ. Αντώνη Σαμαρά και Θόδωρου Ρουσόπουλου σε steak house της οδού Ηροδότου στο Κολωνάκι, είχε ως συνέχεια την πρόσκληση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας προς τον πάλαι ποτέ πανίσχυρο κυβερνητικό παράγοντα του Μεγάρου Μαξίμου, για γεύμα στην οικία του στην Κηφισιά. Στο γεύμα παρακάθησαν λιγοστά άλλα πρόσωπα, της κοινής εμπιστοσύνης των δύο ανδρών. Αντικείμενο της συζήτησης δεν ήταν το ενδεχόμενο επανόδου του κου. Ρουσόπουλου στην ενεργό πολιτική και ειδικότερα, στο νεοδημοκρατικό στρατόπεδο, αλλά το εκδοτικό εγχείρημα υπό τη χρηματοδότηση του κου. Βαρδή Βαρδινογιάννη, στο οποίο θα τεθεί επικεφαλής. Σχετικά με το τελευταίο, σας είχαμε ενημερώσει αρκετά παλαιότερα (13/11), με ανάρτησή μας που είχε τίτλο «Τι σχέδια απεργάζεται ο εξαφανισμένος από παντού Θόδωρος;».

Έτσι επιβεβαιώνεται πανηγυρικά ότι ο κος. Σαμαράς αναζητά συμμαχίες με παλιούς ισχυρούς κυβερνητικούς παράγοντες, συνεννοήσεις με το επιχειρηματικό κατεστημένο μέσω πρόθυμων διαμεσολαβητών και γενικότερα ερείσματα στο χώρο των Μέσων Ενημέρωσης.
Αναφέρουμε την είδηση με μοναδική επιφύλαξη εκείνη που θα επέφερε η διάψευσή της, είτε από το περιβάλλον του κου. Σαμαρά, είτε του κου. Ρουσόπουλου.

Υ.Γ.: Φημολογείται ότι η νέα στρατηγική συμμαχία των δύο ανδρών, ενισχύεται έτι περαιτέρω από τους σκληρούς κι άλυτους λογαριασμού που έχουν ανοίξει με το ΔΟΛ και τον κο. Σταύρο Ψυχάρη.

Μας είναι τόσο απαραίτητος, που θα χτυπηθούμε από σύνδρομο στέρησης!

2010-02-19T17:02:00.007+02:00

Με την αντικατάσταση του κου. Γιάννη Τραγάκη σήμερα, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας απώλεσε έναν χαρισματικό γραμματέα που άφησε εποχή με την τάξη και την οργάνωση που κατόρθωσε να επιβάλει.

Η κοινή γνώμη στερείται των εμπνευσμένων πολιτικών δηλώσεων και των μεστών πολιτικών επιχειρημάτων που αφειδώς μοίραζε ο τέως γραμματέας -ακόμη και Σαββατοκύριακα.

Και ο φιλοπαίγμων τηλεοπτικός φακός, μαζί με τους οδηγούς του ανδρικού στάιλινγκ, θα ψάχνουν για καιρό να βρουν πως το μαύρο πόλο Burberry's με το καρώ κολάρο εσωτερικά του γιακά, συνδυάζεται με λεμονί αποχρώσεως μπλέιζερ και όλα αυτά, με μία κόμη, έναν μύστακα και γενικότερα, μία όψη, έναν τύπο κι ένα σουλούπι που παραπέμπουν πιο πολύ σε περιφερόμενο don στις γειτονιές του Bayridge Brooklyn τη δεκαετία του '60, παρά σε κοινοβουλευτικό άνδρα σύγχρονου δυτικού κράτους.

Κύριε Τραγάκη, μας έχετε γίνει τόσο απαραίτητος, που θα χτυπηθούμε από σύνδρομο στέρησης!

Υ.Γ.: Οι πληροφορίες μας αναφέρουν πως για πολιτικό σας διάδοχο στην Περιφέρεια της Β' Πειραιώς, προετοιμάζετε τον φυσικό σας συνεχιστή, το γιο σας. Τουλάχιστον σας φέρνει καθόλου ως προς το φυσιογνωμικό και λεκτικό κομμάτι, ή θα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού τέτοιες περιπτώσεις;

Ούτε σε εκλογές τέτοια τεράστια καμπάνια για να μαζέψουν κόσμο στο ΣΕΦ!

2010-02-19T16:45:00.004+02:00

Φταίει η αδιαφορία του κόσμου προς το πρόσωπό του;
Η γνωστή φοβικότητα που κουβαλά απέναντι στους πάντες και τα πάντα;
Η διαφορά του κόμματος από τους αντιπάλους, η οποία διαρκώς αυξάνεται στις δημοσκοπήσεις αντί να μειώνεται;
Το γεγονός ότι τα δείγματα που απαντούν στα ερωτηματολόγια, προτιμούν πρωθυπουργό ακόμη και τον … «κανέναν» σε σχέση με αυτόν;
Η κοινή διαπίστωση ότι έχει καταφέρει σε χρόνο ρεκόρ ότι ανέμεναν πολλοί που τον είχαν ζήσει παλιότερα, δηλαδή να καταστεί αντιπαθής σε όποιον ήταν δυνατό, από τους ορκισμένους ντορικούς έως τους πιστούς καραμανλικούς και από εκείνα τα πολιτικά στελέχη που εξεδίωξε πολιτικά, έως εκείνα τα οποία ουδέποτε αξιοποίησε;
Όλα τα παραπάνω μαζί και ταυτόχρονα;
Ποιος ξέρει στα σίγουρα άραγε πως νιώθει ο κος. Αντώνης Σαμαράς!
Γεγονός είναι πάντως πως ο μηχανισμός του έχει εξαντλήσει κάθε πιθανό περιθώριο κινητοποίησης, ούτως ώστε την Κυριακή στις 12.00 το μεσημέρι, το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας να είναι γεμάτο.

Το call center της Ρηγίλλης έχει πάρει «φωτιά». Τηλεφωνούν και προσκαλούν για το πρώτο, το «πανηγυρικό» όπως τονίζουν, προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας έως και την … «κουτσή Μαρία». «Σας προκαλούμε, ελάτε, θα μιλήσει ο πρόεδρος» αναφέρουν οι υπάλληλοι στους απορημένους πολίτες, που άλλη όρεξη δεν είχαν από το πάνε κυριακάτικα να ακούσουν για ρυάκια, ποτάμια και άλλα τινά.
Τα sms πάνε κι έρχονται. «Ξεκινάμε! Σε καλώ την Κυριακή» αναφέρει το κείμενο που αποστέλλει σε δεκάδες χιλιάδες κινητά, εξ ονόματος του κου. Σαμαρά, το επιτελείο του.
«Σας καλώ την Κυριακή να ξεκινήσουμε μαζί την αναγέννηση της Νέας Δημοκρατίας» καταλήγει στην -προσωπική τάχα- επιστολή που υπογράφει και αποστέλλει ο ίδιος σε δεκάδες χιλιάδες παραλήπτες.
«Για την ελπίδα» που είναι εδώ, εννοώντας τον κο. Σαμαρά προφανώς, μιλούν και διάφορα διαφημιστικά μηνύματα που κατακλύζουν τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες και καλούν κόσμο για την Κυριακή στο ΣΕΦ.

Τόση κινητοποίηση δεν έχει γίνει ούτε για εκλογές! Όλη αυτή η αγωνία, είναι αποδεικτική του πόσο καλά τα πηγαίνει η ηγεσία του κόμματος. Και τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμα…

Υ.Γ.: Πως πληρώνει αλήθεια για ολόκληρη αυτή την πομπώδη διαφημιστική καμπάνια για τον προσυνεδριακό γύρο; Τα μονίμως φαλιρισμένα ταμεία της ΝΔ, που συνεχώς (ανα)χρηματοδοτούνται με το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, ή έχει προσφερθεί κάποιος περίλαμπρος «μαικήνας» των ονείρων και των φιλοδοξιών του κου. Σαμαρά;

Μία ευθεία (και θρασεία) παραδοχή για το ποιοι ψήφισαν στις 29/11/2009!

2010-02-13T11:21:00.004+02:00

Ανατρέχοντας σε άλλα blogs (όπως για παράδειγμα εκείνο του DeFreJus) βρήκαμε μία παραπομπή σε ηχητικό ντοκουμέντο από ραδιοφωνική εκπομπή που έχουν κάποιοι ανεβάσει στο youtube, στο οποίο ακούγεται ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κος. Άδωνις Γεωργιάδης να παραδέχεται ευθαρσώς ότι έστειλε ολόκληρο το οικείο του περιβάλλον, οικογενειακό ή άλλο, ακόμη και τα στελέχη του πολιτικού του γραφείου στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου να ψηφίσουν για τον κο. Αντώνη Σαμαρά, κάτι που θα έπραττε και ο ίδιος όπως ομολογεί, εάν δεν υπήρχε κίνδυνος να προκληθεί κόλαση στα κανάλια ότι προσχωρεί στη Ρηγίλλης.

Φυσικά η ευθεία, όσο και θρασεία παραδοχή του βουλευτή του ΛΑΟΣ, όπως εξάλλου και οι ισχυρισμοί του κου. Τάσου Τέλλογλου στην επιτροπή της Βουλής για απαλλαγή της κας. Ντόρας Μπακογιάννη από κάθε είδους πολιτικής ευθύνης αναφορικά με τη διαφυγή του Χρήστου Καραβέλα της Siemens Hellas στην Ουρουγουάη, δε βγήκαν ποτέ στην επιφάνεια της δημοσιότητας από τα γνωστά Μέσα Ενημέρωσης, καθώς κάτι τέτοιο δε θα βόλευε καθόλου την παρούσα ηγεσία της ΝΔ, αλλά ούτε και το ΠαΣοΚ, το οποίο προσπορίζεται μεγάλα πολιτικά οφέλη από την καινούργια κατάσταση που δημιουργείται στο εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από την άλλη πλευρά όμως, δικαιώνονται οι υποψίες και οι καταγγελίες πολλών στελεχών και υποστηρικτών της ΝΔ ότι το ανεπιβεβαίωτο με βάση επίσημα και πειστικά στοιχεία πλήθος των 390.000 ανθρώπων που ψήφισαν υπέρ του κου. Αντώνη Σαμαρά στις 29/11/2009 δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα αμάλγαμα παραπλανημένων -από τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της κομματικής «μούργας» που ξέμεινε στη Ρηγίλλης μετά την αποχώρηση του κου. Κώστα Καραμανλή- Νεοδημοκρατών, εγγεγραμμένων στις λίστες της Ιπποκράτους Πασόκων που είχαν λάβει σημάδι να στηρίξουν δια της δικής τους (ανέλεγκτης και ανεξέλεγκτης) συμμετοχής τον «κολλητό» φίλο του κου. Γιώργου Παπανδρέου, μελών του ΛΑΟΣ που επιζητούσαν να μεταστεγαστούν σε μία … νεοδεξιά-«νέα» Νέα Δημοκρατία ή απέβλεπαν στην αποδυνάμωση της Ρηγίλλης με τη εκλογή του κου. Σαμαρά, περιπλανώμενοι παλαιοδεξιοί που από την εποχή του ανοίγματος του αειμνήστου Κωνσταντίνου Καραμανλή στο Πολιτικό Κέντρο το 1977 μέχρι και σήμερα, είχαν ψηφίσει οτιδήποτε άλλο (ΕΠΕΝ, ΔΗΑΝΑ, ΠΟΛΑΝ, Ελληνικό Μέτωπο, ΛΑΟΣ, ακόμη και … Χρυσή Αυγή) παρά τη ΝΔ και ότι άλλο, ή όποιος άλλος μπορεί να χωρέσει στο νου και στη φαντασία κάθε σοβαρού ανθρώπου.

Ως γνωστό, το ψέμα έχει πάντα κοντά ποδάρια και το τι πραγματικά συνέβη στις 29/11/2009 κάποια στιγμή θα ‘ρθει στην επιφάνεια με όλες τις γκρίζες και σκοτεινές λεπτομέρειες. Δυστυχώς, το σοκ που θα προκαλέσει την αποκάλυψη της αλήθειας ενδέχεται να είναι η εν καιρώ εκλογική συρρίκνωση του μεγάλου κυβερνητικού κόμματος της Ελληνικής Κεντροδεξιάς σε μεγέθη που δε θα μπορούσε να ευχηθεί ούτε ο φανατικότερος Κεντροαριστερός αντίπαλος.

Να γεμίσει το ΣΕΦ ενεργούς Νεοδημοκράτες, όχι κομματικά ανδρείκελα

2010-02-13T10:40:00.003+02:00

Έχει περιέλθει και στη δική μας κατοχή η πληροφορία που έχουν δημοσιεύσει άλλα blogs ότι το call center της Ρηγίλλης έχει πάρει στην κυριολεξία φωτιά από τα τηλεφωνήματα με τα οποία προσκαλούνται μέλη (από τα … 800.000 των εκλογών προφανώς) να δώσουν βροντερό παρών στο πρώτο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στις 21 του τρέχοντος μηνός. Η ομάδα του κου. Αντώνη Σαμαρά αναζητεί με αγωνία να διαμορφώσει ένα μπούγιο άβουλων χειροκροτητών, ένα πλήθος πραγματικών κομματικών ανδρείκελων και το αναφέρουμε αυτό, διότι όλες μας οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ενδεχόμενο το λόγο να λάβει μονάχα ο πρόεδρος της ΝΔ και ουδείς άλλος, πλην ίσως του προεδρεύοντος της διαδικασίας προς το Συνέδριο, κου. Δημήτρη Αβραμόπουλου.

Επιβάλλεται η προσέλευση στελεχών και μελών να είναι πράγματι αθρόα, με τη μόνη διαφορά, ότι πρέπει να σπεύσουν στο ΣΕΦ πρώτοι και καλύτεροι όλοι εκείνοι οι ενεργοί Νεοδημοκράτες που πιστεύουν σε μία μεγάλη στο μέγεθος, πλειοψηφική στην κοινωνία, δημοκρατική στις διαδικασίες και φιλελεύθερη στις αρχές ΝΔ και όχι μόνο εκείνοι που τους βολεύει για τις φοβίες και τις εμμονές τους ένα νωχελικό, εσωστρεφές, συντηρητικό, άδοξο πολιτικό μόρφωμα.

Στο κενό οι κατηγορίες για πολιτική ευθύνη Ντόρας στη διαφυγή Καραβέλα

2010-02-13T09:50:00.004+02:00

Όταν το γνωστό τηλεγράφημα της Ουρουγουάης για την υπόθεση του Χρήστου Καραβέλα ακολουθούσε διάφορες δαιδαλώδεις υπηρεσιακές διαδρομές μέχρι να φτάσει καθυστερημένα στο γραφείο της κας. Ντόρας Μπακογιάννη, το στέλεχος της Siemens Hellas βρισκόταν ήδη εκτός ελληνικών συνόρων και επομένως τίποτα απολύτως που να οδηγούσε στη διευκόλυνση της διαφυγής του συνέβη, με ευθύνη της τέως υπουργού Εξωτερικών τουλάχιστον.

Σε αυτό το συμπαγές συμπέρασμα καταλήγει η μαρτυρία του δημοσιογράφου Τάσου Τέλλογλου, ο οποίος ερευνά εδώ και τρία χρόνια το σκάνδαλο παράνομων χρηματοδοτήσεων της Siemens Hellas σε πολιτικούς φορείς και πολιτικά πρόσωπα, στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Τα πρακτικά από την κατάθεση του δημοσιογράφου, τα οποία παραθέτουμε αμέσως στη συνέχεια, είναι ενδεικτικά, αν όχι αποδεικτικά τους γεγονότος ότι σίγουρα αδίκως και πιθανότατα σκοπίμως, έσπευσε το ΠαΣοΚ, αλλά και το καραμανλικό κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας που στρατεύτηκε με την υποψηφιότητα του κου. Αντώνη Σαμαρά, να καταλογίσουν στην κα. Μπακογιάννη το πολιτικό σκέλος της ευθύνης για τη διαφυγή Καραβέλα. Ας δούμε τα πρακτικά.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη (βουλευτής ΠαΣοΚ): Σαν Υπουργός Εξωτερικών η κ. Μπακογιάννη φέρει ευθύνη για τη μη έγκαιρη ενημέρωση της ελληνικής δικαιοσύνης για τον Καραβέλα, σύμφωνα με την έρευνα που έχετε κάνει; Αναμειγνύεται καθόλου σε αυτό;

Μάρτυς (Αναστάσιος Τέλλογλου): Καμιά απολύτως δεν φέρει. Ξέρω προσωπικά από το περιβάλλον του κ. Καραβέλα πως όταν ήδη ο κ. Καραβέλας ήταν εκτός Ελλάδος, στελνόταν το τηλεγράφημα από την Ουρουγουάη.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Πώς;

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Λέω. Ανεξάρτητα από το τι γράφτηκε στον Τύπο, για το χρόνο στον οποίο παραδόθηκε το τηλεγράφημα από το Υπουργείο Εξωτερικών, το ερώτημα δεν είναι αν άργησε το Υπουργείο Εξωτερικών να το δώσει. Το ερώτημα ήταν: αν το έδινε στην ώρα του, θα έπιαναν τον Καραβέλα;

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Όχι, άλλο σας ρώτησα εγώ.

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Ναι, αλλά εγώ σας απαντάω σε αυτό.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Σαν Υπουργείο Εξωτερικών…

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Το τηλεγράφημα στάλθηκε Κυριακή ή Σάββατο, δεν θυμάμαι…

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Σάββατο.

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Σάββατο ... και ο Καραβέλας ήταν ήδη εκτός Ελλάδος. Αυτό σας λέω.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Με συγχωρείτε πολύ, εγώ δεν σας ρωτάω για τις συνέπειες, εγώ σας ρωτάω…

Μάρτυς (Αναστάσιος Τέλλογλου): Μα, δεν είναι συνέπεια. Ο Καραβέλας είχε φύγει όταν ήλθε το τηλεγράφημα.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Δεν ξέρουμε την εξέλιξη που θα είχε, κύριε Τέλλογλου, αν όλη αυτή η διαδικασία είχε γίνει έγκαιρα. Δεν μπορούμε να το ξέρουμε και να προδικάσουμε.

Μάρτυς (Αναστάσιος Τέλλογλου): Καμία εξέλιξη δεν θα υπήρχε. Ο Καραβέλας πάλι θα είχε φύγει. Ήταν έξω.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Εγώ σας ρωτάω ευθέως: αν υπήρχε πολιτική ευθύνη από τη διαδικασία αυτή, έτσι όπως κινήθηκε, της μη επίσπευσης όλης αυτής της διαδικασίας. Εφόσον το τηλεγράφημα έφθασε Σάββατο, την Τρίτη…

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Δεν μου απαντάτε ευθέως. Δεν πειράζει.

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Ευθέως σας απαντάω: δεν θα άλλαζε το αποτέλεσμα.

Βασιλική Τσονόγλου-Βυλλιώτη: Δεν σας ρώτησα αυτό.

Μάρτυς ( Αναστάσιος Τέλλογλου): Με ρωτάτε αν καθυστέρησε να το δώσει η κ. Μπακογιάννη. Δεν ξέρω να σας το πω αυτό. Αυτό που ξέρω εγώ ήταν ότι ο κ. Καραβέλας είχε φύγει. Αυτό το ξέρω.

Ως τελευταία παρατήρηση, να επισημάνουμε την επιμονή της βουλευτού ΠαΣοΚ να αρνείται να παραδεχτεί που βρίσκονται η ουσία και το νόημα σε όσα καταθέτει ο δημοσιογράφος, δηλαδή ότι κανένα λάθος ή παράλειψη της κας. Μπακογιάννη ως αρμόδιας επικεφαλής του ΥΠΕΞ συνέτεινε, ή συνέβαλλε στη διαφυγή Καραβέλα, αλλά αντίθετα, επανέρχεται ρωτώντας επανειλημμένα και κυρίως στοχευσμένα, για τυχόν ευθύνες της τέως υπουργού. Είτε η βουλευτής δεν πολυκαταλαβαίνει ακόμη και τα πλέον βασικά, είτε της έχουν δοθεί ρητές οδηγίες να τσαλακώσει πάση δυνάμει το προφίλ της κας. Μπακογιάννη, προς όφελος του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και των παρακείμενων (και παρακοιμώμενων) φίλων του.

Η αντίδραση κάθε σωστού ανθρώπου εμπρός στον ηθικό παχυδερμισμό

2010-02-13T09:16:00.006+02:00

Η δριμεία φραστική επίθεση του κου. Κώστα Μπακογιάννη στο δημοσιογράφο Θανάση Λάλα στο καφέ Da Capo της Πλατείας Κολωνακίου ήταν όχι μονάχα μία απολύτως δικαιολογημένη πράξη, αλλά η απαρχή μίας νέας φάσης, όπου οι ελεεινολογήματα και τα χυδαιογραφήματα κάθε διεστραμμένου νου και διεφθαρμένης ψυχής εναντίον ευυπόληπτων προσώπων δεν μπορεί και δεν πρόκειται να μένουν αναπάντητα.

Οι περισσότεροι από εμάς αναγνωρίσαμε στον τρόπο γραφής του κατάπτυστου εκείνου κειμένου κατά της πρώην υπουργού Εξωτερικών στο ένθετο Vetomag της κυριάτικης εφημερίδας “Veto”, που μόνο ως παράδειγμα δημοσιογραφικής αγυρτείας μπορεί να χρησιμεύσει, τον Λάλα. Και όμως! Μπροστά στην οργή του γιου της κας. Μπακογιάννη και χωρίς να ντραπεί όλο τον κόσμο που παρίστατο στη σκηνή, απεμπολούσε την ευθύνη για το δημοσίευμα, χρεώνοντάς το στον συνέταιρό του στην εφημερίδα.

Κάποιοι δήθεν και καθωσπρέπει θα ισχυριστούν ενδεχομένως ότι ουδείς, πόσο μάλλον ο γιος του αείμνηστου Παύλου Μπακογιάννη, αξίζει να εκτίθεται οργισμένος στον κοινωνικό περίγυρο για τέτοιες θλιβερές περιπτώσεις, όπως εκείνου του Λάλα. Λάθος! Είναι χρέος κάθε σωστού ανθρώπου να υπερασπίζεται την τιμή και την υπόληψη της οικογένειάς του και μάλιστα με τρόπο δυναμικό, εάν έχει να αντιμετωπίσει τόσο ιταμές και οικτρές καταστάσεις. Έναν τέτοιο ηθικό παχυδερμισμό.

Γεια στο στόμα σου λοιπόν Κώστα και ελπίζουμε να βρεις μιμητές σε ανάλογες περιπτώσεις.

Υ.Γ.: Περιττό να αναφέρουμε ότι ευχόμαστε όταν φτάσει η ώρα της εκδίκασης της μήνυσης και αγωγής της κας. Μπακογιάννη κατά των Μάκη Τριανταφυλλόπουλου και Θανάση Λάλα, η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της περίστασης και να τους βαρέσει μία γερή καμπάνα.

Η κερδοσκοπία είναι πράξη αυτοσυντήρησης των δανειστών της Ελλάδας

2010-02-11T16:09:00.000+02:00

Του ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του τέως υπουργού)

Οι κακοί κερδοσκόποι υπονομεύουν την καλοπέρασή μας. Αυτή την ανοησία οι λογής ντόπιοι αναλυτές προσπαθούν να πουλήσουν στον πολύπαθο ελληνικό λαό. Η αλήθεια όμως είναι εξαιρετικά απλή.

Για χρόνια εξαπατούσαμε τους δανειστές μας δίνοντας ψευδή στοιχεία για την Οικονομία μας. Κι έτσι μας δάνειζαν με χαμηλά επιτόκια παίρνοντας, εν αγνοία τους, τεράστια ρίσκα με τα χρήματά τους.

Τώρα που η πραγματικότητα αποκαλύφθηκε, επιμένουν όλοι να μας δανείζουν με υψηλότατα επιτόκια (εξ ου και τα περίφημα μεγάλα spreads) ώστε να προστατευθούν από τις γνωστές ή και τις κρυμμένες ακόμα αδυναμίες της Οικονομίας μας. Και να εξισορροπήσουν κάπως και τις χασούρες που έχουν, λόγω και των ψεμμάτων μας, ήδη υποστεί. Κάθε αρνητική είδηση που βγαίνει απο την χώρα σκορπίζει ανησυχίες. Και μεγαλώνει, λόγω εκλαμβανόμενου αυξημένου ρίσκου, το κόστος δανεισμού.

Η λεγόμενη κερδοσκοπία λοιπόν δεν είναι παρά πράξη αυτοσυντήρησης. Από εκείνους που τους ζητάμε να μας δώσουν τα χρήματά τους.

Το πρόβλημα λοιπόν είμαστε εμείς που ζητάμε δανεικά. Κι όχι εκείνοι που θέλουν να προστατεύσουν τα χρήματά τους. Και το ερώτημα είναι γιατί κανείς δεν ψάχνει γιατί ζούσαμε όλα αυτά τα χρόνια με δανεικά.

Γιατί τρώγαμε πάνω από τα διπλά απ' όσα βγάζαμε; Σε ποιούς ξοδεύτηκαν τα λεφτά αυτά; Που έχουν το θράσος να διαμαρτύρονται τώρα κι από πάνω;

Παγίδα έξτρα φόρων για τα μεσαία εισοδήματα, η σύνδεση με τις αποδείξεις

2010-02-11T13:32:00.005+02:00

Ρεπορτάζ της ΕΛΕΝΑΣ ΛΑΣΚΑΡΗ στην εφημερίδα «Τα Νέα» 11/2/2010

Παγίδες έξτρα φόρων, κυρίως για τα μεσαία εισοδήματα, κρύβει η σύνδεση του αφορολόγητου ορίου των 12.000 ευρώ με αποδείξεις αξίας ίσης με το 30% του εισοδήματος. Το κλειδί των κρυφών επιβαρύνσεων βρίσκεται στο είδος των αποδείξεων που καλούνται να συλλέξουν οι πολίτες για να κατοχυρώσουν το αφορολόγητο, καθώς εξαιρούνται βασικές και μεγάλες μηνιαίες δαπάνες των νοικοκυριών.

Δαπάνες ενοικίων, δόσεων στεγαστικών δανείων και όλοι οι λογαριασμοί ΔΕΚΟ, που αποτελούν μεγάλο κεφάλαιο στον μηνιαίο οικογενειακό προϋπολογισμό, δεν αναγνωρίζονται για την κατοχύρωση του αφορολόγητου ορίου, ενώ προβλήματα γεννά και η αναγνώριση αποδείξεων από βενζινάδικα και περίπτερα που σήμερα δεν εκδίδουν αποδείξεις. Το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο εξαιτίας του γεγονότος ότι το ποσό των απαιτούμενων αποδείξεων υπολογίζεται σε συνάρτηση με το δηλωθέν εισόδημα, το οποίο προφανώς δεν είναι στο σύνολό του διαθέσιμο, καθώς ενσωματώνει τους κανονικούς φόρους που οφείλονται σε ετήσια βάση.

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Για παράδειγμα, φορολογούμενος με δηλούμενο εισόδημα 27.000 ευρώ καλείται να πληρώσει φόρο 3.520 ευρώ. Αμέσως το διαθέσιμο εισόδημά του, χωρίς να αφαιρούνται άλλες κρατήσεις, περιορίζεται στις 23.480 ευρώ. Έστω ότι ο φορολογούμενος αυτός πληρώνει σε δόση στεγαστικού δανείου (που δεν μετράει ως απόδειξη για το αφορολόγητο) 600 ευρώ τον μήνα ή 7.200 ευρώ τον χρόνο. Το διαθέσιμο εισόδημα περιορίζεται στις 16.280 ευρώ. Αν προστεθούν και οι δαπάνες για φως, νερό, τηλέφωνο (σταθερό και κινητό) 150 ευρώ, συγκεντρώνονται άλλα 1.800 και το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώνεται στις 14.480 ευρώ. Αν ο συγκεκριμένος φορολογούμενος οδηγεί αυτοκίνητο και πληρώνει δόση γι΄ αυτό, που επίσης δεν αναγνωρίζεται, και βάζει βενζίνη χωρίς να μπορεί να πάρει ακόμη απόδειξη, μαζεύονται άλλα 500 ευρώ μηνιαίως ή 6.000 ετησίως, τα οποία με τα ασφάλιστρα αυτοκινήτου (επίσης δεν μετράνε για το αφορολόγητο) αυξάνονται σε 6.500 ευρώ. Τελικά ο συγκεκριμένος φορολογούμενος δεν μπορεί να καλύψει τις αποδείξεις που απαιτούνται για να καρπωθεί το αφορολόγητο. Με τις παραπάνω δαπάνες, το διαθέσιμο εισόδημά του έχει περιοριστεί στις 7.980 και θα πρέπει να προσκομίσει στην Εφορία αποδείξεις αξίας 8.100 για να έχει το αφορολόγητο των 12.000! Εναλλακτικά, αν δεν καταφέρει να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες αποδείξεις, για τη διαφορά ανάμεσα στις απαιτούμενες και τις συγκεντρωθείσες αποδείξεις θα κληθεί να καταβάλλει φόρο 10%. Αν λοιπόν ο συγκεκριμένος φορολογούμενος αντί για 8.100 αποδείξεων έχει καταφέρει να συγκεντρώσει αποδείξεις αξίας 5.100, θα κληθεί να καταβάλει επιπλέον φόρο 300 ευρώ.

Οι δυσκολίες συγκέντρωσης αποδείξεων στο 30% του εισοδήματος είναι επίσης μεγάλες σε ζευγάρια όπου ο σύζυγος κερδίζει 30.000 ευρώ και χρειάζεται αποδείξεις 9.000 ενώ η σύζυγος 20.000 και απαιτούνται αποδείξεις 6.000 ή συνολικά 15.000 ευρώ.

Πιθανά ψεγάδια μπορεί να κρύβονται και για τα υψηλότερα εισοδήματα, με το Δημόσιο αυτή τη φορά να κινδυνεύει να χάσει φόρους. Κι αυτό γιατί ασχέτως ύψους εισοδήματος, εφόσον αυτό υπερβαίνει τα 40.000 ευρώ, οι απαιτούμενες αποδείξεις για να καλυφθεί το αφορολόγητο είναι 12.000 ευρώ.

Έτσι, ένας φορολογούμενος με ετήσιο εισόδημα 300.000 ευρώ, ο οποίος προφανώς δεν έχει κανένα πρόβλημα να συγκεντρώσει τις αποδείξεις των 12.000 ευρώ και μπορεί άνετα να φτάσει στα 15.000 αποδείξεων κερδίζοντας και μπόνους έκπτωση φόρου 300 ευρώ, δεν έχει κανένα λόγο να ζητήσει επιπλέον αποδείξεις και μπορεί κάλλιστα να επιμείνει στην κλασική λύση της αγοράς προϊόντων ή υπηρεσιών στη λογική, π.χ., 100 ευρώ με απόδειξη- 80 χωρίς. Παράλληλα, σε περιπτώσεις υψηλών εισοδημάτων με άνεση στη συγκέντρωση των απαιτούμενων αποδείξεων, τίποτα δεν εμποδίζει την «εμπορία» αποδείξεων.

* Το γράφημα αποτελεί επίσης αναδημοσίευση από τα «Νέα»

Επανερχόμαστε και ξαναρωτάμε: ξώφαλτσο εγκεφαλικό, ή νταλκάς η αιτία;

2010-02-09T16:41:00.006+02:00

Μετά τη σπουδή που επέδειξε χθες στη συζήτηση για το Μεταναστευτικό ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κος. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης να ισχυριστεί ενώπιον ολόκληρης της Εθνικής Αντιπροσωπείας στο Κοινοβούλιο, αλλά και του ελληνικού λαού που παρακολουθούσε σε ζωντανή μετάδοση από το Κανάλι της Βουλής και την ΕΤ1, ότι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών κος. Μπάρακ Ομπάμα είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, επανερχόμαστε, με τρόπο πιεστικό αυτή τη φορά, στην απορία που είχαμε ευσχήμως θέσει με την ανάρτησή μας στις 20/1/2010 με τίτλο Σε λίγο θα εισβάλουν στο γραφείο του, να του αλλάξουν τη βαφή στο μαλλί και ξαναρωτάμε: ξώφαλτσο εγκεφαλικό, ή αιφνίδιος γεροντονταλκάς είναι η αιτία; Διότι αλλιώς, δεν εξηγείται!!!

Σημείωση: Μα τι πάθος είναι αυτό που έχουν οι Αμερικανοί να υποστηρίζουν στα κράτη-δορυφόρους τους ως πολιτικούς ταγούς όλα τα ufo; Δεν καταλαβαίνουν ότι ελοχεύει κίνδυνος ανά πάσα στιγμή να τους εκθέσουν, ακόμη και όταν οι κατά καιρούς Πετσάλνικοι δίνουν παραγγελία να πετσοκόβονται τα πρακτικά της Βουλής;

Γεννημένοι Έλληνες, αλλά από γράμματα και ορθογραφία εντελώς στούρνοι!

2010-02-08T15:40:00.004+02:00

Απίστευτο! Σταρ του Χόλυγουντ έχει υπάρξει ο υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά!

2010-02-08T12:18:00.007+02:00

Κάποιες φορές αδικούμε πρόσωπα, άθελά μας, όχι από πρόθεση, δόλο ή σκοπιμότητα.

Έτσι και για τον αυτοαναγορευόμενο ως υποψήφιο δήμαρχο Πειραιά κο. Παναγιώτη Μαυρίκο (βλέπε τέσσερις αναρτήσεις παρακάτω) παραλείψαμε να αναφερθούμε στην πολύ καλή καριέρα που έχει διαγράψει στον κινηματογραφικό κόσμο του Χόλυγουντ, σε δευτερεύοντες ρόλους μεν, αλλά πλάι πάντα σε μεγάλα αστέρια. Στη μικρή φωτογραφία δεξιά, βλέπετε τον κο. Παναγιώτη Μαυρίκο ως εκδότη του Πειραιά και στη μεγάλη φωτογραφία-αφίσα αριστερά, τον βλέπετε μετο καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τσαζ Παλμιντέρι, να συμπληρώνει το μεγάλο Ρόμπερτ ντε Νίρο στη γνωστή ταινία «Ιστορίες του Μπρονξ» ("A Bronx Tale"), παραγωγής 1993, σε δεύτερο αντρικό ρόλο.

Ευχαριστούμε τον ρεπόρτερ ανεύρεσης χαμένων, ή κρυφών διασημοτήτων του blog μας για την άμεση ενημέρωση που μας έκανε. Εκτιμούμε ότι ως χολυγουντιανός σταρ, ο κος. Μαυρίκος έχει πλέον διαφορετικές, πολύ υψηλότερες από πριν, δυνατότητες και πιθανότητες, προκειμένου να εκλεγεί δήμαρχος Πειραιά.

Στο ευρώ συμβαίνει να είμαστε όλοι ... «Ράγιο Βαγεκάνο»!

2010-02-08T11:22:00.005+02:00

Του Ι.Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

(σε αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» 8/2/2010, στήλη «Εμπιστευτικά»)

ΠΡΙΝ ΑΠΟ μερικά εικοσιτετράωρα, ο πρόεδρος της μεγαλύτερης ισπανικής τράπεζας, της Santander Βank, ρωτήθηκε αν είναι αληθές ότι η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα δέχονται κοινή επίθεση των διεθνών αγορών ώστε να αποδυναμωθεί το ευρώ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ χαμογέλασε και απάντησε ελαφρώς ειρωνικά ότι αυτές οι τρεις περιπτώσεις χωρών δεν είναι ίσες, ούτε καν συγκρίσιμες. Κι ότι «η Ισπανία είναι η Ρεάλ Μαδρίτης, όχι η Ράγιο Βαγεκάνο!».

ΥΠΟΘΕΤΩ ότι τη Ρεάλ Μαδρίτης τη γνωρίζουμε όλοι. Αντιθέτως, είμαι βέβαιος ότι ελάχιστοι γνωρίζουν τη Ράγιο Βαγεκάνο: είναι και αυτή ομάδα της Μαδρίτης που βρίσκεται στην 9η θέση του πρωταθλήματος της Β΄ Εθνικής. Για όποιον δεν κατάλαβε, λοιπόν, η Ελλάδα είναι η Ράγιο Βαγεκάνο- ας πούμε, «ο Εθνικός Αστέρας της Ευρώπης».

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ, όμως, αν αυτό είναι το ζήτημα. Διότι η Ράγιο Βαγεκάνο μπορεί θαυμάσια να πέσει πέντε κατηγορίες χωρίς η Ρεάλ να το πάρει χαμπάρι. Αντιθέτως, αν βουλιάξει μια χώρα του ευρώ, το κόστος θα το πληρώσει το ευρώ, ακόμη κι αν η χώρα είναι ο Εθνικός Αστέρας ή ο Βισαλτιακός της ευρωζώνης.

ΥΠΟ ΑΥΤΗΝ την έννοια, κύριε πρόεδρε, στο ευρώ συμβαίνει να είμαστε όλοι Ράγιο Βαγεκάνο.

ΚΑΙ ΝΑ πάρω ένα καλό παράδειγμα. Όσο συζητείται μια «επιχείρηση διάσωσης» της Ελλάδας από τις άλλες χώρες του ευρώ, οι αγορές δεν θα σταματήσουν να πιέζουν την Ελλάδα ώστε να προκαλέσουν τη διάσωση. Και προκειμένου να προκαλέσουν την παρέμβαση για διάσωση, θα προσπαθούν να συνδέσουν την πίεση προς την Ελλάδα με μια πίεση στο ευρώ.

ΚΑΤΑ ΤΗ λογική τους, δηλαδή, είτε θα πρέπει η Ελλάδα να αφεθεί στην τύχη της και να χρεοκοπήσει βάζοντας σε κίνδυνο το ευρώ, είτε να τη σώσουν οι άλλοι προκειμένου να σώσουν το ευρώ. Κοινώς, δεν θα μας αφήσουν στην ησυχία μας αν δεν γίνει το ένα ή το άλλο.

ΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ τυχαίες οι ζυμώσεις των τελευταίων 24ώρων στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Και ο Σαρκοζί και η Μέρκελ αντιλαμβάνονται ότι το παιχνίδι που παίζεται είναι πλέον μεγαλύτερο από το μπόι μας, άρα πρέπει να αντιμετωπιστεί στην πραγματική του διάσταση.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ, βεβαίως, και εκείνοι που λένε «οι Έλληνες να κόψουν τον λαιμό τους: μόνοι τους τα έκαναν, μόνοι τους να τα φτιάξουν!». Σύμφωνοι αλλά πολύ φοβούμαι πως αν αυτό μπορούσε να λεχθεί κάποτε, δύσκολα μπορεί να εφαρμοστεί πλέον.

ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ, το ερώτημα δεν είναι αν θα υπάρξει παρέμβαση αλλά με ποιο κόστος, με ποια μέθοδο και ποια προοπτική θα εκδηλωθεί. Διότι ακόμη κι η Ράγιο Βαγεκάνο δικαιούται να ελπίζει ότι κάποια στιγμή μπορεί να ανέβει κατηγορία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να συναποφασίζει ισότιμα με την Τουρκία;

2010-02-08T11:09:00.004+02:00

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του περιοδικού "Τα Πράγματα")

Γνωρίζετε αυτή τη συμπαθή κυριούλα, που κρατά μια ανθοδέσμη και κοιτάζει αμήχανα το φωτογραφικό φακό; Κάνετε λάθος -όχι μεγάλο…- αν νομίζετε ότι φωτογραφίζεται γιατί κέρδισε κάποιο διαγωνισμό σε τηλεοπτική εκπομπή ριάλιτι. Βέβαια κέρδισε κάτι σαν το ελληνικό τζόκερ μετά από κάμποσα τζακ ποτ, αφού από την πολιτική αφάνεια, το κατεστημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε μια μέρα, δηλαδή μια νύχτα, περασμένα μεσάνυχτα ήταν, να την ονομάσει “υπουργό Εξωτερικών” της ενιαίας Ευρώπης. Η κυριούλα λέγεται, αν δεν το ξέρετε, λαίδη Κάθριν Άστον. Δείτε, λοιπόν, τι είπε στην πρώτη μεγάλη, επίσημη ομιλία της η κυρία Άστον:

Η Ευρωπαϊκή Ενωση θέλει οι αναδυόμενες δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ινδία και η Τουρκία να ενταχθούν στις ελίτ ομάδες του κόσμου που λαμβάνουν αποφάσεις, δήλωσε σήμερα η νέα εκπρόσωπος της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ η Κάθριν Άστον. Κίνα, Ινδία, Νότια Αφρική, Βραζιλία, Μεξικό και Τουρκία είναι “μεγάλοι παίκτες στην πολιτική και την ασφάλεια με αυξανόμενη πολιτική επιρροή. Η ευρωπαϊκή απάντηση πρέπει να είναι περισσότερο γενναιόδωρη αφήνοντας χώρο στα κορυφαία τραπέζια της παγκόσμιας πολιτικής νωρίς όταν μορφοποιούνται στρατηγικές”, είπε στην παρθενική της ομιλία στην ετήσια διάσκεψη για την ασφάλεια στο Μόναχο. Ταυτόχρονα, αυτές οι δυνάμεις πρέπει ως αντάλλαγμα να “συμβάλλουν δίκαια” στη παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια, πρόσθεσε η Άστον.

Η κυρία Άστον ονομάστηκε, όπως είπαμε, “υπουργός Εξωτερικών” της Ευρώπης, με βασικό κριτήριο τη διατήρηση των ισορροπιών μεταξύ εκείνων, που συναποτελούν το σημερινό ευρωπαϊκό κατεστημένο. Είναι παντελώς άπειρη από τις διαδικασίες στην κορυφή της παγκόσμιας διπλωματίας, όπου φυσικά μετέχει ο υπουργός Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα η κυρία Άστον είναι βρετανή, επηρεασμένη από την “γενετήσια διχοστασία” της Βρετανίας ανάμεσα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, γνήσιο, ως φαίνεται, τέκνο της “φωτισμένης απομόνωσης” (splendid isolation) που καθόρισε επί δεκαετίες τη βρετανική διπλωματία.

Με αυτά και μ’ εκείνα, η κυρία Άστον μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Να βάζει όποια χώρα επιθυμεί η ίδια στο τραπέζι των ηγετών που καθορίζουν τις τύχες του κόσμου. Με ποια κριτήρια επέλεξε τις χώρες που κατονόμασε, η ίδια μόνο -και ο Θεός, που όμως δεν ξέρει αγγλικά- γνωρίζει. Κι αν οι χώρες αυτές ανταποκριθούν στο κάλεσμα της αώρου κυρίας Άστον και μετάσχουν στη διαμόρφωση της νέας παγκόσμιας ισχυρής ομάδας, πώς -για παράδειγμα- η Ευρώπη θα αρνηθεί τη συμμετοχή μιας εξ αυτών των χωρών στους κόλπους της οικογένειας των 27; Αναφέρομαι στην Τουρκία, η οποία παραβιάζει σε πολλά επίπεδα το διεθνές δίκαιο -ποιος θα ενημερώσει για αυτά την κυριούλα;- κατέχει έδαφος κράτους- μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης -δεν ασχολείται με ‘λεπτομέρειες’ η κυριούλα;- και επιθυμεί να ενταχθεί στην Ένωση όχι με τους ευρωπαϊκούς όρους με τους οποίους εντάσσεται κάθε άλλο κράτος- αλλά με τους δικούς της, νεοτουρκικούς όρους. Τα ξέρει αυτά η λαίδη; Μπήκε στον κόπο να ενημερωθεί; Κάποιος από τις Βρυξέλλες πήρε την πρωτοβουλία να της τα κοινοποιήσει;

Αλλά, ποιος θα το έκανε; Μια χώρα που χρωστά τα μαλλιά της κεφαλής της και που γίνεται περίγελως των “εταίρων” της; Μια χώρα που κατασπατάλησε τρία ολόκληρα κοινοτικά πλαίσια στήριξης χωρίς να διορθώσει τις χρόνιες παθογένειες της οικονομίας της; Μια τέτοια χώρα, με τέτοια ηγεσία, μόνο σε Ίμια κάθε μορφής μπορεί να “ελπίζει” για το μέλλον. Όσο για τα όσα αβασάνιστα υποστηρίζει η κυριούλα, η μόνη απάντηση που μπορεί να δώσει η Αθήνα, είναι η απάντηση των σκυλάδικων: Άστον, Άστον να πάει Άστον, Άστον πονάει Άστον…”

Ποιο είναι το πλήρες περιεχόμενο των επιστολών Παπανδρέου και Ερντογάν;

2010-02-08T09:56:00.002+02:00

Του ΙΩΑΝΝΗ Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ

Προέδρου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, πρώην υπουργός

(σε αναδημοσίευση από την εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής», 7/2/2010)

Δεκατέσσερα χρόνια συμπληρώθηκαν τις ημέρες αυτές από την κρίση στα Ιμια. Η κρίση εκείνη, που οδηγούσε σε ελληνοτουρκική σύρραξη, απετράπη ύστερα από παρέμβαση του αμερικανού προέδρου Κλίντον προς τους πρωθυπουργούς της Ελλάδος και της Τουρκίας. Η συμφωνία όμως αυτή ήταν οδυνηρή για τη χώρα μας. Γιατί η Ελλάς αποδέχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της αμφισβήτηση της κυριαρχίας ελληνικού εδάφους.

Στη συνέχεια η τότε κυβέρνηση ακολούθησε μια υποχωρητική πολιτική προς την Τουρκία χωρίς αυτή να κάνει την παραμικρή θετική κίνηση προς την Ελλάδα. Ετσι το 1997 η κυβέρνηση Σημίτη υπογράφει το ανακοινωθέν της Μαδρίτης, με το οποίο αποδέχεται ότι η Τουρκία έχει στο Αιγαίο «ζωτικά συμφέροντα που αφορούν θέματα ασφαλείας και κυριαρχίας», ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις πόρτες στις τουρκικές διεκδικήσεις.

Το 1998 η ίδια κυβέρνηση, ύστερα από τουρκική πίεση, ακυρώνει την εγκατάσταση στην Κύπρο των πυραύλων S300, που όμως είχε συμφωνηθεί από την κυβέρνηση Παπανδρέου. Το 1999 η κυβέρνηση Σημίτη διέσυρε διεθνώς τη χώρα μας με τους χειρισμούς της στην υπόθεση Οτσαλάν.

Και έτσι φθάσαμε τον Δεκέμβριο του 1999 στη Συμφωνία στο Ελσίνκι. Εκεί η Ελλάδα δεσμεύθηκε να αρχίσει διάλογο με την Τουρκία για τις «μεθοριακές διενέξεις και τα συναφή θέματα». Και ακόμη ότι όσες διενέξεις δεν λυθούν με τις διαπραγματεύσεις θα πρέπει να αναχθούν προς επίλυση ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου. Είναι προφανές λοιπόν ότι η μεν Τουρκία θα προβάλει όλες τις παράλογες και ανιστόρητες αξιώσεις της, η δε Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσει ούτε στις γκρίζες ζώνες, ούτε στον αφοπλισμό των νησιών, ούτε στη μείωση του εύρους του εναερίου χώρου, ούτε στην παραίτηση από το δικαίωμα για επέκταση των χωρικών υδάτων της.

Κατά συνέπεια, όλα αυτά τα θέματα - τα οποία συνιστούν κυριαρχικά μας δικαιώματα- θα παραπεμφθούν στο Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο, ως γνωστόν, όχι μόνο δικάζει με αυστηρούς νομικούς κανόνες αλλά αντίθετα επηρεάζεται από έξωθεν παρεμβάσεις και διεθνείς πολιτικές σκοπιμότητες.

Στο Ελσίνκι όμως η Ελλάδα συμφώνησε και στην ευρωπαϊκή υποψηφιότητα της Τουρκίας, πολιτική την οποία ακολούθησαν και οι επόμενες κυβερνήσεις. Είναι προφανές ότι συμφώνησε ελπίζοντας ότι «μια ευρωπαϊκή Τουρκία θα είναι μια πιο δημοκρατική και λιγότερο επιθετική Τουρκία». Και ακόμη ότι η Τουρκία θα αποδεχόταν άμεσα και έμπρακτα τις διεθνείς συνθήκες, το Διεθνές Δίκαιο, το απαραβίαστο των συνόρων και θα αποκήρυσσε τη χρήση ή την απειλή χρήσης βίας στις σχέσεις με άλλα κράτη.

Οι προσδοκίες όμως αυτές, πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η κυβέρνηση, αποδεικνύονται φρούδες. Αυτό που σιγά σιγά όλοι αντιλαμβάνονται είναι ότι το Ελσίνκι δεν μετέτρεψε αυτομάτως την Τουρκία σε ευρωπαϊκή χώρα, ούτε μετέβαλε τις πάγιες τουρκικές επιδιώξεις (στο Αιγαίο και στην Κύπρο). Εν τω μεταξύ η παραμονή της Τουρκίας στον «ευρωπαϊκό προθάλαμο» είναι επιζήμια για την Ελλάδα. Διότι όσο η Τουρκία διατηρείται σε «τροχιά περί την Ευρώπη» μόνο δικαιώματα και οφέλη αποκομίζει και ισχυροποιεί τη διπλωματική θέση της χωρίς να υφίσταται ουσιαστικές δεσμεύσεις και χωρίς να υποχρεώνεται στην εναρμόνιση της συμπεριφοράς της προς τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Ετσι λοιπόν οι αυθαίρετες τουρκικές διεκδικήσεις που απερρίπτοντο απ΄ όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν γίνει αντικείμενο του χωρίς όρους και προϋποθέσεις ελληνοτουρκικού διαλόγου, με απρόβλεπτες για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα συνέπειες. Και σήμερα διερωτώμαι ποιο είναι το πλήρες περιεχόμενο των επιστολών που προσφάτως αντηλλάγησαν μεταξύ Παπανδρέου και Ερντογάν. Διότι η περίληψη που δόθηκε στη δημοσιότητα δεν με ικανοποιεί.

Μπάχαλο στον Πειραιά. Πολλοί πιθανοί υποψήφιοι και σίγουρος ο Μαυρίκος!

2010-02-08T09:41:00.000+02:00

Το μεγαλύτερο μπάχαλο υποψηφιοτήτων διαδραματίζεται στον Πειραιά για τη δημαρχία.

Από την πλευρά του ΠαΣοΚ:
- Ο κος. Παναγιώτης Φασούλας ισχυρίζεται πως ξανακατεβαίνει υποψήφιος, εξ ου και τελευταία, έχει επενδύσει στην επικοινωνιακή προβολή του.
- Επιφανείς Πασόκοι του μεγάλου λιμανιού καθιστούν απολύτως ξεκάθαρο ότι είναι τόσο κραυγαλέα αποτυχημένος ο νυν δήμαρχος, που αν ξανακατεβεί υποψήφιος θα του στήσουν απέναντί του αντάρτικο. Λέγεται ότι εκείνος που είναι αποφασισμένος για τα πάντα, είναι ο εκδότης και πολιτευτής του ΠαΣοΚ στον Πειραιά, κος. Δημήτρης Κατσικάρης.
- Ταυτόχρονα ακούγεται ότι αν διευρυνθούν τα όρια του Δήμου προς Ρέντη και Δραπετσώνα, θα εξεταστεί σοβαρά και το ενδεχόμενο υποψηφιότητας του κου. Ανδρέα Ανδριανόπουλου.
- Μπροστά στο ενδεχόμενο επέκτασης του Δήμου στυλώνουν πόδια οι άλλοι δήμαρχοι και λένε ότι δε θα δεχτούν καμιά συνένωση. Ο κεντροαριστερός δήμαρχος Ρέντη κος. Γιώργος Ιωακειμίδης για παράδειγμα έχει τονίσει ότι πρόκειται να είναι υποψήφιος δήμαρχος σε οποιοδήποτε νέο δήμο περιλαμβάνει τον δικό του, ακόμη και αν αυτός είναι ο διευρυμένος Δήμος Πειραιά.

Στον αντίποδα, στη Νέα Δημοκρατία:
- Ευελπιστεί να λάβει κομματική στήριξη ο τέως βουλευτής κος. Παναγιώτης Μελάς, χωρίς να έχει την παραμικρή ελπίδα εκλογής σύμφωνα με τις εκτιμήσεις.
- Περιμένει πως και πώς να ξεμπλέξει από τις κατηγορίες για συμμετοχή στο παραδικαστικό κύκλωμα ο τέως βουλευτής κος. Πέτρος Μαντούβαλος προκειμένου να ανακοινώσει τη δική υποψηφιότητά του, έστω και ανεξάρτητη.
- Νιώθει ενδιαφέρον, αλλά αναζητεί πολιτικά και κυρίως κομματικά στηρίγματα ο επικεφαλής του συνδυασμού Υπερνομαρχία Δράσης Αθήνα-Πειραιά κος. Σπύρος Σπυρίδων.
- Διάφοροι μετριοπαθείς κεντροδεξιοί της πόλης προάγουν το σενάριο του κου. Ανδριανόπουλου εάν επεκταθούν τα όρια του δήμου, έστω και εάν τον πρώην δήμαρχο και υπουργό διεκδικεί και το αντίπαλο κόμμα.
- Διακινείται το σενάριο του διευθυντή του πολιτικού γραφείου του προέδρου της ΝΔ κου. Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου, το οποίο δεν «περπατάει» με τίποτα, καθότι θεωρείται άκαπνος πολιτικά.
- Ενώ σε όλο αυτό το κουβάρι, μοιράζει την τράπουλα ο βουλευτής Πειραιά κος. Βασίλης Μιχαλολιάκος, κυρίως υπό την ιδιότητα του γραμματέα Αυτοδιοίκησης της ΝΔ, αν και συζητείται ευρέως ότι έχει και αυτός στην άκρη του μυαλού του τη φιλοδοξία να είναι ο επόμενος δήμαρχος.

Για να συμπληρωθεί η εικόνα του απόλυτου χάους με μία νότα ευθυμίας, απλά θα σας αναφέρουμε ότι έχει ήδη ανακοινώσει την υποψηφιότητά του o κος. Παναγιώτης Μαυρίκος. Ποιος είναι ο κος. Μαυρίκος; Κατ’ αρχήν, διακρίνεται για το ταλέντο και την ευκολία που έχει να εκδίδει τετρασέλιδες κακοτυπωμένες εφημερίδες, με το ίδιο πάνω-κάτω περιεχόμενο, με τίτλους εφημερίδων που έχουν κλείσει («Ακρόπολις», «24 Ώρες»), η χρήση των οποίων είναι νομικώς ελέγξιμη - ίσως και επιλήψιμη. Επιπλέον, είναι παγκοίνως γνωστό ότι επί κυβερνήσεων ΝΔ, ο κος. Μαυρίκος έλαβε χοντρά -σε σχέση με την ποιότητα των εφημερίδων που κυκλοφορεί- πακέτα διαφημίσεων και όλοι συμφωνούν ότι αυτό οφειλόταν στα ευχολόγια που έγραφε καθημερινά για τον κο. Δημήτρη Αβραμόπουλο και τον κο. Γιάννη Τραγάκη.
Τέλος, κάποιοι από εσάς ίσως να τον θυμόσαστε να ωρύεται τις βραδινές ώρες ως σχολιαστής από τον τηλεοπτικό άμβωνα του σταθμού «Τηλεάστυ» πριν καμιά δεκαριά χρόνια, ενώ κάποιοι πλακατζήδες τηλεθεατές του τηλεφωνούσαν και τον έβαζαν ακόμη περισσότερο στη μπρίζα με τα αγανακτισμένα -υποτίθεται- σχόλιά τους.

Η κατάσταση έχει γίνει πραγματικός μύλος δηλαδή και άντε να βγάλεις άκρη.

Φαίνεται να κλειδώνει η υποψηφιότητα Δράκου για την Πελοπόννησο

2010-02-06T12:22:00.004+02:00

Βέβαιη σχεδόν θεωρείται η υποψηφιότητα του προέδρου της ΕΝΑΕ και νομάρχη Μεσσηνίας κου. Δημήτρη Δράκου για την Περιφέρεια Πελοποννήσου με το χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας, κάτι που λέγεται πως «κλείδωσε» στο περιθώριο του Συνεδρίου του μεγάλου αυτοδιοικητικού οργανισμού.

Να σημειωθεί ότι μέχρι χθές εθεωρείτο κάθε άλλο παρά βέβαιο ότι ο κος. Δράκος θα ήταν τελικά ο επίσημος υποψήφιος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς οι σχέσεις του με τον κο. Αντώνη Σαμαρά διήγαγαν περίοδο δριμείας ψυχρότητος, κάτι που επιβεβαιώθηκε στο κομματικό ταξίδι του προέδρου της ΝΔ στην Πύλο ανήμερα των Θεοφανίων, χωρίς να ενημερώσει το νομάρχη για την παρουσία του. Ακούγεται ότι ο κος. Σαμαράς περίμενε από τον κο. Δράκο να χαιρετίσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία της ΝΔ με κύμβαλα και αλαλαγμούς λόγω της κοινής μεσσηνιακής καταγωγής τους, αλλά ο κος. Δράκος επιφυλάχτηκε να φανεί τόσο εκδηλωτικός λόγω του γεγονότος ότι εκ της θεσμικής του ιδιότητος όφειλε να συμπεριφερθεί ως επικεφαλής όλων των νομαρχών -ακόμη και εκείνων που τέθηκαν στο πλευρό της κας. Ντόρας Μπακογιάννη.

Τελικά, φαίνεται πως πρυτάνευσε το πνεύμα της λογικής και ο κος. Δράκος κατεβαίνει υποψήφιος στην Πελοποννήσο. Οι πρώτες εκτιμήσεις αναφέρουν μάλιστα ότι θα την πάρει κιόλας, καθώς θα ψηφιστεί από το σύνολο της βάσης δεξιών ψηφοφόρων, μαζί με πολλούς άλλους από τον κεντρώο χώρο.

Σενάρια διακινούνται και για υποψηφιότητες Βαγγέλη και Άρη στην Αττική

2010-02-06T12:16:00.003+02:00

Βέβαια η Ρηγίλλης διαρρέει προς τα Μέσα Ενημέρωσης πληροφορίες για πιθανές υποψηφιότητες στην Αττική των κκ. Ευάγγελου Μεϊμαράκη και Άρη Σπηλιωτόπουλου. Υπενθυμίζεται ότι και οι δύο πρώην υπουργοί είχαν ταχθεί υπέρ της εκλογής της κας. Μπακογιάννη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας.

Το γεγονός ότι όλα τούτα διαχέονται στη δημοσιότητα από το επικοινωνιακό επιτελείο του κου. Αντώνη Σαμαρά, προφανώς σημαίνει ότι ο πρόεδρος της ΝΔ επιδιώκει να παίξει παιχνίδια διάσπασης απέναντι σε μία ομάδα στελεχών η οποία, αν παρέμενε συσπειρωμένη, θα ήταν μόνιμη απειλή γι’ αυτόν και πόλος έλξης για έναν τεράστιο αριθμό επίλεκτων στελεχών του κόμματος.

Ενδιαφέρον θα ‘χει πάντως να κάνουν όλοι αυτοί πίσω και να αναγκαστεί ο κος. Σαμαράς να κατεβάσει στην Αττική κανένα Μανώλη. Άντε και κανένα Αβραμόπουλο στην πιο κυριλέ εκδοχή.

Έδινε και έπαιρνε στην ΕΝΑΕ η φήμη ότι η Ντόρα πάει για Περιφερειάρχης

2010-02-06T11:13:00.005+02:00

Έδινε και έπαιρνε χθες στο Συνέδριο της ΕΝΑΕ (Ένωση Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος) στο ξενοδοχείο Caravel ο ψίθυρος ότι η κα. Ντόρα Μπακογιάννη σκέφτεται, ή ακόμη και προτίθεται, να κατέλθει στις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές ως υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής, μία θέση άκρως σημαντική, εφόσον μιλάμε για κάτι σα μίνι-πρωθυπουργό σε ένα πληθυσμό άνω των δύο εκατομμυρίων πολιτών.

Μάλιστα, λεγόταν ότι η κα. Μπακογιάννη θα προβεί στο συγκεκριμένο εγχείρημα, με, ή χωρίς τη στήριξη της Ρηγίλλης, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό.

Μένει να αποσαφηνιστεί ποιος κυκλοφόρησε αρχικά αυτή τη φήμη. Από εκεί κρίνεται τόσο η εγκυρότητα, όσο και η σημασία της. Πάντως, οι σαμαρικοί τη διακινούσαν μετά μανίας, ενώ οι μπακογιαννικοί δεν τη σχολίαζαν.

Οργή αρχίζουν και νιώθουν οι εθνικιστές δεξιοί από την κοροϊδία Σαμαρά

2010-02-06T09:22:00.004+02:00

(Αναδημοσίευση από το blog του Κοπέρνικου)

Διαβάζω τις τελευταίες μέρες πολλά σχόλια ανθρώπων που ιδεολογικά τοποθετούνται στο λεγόμενο δεξιό εθνικιστικό φάσμα σχετικά με τα ανθελληνικά μέτρα που έχει σκοπό να περάσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την στάση του Σαμαρά απέναντι τους. Παντού παρατηρώ διάχυτη αγανάκτηση για την συνεναιτική στάση του κυρίου Σαμαρά και οργή για την χαμένη ψήφο που του έδωσαν όλοι στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας.

Όπως έχω ξαναπεί επανειλλημένα όλοι οι ψηφοφόροι του ΛΑΟΣ σε ποσοστό σχεδόν απόλυτο έτρεξαν πρώτοι στις κάλπες να ψηφίσουν Σαμαρά με την ελπίδα οτι με την εθνικιστική του στροφή θα δώσει κίνητρα και στους ίδιους να επιστρέψουν στην Νέα Δημοκρατία. Τώρα οι ίδιοι λένε οτι όχι μονάχα δέν θα επιστρέψουν αλλά οι διαρροές στις επόμενες εκλογές προς το ΛΑΟΣ θα είναι ακόμα μεγαλύτερες, έτσι εξηγείται επιπλέον το άνοιγμα της ψαλίδας που φαίνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Πολλοί δηλώνουν οτι παρασύρθηκαν ακούγοντας τις μεγαλοστομίες απο τα διάφορα Καραμανλοσαμαρικά παπαγαλάκια οτι τάχα η Ντόρα Μπακογιάννη έχει σκοπό να πουλήσει την Ελλάδα στους Αμερικάνους, άλλοι απο αυτούς άδολα άλλοι με δόλο. Ακόμα και μόνιμοι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας που ιδεολογικά ανήκουν στην καθαρή δεξιά δηλώνουν οτι απογοητεύθηκαν άλλα περίμεναν να βρούν όταν πήγαν να του ρίξουν την ψήφο, άλλα βρήκαν.

Αιχμή του δόρατος στην δυσαρέσκεια που υπάρχει εναντίον του Σαμαρά είναι οτι επέτρεψε να κλείσει το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας χωρίς να εκμεταλευτεί το γεγονός ώστε να μπορέσει να βάλει φρένο στα μελλοντικά σχέδια του Γιωργάκη για ιθαγένεια στους λαθρομετανάστες. Τελικά οι μόνοι που δικαιώθηκαν στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας ήταν όσοι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ πήγαν να ψηφίσουν Σαμαρά, αυτοί πραγματικά σήμερα αισθάνονται όλοι με το δίκιο τους περήφανοι.

Συμπαιγνία απάτης για το Μεταναστευτικό από την άτυπη συγκυβέρνηση!

2010-02-06T09:13:00.004+02:00

(Αναδημοσίευση από το periothiko)

Η στάση του προέδρου Αντώνη στο ζήτημα της παροχής ιθαγένειας στους μετανάστες, που προωθεί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αποτελεί ένα ακόμη μνημείο αμετροέπειας, ελιγμών, καπηλείας και φτηνών εντυπωσιασμών.

Με σκοπό και «η δουλειά να γίνει» και το αφελές πόπολο των «υπερήφανων δεξιών» να χάψει το παραμύθι της δήθεν «διαφωνίας» Σαμαρά με τον Παπανδρέου για το ζήτημα αυτό…

Η ιστορία έχει μεθοδευθεί αριστοτεχνικά και σύμφωνα με τη λογική του φαινομενικού «παζαρέματος»… Επί της ουσίας και του σκοπού δεν υφίσταται καμία απολύτως διαφοροποίηση.

Ενώ, π.χ., το ΛΑΟΣ είναι ξεκάθαρο -λέει όχι στην παροχή ιθαγένειας- ο Αντώνης προβάλλει, υποτίθεται, «ενστάσεις» για τα «κριτήρια» και τις «προϋποθέσεις» που θα πρέπει να ισχύουν, επικαλούμενος αόριστα και μπακαλίστικα το «καθεστώς άλλων ευρωπαϊκών χωρών»… Ποιων ακριβώς; Γιατί η κάθε ευρωπαϊκή χώρα έχει δικό της, αυτόνομο πλαίσιο για την παροχή ιθαγένειας σε νόμιμους μετανάστες.

Οι βαρύγδουπες και κενολόγες «προτάσεις» του Αντώνη στοχεύουν στο ξεγέλασμα των νεοδεξιών που είναι κάθετα αντίθετοι στις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ και ταυτίζονται με τις ακραίες θέσεις του Καρατζαφέρη. Όμως ο Σαμαράς δεν καταδέχεται να κατέλθει στο… υπόγειο της «πολυκατοικίας»… Άλλωστε, με το «φίλο Γιώργο» έχουν συμφωνήσει σε όλο το πρόγραμμα της «συγκυβέρνησης», ακόμη και στο πού θα… διαφωνήσουν, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των σκληροπυρηνικών «δεξιών».

Ήδη ο συντηρητικός τύπος (βλ. στο πλάι το σημερινό πρωτοσέλιδο της «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ») και τα ΜΜΕ προετοιμάζουν το έδαφος για την… από κοινού (!!!) ψήφιση του σχετικού νομοσχεδίου, αφού προηγουμένως ο Υπουργός Εσωτερικών θα έχει κάνει… αποδεκτές τις «προτάσεις» του προέδρου Αντώνη… Δηλαδή, το «παιχνίδι της κολοκυθιάς»: όχι 5 χρόνια, αλλά 7, όχι 3, αλλά 6 και πάει λέγοντας…
Γελοίες προφάσεις από πολιτικάντηδες που δεν έχουν το θάρρος της γνώμης τους. Που θέλουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο…

Στο αίτημα Καραμανλή για συναίνεση απαντούσε «μόνη λύση οι εκλογές»

2010-02-06T08:57:00.004+02:00

Του ΣΤΑΘΗ ΣΑΡΑΦΟΠΟΥΛΟΥ, τέως βουλευτή

(αναδημοσίευση από το blog Ε.Μ.ΠΡΟ.Σ. για ανάπτυξη, με τίτλο «Γιατί ο Καραμανλής παρέδωσε την εξουσία»)

Γράφαμε προχθές στο άρθρο μας "Καραμανλής και "αντιπολίτευση", μακάρι ο Καραμανλής να είχε την αντιπολίτευση που έχει σήμερα ο Παπανδρέου! Η κατάσταση στην πατρίδα μας θα ήταν τελείως διαφορετική και πιθανόν να μην αντιμετωπίζαμε τα σημερινά αδιέξοδα της οικονομίας μας, δημιουργώντας έναν ασφυκτικό κλοιό γύρο της!

Προσωπικά πιστεύω ότι ο Καραμανλής ενημέρωσε τον τότε αρχηγό της αξ. αντιπολίτευσης γι' αυτά που έβλεπε ότι έρχονται. Δηλαδή την επίθεση των "διεθνών κερδοσκόπων" εναντίον του ισχυρότερου νομίσματος του πλανήτη, του ευρώ! Και ότι η επίθεση αυτή θα γίνει σε χώρες της "Ευρωζώνης" των οποίων η οικονομία τους είναι διαχρονικά προβληματική! Δηλαδή των οικονομιών του Νότου (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ).

Του ζήτησε συναίνεση και ο Παπανδρέου του απήντησε... εκλογές, η μόνη λύση!

Έτσι εξηγείται και το ερώτημα όλων μας: Γιατί ο Καραμανλής πήγε σ' εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2009;

Η αντιμετώπιση της επίθεσης χρειαζόταν συναίνεση η οποία δεν υπήρχε με τους ίδιους παίκτες της πολιτικής σκηνής!

Χρειαζόταν αλλαγή στους ρόλους και στα πρόσωπα! Και αυτό έγινε.

Ήδη αυτή τη στιγμή μαθαίνουμε τις επιθέσεις που δέχεται η οικονομία της Πορτογαλίας από τους ίδιους κύκλους που δέχθηκε και η ελληνική οικονομία!

Αξίζει να θυμηθούμε την εικόνα του Παπανδρέου πριν δύο χρόνια περίπου και τι έλεγε στη Βουλή στη σχετική συζήτηση του ασφαλιστικού νομοσχεδίου.

Η φωτογραφία που βλέπετε είναι από τη συμμετοχή του Παπανδρέου στο συλλαλητήριο της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, τον Μάρτιο του 2008, όταν συζητούνταν το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό. Ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στις 12/3/2008, είχε κατέβει στην πορεία και δήλωνε: «Είμαστε όλοι εδώ γιατί παλεύουμε για το δίκιο. Και έχει δίκιο ο εργαζομένος που διαμαρτύρεται. Έχει δίκιο η γυναίκα που αντιδρά, έχει δίκιο η νέα γενιά που αντιδρά.Και δεν θα περάσουν, με αιφνιδιασμούς και με επικοινωνιακά τρικ, αυτά τα μέτρα της κυβέρνησης». Έξι μέρες αργότερα παρενέβη στην ολομέλεια της Βουλής για το Ασφαλιστικό και απευθυνόμενος στον Καραμανλή έλεγε: «Δεν μπορείτε να κοιτάξετε στα μάτια τον εργαζόμενο. Τι θα τους πείτε; Είχαν προγραμματίσει τη ζωή τους, πώς να αντέξουν την προοπτική αύξησης των ορίων ηλικίας και μείωσης των συντάξεων μητέρες, κι αυτές που δικαιούνται; Και οι εργαζόμενες;»

Τα λόγια αυτά του Παπανδρέου, σήμερα είναι περισσότερο επίκαιρα από ποτέ!

Καλά, ολόκληρη Le Monde και δεν ξέρουν οι συντάκτες της το «Τζέφρυ»;

2010-02-05T20:29:00.003+02:00

Η Le Monde κάνει αφιέρωμα στο Παπανδρέου και τον αποκαλεί “Γιωργάκη” μας ενημερώνει ο καλός μου φίλος Mediakias στο blog του.

Φαίνεται δεν έχουν μάθει ακόμη το «Τζέφρυ»...

«Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη» θα οδηγηθούμε με μία πιθανή φοροεπιδρομή

2010-02-05T12:24:00.004+02:00

Του Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

(αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα» 4/2/2010, και τη στήλη «Εμπιστευτικά»)

ΠΕΡΑΣΕ Η πρώτη κρυάδα; Άντε να δούμε τι θα γίνει και με τη δεύτερη. Διότι από εβδομάδα πιάνουμε το φορολογικό.

ΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ καλά τον Παπανδρέου, η κυβέρνηση θεωρεί ότι το φορολογικό είναι μέρος του συνολικού πακέτου. Πολύ σωστά. Και ότι αυτό το φορολογικό είναι που θα κάνει το συνολικό πακέτο «πιο δίκαιο». Σωστό και αυτό.

ΑΛΛΑ ΥΠΟ μία προϋπόθεση: ότι η αύξηση των φορολογικών βαρών δεν θα αφορά μόνο εκείνους που πληρώνουν περισσότερα, αλλά κυρίως αυτούς που δεν πληρώνουν τίποτα! Και όλα όσα ακούω περί φορολογικών συντελεστών, απλώς επιβαρύνουν όσους πληρώνουν ήδη. Δηλαδή, τους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, τα μεσαία στρώματα που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας.

ΕΔΩ, Η αντιπολίτευση έχει δίκιο: να κυνηγηθεί η φοροδιαφυγή ναι, αλλά χωρίς φοροεπιδρομή... Όχι για λόγους κοινωνικής μεγαλοψυχίας αλλά για λόγους οικονομικής σκοπιμότητας.

ΔΙΟΤΙ ΑΝ επιβαρυνθούν και άλλο οι μισθωτοί, αν κυνηγηθούν οι άνθρωποι που καταγράφουν ήδη εισοδηματικές απώλειες και κουβαλάνε ήδη φορολογικά βάρη, τι θα συμβεί; Θα στραγγαλιστεί η ιδιωτική κατανάλωση. Η χώρα θα βυθιστεί περισσότερο στην ύφεση. Και από τη Σκύλλα θα πέσουμε στη Χάρυβδη.

ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΟΜΑΙ ότι αυτός είναι ο εύκολος δρόμος. Και ότι πολλές κυβερνήσεις έως τώρα προτίμησαν να επιβαρύνουν όσους έχουν στο χέρι, παρά να κυνηγήσουν εκείνους που δεν ξέρουν πώς να τους πιάσουν. Είναι εύκολο, ίσως και πολιτικά πιο βολικό. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος, όμως, ότι είναι δίκαιο και αποτελεσματικό.

ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ δικαιοσύνης, μάλλον δυσκολεύομαι να χρίσω «έχοντες και κατέχοντες» όσους βγάζουν τριάντα ή σαράντα χιλιάδες ευρώ τον χρόνο (μιλάμε για δυόμισι, τρεις χιλιάδες ευρώ τον μήνα!...) επειδή δεν μπορούν να τα κρύψουν ή επειδή κάποιοι άλλοι βγάζουν λιγότερα.

ΑΠΟ ΑΠΟΨΗ αποτελεσματικότητας, έχει αποδειχθεί ότι η ύφεση δεν αντιμετωπίζεται με αύξηση των φόρων, διότι η αύξηση των φόρων οδηγεί κατά κανόνα σε μεγαλύτερη ύφεση. Κινδυνεύουμε να μειώσουμε προσωρινά το έλλειμμα, αλλά να εκτοξεύσουμε στα ύψη την ανεργία.

ΚΑΙ ΕΔΩ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται το ζουμί της υπόθεσης. Όλοι συμφωνούμε ότι το συνολικό πακέτο των μέτρων πρέπει να είναι δίκαιο. Καμία αντίρρηση. Επιμένω όμως ότι πρέπει να είναι και αποτελεσματικό. Για δύο λόγους:

ΠΡΩΤΟΝ, επειδή το ζητούμενο είναι να βγει η χώρα από την κρίση και όχι να πέσει από τη μια κρίση στην άλλη.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, επειδή αν αποδειχθεί ότι τα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά, τότε θα χρειαστούν και άλλα μέτρα που θα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την ήδη επιβαρυμένη κοινωνία μας.

ΚΑΙ ΑΥΤΟ θα είναι το πιο άδικο από όλα!

Η αντιστροφή των λεγόμενων «δύο τρίτων» φέρνει κοινωνική έκρηξη

2010-02-05T11:53:00.004+02:00

Του ΙΩΑΝΝΗ Γ. ΜΟΙΡΑ

(αναδημοσίευση από το blog «Κοινή Μοίρα»)

Οι Βρυξέλλες απαιτούν να ρυθμίσουμε τα δημοσιονομικά μας, χωρίς να ενδιαφέρονται ποιοι θα υποστούν το βάρος των μέτρων. Δικαίως! Τι τους νοιάζει τους ευρωτεχνοκράτες ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό; Για αυτό όμως δεν υπάρχουν οι εθνικές κυβερνήσεις, τα εθνικά κοινοβούλια και τα εθνικά κόμματα;

Στη δική μας περίπτωση, τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα, κρίνουν πως τα περιοριστικά μέτρα, υπό τη μορφή περικοπών σε μισθούς και επιδόματα και αυξήσεων σε έμμεσους φόρους πάνω σε βασικά είδη καταναλωτικής ανάγκης, πρέπει να έχουν ως αποδέκτες τους Έλληνες της μεσαίας τάξης και ειδικότερα τους μισθωτούς.

Υπό αυτή τη λογική όμως κινδυνεύουμε να μετατραπούμε σε κοινωνία των δύο τρίτων, αλλά σε μία αντίστροφη εκδοχή από εκείνη την οποία γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Περί τα τέλη της προηγούμενης περιόδου διακυβέρνησης ΠαΣοΚ, σχεδόν ένα τρίτο της κοινωνίας μας είχε καταλήξει να είναι οι κλασσικοί φτωχοί μαζί με τους νεόφτωχους της Σοφοκλέους, ενώ τα άλλα δύο τρίτα μπορούσαν να ζήσουν όχι απαραιτήτως με κάποια άνεση, ή πολυτέλεια, αλλά τουλάχιστον με αξιοπρέπεια.

Τώρα, με τα νέα μέτρα, τα δύο τρίτα του πληθυσμού θα φτάσουν κάτω, ή έστω οριακά πάνω από τα όρια της φτώχειας.

Δεν αποκλείεται οι πολίτες να ένιωθαν την ανάγκη να συμβιβαστούν με την κατάσταση όπως θέλησε να την παρουσιάσει ο πρωθυπουργός. Αρκεί βέβαια να έβλεπαν ότι πρώτοι καλούνται να καταβάλουν το μέρισμα κόστους και ευθύνης που τους αναλογεί, το κεφάλαιο και η ανώτερη αστική τάξη.

Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν ισχύει.

Αντιθέτως, επιδεικνύεται από τους κεντρικούς συντελεστές του πολιτικού μας συστήματος μία προκλητική τάση προστασίας των κερδών, των πλουτών, σε ορισμένες περιπτώσεις και των παρανομιών των ολίγων.

Η απότομη ανατροπή των οικονομικοικοινωνικών συσχετισμών και το αίσθημα αδικίας που νιώθει το μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας, σε συνδυασμό με την αναμενόμενη αύξηση της ανεργίας και την επιδείνωση του μεταναστευτικού, πρόκειται να προκαλέσουν μία εκρηκτική κατάσταση στην Ελλάδα για φέτος και για τα προσεχή έτη.

Αν δεν αποφασίσουν οι κεντρικοί συντελεστές του πολιτικού μας συστήματος μία ριζική αλλαγή φιλοσοφίας στον καταμερισμό βαρών σε τούτη τη συγκυρία αλλά και γενικότερα, τότε θα φτάσουμε στο σημείο ο καυτός Δεκέμβρης του 2008 να μοιάζει με μία ρομαντική σύναξη débutantes.

(Πίνακας: "Depression's Mirror" από τον D Lane Taylor)

«Η ευθύνη του κ. Τρισέ» για τις κερδοσκοπικές επιθέσεις σε βάρος μας

2010-02-04T13:31:00.006+02:00

Του ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΑΚΟΥΣΗ
(σε αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Το Βήμα», 3/2/2010)

Στα χρόνια της δραχμής, όταν το εθνικό μας νόμισμα δεχόταν κερδοσκοπικές επιθέσεις, η Τράπεζα της Ελλάδος, η κεντρική μας τράπεζα, σήκωνε το βάρος της απόκρουσης των πιέσεων.
Οργάνωνε την άμυνα, συγκέντρωνε τις δυνάμεις, περιόριζε τη ρευστότητα, αύξανε τα διατραπεζικά επιτόκια, γενικώς λάμβανε μέτρα και αντιδρούσε στον κύκλο των εγχώριων και διεθνών κερδοσκόπων.
Ουσιαστικά δημιουργούσε περιβάλλον κινδύνου και κόστους για την άσκηση του κερδοσκοπικού παιγνίου.

Oι παλαιότεροι θυμούνται ότι δεν ήταν λίγες οι φορές κατά τις οποίες οι κερδοσκόποι ζεματίστηκαν- «κάηκαν τα δάχτυλά τους», κατά την επαγγελματική έκφραση της εποχής- επιτιθέμενοι στη δραχμή.
Στην εποχή του ευρώ νιώθει ο καθείς ότι δεν υπάρχει αντίπαλος απέναντι στην κερδοσκοπία.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι «λύκοι» των διεθνών αγορών πωλούν μαζικά ελληνικούς τίτλους που δεν κατέχουν και διαμορφώνουν συστηματικά συνθήκες επαχθέστερου δανεισμού για τη χώρα μας, χωρίς κανείς να ορθώνει έστω υποτυπώδη αντίσταση απέναντί τους.

Η κεντρική μας τράπεζα, η δική μας Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δεν αντιδρά, έχει προ πολλού απεμπολήσει τον ρόλο του «δανειστή της τελευταίας ανάγκης», που αποτελεί βασική λειτουργία μιας κεντρικής τράπεζας, και- το χειρότερο- εμπιστεύεται περισσότερο τους οίκους αξιολόγησης παρά τις κυβερνήσεις που τη στηρίζουν.
Εχει φθάσει στο σημείο να ετεροκαθορίζεται από τους οίκους αξολόγησης και να εξαρτά τη στάση της απέναντι στους τίτλους των χωρών από εκθέσεις αμφίβολης ποιότητας και από οργανισμούς που αποδεδειγμένα κρύβουν σκοπούς και επιδιώξεις.
Ουσιαστικά αρνείται να αντιμετωπίσει την κερδοσκοπία, για να μην πούμε ότι τη διευκολύνει με τη διάχυση των πληροφοριών, την οποία όλοι αντιλαμβάνονται, αλλά κανένας δεν στηλιτεύει.
Κάπως έτσι οι κερδοσκόποι αισθάνονται ασφαλείς, ανεξέλεγκτοι και επίμονοι στο παίγνιό τους. Χθες, για παράδειγμα, αγνόησαν τις ελληνικές προσπάθειες και αποφάσεις, σχεδόν δεν αποτίμησαν τα πρόσθετα μέτρα και είναι έτοιμοι να αμφισβητήσουν ξανά τους ελληνικούς τίτλους, ωσάν τίποτε να μη συνέβη.

Είναι αυτή απαράδεκτη κατάσταση. Προσβάλλει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και συνολικά το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Η πολιτική Ευρώπη δεν μπορεί να μένει απαθής σε τέτοιες αγκυλώσεις και στρεβλώσεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ούτε να συμβιβάζεται με φαινόμενα κερδοσκοπίας.

Τσίγκινα σωβρακάκια όλοι στη Βαλαωρίτου. Κάποιος νιώθει πολύ horny!

2010-02-04T12:52:00.004+02:00

Καλά θα κάνουν όλοι όσοι και όλες όσες συναγελάζονται στα πολιτικοδημοσιογραφικά στέκια του πεζοδρόμου της Βαλαωρίτου, να αρχίσουν να χρησιμοποιούν τσίγκινα σωβρακάκια μέσα από φούστες, φουστάνια, παντελόνια. Τελευταία, κάποιος ανάμεσά τους νιώθει πολύ, μα πάρα πολύ … horny. Δεν εξηγείται αλλιώς, το γεγονός ότι παραφυλάει καθημερινά στο δέκτη της τηλεόρασής του για να πάρει μάτι μέσα και κάτω από το ντεκολτέ της κας. Όλγας Τρέμη, διότι αυτό τον ... ανεβάζει όπως περιγράφει και ο ίδιος στο blog του (εδώ και εδώ και επίσης, εδώ και εδώ). Και να φανταστείτε, ότι πριν κάμποσο καιρό, διακωμωδούσε την τηλεπαρουσιάστρια του Mega, για τις αισθητικές-διορθωτικές παρεμβάσεις στο πρόσωπό της, στις οποίες προέβη, γράφοντας "Τι έγινε ρε παιδιά με την Τρέμη; Πάθαμε πλάκα. Καθαρίζαμε την τηλεόραση γιατί είχαμε την εντύπωση ότι δεν βλέπαμε καλά. Δέκα χρόνια νεότερη δείχνει σήμερα η Τρέμη. Τρομερό σιδέρωμα. Σαν εφημερίδα έγινε! Εκτός από το... σίδερο έπεσε και μια μικρή πλαστική στη μύτη!" και "Πρετεντεράκο σου πάει πολύ η Τρέμη. Μετά το... σιδέρωμα ταιριάζεται γάντι! Φαίνεσαι 40 χρόνια μεγαλύτερος."
Βέβαια, τις έσβησε αυτές τις αναρτήσεις από το blog του ο Mr. Ηorny, αλλά έμειναν οι αναδημοσιεύσεις σε άλλα blogs (εδώ και εδώ).
Όχι μόνο horny, αλλά και ασταθής και απρόβλεπτος…
Διπλό σωβρακάκι λοιπόν!

Σημείωση: Ευτυχώς, τελευταία εμφανίζεται πιο ήρεμος στον άμβωνά του, 10.30-12.00 μμ. Φαίνεται εκτονώνει την έντασή του νωρίτερα, στο διάστημα μεταξύ 8.00-9.00 μμ.

Γεια σου μεγάλε Βασίλη, που τον είχες και συμμαχητή σου τον Καραμανλή!

2010-02-04T12:17:00.005+02:00

Αναφέραμε τη φράση «την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη ουδείς» και θυμηθήκαμε τον κο. Βασίλη Μιχαλιάκο. Ως γνωστόν, αυτή τη ρήση είχε χρησιμοποιήσει ο νυν γραμματέας Αυτοδιοίκησης της Νέας Δημοκρατίας για τον κο. Αντώνη Σαμαρά (τον οποίο τώρα εξυμνεί), την εποχή που είχε φύγει από το κόμμα για να ιδρύσει την Πολιτική Άνοιξη.

Όταν οι άνθρωποί μας στον Πειραιά μας είχαν πληροφορήσει ότι στην πρώτη προεκλογική συγκέντρωση των «πυρήνων» του τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο κος. Μιχαλολιάκος είχε εκστομίσει το εκπληκτικό «και να ξέρετε, εγώ δε χρωστάω τίποτα στον Καραμανλή, εκείνος μου χρωστάει ... όταν ήμουν εγώ πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, εκείνος ήταν ένας πρωτοετής φοιτητής», αφήνοντας άπαντες τους παρισταμένους εμβρόντητους, εμείς νιώσαμε ζωηρές επιφυλάξεις για την ακρίβεια των πληροφοριών. Είναι δυνατό να υπάρχει τόση αμετροέπεια, είχαμε εύλογα διερωτηθεί.
Και όμως, ήρθε ο ίδιος ο κος. Μιχαλολιάκος να επιβεβαιώσει κατά μία έννοια όλα αυτά, με τα όσα είπε στη συνέντευξή του στη Real News την περασμένη Κυριακή.
Τι είπε ο γραμματέας Αυτοδιοίκησης της ΝΔ;
Κατ’ αρχήν, «τιμώ, εκτιμώ και σέβομαι τον Καραμανλή … γιατί ήταν συμμαχητής μου στην ΟΝΝΕΔ»!!!
Καταλάβατε; Ο πολύς κος. Μιχαλολιάκος κάνει την τιμή στον επί δωδεκάμισι χρόνια πρόεδρο της ΝΔ και πεντέμισι χρόνια πρωθυπουργό να τον θεωρεί «συμμαχητή του».
Οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος, ελάχιστα -έστω- πιο σεβαστικός από τον αμετροεπέστατο κο. Μιχαλολιάκο, θα αρκούταν να έλεγε ένα «ήμασταν συμμαχητές στην ΟΝΝΕΔ»! Αλλά όχι, ο γραμματέας Αυτοδιοίκησης της ΝΔ, έπρεπε να καταστήσει απολύτως σαφές ότι εκείνος ήταν ο αρχηγός και ο κος. Καραμανλής απλός συμμαχητής, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι έχει όχι απλά τα μυαλά, αλλά και τον χαρακτήρα για να πει στην προεκλογική συγκέντρωση των «πυρήνων» του ότι μας είχαν αναφέρει οι πηγές μας.
Μάλιστα, ο κος. Μιχαλολιάκος πάει την κουβέντα ένα βήμα παραπέρα και ζητάει και «διευκρινίσεις» από τον κο. Καραμανλή για την τυπική, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες, ευχαριστήρια επιστολή προς τον Χριστοφοράκο της «Ζήμενς»!

Μπορεί ο κος. Μιχαλολιάκος να καμαρώνει ότι είναι ο μοναδικός εκλεγείς βουλευτής στις τελευταίες εκλογές και να νομίζει ότι μπορεί να λέει ότι του κάνει κέφι, αλλά εμείς θα του απαντήσουμε ότι σε μία καταστροφική για τη Νέα Δημοκρατία εκλογική αναμέτρηση, ο ίδιος φρόντισε μονάχα για να διασώσει το πολιτικό του «σαρκίο» βασιζόμενος στην ψήφο μίας σκληρής ομάδας ψηφοφόρων που επιμένει να βλέπει τον Πειραιά, μία πόλη που έχει τη δυνατότητα να μετεξελιχτεί σε ένα πραγματικά πανίσχυρο διεθνές ναυτιλιακό, εμπορικό, διαμετακομιστικό κέντρο, ως παρακολούθημα της Αρεοπόλεως και του Γυθείου. Επιπλέον, πριν ζητήσει διευκρινίσεις από τον κο. Καραμανλή για οποιαδήποτε υπόθεση, εκκρεμεί να δώσει ο ίδιος ξεκάθαρες διευκρινήσεις για διάφορες υποθέσεις που τον αφορούν άμεσα ή έμμεσα και τις οποίες ανέδειξαν κατά καιρούς στο φως της δημοσιότητας διάφορα δημοσιεύματα εφημερίδων.

Αυτά για τώρα. Διότι είναι απολύτως βέβαιο, πως θα επανέλθουμε στον κύριο. Δριμύτεροι!

Τα παράπονα και τα σκωπτικά σχόλια δίνουν και παίρνουν στις παρέες

2010-02-04T10:44:00.005+02:00

Οι περισσότεροι εχθροί, δεν προέρχονται από τις τάξεις του πολιτικού στρατοπέδου της οικογένειας Μητσοτάκη, διότι ούτως ή άλλως, η κα. Ντόρα Μπακογιάννη δε θα μπορούσε να έχει πολλές απαιτήσεις από στελέχη σαν τον κο. Μενέλαο Δασκαλάκη. Το μοναδικό που θα μπορούσε να περιμένει, θα ήταν μία στάση ουδετερότητας στο ζήτημα της εκλογής νέου αρχηγού, κάτι το οποίο τελικώς δεν συνέβη, όπως επιβεβαιώνουν διάφορα στοιχεία και μαρτυρίες ανθρώπων μέσα από τη Ρηγίλλης με τους οποίους μιλάμε τακτικά. Οι περισσότεροι εχθροί για το γενικό διευθυντή του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης προέρχονται κυρίως από το στρατόπεδο των «καραμανλικών» στελεχών, τα οποία, είτε ετάχθησαν διακριτικώς παρά τω πλευρό της κας. Μπακογιάννη, επιχειρώντας έτσι να παρεμποδίσουν την έλευση στην ηγεσία της ΝΔ δύο πολιτικών προσώπων που επιχείρησαν κατά το παρελθόν να τη διασπάσουν και να την υπονομεύσουν με τη δημιουργία δικού τους κόμματος, είτε δεν ανακατεύτηκαν καθόλου στις εσωκομματικές εκλογές, αλλά αρνήθηκαν να ενδώσουν στα κελεύσματα που τους απηύθυναν οι κκ. Αντώνης Σαμαράς, Δημήτρης Αβραμόπουλος και κάποιοι εκ των συνεργ(ατ)ών τους.
Αυτά τα στελέχη, είτε με τον έναν τρόπο, είτε με τον άλλον, απομακρύνθηκαν από τον πολιτικό και διοικητικό μηχανισμό της Ρηγίλλης σε χρόνο ρεκόρ και το χειρότερο, με τον πλέον μειωτικό και απαξιωτικό τρόπο αντιμετώπισης και εκείνο για το οποίο επιμένουν να παραπονιούνται, είναι ότι ο γενικός διευθυντής της ΝΔ όχι απλά δεν επέλεξε να μείνει έξω από αυτή την υπόθεση, αλλά ετέθη ανάμεσα στους «πρωτεργάτες» της. «Δε θα με ένοιαζε η συμπεριφορά κανενός Δραβίλα ή Μουρούτη, γιατί ούτε που τους γνωρίζω. Ούτε καν του Αρβανιτόπουλου, γιατί ούτε με αυτόν είχα ποτέ μου πολλά-πολλά. Αλλά από το Μενέλαο περίμενα να είναι τουλάχιστον πιο εντάξει, απέναντι σε μένα και σε τόσους άλλους που πορευόμασταν μαζί χρόνια», έλεγε τις προάλλες σε παρέα που έπινε τον (πικρό) καφέ της σε γνωστό νεοδημοκρατικό στέκι της πλατείας Κολωνακίου, εξέχων στέλεχος, η απόσπαση του οποίου στο κόμμα διακόπηκε, χωρίς καλά-καλά να το συζητήσει κανείς μαζί του. Για να παρατηρήσει σκωπτικά εις εκ των παρευρισκομένων: «την προδοσία πολλοί αγάπησαν, τον προδότη όμως ουδείς».

Εάν τον ...«εκκαθαρίσουν», έχει να συναντήσει πολλούς εχθρούς έξω

2010-02-04T08:55:00.007+02:00

Είναι ενδιαφέρον ότι ενώ οι προσλήψεις, εάν και εφόσον γίνουν τελικά, έχουν χρεωθεί στους άμεσους συνεργάτες που έχει φέρει μαζί του ο κος. Αντώνης Σαμαράς, το «πογκρόμ» απομακρύνσεων έχει χρεωθεί εξ ολοκλήρου στον κο. Μενέλαο Δασκαλάκη - όπως αναφέρουν οι πληροφορίες που έχουμε εμείς τουλάχιστον.

Εάν ισχύει το προηγούμενο, είναι λογικό να διερωτάται κανείς πως είναι δυνατό να αφήνει κάποιος το προνόμιο των προσλήψεων σε άλλους και να αποδέχεται για τον εαυτό του το ρόλο του ανθρώπου που κάνει τη μεταφορικώς αποκαλούμενη … «βρώμικη» δουλειά. Η μοναδική υπόθεση την οποία μπορούμε να κάνουμε, είναι ότι ο κος. Δασκαλάκης ευελπιστεί να επιβιώσει των αλλαγών που θα επέλθουν λίγο πριν, ή το πιθανότερο, αμέσως μετά το επικείμενο Συνέδριο, παραμένοντας σε κάποιο καίριο πόστο του κομματικού μηχανισμού. Οι πληροφορίες μας πάντως, αναφέρουν ότι ο γενικός διευθυντής της ΝΔ είναι ήδη … «προγεγραμμένος» και ότι όταν ολοκληρώσει τις εκκαθαρίσεις, μετά θα …«εκκαθαρίσουν» και τον ίδιο.

Ο αντίλογος που λογικά υπάρχει, είναι ότι ακόμη και αν υφίστανται όλα τα προηγούμενα και …«εκκαθαριστεί» και ο ίδιος στο τέλος, ο κος. Δασκαλάκης δε θα έχει το παραμικρό πρόβλημα να βρει μία υψηλή διοικητική θέση στον ιδιωτικό τομέα.

Δεν ξέρουμε εάν και εφόσον ο κος. Δασκαλάκης είναι δυνατό να επενδύει αποκλειστικά και μόνο στην πείρα που αποκόμισε ως γενικός διευθυντής της ΝΔ, προκειμένου να κάνει καριέρα στον ιδιωτικό τομέα (διότι πριν τον … «ανακαλύψει» ο κος. Κώστας Καραμανλής, λέγεται πως ήταν σχεδόν άγνωστος στον περισσότερο κόσμο, τόσο στο χώρο της πολιτικής, όσο και των επιχειρήσεων), ή κρύβεται στη σκέψη του η προσδοκία, ότι θα ήταν ευπρόσδεκτος σε κάποια από τις μπίζνες των ανθρώπων που έδωσαν τα πάντα για να εκλεγεί ο κος. Σαμαράς. Το βέβαιο είναι, ότι ο κος. Δασκαλάκης έχει αποκτήσει με το πέρασμα του χρόνου πολλούς εχθρούς, οι οποίοι, τους τελευταίους μήνες έχουν γίνει περισσότεροι από ποτέ άλλοτε. Δεν αποκλείεται όλους αυτούς, από δω και μπρος, να τους βρίσκει συνεχώς μπροστά του.

Ίδια «τρικ» έως και ως προς την επιλογή στελεχών εφαρμόζουν οι δίδυμοι

2010-02-04T08:08:00.004+02:00

Ο δίδυμος αδελφός του κου. Γιώργου Παπανδρέου ακολουθεί την ίδια με αυτόν τακτική έως και στη στελέχωση του κόμματός του. Όπως γίνεται γνωστό, η Ρηγίλλης επαίρεται πως προσλαμβάνει συνεργάτες μέσω αποστολής βιογραφικών, τοποθετώντας μία επιτροπή που αποτελείται από τους κκ. Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, διευθυντή του πολιτικού γραφείου του προέδρου, Θανάση Δραβίλα, νέο αναπληρωτή γενικό διευθυντή του κόμματος και Κώστα Μπούρα, ένα από τα παλιά στελέχη που έμειναν μέχρι τέλους στην Πολιτική Άνοιξη για να την χαντακώσουν μαζί με τον ιδρυτή της.

Εικάζουμε ότι η σύσταση επιτροπής και η προκήρυξη αξιοκρατικής διαδικασίας προσλήψεων είναι μία «μουσαντένια» κατάσταση, μέσα από την οποία θέλει ο νέος πρόεδρος της ΝΔ και οι άνθρωποί του, να δείξουν πως επιχειρούν άνοιγμα στην κοινωνία, ενώ οι άνθρωποι που τελικά θα προσλάβουν είναι εξαρχής «μιλημένοι». Εάν όχι, τότε αποτελεί πραγματικότητα ότι όντως η ΝΔ έχει μείνει «γυμνή» από στελέχη, μετά από τις μαζικές εκκαθαρίσεις και αποπομπές κομματικών στελεχών και συνεργατών, στις οποίες προέβη το στρατόπεδο του κου. Σαμαρά.

Η υποχρέωση του υπεύθυνου πολίτη απέναντι στα μέτρα Παπανδρέου

2010-02-03T19:12:00.003+02:00

Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ Α. ΣΕΪΤΑΝΙΔΗ

(αναδημοσίευση από το site του περιοδικού «Τα Πράγματα»)

Μετά από σχεδόν δέκα μήνες που οι Έλληνες πολίτες πέρασαν με μεγάλη αγωνία, βλέποντας την οικονομία να κατρακυλά και την Ευρώπη να μας χλευάζει, την ανεργία να γιγαντώνεται και να φτάνει στα όρια της κοινωνικής έκρηξης και την αγορά να χειμάζεται μαζί με τις ελπίδες τους για πιο άνετη ζωή, παρακολούθησαν χθες τον πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου να περιγράφει τους τρόπους που ο ίδιος και η κυβέρνησή του επέλεξαν, προκειμένου να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο.

Η ελληνική κοινωνία, με την εξαίρεση των ανεύθυνων ηγεσιών της Αριστεράς και των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών ενώσεων, συναισθάνεται την κρισιμότητα της κατάστασης. Αναγνωρίζει ότι μόνο με θυσίες μπορεί να βγούμε από το τούνελ. Θυσίες, όμως, που πρέπει να κάνουμε ΟΛΟΙ, κι όχι πάλι τα γνωστά “κορόιδα” και μόνον, την ώρα που οι αεριτζήδες, οι φοροφυγάδες και οι μιζαδόροι θα κάνουν πάρτυ εις υγείαν των υπολοίπων. Πρώτη, λοιπόν, προϋπόθεση για την παλλαϊκή στήριξη των μέτρων που εξήγγειλε ο κ. πρωθυπουργός είναι η σαφής δέσμευσή του να μοιράσει τις θυσίες δίκαια, και σε ΟΛΟΥΣ μας ανεξαιρέτως.

Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η διασφάλιση της επόμενης μέρας. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες βαρέθηκαν, κουράστηκαν, εξαντλήθηκαν ακούγοντας πρωθυπουργούς να τους περιγράφουν “παραδείσους” που δήθεν όλοι θα συναντούσαμε μετά από τις θυσίες που έπρεπε να γίνουν. Κατά κανόνα κάναμε τις θυσίες ως κοινωνία, αλλά αντί για “παράδεισο”, στην επόμενη στροφή ο ίδιος πρωθυπουργός ή ο διάδοχός του -τι σημασία έχει;- αναμηρύκαζαν το ίδιο παραμύθι: Θυσίες τώρα, καλύτερες μέρες μετά…

Οι Έλληνες πολίτες δεν είμαστε, πια, διατεθειμένοι να υποστούμε τα ίδια. Δίνουμε τη στήριξή μας στην κυβέρνηση που προέκυψε από την ψήφο των περισσοτέρων, αλλά εάν την επόμενη μέρα βρεθούμε σε νέα κρίση, τότε η κοινωνική έκρηξη είναι αναπόφευκτη. Κι αυτό οφείλει να το γνωρίζει τόσο ο κ. Παπανδρέου, που πρότεινε τα μέτρα, όσο κι ο κ. Σαμαράς, που συναίνεσε στα πιο πολλά από αυτά. Η κοινωνική έκρηξη δεν πρόκειται να χωρίσει τους αμνούς από τα ερίφια. Η κοινωνική έκρηξη που θα ξεσπάσει στον τόπο μας αν τα μέτρα του κ. Παπανδρέου δεν φέρουν αποτέλεσμα, θα διαπερνά ολόκληρη την κοινωνία και ως προμετωπίδα της θα έχει το “αποθανέτω η ψυχή μου μετά των άλλων φίλων“.

Ναι, η ευθύνη μας ως πολίτες αυτής της κοινωνίας, ως κάτοικοι αυτού του ευλογημένου τόπου, ως αληθινοί δημοκράτες που σεβόμαστε την αρχή της πλειοψηφίας είναι να στηρίξουμε τα μέτρα του κ. Παπανδρέου, είτε συμφωνούμε με αυτά είτε όχι, είτε μας πλήττουν πολύ είτε λιγότερο. Μαθημένοι είμαστε από αυτά, εδώ και δεκαετίες, από το “Τσοβόλα δώστα όλα” χωρίς να τα έχεις, μέχρι το “μηδέν συν μηδέν ίσον δεκατέσσερα”.

Αν όμως πέσουμε πάνω σε ανίκανους να μας βγάλουν από την κρίση, σε αδιάφορους για το μέλλον μας και τις θυσίες που με αίμα κάνουμε τώρα, αν αποδειχθεί ότι κι αυτή η πρόσκληση στην κοινωνική μας ευθύνη μείνει χωρίς αποτέλεσμα, τότε ΟΛΟ το πολιτικό κατεστημένο, καλά θα κάνει να φυλάγεται από τη δίκαιη οργή μας. Ως εδώ η κοροιδία δεκαετιών. Κάνουμε για μια ακόμα φορά το κοινωνικό μας χρέος, ως πολίτες. Και ζητούμε από τους πολιτικούς μας να κάνουν κι εκείνοι, για πρώτη φορά στο ακέραιο το δικό τους χρέος.

Αλλιώς θα αναμετρηθούμε…

Σωτήρια για τη Ν.Δ. η απόφαση του Κ. Καραμανλή για πρόωρες εκλογές

2010-02-03T18:48:00.004+02:00

Του ΘΑΝΑΣΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
Επικοινωνιολόγου
Διευθυντή της εταιρείας Think Politics

Αν στο πολιτικό κόστος που επωμίστηκε η Νέα Δημοκρατία από τις σκανδαλώδεις υποθέσεις στις οποίες ενέχονταν κυβερνητικά στελέχη της και από τα συσσωρευμένα παράπονα της κομματικής βάσης της, αθροίζαμε και εκείνο που με απόλυτη βεβαιότητα θα επέφερε στο κόμμα η λήψη και εφαρμογή των αντιδημοφιλών μέτρων τα οποία κρίνονται ως αναγκαία για να αντιμετωπιστεί η φρικτή δημοσιονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, τότε η διαφορά στις εκλογές οι οποίες ούτως ή άλλως θα γίνονταν μέχρι φέτος το Μάρτιο, δεν θα ήταν στις δέκα ποσοστιαίες μονάδες, αλλά στις διπλάσιες και παραπάνω. Και αυτή η εξέλιξη, δε θα σηματοδοτούσε απλά μία συντριβή εξωπραγματική σχεδόν για ένα μεγάλο ευρωπαϊκό κυβερνητικό κόμμα, αλλά την οριστική παραγραφή των όποιων πιθανοτήτων θα της αναλογούσαν υπό κανονικές συνθήκες, προκειμένου να ανέκαμπτε κάποια στιγμή και να έβλεπε ξανά ως εφικτή την πρόκληση να επαναδιεκδικήσει με αξιώσεις το δικαίωμα να κυβερνήσει. Με αυτά τα δεδομένα, ήταν σωτήρια ως προς το συμφέρον της ΝΔ η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να καταφύγει σε πρόωρες εκλογές τις οποίες ήταν σίγουρο ότι θα έχανε, αλλά με μία διαφορά η οποία θα ήταν δυνατόν να καλυφτεί με μέθοδο και προσπάθεια, μετά από ένα εύλογο διάστημα που θα καταλάμβανε το κόμμα τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ακόμη ορθότερες οι συμβουλές όποιων συνεργατών του πρότειναν να μη διστάσει να λάβει αυτή την απόφαση. Με το αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου, προκλήθηκε στη ΝΔ ισχυρή βλάβη, αλλά όχι ανήκεστη και είναι στο χέρι των στελεχών και της ηγεσίας του κόμματος να χτίσουν ξανά ένα ισχυρό momentum.

Γιατί να μην πάρει ολόκληρο το πολιτικό κόστος o Γιώργος Παπανδρέου;

2010-02-03T18:31:00.004+02:00

Του ΙΩΑΝΝΗ Γ. ΜΟΙΡΑ

(σε αναδημοσίευση από το blog «Κοινή Μοίρα«)

Ως προς την κεντρική της φιλοσοφία και κατεύθυνση, η δέσμη μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός κος. Γιώργος Παπανδρέου είναι όμοια με εκείνη που είχε εξαγγείλει προεκλογικά ο προκάτοχός του, κος. Κώστας Καραμανλής. Εφόσον λοιπόν ο κος. Παπανδρέου μας επιβάλει σήμερα περίπου εκείνα που ο κος. Καραμανλής μας παρουσίαζε χθες, εύλογα διερωτόμαστε για τα εξής…

- Δεν έχει την υποχρέωση ο πρωθυπουργός να παραδεχτεί ότι όσα έλεγε προεκλογικά ο ίδιος για την οικονομία και τις δυνατότητες παροχών ήταν αβάσιμα και όσα έλεγε ο αντίπαλός του, ακριβή;
- Από την άλλη πλευρά, δεν έχει την υποχρέωση ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης να απαιτήσει να δικαιωθεί η Νέα Δημοκρατία για την ευθύτητά της και να εκτεθεί το ΠαΣοΚ για τη δημαγωγία του;
- Δεν έχει ναυαγήσει ήδη κατά ένα μέρος η αλλαγή στη διακυβέρνηση της χώρας, από τη στιγμή που το ΠαΣοΚ έχει καθυστερήσει επί τέσσερις μήνες να πάρει μέτρα που θα έπαιρνε η ΝΔ από την πρώτη στιγμή, ενώ επιπρόσθετα, το μόνο που κατάφερε ήταν να προκαλέσει την ασυδοσία των κερδοσκόπων σε βάρος μας;
- Από τη στιγμή που αποδείχθηκε η προεκλογική κοροϊδία του ΠαΣοΚ, μήπως είχε νόημα να συνδεθεί από τη ΝΔ η συναινετική επιλογή στήριξης της επανεκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας κου. Κάρολου Παπούλια, με τη συμφωνία μίας συναινετικής πρότασης, ή συμφωνίας διακυβέρνησης της χώρας μεταξύ των δύο μεγάλων -τουλάχιστον- κομμάτων;
- Και αν όχι, τότε για ποιο λόγο η ΝΔ παρέχει αδιαπραγμάτευτη -σχεδόν- στήριξη στην κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική που υποχρεούται εκ των πραγμάτων να εφαρμόσει, από τη στιγμή που είναι εμφανές, βέβαιο και αποδεδειγμένο ότι σε μία αντίστροφη κατάσταση, το ΠαΣοΚ θα γυρνούσε επιδεικτικά την πλάτη και θα κατέβαζε τους Παναγόπουλούς του στα πεζοδρόμια;
- Με άλλα λόγια, εφόσον ο κος. Παπανδρέου έκανε τα αδύνατα-δυνατά, τα άσπρα-μαύρα και τη μέρα-νύχτα προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές και να κυβερνήσει, για ποιο λόγο να μην επωμιστεί τώρα μονάχος του ολόκληρο το πολιτικό κόστος;

Μπορεί να μη συμφωνούν κάποιοι με αυτά τα ερωτήματα, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανάγκη να τα απαντήσουν.

(Πίνακας: "Liar, Liar, your Nose is on Fire" από τη Natalie Holland)

Ένα mea culpa για την Οικονομία, που δεν έχουμε ακούσει μέχρι στιγμής

2010-02-03T18:11:00.005+02:00

Της ΒΟΥΛΑΣ ΚΕΧΑΓΙΑ

(σε αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα» (2/2/2010), στήλη «Προβολείς», με τίτλο «Ντάβος και mea culpa»)

ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ, στο ελβετικό θέρετρο, όταν το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου ως Πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Τουργκούτ Οζάλ επιχειρώντας να εγκαινιάσει μια νέα περίοδο στα ελληνοτουρκικά. Έναν χρόνο νωρίτερα οι δύο χώρες είχαν φτάσει στα πρόθυρα πολέμου με την κρίση του ΄87. Στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, οι δύο ηγέτες είχαν συμφωνήσει ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο είναι διεθνής υπόθεση και συμφώνησαν να σταματήσουν οι έρευνες για πετρέλαιο και οι προκλητικές ενέργειες ένθεν κακείθεν. Ή, όπως το περιέγραψε ο ίδιος ο Ανδρέας με τη γνωστή γλωσσοπλαστική του ικανότητα, στο περίφημο δόγμα «μη πόλεμος»... Λίγες εβδομάδες αργότερα, αποκήρυσσε από του βήματος της Βουλής εκείνη τη συμφωνία με το γνωστό «mea culpa».

Στην ίδια πόλη, στο ίδιο φόρουμ, 22 χρόνια αργότερα, ο Γιώργος Παπανδρέου, ως Πρωθυπουργός και αυτός, αντιμετώπισε την ωμή πραγματικότητα. Ένας άλλος «πόλεμος» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη - οικονομικός αυτήν τη φορά- και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά το ευρώ. Ωστόσο, οι ισχυροί ζητούν μέτρα, περισσότερα μέτρα.

Για πρώτη φορά o Πρωθυπουργός μίλησε για περικοπές μισθών και θέσεων εργασίας από τον δημόσιο τομέα. Επιστρέφοντας από το Νταβός έδειξε «για πρώτη φορά τόσο ανήσυχος», όπως έλεγαν οι υπουργοί που τον συνάντησαν προχθές στο Μαξίμου. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι η κυβέρνηση, μπροστά στις πιεστικές δημοσιονομικές ανάγκες, στα υψηλά επιτόκια δανεισμού και στους κερδοσκοπικούς εκβιασμούς, θα αναγκαστεί να πάρει ακόμη πιο επώδυνα μέτρα.

Διαψεύδοντας ενδεχομένως και μέρος των προεκλογικών της δεσμεύσεων. «Υπάρχουν λεφτά», «δεν θα αυξηθεί ο ΦΠΑ», «δεν θα θιγούν τα μεσαία εισοδηματικά στρώματα». Τι απομένει; Να διατυπωθεί ένα ακόμη «mea culpa» σε σύγχρονη εκδοχή. Εφόσον τα πράγματα είναι τόσο τραγικά όσο έδειχναν τα πρόσωπα των υπουργών που έβγαιναν προχθές από το Μαξίμου, θα πρέπει να γίνει μια δημόσια αυτοκριτική. Τώρα. Στο διάγγελμα που λέγεται ότι θα απευθύνει προς τον ελληνικό λαό ο Πρωθυπουργός, θα πρέπει με παρρησία να αναγνωρίσει ότι υπήρξαν λάθος εκτιμήσεις. Και να πει προς τους πολίτες ανοικτά τι σκέπτεται να κάνει για να βγει η χώρα από το αδιέξοδο. Οι φορολογούμενοι θα το εκτιμήσουν περισσότερο από τις «διαρροές» που προκαλούν σύγχυση...

Πότε θα γίνει κατανοητό ότι άλλο το μάτι του κυκλώνα και άλλο η δίνη;

2010-02-02T00:11:00.005+02:00

Να επισημάνουμε στον κο. Γιώργο Παπανδρέου ότι όταν λέει πως "η Ελλάδα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα", το νόημα που αποδίδεται στην πραγματικότητα είναι ότι στη χώρα μας επικρατεί ηρεμία. Αν θέλει να περιγράψει μία κατάσταση δύσκολη, ή ταραχώδη, θα πρέπει να λέει ότι "η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα".

Αυτό είναι ένα λάθος που κάνουν πολλοί πολιτικοί. Καλό είναι να προσέχουν τι λένε, όπως και οι λογογράφοι τους, τι γράφουν.

Προσοχή Νίκο, μεγαλώνοντας κινδυνεύεις να μεταμορφωθείς σε Σιούφα!

2010-02-01T17:08:00.006+02:00

Βλέποντας πρόσφατα τον καλό μας φίλο Νίκο Ελευθερόγλου (ΦΩΤΟ 1), τέως υπεύθυνο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας και νυν υπεύθυνο Τύπου του Δήμου Πειραιώς, συνειδητοποιήσαμε ότι είναι «φτυστός» με τον αντιπρόεδρο του κόμματος της κυπριακής κεντροδεξιάς Δημοκρατικός Συναγερμός κο. Αβέρωφ Νεοφύτου στα νιάτα του (ΦΩΤΟ 2).

Με το πέρασμα του χρόνου όμως (ΦΩΤΟ 3), ο κος. Νεοφύτου γίνεται ολοένα και πιο ίδιος με τον τέως πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής, κος. Δημήτρη Σιούφα (ΦΩΤΟ 4) .

Αν με βάση την (αδιάψευστη πάντα) μεταβατική ιδιότητα, μεγαλώνοντας ο Νίκος μετεξελιχθεί σε Σιούφα, καλό είναι να ζητήσουμε από τώρα τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Είτε δεν θα αντέξει ο ίδιος το σοκ αυτό, είτε δεν θα το αντέξουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι που τον γνωρίζουμε!

Και αν δεν αντέξει ο Παπανδρέου, ποιος πρόκειται να είναι ο άνθρωπός τους;

2010-02-01T13:41:00.005+02:00

Οι ίδιες πληροφορίες μας, για την ακρίβεια των οποίων διατηρούμε μία μικρή, αλλά απαραίτητη επιφύλαξη, αναφέρουν ότι ο ίδιος, με εκείνον στην προηγούμενη ανάρτηση, νεότευκτος παράγων της Ελληνοαμερικανικής Ομογένειας απεκάλυπτε στους συνομιλητές του ότι στην περίπτωση που ο κος. Γιώργος Παπανδρέου δεν καταφέρει τελικά να αντέξει όλη την πίεση και το βάρος που δέχεται λόγω της δεινής οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας, τότε το επόμενο πρόσωπο μέσα από το ΠαΣοΚ πάνω στο οποίο έχουν κάνει επένδυση οι Αμερικανοί, είναι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κος. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης.

Από πέρυσι το Φεβρουάριο είχαν σίγουρο αρχηγό το Σαμαρά οι Αμερικανοί;

2010-02-01T08:01:00.006+02:00

Είναι αλήθεια ότι νεότευκτος παράγων της Ελληνοαμερικανικής Ομογένειας, ο οποίος, πέρα από ... μεγάλο στόμα (he's got a big mouth που λένε και στο Αμέρικα), διαθέτει και εξαιρετικά προνομιακές προσβάσεις στην παρούσα ηγεσία του Λευκού Οίκου, από πέρυσι το Φεβρουάριο κιόλας, απεκάλυπτε σε συνομιλητές του ότι ο κος. Κώστας Καραμανλής είχε ξοφλήσει πολιτικά, διότι είχε ενοχλήσει έντονα με τις επιλογές του την Ουάσιγκτον (άρνηση συνεργασίας στο σχέδιο Ανάν, ελληνορωσσική συνεργασία στο Ενεργειακό, βέτο στην ένταξη της FYROM στο ΝΑΤΟ κ.α.) και ότι ο επόμενος σίγουρος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, ήταν ο κος. Αντώνης Σαμαράς και όχι η κα. Ντόρα Μπακογιάννη;

Απλά σημειώνουμε ότι την εποχή εκείνη, ο νυν επικεφαλής της ΝΔ όχι μόνο δεν είχε εκφράσει, δημοσίως τουλάχιστον, καμιά αρχηγική βλέψη, αλλά μόλις είχε διοριστεί υπουργός στην τελευταία κυβέρνηση του κου. Καραμανλή. Στο μεταξύ, τα γνωστά φερέφωνα εδώ εν Ελλάδι, πάσχιζαν να εμφανίζουν την κα. Μπακογιάννη ως εκλεκτή των Αμερικανών, με προφανή επιδίωξη να της τσαλακώσουν το προφίλ.

Κύπριος αδελφός (ΚΑΙ υπουργός) είναι ο Κουφοντίνας του ECOFIN

2010-01-29T18:11:00.004+02:00

Φίλοι αναγνώστες με μηνύματά τους μας ρωτούν ποιος είναι ο γραβατωμένος κύριος που τον παρουσιάσαμε πέντε αναρτήσεις παρακάτω να εμφανίζεται στα ECOFIN μαζί με τους υπουργούς των Οικονομικών μας, κυρίους Γιώργο Αλογοσκούφη, Γιάννη Παπαθανασίου και Γιώργο Παπακωνσταντίνου και φέρει τέτοια φυσιογνωμική ομοιότητα με το Δημήτρη Κουφοντίνα, μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης 17 Νοέμβρη. Πρόκειται για τον υπουργό Οικονομικών της Κύπρου κο. Χαρίλαο Σταυράκη.

«Δεν έχουν δίκιο οι αγρότες» ισχυρίζεται σε άρθρο του ο Α. Ανδριανόπουλος

2010-01-29T17:50:00.005+02:00

(Αναδημοσίευση από το www.andrianopoulos.gr)

Δίχως έλεγχο της πραγματικότητας και της ουσίας των διαφόρων αιτημάτων σχεδόν όλοι συμφωνούν πως «έχουν δίκιο οι αγρότες». Γιατί όμως έχουν δίκιο; Αν εξαιρέσουμε τις βαθιές αγροτικές ρίζες της ελληνικής κοινωνίας, που προκαλούν μια φυσιολογική συμπάθεια προς τον κόσμο της υπαίθρου, σχεδόν κανείς δεν μπαίνει στην ουσία του ζητήματος.

Σε ετήσια βάση οι αγρότες συνηθίζουν να κλείνουν τους δρόμους με στόχο την εξυπηρέτηση οικονομικών αιτημάτων. Με μέσο τα μπλόκα οι ξεσηκωμένοι αγρότες εξασφαλίζουν κάθε Ιανουάριο κάποια αύξηση τιμών και πρόσθετες παροχές. Είναι αυτονόητο πως κάτι που γίνεται κάθε χρόνο παύει να είναι έκτακτο και να εμφανίζεται σαν κίνηση απόγνωσης. Πως γίνεται κάθε χρόνο να έρχεται μια κοινωνική ομάδα σε απόγνωση περίπου τις ίδιες ακριβώς ημερομηνίες;

Κάποιοι προφανώς έχουν συνειδητοποιήσει πως στην χώρα δεν λειτουργεί η έννομη τάξη. Και μέσω εκβιασμών η βιαιοτήτων (όπως λ.χ. η μαγκιά του μπλοκαρίσματος των συνόρων η της ομηρείας επιβατών κατά την έξοδό τους από τα λιμάνια) αποκομίζουν εντυπωσιακές (όπως τα περυσινά 500 εκ ευρώ) τελικά παροχές. Η κατάντια είναι απίστευτη. Ο νόμος του τσαμπουκά λειτουργεί απόλυτα στην Ελλάδα. Είτε συντεχνιακές ομάδες είτε μέλη ισχυρών οικογενειών δίχως να σέβονται τους νόμους και τις κοινές κοινωνικές αξίες προωθούν επιδιώξεις, νομιμοποιούν καταχρηστικές συμπεριφορές και αλαζονικά περιφρονούν τους απλούς συμπολίτες τους.

Στον αγροτικό τομέα έχουν διοχετευθεί συνολικά κοινοτικοί πόροι ιλιγγιώδους ύψους. Ούτε ένα ευρώ από τους πόρους αυτούς δεν είχε σαν αρχικό στόχο την ενίσχυση του εισοδήματος των ελλήνων αγροτών. Οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι επιβαρύνθηκαν όλα αυτά τα χρόνια για τον εκσυγχρονισμό και την επιχειρηματικοποίηση της ελληνικής γεωργίας. Δεν στερούνταν αυτοί χρήματα ώστε να έχουν πόρους κάποιοι στην ελληνική ύπαιθρο και να περνάνε καλύτερα. Αν οι ευρωπαίοι συνειδητοποιήσουν το πάρτι που γινόταν με τα χρήματά τους στον θεσσαλικό κάμπο κυρίως, αλλά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η αντίδρασή τους θα είναι βιαιότερη από την οργή τους για την λεγόμενη ελληνική «δημιουργική λογιστική».

Τι έγιναν όλα αυτά τα χρήματα; Οσοι διαμαρτύρονται για αδιέξοδα σήμερα οφείλουν να εξηγήσουν τι έγιναν τόσες επιδοτήσεις, γιατί δεν άλλαξαν καλλιέργειες και για ποιο λόγο εξακολουθούν να παράγουν προιόντα (λ.χ. μπαμπάκι) που ελάχιστες αγορές πλέον ενδιαφέρονται να απορροφήσουν. Το επιχείρημα πως τους πίνουν το αίμα οι μεσάζοντες και πως δεν είναι ενημερωμένοι είναι πολύ παλιό για να έχει αξία. Εφτιαξαν δικούς τους συνεταιρισμούς, για να πολεμήσουν υποτίθεται τους μεσάζοντες, και τους χρεοκόπησαν. Για χρόνια ακούω προτροπές για αλλαγή καλλιεργειών και το υπουργείο προσλαμβάνει ειδικευμένους γεωπόνους. Οι περισσότεροι όμως εμμένουν στο εύκολο στάρι και στο μπαμπάκι.

Οσο για τα οικονομικά προβλήματά τους, αυτά δεν είναι λιγότερο αιχμηρά από τα αντίστοιχα των ανέργων η των εμπόρων και επαγγελματιών που χρεοκοπούν. Για να σωθούν αυτοί καταστρέφουν χιλιάδες άλλους. Και βουλιάζουν την χώρα στην διεθνή ανυποληψία. Kι’ από την τηλεόραση συνεχίzουν κάποιοι να απειλούν. Δεν θα τιμωρηθούν κάποτε οι παρανομίες;

Θέλουν να τον δουν μπροστάρη στις ...«εθνικές» κινητοποιήσεις, αλλά τζίφος!

2010-01-29T16:06:00.004+02:00

Έχουν γούστο κάποιοι σχολιογράφοι του διαδικτύου που καλούν τον κο. Αντώνη Σαμαρά να ενστερνιστεί, ή έστω να σεβαστεί, τις πεποιθήσεις και τις προτεραιότητές τους και να στείλει, τη μία φορά επίσημο κομματικό εκπρόσωπο στις επετειακές εκδηλώσεις στου Μακρυγιάννη και την άλλη να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία που θα αποτίει φόρο τιμής στα τρία παλικάρια του Πολεμικού Ναυτικού που έπεσαν στα Ίμια. Οι άνθρωποι είναι για τα πανηγύρια, εάν φαντάστηκαν έστω και για ένα δευτερόλεπτο ότι η εκστρατεία του κου. Σαμαρά είχε πραγματικό ιδεολογικό υπόβαθρο, πόσο μάλλον, εκείνο που εκπροσωπεί τις απόψεις και τις ανησυχίες της λεγόμενης Ριζοσπαστικής Δεξιάς. Με την πάροδο του χρόνου θα διαπιστώσουν ότι ναι μεν τους ακούγονται ελκυστικές οι ομιλίες που γράφει στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ο κος. Χρύσανθος Λαζαρίδης, αλλά από μέσα, το καρπούζι είναι κούφιο.

Στο δεύτερο μέρος θα δούμε δραματικές εξελίξεις και απρόσμενες ανατροπές

2010-01-29T15:21:00.008+02:00

Δημοσιεύσαμε την επιστολή του κου. Σπηλιόπουλου, επειδή θεωρούμε χρέος μας να προβάλουμε τις απόψεις όλων των αναγνωστών μας, αρκεί αυτές να είναι συντεταγμένες στην εκφορά τους και ευπρεπείς στο ύφος τους. Από εκεί και έπειτα, θα πρέπει να γνωρίζει ο φίλος μας, αλλά και όλοι οι αναγνώστες ότι το βίντεο που απεικονίζει τον Κώστα Καραμανλή στο Βατοπαίδι, δε συνιστά ούτε απόδειξη σκανδάλου, ούτε ένδειξη. Στο Άγιος Όρος είχαν υπάρξει διάφορες ανοικτές υποθέσεις μεταξύ μοναχών και γι’ αυτές είχε αποφανθεί η σχετική νομοθεσία, διά μέσου των πολιτειακών οργάνων που είναι υποχρεωμένα να την εφαρμόζουν.

Αναφορικά με το γενικότερο πολιτικό ζήτημα που εγείρεται αυτές τις ημέρες γύρω από το ενδεχόμενο ο τέως πρωθυπουργός να ενέχεται ενεργά σε οποιαδήποτε υπόθεση που συνιστά σκάνδαλο με ενδεχόμενες ποινικές προεκτάσεις, η θέση μας είναι μία και δεδομένη. Υποστηρίζουμε με πίστη ότι ο κος. Καραμανλής είναι ένας έντιμος άνθρωπος και γι’ αυτό το λόγο, υπήρξε και ένας έντιμος πρωθυπουργός. Σαφώς, επί των ημερών του διαμείφτηκαν ζοφερά γεγονότα, για τα οποία ωστόσο, ο ίδιος ο κος. Καραμανλής ανέλαβε εξολοκλήρου την πολιτική ευθύνη, κάτι που ουδέποτε έχει διαπράξει μεταπολιτευτικά πρωθυπουργός. Πιστεύουμε όμως, ότι ο κος. Καραμανλής δεν είχε ολοκάθαρη εικόνα γι’ αυτά.

Γενικά, ο κος. Καραμανλής είναι ένας πολιτικός που θέλει να ασχολείται με τη διαχείριση των πολιτικών θεμάτων στο βάθος ενός μακρινού ορίζοντα και με μία οραματική προδιάθεση και εμπιστεύεται τους χειρισμούς επιμέρους ζητημάτων σε ανθρώπους που έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη του. Είναι σαφές ότι έσφαλε στην προσέγγισή του, έσφαλε και στους ανθρώπους που εμπιστεύτηκε. Από εκεί και έπειτα, μην ξεχνάμε ότι είναι ο ηγέτης που πήρε ένα κόμμα από την ανυπαρξία και την ανυποληψία και το οδήγησε στη νίκη και στη δικαίωση.

Αλλά ήταν πολύ μόνος.

Από εκείνους που εμπιστεύτηκε, κάποιοι κρύβονται από τη δημοσιότητα και χαίρονται τα πλούτη που απέκτησαν. Άλλοι, κινούνται καιροσκοπικά, αγκαλιάζουν νέες δοξασίες, επιζητούν νέες εξουσίες, γλύφουν εκεί που έφτυναν και φτύνουν εκεί που έγλυφαν. Κάποιοι τρίτοι, τον έχουν ακόμη από κοντά, διότι και αυτοί κατά βάθος ελπίζουν ότι πράγματι, είναι νωρίς να βγει στη σύνταξη σε ηλικία πενήντα-τριών χρόνων και επενδύουν να επιστρέψουν κάποτε στα πράγματα, μαζί του.

Τελικά, είναι όντως οξύμωρο ότι η … «Θεοδώρα Μητσοτάκη» όπως έγραφαν οι -τάχα νεοδημοκράτες- εγκάθετοι στα blogs, η πρέσβειρα του υποτιθέμενου «μητσοτσακισμού», τον οποίο πολλοί σκοπίμως εξισώνουν με τον υποτιθέμενο «αντικαραμανλισμό», ήταν η μόνη που επέδειξε το ηθικό σθένος και την ηθική συνέπεια να υπερασπιστεί προεκλογικά και να τιμήσει τον τέως πρωθυπουργό, έστω και αν οι στενότεροι συνεργάτες του σε Μαξίμου και Ρηγίλλης κατέβαλαν μία εκστρατεία αβυσσαλέου μίσους και απερίγραπτου τραμπουκισμού εναντίον της.

Ξεκινήσαμε από το βίντεο, πήγαμε στα σκάνδαλα επί διακυβέρνησης ΝΔ και στη στάση του κου. Καραμανλή και καταλήξαμε στις εσωκομματικές εκλογές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, διότι όλα είναι αλληλοσυναρτόμενα, όλα είναι αλληλοεπηρεαζόμενα. Πάντως, διάφοροι φωτεινοί παντογνώστες δεν έχουν αντιληφθεί ότι έχουμε δει μονάχα το πρώτο μέρος του έργου. Τώρα, μεσολαβεί το διάλειμμα για διαφημίσεις. Στο δεύτερο μέρος, θα έχουμε δραματικές εξελίξεις και απρόσμενες ανατροπές. Αν δεν μας κατεβάσει το blog κανένας κυβερνοπραίτορας της ραγκουσιανής ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, εδώ θα μείνουν τα γραφτά μας και θα δείτε πως με την πάροδο του χρόνου, οι απόψεις που εκφράζουμε, θα δικαιωθούν.

Γιατί δεν αναπαράγεται το ρεπορτάζ Χαρδαβέλα για τη συνάντηση με Εφραίμ;

2010-01-27T15:22:00.004+02:00

Γράφει ο ο αναγνώστης μας ΜΑΡΙΟΣ ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Γιατί κανείς σήμερα δεν αναφέρεται στο χθεσινό αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Χαρδαβέλα για τον Καραμανλή που μαζί με τον Ρουσόπουλο επισκέφτηκαν τον Εφραίμ, του υποσχέθηκε χρήματα από το Δ' ΚΠΣ αφού του ανέφερε το ποσόν των 25 εκ. ευρώ από το Γ' ΚΠΣ και στη συνέχεια τον παρακάλεσε να μην πάρει δημοσιότητα το θέμα; Όλα αυτά on camera. Γιατί δεν ήθελε δημοσιότητα ο Καραμανλής; Γιατί δεν αναφέρετε ότι οι Κύπριοι μοναχοι Εφραίμ και ΣΙΑ έδιωξαν από τα κελιά τους 90χρονους μοναχούς για να ανακαινίσουν τα κελιά με επιδοτήσεις της ΕΕ και να καρπωθεί τα λεφτά; Γιατί δε λέτε ότι ο Καραμανλής δεν είχε καν καταλάβει πόσο βρώμικο ήταν το περιβάλλον και η κυβέρνησή του και αυτή του ανεπάρκεια την πληρώνει όλη η χώρα; Γιατί δε λέτε ότι την ίδια ανεπάρκεια επέδειξε το ΠΑΣΟΚ από το '81 και μετά; Αίσχος!

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΡΑ: Ο Κουφοντίνας υπεύθυνος για τη βόμβα στην Οικονομία!

2010-01-27T11:25:00.009+02:00

Όταν η αλήθεια μιλάει μέσα από αδιάσειστα φωτογραφικά ντοκουμέντα, κάποιοι κύριοι οφείλουν να δώσουν στον ελληνικό λαό σαφείς, πειστικές απαντήσεις.

Μετά από ενδελεχή έρευνα μηνών, ανακαλύψαμε και αποκαλύπτουμε ότι σε όλες τις επαφές τους στο ECOFIN, οι κκοι. Γιώργος Αλογοσκούφης, Γιάννης Παπαθανασίου και τώρα, ο κος. Γιώργος Παπακωνσταντίνου συνοδεύονταν –ένας Θεός ξέρει βάσει ποίων χειρισμών και μεθοδεύσεων- από τον γνωστό σε ολόκληρο το πανελλήνιο για την τρομοκρατική του δράση Δημήτρη Κουφοντίνα.
Το κοστούμι, η γραβάτα και το χαμόγελο δε στάθηκαν ικανά για να μας παραπλανήσουν εμάς εδώ στο Poleatics και να μην αναγνωρίσουμε στο πρόσωπο, στο βλέμμα και στα χαρακτηριστικά του ανθρώπου που -μυστηριωδώς- παρίστατο και εξακολουθεί να παρίσταται δίπλα στους υπουργούς μας Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στα ταξίδια τους στις Βρυξέλλες, τον γνωστό «φαρμακοχέρη» της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Για να δείτε ότι η αποκάλυψή μας δεν επιδέχεται ούτε αμφισβήτηση, ούτε διάψευση σας παραθέτουμε τις φωτογραφίες που περιήλθαν στην κατοχή μας.
Σε δύο από αυτές, ο Κουφοντίνας εμφανίζεται δίπλα στον κο. Παπακωνσταντίνου, σε άλλη μία δίπλα στον κο. Παπαθανασίου, σε άλλη μία μαζί με τον κο. Αλογοσκούφη και τη Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ, ενώ σας παραθέτουμε και άλλες δύο φωτογραφίες αρχείου, προκειμένου να αντιληφθείτε και εσείς την αλήθεια: Στην πρώτη εμφανίζεται ο Κουφοντίνας σε συνωμοτική συνομιλία του με το Σάββα Ξηρό εντός της αίθουσας του Δικαστηρίου και στην άλλη να απομακρύνεται από αυτήν, συνοδεία ανδρών της Ελληνικής Αστυνομίας.

Να παρατηρήσουμε, ότι η εμφάνιση του Κουφοντίνα δίπλα σε Γαλλίδα υπουργό, έρχεται να «κουμπώσει» με το γεγονός ότι ο έτερος εγκέφαλος της οργάνωσης 17Ν Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, διατηρούσε ανέκαθεν στενές σχέσεις με κύκλους των Παρισίων.

Απαιτούμε εξηγήσεις και τις απαιτούμε ΤΩΡΑ! Από όλους… Από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο κο. Πεταλωτή, από τους κους. Παπακωνσταντίνου, Παπαθανασίου και Αλογοσκούφη, αλλά πρώτα απ’ όλα, από τους ίδιους τους κους. Γιώργο Παπανδρέου και Κώστα Καραμανλή.

Τι δουλειά έχει ένας τρομοκράτης με την κυβερνητική πολιτική και ειδικά, στον καυτό τομέα της Οικονομίας;
Για ποιο λόγο συνοδεύει τους υπουργούς μας στο ECOFIN και μάλιστα σε μία περίοδο τόσο κρίσιμη για το παρόν και το μέλλον της Οικονομίας μας, αλλά και της χώρας μας εν γένει;
Με τι είδους διαδικασίες παίρνει άδειες από τη φυλακή στην οποία εκτίει την ποινή του και με ποια ταξιδιωτικά έγγραφα, με ποιο ονοματεπώνυμο, με ποια ιδιότητα ταξιδεύει;
Η σύνδεσή του με τη διαχείριση των οικονομικών μας και η στενή του σχέση απευθείας με τους αρμοδίους υπουργούς, ανεξαρτήτως σε ποιο κόμμα ανήκουν αυτοί, δικαιολογεί και επιβεβαιώνει το γεγονός ότι έχει τοποθετηθεί ωρολογιακή βόμβα τεράστιας ισχύος στα θεμέλια της Οικονομίας μας;
Σε ιδεολογικό επίπεδο, η ανάμιξη του Κουφοντίνα είναι αρκετή από μόνη της για να εξηγηθεί επαρκώς πως στην Οικονομία οι κυβερνήσεις μας ακολουθούν μία πολιτική αντιευρωπαϊκή, αντιφιλελεύθερη, αντιανταγωνιστική, αντιαναπτυξιακή και εν τέλει σοσιαλιστικοτριτοκοσμική, ή θα πρέπει να αναζητήσουμε άλλους, πρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες;

Και εν πάση περιπτώσει, εάν δεν διαθέτουν το πολιτικό θάρρος και την ευθύτητα να δώσουν απαντήσεις πάνω στο πρωτοφανές οικονομικοκοινωνικοπολιτικό σκάνδαλο που αποκαλύπτουμε σήμερα, οι ίδιοι οι αιρετοί ή εντεταλμένοι παράγοντες της Πολιτείας, μήπως μπορεί τουλάχιστον να φιλοτιμηθεί να μας δώσει κάποιες βασικές -έστω- εξηγήσεις ο ίδιος ο Κουφοντίνας;

* σηκαρυατσσοαλιραχυορπυκσητνωκιμονοκιοσογρυοπυοιανιεσονεμοζινοκιεο

Τον «κίνδυνο της πόλωσης» για το Μεταναστευτικό αναλύει ο Ι. Βαρβιτσιώτης

2010-01-27T10:24:00.003+02:00

(Αναδημοσίευση από τη στήλη «Γνώμες», του ένθετου «Νέες Εποχές», της εφημερίδας «Βήμα της Κυριακής» / 24/1/2010)

Μεταξύ των θεμάτων που η Κυβέρνηση κατά προτεραιότητα έχει θέσει προς επίλυση είναι και «το μεταναστευτικό». Ομως η προτεινόμενη από την Κυβέρνηση ρύθμιση περιορίζεται στην παροχή δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες (στις τοπικές εκλογές). Δεν θέλω να μπω στη λογική ότι η ρύθμιση αυτή είναι εκλογικό τερτίπι, ότι γίνεται εν όψει των δημοτικών εκλογών του προσεχούς Νοεμβρίου.

Πάντως δεν αγγίζει καν το μεταναστευτικό πρόβλημα, για το οποίο όλα τα κόμματα συμφωνούν ότι είναι υπαρκτό και ότι υπάρχει άμεση ανάγκη να αντιμετωπισθεί. Το ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν υπάρχει κάποιο κοινό πρότυπο αντιμετωπίσεώς του αποδεικνύει και την πολυπλοκότητά του.

Ειδικότερα όμως στη χώρα μας θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι εξής παράμετροι: Πρώτον, ότι η χώρα μας αποτελεί μια από τις κυρίες πύλες εισόδου λαθρομεταναστών στην Ευρώπη και δεύτερον, ότι ήδη ως λαός και κοινωνία βιώνουμε επαχθέστατα το πρόβλημα. Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί ότι, παρά τις προσπάθειες που κατά καιρούς έχουν καταβληθεί, το κράτος δεν γνωρίζει ούτε πόσοι ούτε ποιοι διαμένουν στη χώρα μας, ούτε αν είναι εργαζόμενοι, ούτε ποια είναι η οικογενειακή τους κατάσταση.

Συνεπώς προέχουν ο έλεγχος και η περιστολή της λαθρομετανάστευσης, αλλά και η συλλογή όλων αυτών των στοιχείων, για να υπάρξει καθαρή εικόνα απεικονίζουσα την πραγματική κατάσταση και μετά να ακολουθήσει η διεύρυνση των πολιτικών δικαιωμάτων των μεταναστών. Διαφορετικά η χορήγηση ιθαγένειας και δικαιώματος ψήφου και με ελάχιστα προαπαιτούμενα, το πιθανότερο είναι πως θα λειτουργήσουν ως κίνητρο για τη διόγκωση του λαθρομεταναστευτικού κύματος στη χώρα μας.

Κυρίως όμως ελλοχεύει ο κίνδυνος να ενδυναμωθεί μια ξενόφοβη τάση με απρόβλεπτες κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες.

Και δεν αναφέρομαι μόνο στην προσπάθεια του ΛΑΟΣ να ενισχύσει την ξενοφοβία με την προσδοκία ότι έτσι θα ενισχύσει την πολιτική του επιρροή. Δεν πρωτοτυπεί άλλωστε. Ακριβώς το ίδιο συνέβη σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπου ακροδεξιά κόμματα αύξησαν την πολιτική τους ισχύ με μόνη σημαία την πολιτική εναντίον των μεταναστών. Και θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι όσοι ελπίζουν ότι έτσι θα μειωθεί η δύναμη της Νέας Δημοκρατίας ότι οι πολίτες που εξ αυτού του λόγου θα προσεγγίσουν τον ΛΑΟΣ θα ανήκουν σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα.

Με ανησυχεί κυρίως ότι το θέμα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πόλωση την ελληνική κοινωνία. Γι΄ αυτό πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος συναίνεσης. Πρέπει να χτυπηθεί η πάγια αντίληψη κατά την οποία ο δικομματισμός επιβιώνει και λειτουργεί μόνον ως ρήξη και αντιπαράθεση. Η προσέγγιση με τον αντίπαλο θεωρείται αδυναμία, υποχώρηση, υποταγή. Η συγκρουσιακή τάση, έστω και τεχνητή, εκλαμβάνεται ως ισχύς, υπεροχή, επικράτηση. Το ίδιο επιβεβαιώνεται την περίοδο αυτή και με δύο άλλα σημαντικά νομοθετήματα. Το σχέδιο για τη διοικητική μεταρρύθμιση «Καλλικράτης» και την ψήφιση νέου εκλογικού συστήματος. Πρόκειται για δύο θεσμικής σημασίας ζητήματα, που απαιτούν αντίστοιχα την ευρύτερη- το δυνατόν- πολιτική συναίνεση, προκειμένου να εδραιωθούν ως εκσυγχρονιστικά και να λειτουργήσουν ωφέλιμα για τον τόπο. Ωστόσο, όπως δείχνουν τα πράγματα, και τα δύο αυτά νομοθετήματα θα περάσουν με μονοκομματική έγκριση, καταψηφιζόμενα από την αξιωματική αντιπολίτευση και- στη χειρότερη περίπτωση- με τη «δέσμευση» ότι η ΝΔ προτίθεται ως κυβέρνηση να τα ανατρέψει (κατά το πρότυπο της «αντιπολιτευτικής βεντέτας», που επέβαλε το ΠαΣοΚ).

Είναι κοινότοπο να προστεθεί ότι με τις σημερινές συνθήκες τα τρία παραπάνω θέματα θα έπρεπε να αποτελέσουν το προζύμι για μια ευρύτερη συναίνεση των δυο μεγάλων κομμάτων στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσεως. Αφού στα θέματα αυτά οι θέσεις ΠαΣοΚ και ΝΔ παρουσιάζουν πολλά κοινά σημεία και λιγότερα αντικρουόμενα. Την πρωτοβουλία βέβαια θα πρέπει να την έχει η Κυβέρνηση, η οποία μέχρι σήμερα μόνο στα λόγια επιζητεί συναίνεση. Να ελπίσουμε ότι θα μεταβάλει τακτική;

* Ο κ. Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κ. Καραμανλής και πρώην υπουργός

Άλλα δυο αδέρφια που επανενώνουμε: Κώστας Μαρκόπουλος - Kevin Pollak

2010-01-25T21:07:00.007+02:00

Συνεχίζουμε την εκστρατεία ανεύρεσης αδερφιών που κάποτε χωρίστηκαν

2010-01-25T18:17:00.008+02:00

Πιστοί στην ανθρωπιστική εκστρατεία ανεύρεσης αδερφιών που κάποια στιγμή χώρισαν, ή χωρίστηκαν, την οποία ξεκίνησε ο αδερφός Mediakias, φτάσαμε σε μία νέα ανακάλυψη: Κατερίνα Παπακώστα, βουλευτής Β' Αθηνών και γραμματέας γυναικών της Νέας Δημοκρατίας στα δεξιά, η μνηστή του Τσάκυ, αγνώστων λοιπών στοιχείων στα αριστερά.

Μη σας ξεγελάει η μικρή διαφορά σε χτένισμα-κούρεμα. Φτυστές είναι! Το πολύ-πολύ η κα. Παπακώστα να φιλάρει λιγάκι το μαλλί προς τα μέσα...

Συμβάλλουμε στον αγώνα του Mediakia για επανένωση χαμένων αδερφών

2010-01-22T17:47:00.003+02:00

Γιώργος Αλογοσκούφης, πρώην τσάρος της Οικονομίας - Κώστας Φραντζέσκος, πρώην βιρτουόζος της μπάλας

Θα τολμήσουν να ρίξουν πόρτα σε καθιερωμένα κομματικά στελέχη;

2010-01-22T17:32:00.003+02:00

Εάν έχουν την ελάχιστη -έστω- δόση αληθείας (πράγμα που ειλικρινώς απευχόμαστε) οι πληροφορίες ότι άνθρωποι της γνωστής συνομοταξίας των μπρατσαράδων έχουν ήδη λάβει οδηγίες να ρίξουν πόρτα σε καθιερωμένα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας προκειμένου να μην έχουν πρόσβαση στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, ενδέχεται να ακολουθήσουν σκηνές από σαλούν του Φαρ Ουέστ.

Αν ευσταθούν οι φήμες για τον επικεφαλής του πογκρόμ θα 'ναι κρίμα

2010-01-22T17:12:00.002+02:00

Ως πρωταγωνιστής όλων αυτών των εκκαθαρίσεων που περιγράψαμε παρακάτω, αλλά και πολύ περισσοτέρων ακόμη, φέρεται να είναι ο γενικός διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας κος. Μενέλαος Δασκαλάκης. Εμείς δεν το γνωρίζουμε αυτό και ούτε και μπορούμε να το υιοθετήσουμε άκριτα, είτε ως πληροφορία, είτε ως φημολογία. Εάν αληθεύει πάντως, θα είναι πράγματι κρίμα για έναν άνθρωπο που καθιέρωσε στο κομματικό στερέωμα ο κος. Κώστας Καραμανλής, να ασκεί τέτοιο πογκρόμ κατά καραμανλικών στελεχών και η δίκαιη τιμωρία του, θα είναι η εντόνως συζητούμενη εν καιρώ αντικατάστασή του (αφότου θα έχει τελειώσει τη … «βρώμικη δουλειά» και θα έχει πάρει πάνω του όλο το κόστος και όλο το ανάθεμα) από τον φρέσκο και χαμογελαστό αναπληρωτή που του έβαλε στο πλάι του ο κος. Σαμαράς, κο. Θανάση Δραβίλα.

Τον στέλνουν πίσω στο Δημόσιο να τον κατασπαράξουν οι Πρασινοφρουροί;

2010-01-22T16:35:00.004+02:00

Υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις άρσεων στις αποσπάσεις υπαλλήλων, ειδικά σε στελέχη που ανήκουν στον στενό πυρήνα συνεργατών ανθρώπων τους οποίους ο κος. Αντώνης Σαμαράς θεωρεί αντιπάλους του, όπως συμβαίνει με τον κο. Σωτήρη Καραντζά που αποτελεί alter ego του Δημάρχου Αθηναίων κου. Νικήτα Κακλαμάνη, ή που έχουν «φακελωθεί» από τη Ρηγίλλης ότι στήριξαν την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, όπως συμβαίνει με τον κο. Σεραφείμ Λιάπη, τέως υποδιοικητή του ΙΚΑ και τον κο. Κώστα Πάσχο, τέως πρόεδρο σε ΗΣΑΠ και Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας.

Εάν παραδείγματα σαν τα προηγούμενα αποτελούν απτές αποδείξεις για ένα οριστικό ξεκαθάρισμα που επιχειρούν οι Σαμαρικοί απέναντι σε όλα τα στελέχη που δε βρίσκονται στο στρατόπεδο της άμεσης ή έμμεσης επιρροής τους, τι να πει άραγε κανείς για στελέχη που υποστήριξαν με σθένος και αυταπάρνηση την υποψηφιότητα του Μεσσήνιου πολιτικού και όπως φημολογείται, τα παίρνει και αυτά για τα καλά το «σφουγγάρι».

Χαρακτηριστικότερη περίπτωση, εκείνη του τέως διοικητή του ΟΑΕΔ και πολιτευτή στη Β’ Αθηνών, κου. Γιώργου Βερναδάκη.

Ο κος. Βερναδάκης είχε πάρει σχεδόν … «επ’ ώμου» το Δήμο Παλαιού Φαλήρου όπου κατοικεί, ο οποίος εθεωρείτο αμιγώς «μητσοτακικός» λόγω της παρουσίας του δημάρχου κου. Διονύση Χατζηδάκη. Και όμως, ο κος. Σαμαράς επικράτησε και εκεί, με τον κο. Βερναδάκη να δίνει τον καλύτερό του εαυτό γι’ αυτή την υπόθεση. Μέχρι και την ημέρα των εκλογών, κυκλοφορούσε στο εκλογικό κέντρο με κονκάρδες και αυτοκόλλητα του κου. Σαμαρά. Τόσο πολύ εξετέθη υπέρ του νυν προέδρου της ΝΔ!

Όλοι θεωρούσαν βέβαιο ότι λόγω της πολυετούς τριβής του με τα συνδικαλιστικά, της γνώσης του πάνω στον τομέα της Απασχόλησης, της παρουσίας του στην κορυφή της διοίκησης του ΟΑΕΔ, της εμπειρίας του ως διευθυντή της άκρως σημαντικής γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος παλαιότερα πριν δέκα χρόνια, ο κος. Βερναδάκης θα οριζόταν τουλάχιστον αναπληρωτής γραμματέας κάπου. Η πλήρης απουσία του ονόματός του από τους ορισμούς γραμματέων και αναπληρωτών, εξέπληξε τους πάντες. Και τώρα, είναι έτοιμοι να τον «ξηλώσουν» εντελώς από το κόμμα όπου ήταν αποσπασμένος, στέλνοντάς τον πίσω στην οργανική του θέση.

Σημειώστε, ότι για μία ολόκληρη ζωή, ο κος. Βερναδάκης υπήρξε ένα σκληρό αγκάθι μέσα στο σώμα του πασοκικού συνδικαλιστικού συστήματος, τόσο για το γεγονός ότι ήταν σκληρός Νεοδημοκράτης, όσο κυρίως διότι γνωρίζει το φάκελο Ανεργία-Απασχόληση καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο και έβγαζε πάντοτε στη φόρα τα λάθη, τις αμέλειες, αλλά και τις πολιτικές κομπίνες των «Πρασινοφρουρών». Αλλά και τις τελευταίες ημέρες, ο κος. Βερναδάκης έχει ανοίξει μέτωπο πολιτικής μάχης με τον υπουργό Εργασίας κο. Ανδρέα Λοβέρδο και τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ κο. Γιάννη Παναγόπουλο, κατατροπώνοντάς τους με επιχειρήματα και με στοιχεία.

Και ναι, αυτό τον άνθρωπο ετοιμάζονται οι Σαμαρικοί να ρίξουν ως απλό υπάλληλο στα χέρια και στα δόντια των Πασόκων που ευχαρίστως θα τον διαμέλιζαν. Δεν τους κάνει ούτε καν ως απλός συμβουλος για το εργασιακό δηλαδή;

«Σφουγγάρι» !!!

Να δούμε με τι μάτια θα αντικρύσουν αυτά τα στελέχη στην αυριανή Κ.Ε.;

2010-01-22T11:28:00.004+02:00

«Σφουγγάρι» ετοιμάζεται και για τον κο. Μπάμπη Κόκκινο, γενικό γραμματέα Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου επί πέντε χρόνια.

Εκπαιδευτικός ο κος. Κόκκινος, απέρριψε ακόμη και τη θέση διευθυντή προκειμένου να προσφέρει υπηρεσίες στο κόμμα μέσα στο οποίο μεγάλωσε και έδωσε σημαντικές μάχες, από την εποχή της Νεολαίας, όσο και στα χρόνια των κυβερνήσεων του κου. Κώστα Καραμανλή. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο κος. Κόκκινος έπαιξε κορώνα-γράμματα το όνομα και τη φήμη του, προκειμένου να φανεί πιστός απέναντι στο κόμμα και ανοικτός απέναντι στα αιτήματά του.

Νεότατος σε ηλικία ο κος. Κόκκινος, έμπειρος και καταρτισμένος περί τα πολιτικά και συνδικαλιστικά θέματα, θα μπορούσε να αποτελεί μία σημαντική επένδυση για τη Νέα Δημοκρατία.

Δεν φαίνεται να τον σώζει τίποτα από το «σφουγγάρι», ούτε καν το γεγονός ότι ήταν και είναι γνήσιος Καραμανλικός. Διότι ως γνωστόν, πέρα από δύο-τρεις «Εφιάλτες», τα καραμανλικά στελέχη είναι από τα πρώτα που αποκεφαλίζονται.

Να δούμε με τι μάτια θα τον αντικρύσουν κάποιοι κύριοι στην αυριανή Κεντρική Επιτροπή, της οποίας ο κος. Κόκκινος αποτελεί εκλεγμένο μέλος.

Άντε στα πενήντα-πέντε (και βάλε) να πέσεις μέσα στη φωλιά των Πασόκων!

2010-01-22T10:43:00.003+02:00

Το πογκρόμ απομακρύνσεων σε στελέχη που είναι αποσπασμένα στο κόμμα, αναμένεται να γίνει αμέσως μετά την αυριανή συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας, ούτως ώστε να αποφύγει το σύστημα της Ρηγίλλης μία μαζική, οργανωμένη κλίμακα αντιδράσεων.

Λέγεται ότι στην λίστα προγραφών, βρίσκεται ψηλά ο αδελφός του κου. Ισίδωρου Κούβελου, συζύγου της κας. Ντόρας Μπακογιάννη, Θάνος. Μιλάμε δηλαδή για μία ευθεία πρόκληση του κου. Αντώνη Σαμαρά, απέναντι στην αντίπαλό του, στις εκλογές.

Το «σφουγγάρι» πλησιάζει επικίνδυνα και στον κο. Γιάννη Χατζή, τέως αναπληρωτή γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος. Ο κος. Χατζής, πέρα από παλαιό στέλεχος που έχει διαγράψει μία ξεχωριστή πορεία προσφοράς και δημιουργικότητας μέσα στο κόμμα, είναι και ένας άνθρωπος πράος, καλοσυνάτος και αγαπητός στους περισσότερους Νεοδημοκράτες. Τον «σφουγγαρίζουν» κι αυτόν οσονούπω, καθώς χρεώνεται απευθείας στον κο. Ευάγγελο Μεϊμαράκη, του οποίου ο κος. Χατζής αποτελεί στενότατο συνεργάτη και έμπιστο φίλο από τα νιάτα τους στην ΟΝΝΕΔ.

Φανταστείτε τώρα, τον κο. Χατζή στην ηλικία των πενήντα-πέντε και βάλε χρόνων, να επιστρέφει στην οργανική του θέση στο Δημόσιο, περιστοιχισμένο από αφιονισμένους Πασόκους. Βέβαια, από την άλλη, οι Πασόκοι μπορεί να αποδειχτούν πιο ανθρώπινοι από τoυς «γενίτσαρους» που έχουν κατακλύσει τη ΝΔ.

Τέλος, για τον κο. Χατζή υπάρχει μία σοβαρή εκκρεμότητα αναφορικά με το μέλλον του περιοδικού «Μετεξέλιξη» στο οποίο είναι εκδότης και κάτοχος του τίτλου. Αυτή, αναμένεται να συζητηθεί σε συνάντησή του με τον ίδιο τον κο. Σαμαρά, εάν και όποτε γίνει.

«Σφουγγάρισαν» ακόμη και εκλεγμένο μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου!

2010-01-22T10:27:00.002+02:00

Τους έχει πιάσει αμόκ. Απομακρύνουν από τη Ρηγίλλης, κόβοντας τις αποσπάσεις τους, όλα τα στελέχη που έχουν να κομίσουν πείρα και γνώση.

Βρίσκεται ήδη εκτός ο κος. Σέργιος Τσίφτης. Τέως γενικός γραμματέας Βόρειου Αιγαίου, τέως ειδικός γραμματέας Εθνικού Τυπογραφείου. Απ’ όπου και αν πέρασε, απέσπασε τα εύσημα και τίμησε τον κο. Κώστα Καραμανλή και τη Νέα Δημοκρατία για την απόφασή τους να τον συμπεριλάβουν στο κυβερνητικό σχήμα.

Το σύστημα του κου. Αντώνη Σαμαρά, ενδεχομένως και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ, μάλλον δεν συγχωρούν στον κο. Τσίφτη το γεγονός ότι υποστήριξε την κα. Ντόρα Μπακογιάννη. Έτσι, τον «σφουγγάρισαν» για τα καλά. Δεν σεβάστηκαν καν το γεγονός ότι εξακολουθεί και είναι εκλεγμένο μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος.

Ναι, ασκούν πολιτική δίωξη ακόμη και σε εκλεγμένα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου!

Παρουσιάζουν ως «Καλλικράτη» το σχέδιο της ΝΔ και αυτή δεν το αποδέχεται!

2010-01-21T13:42:00.005+02:00

Απετάξαμε τα έργα και τις ημέρες μας;

(Αναδημοσίευση από το blog Κοινή Μοίρα)

Ένα από τα κεντρικά θέματα των ημερών, λόγω και του Συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ είναι η νέα διοικητική μεταρρύθμιση, την οποία παρουσιάζει το ΠαΣοΚ ως δικό του δημιούργημα και η Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με τις απόψεις του νέου προέδρου της, την επικρίνει ως στερούμενης «ενδελεχούς μελέτης, προσεκτικού σχεδιασμού, ουσιαστικού διαλόγου με τους θεσμικούς εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και με τις τοπικές κοινωνίες».

Για μία ακόμη φορά, έρχονται τα πάνω, κάτω και τα εμπρός, πίσω.

Η νέα διοικητική μεταρρύθμιση που παρουσιάζει το ΠαΣοΚ, βασίζεται σε ενδελεχή μελέτη την οποία είχε εκπονήσει το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης επί των ημερών διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία, σε προσεκτικό σχεδιασμό στον οποίο είχε επιδοθεί η κυβέρνηση του κου. Κώστα Καραμανλή και σε ουσιαστικό διάλογο με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο οποίος επιβεβαιώνεται από τις συνεχείς επαφές των προεδρείων της ΚΕΔΚΕ και της ΕΝΑΕ με τον κο. Καραμανλή και τον υπουργό του επί των Εσωτερικών κο. Προκόπη Παυλόπουλο, αλλά και από τα σχετικά θεματικά συνέδρια των δύο μεγάλων δευτεροβάθμιων οργανισμών, στα οποία είχαν συμμετάσχει όλοι τα θεσμικά στελέχη της Τ.Α., εκπροσωπώντας απευθείας τις τοπικές κοινωνίες. Το μόνο που έκανε το ΠαΣοΚ, ήταν να συστήσει μία επιτροπή εμπειρογνωμόνων για τα μάτια του κόσμου και να προτείνει την ονομασία «Καλλικράτης».

Περιληπτικά, η νέα διοικητική μεταρρύθμιση, υπό τη μορφή που παρουσιάζεται ακόμη και τώρα, μελετήθηκε επί ΝΔ, σχεδιάστηκε επί ΝΔ και συζητήθηκε επί ΝΔ.

Λογικό ερώτημα: γιατί δεν εφαρμόστηκε επί ΝΔ;

Προφανώς, λόγω της αναβλητικότητας που επεδείκνυαν οι κυβερνήσεις της να προχωρούν γρήγορα και αποφασιστικά από τις εξαγγελίες στις πράξεις σε όλα τα μεγάλα και σημαντικά, προσμετρώντας προφανώς το πολιτικό κόστος, αλλά και λόγω της αδυναμίας των στελεχών της, να ακολουθήσουν επί μακρόν τον οραματικό προσανατολισμό που τους όριζε ο πρόεδρός τους.

Γιατί δεν υποστηρίζει το σχέδιο η ΝΔ τώρα;

Την απάντηση αυτή, δύναται να την προσφέρει μονάχα η τωρινή ηγεσία της. Πιθανώς, η άρνηση που εγείρει στη διοικητική μεταρρύθμιση οφείλεται στην έλλειψη ενδελεχούς μελέτης του περιεχομένου της, προσεκτικού σχεδιασμού στην αντιπολιτευτική στρατηγική έναντι του ΠαΣοΚ και ουσιαστικού διαλόγου αναφορικά με το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει συνέχεια και συνέπεια ανάμεσα στις πολιτικές που ακολουθούσε χθες και στις θέσεις που προβάλλει σήμερα.

Πάντως, είναι κρίμα να βρίσκεται απούσα στις μεγάλες και αναγκαίες αλλαγές και ταυτόχρονα, να επιτρέπει στο ΠαΣοΚ να καπηλεύεται τη δική της δουλειά.

(Πίνακας: “Verleugnung Petri“ – «Η άρνηση του Πέτρου» από τον Jan Miense Molenaer)

«Παιχνίδια με τη φωτιά» βλέπει πίσω από το Μεταναστευτικό ο Γ. Πρετεντέρης

2010-01-21T12:43:00.003+02:00

(Αναδημοσίευση από την στήλη «Εμπιστευτικά» της εφημερίδας «Το Βήμα»)

Για το νομοσχέδιο περί μετανάστευσης (το οποίο είναι ουσιαστικά ένα νομοσχέδιο για την ιθαγένεια...) ειπώθηκαν σχεδόν όσα είχαν να ειπωθούν. Η περίφημη διαβούλευση διεξήχθη δημοσίως και μεγαλοφώνως. Ετσι, λοιπόν, ερωτώ: Μήπως ήλθε η ώρα να ξαναδούμε το πράγμα από την αρχή και από μηδενική βάση;

Και αυτό επειδή φοβούμαι ότι όπως εξελίσσεται η κατάσταση ελλοχεύει ένας διπλός σοβαρός κίνδυνος.

Πρώτον, να διχαστεί και να πολωθεί η ελληνική κοινωνία τόσο πολύ πάνω σε ένα κοινωνικό ζήτημα ώστε να καταστεί εντελώς αδύνατη η αντιμετώπισή του. Και αυτή την αδυναμία λύσης θα την πληρώσουν πρώτοι απ΄ όλους εκείνοι που τη χρειάζονται περισσότερο. Δηλαδή, οι ίδιοι οι μετανάστες.

Δεύτερον, να χρησιμοποιηθεί το θέμα ως προνομιακό πεδίο ζύμωσης και ανάδειξης μιας ξενόφοβης Ακροδεξιάς- το έργο το έχουμε ξαναδεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ήδη, μέσω Διαδικτύου, εκδηλώνεται μια κινητοποίηση των πιο ακραίων πολιτικών ρευμάτων και απόψεων με συλλογές υπογραφών, υβριστικές εκστρατείες και συκοφαντικές επιθέσεις. Δεν είναι η πρώτη φορά, θα μου πείτε. Σωστό. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση, αυτά τα ακραία στοιχεία έχουν την ευκαιρία να συναντηθούν με ευρύτερα στρώματα της κοινής γνώμης μέσα από τις φοβίες και τις προκαταλήψεις που ενεργοποιεί σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας το θέμα της πολιτογράφησης. Με άλλα λόγια, με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, κινδυνεύουμε και να μη λυθεί το πρόβλημα και να προσφερθεί στην ακροδεξιά ένα πολυάριθμο ακροατήριο.

Από την άλλη πλευρά, έχω τη σαφή αίσθηση ότι όλες σχεδόν οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις συμπίπτουν σε τρία σημεία τα οποία μπορούν να αποτελέσουν επαρκή βάση για συζήτηση.

Συμφωνούν, πρώτον, στη διαπίστωση του προβλήματος.

Συμφωνούν, δεύτερον, στην ανάγκη αντιμετώπισής του.

Συμφωνούν, τρίτον, ότι η αντιμετώπιση αυτή περνάει μέσα από την καθιέρωση κανόνων και ρυθμίσεων στο πλαίσιο της δημοκρατικής πολιτείας μας.

Ποιοι θα είναι αυτοί οι κανόνες; Νομίζω ότι με στοιχειώδη λογική και επαρκή πολιτική βούληση, είναι εύκολο να βρεθούν. Υπό μία προϋπόθεση: ότι η συζήτηση θα διεξαχθεί χωρίς πολιτική υστεροβουλία και ιδεολογική προκατάληψη. Διότι αν το ζητούμενο για τους διαλεγόμενους είναι να αποδείξουν ότι οι μεν έχουν μειωμένη εθνική συνείδηση και οι δε μειωμένη δημοκρατική ευαισθησία, τότε καλύτερα να μη συζητήσουν καθόλου.

Αντιθέτως αν συνειδητοποιήσουν ότι το πλέγμα μετανάστευση και ιθαγένεια είναι κοινωνικά εμπρηστικό, τότε δεν θα είναι δύσκολο να συμφωνήσουν πως τα παιχνίδια με τη φωτιά δεν βοηθούν κανέναν.

Ένας απίθανος εσμός βάλθηκε να εξοντώσει έναν αδύναμο οικογενειάρχη

2010-01-21T10:31:00.006+02:00

Ο μέτριος φαστφουντάς και ακόμη μετριότερος δήμαρχος που ονομάστηκε από τον sui generis Τζέφρυ πρώτα γραμματέας του ΠαΣοΚ και στη συνέχεια υπουργός Εσωτερικών…

Ο διώκτης του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, που όταν προστάζει η εξουσία καθαρίζει υποθέσεις blogging σε χρόνο dt, ενώ σε άλλες περιπτώσεις αρκείται σε ένα «δεν πρόκειται να βγάλεις άκρη»…

Ο μακρυμούρης Καλαπόδης που έχει μετατρέψει τα φαντάσματα του μυαλού του σε δημόσια στάση αλητείας…

Το μίασμα της δημοσιογραφίας που γαλουχούμενο δίπλα στους Τριανταφυλλόπουλους, κατέληξε να έχει όχι μόνο φάτσα, αλλά και ψυχή τρωκτικού…

Ένας εσμός πολιτικών τυχοδιωκτών, υπαλλήλων της εξουσίας, μίσθαρνων σαλτιμπάγκων, υβριστών, συκοφαντών και καταζητούμενων…

Βάλθηκαν να εξοντώσουν ηθικά, κοινωνικά, επαγγελματικά έναν καθημερινό οικογενειάρχη με δύο μωρά παιδιά και αδύναμο πορτοφόλι, που το μόνο λάθος που έκανε ήταν να γράφει με την φτωχή ορθογραφία του, πράγματα που άκουγε, έβλεπε, ή ένιωθε για τους πολιτικούς και την κοινωνία.

Πολλοί είναι οι bloggers που παίζουν ένα ιδιοτελές παιχνίδι, αλλά ανάμεσα σε αυτούς ΔΕΝ είναι ο Naxios.

Κάτω τα χέρια από τον άνθρωπο ξεδιάντροποι!!!

Υ.Γ.: Στη φωτογραφία η κοπελιά αναλαμβάνει να δώσει εκ μέρους όλων μας, την πρέπουσα απάντηση σε όλους αυτούς που προσπαθούν να fimo-σουν τις φωνές των δεξιών-κεντροδεξιών bloggers, επωνύμων και ανωνύμων.

Για ποιο λόγο επικρίνετε το Σαμαρά για το high class τραπέζωμα στη γιορτή του;

2010-01-20T15:55:00.006+02:00

Είναι ακατανόητη η επιμονή κάποιων να εγκαλούν τον κο. Αντώνη Σαμαρά για το γεγονός ότι επέλεξε υπερπολυτελές εστιατόριο, στο οποίο η χρέωση κατ’ άτομο μπορεί να φτάσει και να ξεπεράσει τα διακόσια ευρώ, προκειμένου να τραπεζώσει φίλους για τη γιορτή του.

Κατ’ αρχήν, ο άνθρωπος έχει πολλά χρήματα και ουδέποτε το απέκρυψε.

Αλλά και να μην πήγαινε εκεί με την παρέα του, σάμπως τα χρήματα που θα εξοικονομούσε θα τα έδινε σε κάνα φτωχό; Και πάλι σε ‘κείνον θα έμεναν. Επομένως;;;

Όσο για τον ισχυρισμό κάποιων ότι αυτή η πολυτέλεια αποτελεί πρόκληση εν μέσω οικονομικής κρίσης, θα είχαμε να αντιτείνουμε τα ακόλουθα.

Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε και ουδείς τα έχει διαψεύσει, ο κος. Σαμαράς πήγε δώδεκα χρόνια (δημοτικό και γυμνάσιο) στο Κολλέγιο Αθηνών, το πανάκριβο σχολείο της ελληνικής αριστοκρατίας και πλουτοκρατίας και μετά, σπούδασε για έξι χρόνια στη Βοστώνη και πάλι σε πανάκριβα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Έκανε δύο χρόνια φαντάρος, σίγουρα όχι στον Έβρο και με το που έλαβε το απολυτήριο, εξελέγη βουλευτής στη Μεσσηνία, κληρονομώντας την έδρα του αδελφού του πατέρα του. Έμεινε βουλευτής, έγινε υφυπουργός Οικονομικών, υπουργός Εξωτερικών, αρχηγός κόμματος και όταν δεν εισήλθε το κόμμα του στη Βουλή και δεν εξελέγη βουλευτής ο ίδιος, δεν επέλεξε να κάνει το δικό του επαγγελματικό άνοιγμα, σε υψηλότατη θέση διοικητική έστω, στο χώρο της ιδιωτικής αγοράς, μήπως και αποκτήσει παραστάσεις από τη ζωντανή Οικονομία, αλλά επέλεξε, κατά δική του δήλωση, να καθήσει επί οκτώ χρόνια σπίτι του και να κοιτάζει το ταβάνι και τους τοίχους. Προφανώς, είχε πάρα πολλά χρήματα για να χρειαστεί να πάει να δουλέψει.

Πως μπορεί να καταλάβει λοιπόν αυτός ο άνθρωπος, που έχει περάσει τη ζωή του μέσα στην ευκολία και στην άνεση, ποιες είναι οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης για τη μέση ελληνική οικογένεια; Και πως είναι είναι δυνατό να κατηγορηθεί ότι προκαλεί, εφόσον δεν είναι σε θέση να συναισθανθεί βιωματικά, ότι ο λογαριασμός για λίγους μόνο από τους καλεσμένους του στο τραπέζι που παρέθεσε στο εστιατόριο είναι ο μηνιαίος μισθός ενός μεροκαματιάρη, ή το συνολικό ποσό του λογαριασμού θα μπορούσε να ξεχρεώσει ένα υπόλοιπο οφειλομένων τραπεζικού δανείου ώστε να μη χάσει κάποιος φουκαράς το σπίτι του;

Μήπως τελικά έχουμε αλλόκοτες, υπερβολικές απαιτήσεις από ανθρώπους σαν τον κο. Σαμαρά;

Σημείωση: Μην περιμένετε να αναγνωρίσουμε στην πομφόλυγα του ,,, νεοσυσταθέντος «παρατηρητηρίου οικογενειακού προϋπολογισμού» της ΝΔ, έμπρακτο, αληθινό ενδιαφέρον για το πώς τα φέρνει βόλτα με τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις του σπιτικού του ο μέσος Έλληνας. Τις ανάγκες του μέσου Έλληνα, τις εμπεδώνεις ζώντας και εσύ όπως και 'κείνος, όχι στήνοντας «παρατηρητήρια». Εκτός και αν μας έχουν πάρει για δρυοκολάπτες!

«Ανεπίδεκτοι μαθήσεως» στις σχέσεις μας με την ΕΕ, γράφει ο Γ. Πρετεντέρης

2010-01-19T16:15:00.000+02:00

(Αναδημοσίευση από τη στήλη «Εμπιστευτικά» της εφημερίδας «Το Βήμα»)

O πρώτος σύγχρονος Ελληνας που διατύπωσε την άποψη ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να μας παραδίδουν μαθήματα διότι «όταν εμείς κτίζαμε Παρθενώνες, αυτοί έτρωγαν βαλανίδια» ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος. Τότε μάς είχαν διώξει από το Συμβούλιο της Ευρώπης αλλά η υπόθεση δεν είχε κανένα ιστορικό βάθος. Απλώς οι Ευρωπαίοι παρέδιδαν μαθήματα δημοκρατίας και ο Παπαδόπουλος ήταν ανεπίδεκτος μαθήσεως.

Έκτοτε το «θεώρημα του Παπαδόπουλου» βρήκε πολλούς οπαδούς στην Ελλάδα, ακόμη και αν δεν είναι βέβαιο ότι άπαντες γνωρίζουν ποιος το έχει διατυπώσει. Και βρήκε πολλούς οπαδούς επειδή στη χώρα μας υπάρχει ένα διαχρονικό ανακλαστικό: όσοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, αμφισβητούν στους άλλους το δικαίωμα της διδασκαλίας.

Η πλέον πρόσφατη εκδοχή του θεωρήματος διατυπώνεται με αριστερό και ελαφρώς εθνικοαπελευθερωτικό μανδύα. «Την οικονομική πολιτική τη χαράζει η ελληνική κυβέρνηση, όχι ο Τρισέ ή ο Αλμούνια, και την κρίνουν οι έλληνες πολίτες, όχι οι διεθνείς αγορές». Μάλιστα! Είναι γνωστό άλλωστε ότι, αν εξαιρέσει κανείς τέσσερις αιώνες Τουρκοκρατίας, «του Ελληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει».

Η άποψη αυτή επιβιώνει τόσα χρόνια για έναν πολύ απλό λόγο: επειδή αρέσει. Και αρέσει επειδή βολεύει. Δι΄ αυτής η υστέρηση μεταμφιέζεται σε αντίσταση. Και η ανικανότητα σε ανυπακοή.

Η αλήθεια, όμως, είναι και πικρή και ωμή.

* Η οικονομική πολιτική μπορεί να υλοποιείται από την κυβέρνηση αλλά υπόκειται σε κανόνες και κινείται μέσα σε πλαίσια, τα οποία η Ελλάδα έχει ασμένως και αβίαστα αποδεχθεί.

* Η εφαρμογή αυτών των πλαισίων έχει ανατεθεί μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες σε συγκεκριμένους θεσμούς, με τη σύμφωνη γνώμη και της Ελλάδας. Πράγμα που σημαίνει πως όσα βαλανίδια και αν έτρωγαν οι πρόγονοι του Τρισέ η Ελλάδα καλείται απλώς να εκπληρώσει υποχρεώσεις που η ίδια έχει αναλάβει. Και στις οποίες αρνείται έως τώρα φανατικά να ανταποκριθεί.

Με αυτήν τη λογική, αν το Πρόγραμμα Σταθερότητας αποδειχθεί ανεπαρκές ή αν η κυβέρνηση επιλέξει το εθνικό σορολόπ, μπορεί να συντηρηθεί μια πρόσκαιρη δημοφιλία αλλά το κόστος θα το πληρώσει η χώρα.

Ήδη, ας πούμε, στη ρητορική της υπουργού Οικονομίας για το θέμα των τραπεζών επαναλαμβάνονται σχεδόν αυτούσια τα επιχειρήματα που είχε χρησιμοποιήσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο θέμα του «βασικού μετόχου». Τότε αυτός που (υποτίθεται) δεν θα μας έλεγε τι να κάνουμε ήταν ένας «χαμηλόβαθμος υπάλληλος» των Βρυξελλών. Τώρα είναι ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αυτοπροσώπως. Ευτυχώς η διαφορά ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και στην κουταμάρα είναι συνήθως ευδιάκριτη. Δεν θα αρνηθώ ότι η Ελλάδα χρησιμοποιείται σήμερα ως πιόνι σε μια ευρύτερη σκακιέρα όπου παίζονται πολύ μεγαλύτερα συμφέροντα. Μόνο που κανείς δεν μας υποχρέωσε να καταστούμε τόσο ευάλωτοι. Ούτε μας εξανάγκασε να χρωστάμε 300 δισ. ευρώ. Η χώρα βρέθηκε στο χείλος της αβύσσου ενθουσιωδώς και αυτοβούλως. Και είναι απολύτως δική της ευθύνη να αποδείξει ότι αξίζει κάτι καλύτερο. Αν μπορεί ακόμη να το αποδείξει...